Στο φοβερό βίντεο που παρατίθεται εδώ που σας προτρέπουμε να το δείτε ολόκληρο, εμφανίζεται ανάγλυφα η εγκληματική καταστροφή ένος πανέμορφου ξύλινου παραδοσιακού σκάφους, ενός μόνο από τις δεκάδες χιλιάδες παρόμοιες περιπτώσεις σε όλη την Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια. Παρ’ όλες τις διαμαρτυρίες προσώπων και φορέων, συνεχίζεται το πρόγραμμα επιδότησης της καταστροφής ξύλινων παραδοσιακών σκαφών από την «καλή» μας την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ίσως με κάποια αφαιρετική λογική, το εξωφρενικό αυτό πρόγραμμα μας θυμίζει τη γενικότερη καταστροφή που επιφέρει η Γερμανική Ευρώπη στη χώρα μας. Ιδού λοιπόν πως το πανέμορφο ξύλινο αλιευτικό σκάφος «Αθανάσιος Γ» στη Λευκάδα, προστέθηκε στην μεγάλη λίστα των θυμάτων του εκσυχρονισμού και του εξευρωπαϊσμού της χώρας μας.

Το έγκλημα που συντελείται εδώ και πολλά χρόνια με τη συμβολή και συνευθύνη των εδώ υπάκουων Ελληνικών κυβερνήσεων συνεχίζεται αδιαλείπτως. Η μεθοδευμένη καταστροφή της ελληνικής αλιείας και της ναυπήγησης παραδοσιακών σκαφών που έχει ιστορία 2.000 ετών στη θαλασσινή Ελλάδα, ναι συνεχίζεται χωρίς έλεος, με το Μέτρο 6.1.10 του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας και Θάλασσας 2014-202, σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου Αγρροτικής Ανάπτυξης του κ. Ευάγγελου Αποστόλου.

Από το πρόγραμμα προσφέρεται αποζημίωση από 6.000 έως και 60.000 σε αυτούς που θα αποφασίσουν να παύσουν την αλιευτική τους δραστηριότητα ή σε όσους έχουν κληρονομήσει σκάφη και θέλουν να τα αποσύρουν.

Η προκήρυξη που αποτελεί συνέχεια παλαιότερης, έχει προϋπολογισμό 40 εκατ. ευρώ και αναμένεται να βγει τις επόμενες ημέρες ώστε να μπορέσουν να καταθέσουν τους φακέλους τους οι ενδιαφερόμενοι. Επισημαίνεται ότι, στο μέτρο δεν περιλαμβάνονται οι μηχανότρατες ( βινζότρατες) που προστατεύονται από το υπουργείο και αποτελούν το πλέον καταστροφικό εργαλείο που με τις δαγκάνες βυθού σαρώνουν και σκοτώνουν το γόνο, αποψιλώνουν τις θάλασσες απο κάθε ζωντανή ύπαρξη.

Στόχος του προγράμματος είναι να εγκαταλείψουν την αλιεία χιλιάδες οικογένειες που ασχολούνται με το επάγγελμα αυτό, να καταστραφεί η ναυπηγική μας παράδοση, να μείνει ελεύθερος χώρος για τις καταστροφικές μηχανότρατες, τα ιχθυοτροφεία και κυρίως για τις μεγάλες διεθνείς εταιρειές αλιευμάτων.Κάτι ανάλογο δηλ. που γίνεται για την κτηνοτροφία και την αμπελουργία και άλλους παραδοσιακούς παραγωγικούς τομείς της χώρας μας που μας υποχρεώνουν να συρικνώσουμε προς όφελος άλλων Ευρωπαϊκών χωρών.

Όροι και προϋποθέσεις συμμετοχής

Δικαιούχοι των μέτρων ενίσχυσης είναι φυσικά και νομικά πρόσωπα που είναι νόμιμοι ιδιοκτήτες, για τουλάχιστον ένα έτος, επαγγελματικού αλιευτικού σκάφος που πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις του επαγγελματία αλιέα, όπως καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία ή νόμιμοι κληρονόμοι. Τα σκάφη για τα οποία χορηγηθεί οικονομική ενίσχυση πρέπει:

Να είναι εγγεγραμμένα στα Ελληνικά Νηολόγια-Λεμβολόγια και καταχωρισμένα στο Εθνικό και Κοινοτικό Αλιευτικό Μητρώο (ΕΑΜ-ΚΑΜ) και τα στοιχεία της άδειας και των λοιπών ναυτιλιακών εγγράφων να συμφωνούν με τα καταγεγραμμένα στοιχεία του ΕΑΜ-ΚΑΜ. Σε αντίθετη περίπτωση ο δικαιούχος πρέπει να μεριμνήσει για τον επανέλεγχο των στοιχείων του σκάφους και την τυχόν διόρθωση αυτών, ώστε να υπάρχει πλήρης ταύτιση μετγαξύ στοιχείων ναυτιλιακών εγγράφων και ΕΑΜ-ΚΑΜ.

Να φέρουν ως αλιευτικό εργαλείο δίχτυα ή και παραγάδια με οποιαδήποτε σειρά καταχώρισής τους στην αλιευτική άδεια του σκάφους, ανεξαρτήτως του μήκους του σκάφους. Αποκλείονται τα σκάφη που φέρουν τα αλιευτικά εργαλεία: τράτα βυθού ή και γρι-γρι..

Να φέρουν μηχανή. Σκάφη χωρίς μηχανή (κωπήλατα) δεν εντάσσονται στο Μέτρο 6.1.10.

Κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης να έχουν συμπληρωθεί τουλάχιστον δέκα έτη από έτος έναρξης πλόων (ΕΕΠ).

Να είναι νηολογημένα ως ενεργά και να έχουν ασκήσει αλιευτικές δραστηριότητες στη θάλασσα επί τουλάχιστον 90 ημέρες κατ’ έτος στη διάρκεια δύο ημερολογιακών ετών που προηγούνται της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης στήριξης.

Να διαθέτουν επαγγελματική αλιευτική άδεια σε ισχύ τόσο κατά την ημερομηνία αίτησης για ένταξη όσο και κατά την ημερομηνία διάλυσης.

Να πληρούν όλες τις προϋποθέσεις της ενωσιακής και εθνικής νομοθεσίας που διέπει τα επαγγελματική αλιευτικά σκάφη.

Να μην έχουν χρονική δέσμευση από προηγούμενη χρηματοδότηση στο πλαίσιου του ΕΠΑΛ 2007-2013 κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Να είναι ελεύθερα πάσης φύσεως βαρών.

Η διάλυσή τους να πραγματοποιηθεί εντός της ελληνικής επικράτειας.

Η διάλυση, η εγκληματική δηλ. καταστροφή των παραδοσιακών σκαφών που γίνεται με μπουλντόζες,  εκτός των άλλων, κόβει ένα μέρος από το νήμα της βαθειάς ιστορικής σχέσης των Ελλήνων με τη θάλασσα.

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Όχι και πάλι όχι. Σταματήστε πια. Φτάνει. Αρκετά!
    Δε μου φταίει καμιά Ευρωπαϊκή Ένωση για τα εγκλήματα που κάνουμε εμείς. Εμείς από μόνοι μας. Ότι και αν …προτείνουν οι «φίλοι» μας Ευρωπαίοι, εμείς φταίμε και μόνο εμείς. Οι κυβερνώντες μας, που υποτίθεται πως νοιάζονται για την Ελλάδα και τον Έλληνα. Μόνο αυτό δεν κάνουν όμως. Μόνο αυτό δεν έκαναν ποτέ οι προδότες που μας κυβερνάνε, ανέκαθεν.
    Όταν κυβερνάς έναν λαό και …διαπραγματεύεσαι, βάζεις πάνω από όλα τα συμφέροντα του λαού και τίποτε άλλο. Πάνω από όλα.
    Γιατί όμως οι πολιτικοί μας δε γνωρίζουν τίποτε; Μήπως επειδή η Γερμανοί τους κρατάνε «με τη γίδα στην πλάτη»;
    Η Siemens για παράδειγμα είναι μία από τις «γίδες». Όλα τα μεγάλα κόμματα φημολογείται ότι «χρηματοδοτούσε» ο Χριστοφοράκος, τον οποίο …κανείς δε τον ψάχνει… Όλα, ακόμα και τον ΣΥΝ και το κκε…
    Επίσης όλα τα Γερμανικά προϊόντα τα αγοράζει η Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι άλλες πολιτισμένες χώρες. Και υπάρχει η …φήμη ότι αυτό το 25% το καταθέτει ο Γερμανός σε κάποιον τραπεζικό λογαριασμό του Έλληνα εισαγωγέα (Γερμανία, Ελβετία, Λιχτενστάιν). Ο οποίος εισαγωγέας «αγαπάει» πολύ τα μεγάλα κόμματα και είναι ο βασικός χρηματοδότης τους… Άλλη «γίδα» αυτή.
    Σίγουρα υπάρχουν πάρα πολλές «γίδες».

    Άκουσα εχτές ότι εμείς …έπρεπε να δεχτούμε τα προπολεμικά χρέη το 1964 με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου και με υπουργό Οικονομικών τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη γιατί αλλιώς …δε μας δάνειζαν οι αγορές. Ο Παπανδρέου τότε αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι’ αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 1964, συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά την ψυχική οδύνη, το πρόβλημα της …ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές.
    Η τελική ρύθμιση έγινε το 1964 με την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Η αναγνώριση όμως αυτών των «οφειλών» έγινε το 1962 επί κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Τα χρέη που είχε απαρνηθεί ο Μεταξάς…
    Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια. Που σημαίνει, 1964 και 45 = 2009. Ξεχρεώσαμε δηλαδή με τα …προπολεμικά χρέη το 2009.
    Αλλά ένα χρόνο μετά, το 2010, ξεκίνησαν τα …νέα χρέη. Το 2008 με Καραμανλή και πάλι, κάναμε δοκιμές και τα 23 δις που δώσαμε στις τράπεζες επιστράφηκαν. Το 2010 ξανά με Παπανδρέου, στη συνέχεια με Παπαδήμο και το 2012 με Σαμαρά έδωσε η Ελλάδα στις ιδιωτικές τράπεζες με τη μορφή «κρατικών εγγυήσεων» ή «ανακεφαλαιοποιήσεων» συνολικά πάνω από διακόσια δισεκατομμύρια Ευρώ…
    Το 70% του δήθεν εθνικού μας χρέους.
    Ο νοών νοείτω.

    Και αν δε δίναμε αυτά τα δις και φαλίριζαν οι τράπεζες κανείς δε θα έχανε τις καταθέσεις του όπως νομίζουν πολλοί, αφού τα χρήματα δε βρίσκονται στα ταμεία των τραπεζών αλλά έχουν δοθεί από τις τράπεζες για δάνεια και δεν υπάρχουν σε ρευστό.
    Εμάς όμως μας έπεισαν ότι το δήθεν χρέος μας δημιουργήθηκε επειδή πληρώναμε μισθούς και συντάξεις ή επειδή είχαμε πάρα πολλούς δημοσίους υπαλλήλους ή επειδή πάντα οι …προηγούμενοι ήταν σπάταλοι και έκαναν κακοδιαχείριση.
    Και μάλιστα εάν διενεργήσουμε έναν επίσημο λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους κανένας Ευρωπαίος, κανένας δανειστής, κανένας τοκογλύφος, κανένας «εταίρος» μας δεν θα μπορεί να μας πει τίποτε επειδή δε θα πληρώνουμε μέχρι να λήξει ο λογιστικός έλεγχος.
    Εκτός αυτού, αυτό το «χρέος» μας (το σύνολό του) διαγράφεται εύκολα και μόνιμα από τα διεθνή δικαστήρια (βλέπετε Ισλανδία, αλλά και …Μεταξά).-

    ΥΓ. Αν μη τι άλλο, για την προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων κατά τον βππ, έπρεπε τουλάχιστον να μας διαγράψουν τα χρέη τα προπολεμικά. Και δε θα γίνονταν και απολύτως τίποτα αν αρνούμαστε εμείς αυτό το χρέος και ποτέ δεν το αποπληρώναμε. Μετά τα τόσα δεινά του λαού μας κατά τον βππ, μετά το κατοχικό «δάνειο», με ανοιχτές τις πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις, χρωστούσαμε κιόλας; Και μάλιστα χρέη που είχε διαγράψει ο Μεταξάς και η Ελλάδα είχε δικαιωθεί δικαστικώς από τα διεθνή δικαστήρια.
    Ούτε μια σωστή διαπραγμάτευση δεν μπορούσε να κάνει ο δεύτερος «εθνάρχης» μας; Ο «Η Κύπρος κείται μακράν»; Ή ο Γεώργιος Παπανδρέου; Μαζί με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, οι τρεις μεγάλοι «Έλληνες».-

    • Αν παραμείνουμε στο Ευρώ, υπάρχουν απλές λύσεις, αφού υποτίθεται ότι θέλουμε μια ενιαία Ευρώπη:
      Ότι εισάγει μια χώρα της ευρωζώνης από εταιρία άλλης χώρας της ευρωζώνης, η εταιρία αυτή θα πληρώνει το ποσοστό του φόρου της όχι στην εφορία της χώρας στην οποία βρίσκεται, αλλά στην εφορία της χώρας που πωλούνται τα προϊόντα αυτά.
      Επίσης θέλουμε ενιαία Ευρώπη, με ενιαία οικονομικά. Και όχι με δικές του τράπεζες το κάθε κράτος, τις οποίες μόνο του θα τις …χρηματοδοτεί, ενώ η ΕΚΤ θα συμμετέχει μόνο στα κέρδη…
      Και τέλος, ότι κατασκευάζεται εκτός ευρωζώνης, θα πρέπει να εισέρχεται στην ευρωζώνη με δασμούς (πχ. τα «γερμανικά» φάρμακα της Bayer, κατασκευάζονται στο Μπαγκλαντές).
      Όλα είναι πολύ εύκολο να γίνουν και προπάντων δίκαια, αλλά ποιος θα τα πει, ποιος θα τα επιβάλλει…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ