Δευτέρα, Ιούλιος 23, 2018

Το χρέος των πολιτών

0

Οι πολίτες, οι δημοκράτες, οι πατριώτες που νοιάζονται για την χώρα, πρέπει να μην έχουν καμιά αμφιβολία για την ορθότητα της μιας και μοναδικής πρότασης για τη μετάβαση στη δραχμή με 1)την ανατροπή του Μνημονίου με επιστροφή στην δραχμή,2) την  αυτοδύναμη ανάπτυξη, 3) το νοικοκύρεμα του κράτους, 4) την εθνική αξιοπρέπεια, 5) την κοινωνική δικαιοσύνη. Οφέιλουν να μάχονται και να υποστηρίζουν σθεναρά την άποψη αυτή για το καλό της πατρίδας. Να μην κιοτεύουν απέναντι στους παραπλανημένους, ανυποψίαστους, αδιάβαστους, φοβισμένους, ψεκασμένους ή υστερόβουλους που δέχονται μοιρολατρικά την υποτέλεια και την καταστροφή της χώρας.

Να αποφεύγουν να ενημερώνονται από τα κανάλια της διαπλοκής και του ψέματος. Να μην παρασύρονται από την διαπλεκόμενη μιντιαρχία. Να μην δέχονται τα απέραντα ψέματα, τις στρεβλώσεις, την παραπληροφόρηση, την τρομοκρατία των ευρωραγιάδων. Να βγουν από την στάση της αδιέξοδης διαμαρτυρίας και να περάσουν στην δράση. Να οργανωθούν πολιτικά, ενωτικά και αποτελεσματικά.

Να μην επιτρέψουν την διαχείριση της μετάβασης  στο εθνικό  νόμισμα από φαύλους πολιτικούς που μέχρι χθες εξέφραζαν την υποταγή τους στο ευρώ και έχουν μολυνθεί με τις υπογραφές τους στο Μνημόνιο. Αλλά ούτε και σε αυτούς που φωνασκούν ενάντια στο Μνημόνιο, αλλά θεωρούν ταμπού το ευρώ, είτε γιατί φοβούνται ή γιατί δεν θέλουν να γνωρίζουν, ή γιατί επιδιώκουν να γίνουν αρεστοί στους εξωχώριους πάτρωνες της χώρας.

Να τρομοκρατήσουμε τους τρομοκράτες

Καιρός είναι, αντί να είμαστε συνεχώς σε άμυνα και να απαντάμε σε βομβαρδισμό τρομολαγνικών ερωτήσεων για υποθετικές καταστροφές αν φύγουμε από τον «παράδεισο» του ευρώ, να περάσουμε στην επίθεση απέναντι στους Ευρωγενίτσαρους και τους Ευρωλάγνους, σε όδους με έωλα, ατεκμηρίωτα και συχνά γελοία επιχειρήματα, τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό και τον κρατούν υπόδουλο στην καταστροφική γερμανόπληκτη ευρωζώνη. Δεν είναι δυνατό να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα το θέατρο του παράλογου που μας σερβίρουν. Ότι η νύχτα είναι μέρα. Ότι το άσπρο είναι μαύρο. Με διλήμματα του τύπου «ευρώ ή το χάος», όπως το αξέχαστο «Καραμανλή ή τανκς». Να τελειώνουμε επιτέλους με την «χούντα του ευρώ» που εκτελεί ξένες εντολές και επιμένει στην καταστροφή της χώρας. Να περάσουμε στην αντεπίθεση ακινητοποιώντας και υποχρεώνοντας σε υποχώρηση τους ευρωλάγνους και τους ευρωτρομοκράτες. Ναι, είναι καιρός επιτέλους, να τρομοκρατήσουμε τους τρομοκράτες.

Ναι μπορούμε να τα καταφέρουμε

Ναι μπορούμε να τα καταφέρουμε.Ο ελληνικός λαός έχει αποδείξει ότι ξέρει να ανταποκρίνεται απέναντι σε μεγάλες αντιξοότητες. Πρέπει να ξαναβρούμε την χαμένη αυτοπεποίθησή μας, να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις, να σταματήσουμε να επαιτούμε τα ευρώ της κυρίας Μέρκελ. Η Γερμανία που αρνείται πεισματικά μέχρι σήμερα να καταβάλει στην χώρα μας τις πολεμικές αποζημιώσεις και επιμένει στην χωρίς ανάσα στυγνή επιβολή του άτεγκτου Μνημονίου, έχει τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα με την Ελλάδα, καρπούται πελώρια κέρδη από την διαφορά των spreads και συγκεντρώνει διεθνή πλούτο με μηδενικά ή και αρνητικά επιτόκια.

Από την διεθνή κοινότητα να ζητήσουμε την δημιουργία ενός νέου σχέδιου Μάρσαλ για την εκκίνηση της αναπτυξιακής μας διαδικασίας. Και από την Ε.Ε. την προστασία των ανατολικών μας συνόρων από τους «συμμάχους» τους Τούρκους, οι οποίοι μας παρασύρουν σε μια εξωφρενική κούρσα εξοπλισμών που μας καταρρακώνει οικονομικά. Οφείλουμε να σταθούμε στα πόδια μας, να μην καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε. Να μην ζούμε με δανεικά, όπως στο παρελθόν «των τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας», όταν οδηγηθήκαμε στην εξόντωση του παραγωγικού μας δυναμικού. Το μεγάλο χαστούκι του Μνημονίου και της Τρόικα, πρέπει να μας γίνει μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Πρέπει να ορθοποδήσουμε. Να απολακτίσουμε την λάθρα διαβίωση, τις αντιπαραγωγικές συμπεριφορές, τις αλόγιστες σπατάλες, την διαφθορά. Ύστερα από την καταιγίδα, μπορεί να ανθίσει ο κάμπος, αρκεί να τον φροντίσουμε σωστά.

«Η ανατροπή φαίνεται πάντα αδύνατη στην αρχή πριν γίνει πράξη» έλεγε ο Νέλσων Μαντέλα. Αυτή η ανατροπή, η επανεκκίνηση της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας από το σημείο μηδέν με μετάβαση στην δραχμή, το νοικοκύρεμα του κράτους, την αυτοδύναμη ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη, αποτελεί μια χρυσή ευκαιρία για ένα καλύτερο αύριο. Πολύ συχνά στην ιστορία, μετά από μια καταστροφή, μπορεί να ανατείλει ένα φωτεινό μέλλον. Για να δούμε τον ήλιο πρέπει να κοιτάξουμε ψηλά. Να αγωνιστούμε για να πάρουμε την χώρα μας πίσω. Γιατί δεν έχουμε να χάσουμε τίποτε εκτός από τις αλυσίδες μας. Μπορούμε να τα καταφέρουμε, αρκεί να το πιστέψουμε και να το κάνουμε πράξη. Και όπως μας παροτρύνει ο Ματχάμα Γκάντι : «Ο αγώνας είναι που δίνει τη δύναμη. Όταν αντιμετωπίζεις αξεπέραστες δυσκολίες και εσύ αποφασίζεις να μην εγκαταλείψεις. Αυτή είναι η δυναμη».

Ολόκληρο το δημόσιο χρέος των Ναζί, σε ποσοστό άνω του 600% του γερμανικού ΑΕΠ, παραγράφηκε.

0

Ζέζα Ζήκου

Η γνωστή τραγική κατάληξη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, την οποία οι δυνάμεις της Αντάντ μετά το 1918 επέβαλαν (μαζί με τους ταπεινωτικούς όρους των συνθηκών των Βερσαλλιών) στην ηττημένη Γερμανία, δίδαξε στην ανθρωπότητα πολλά πράγματα. Κυρίως, όμως, δίδαξε ότι η κοινωνία βιώνει την έξωθεν επιβολή όρων ως ταπείνωση και ότι η κοινωνική δυσφορία μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδία, όταν στην ταπείνωση προστίθεται και αναποτελεσματικότητα, που οδηγεί σε εξαθλίωση (π.χ. από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης στο οικονομικό κραχ του 1929).
Με το ιστορικό αυτό δίδαγμα, άνετα μπορεί κανείς να κατανοήσει τη σημασία της οικονομικής τραγωδίας που επέφεραν στην πατρίδα μας τα Μνημόνια. Σε συνδυασμό με τη βαθιά ύφεση και ανεργία -την οποία ασφαλώς διευρύνει και επιτείνει- καθώς και την τιμωρητική διάθεση διαφόρων ανιστόρητων τεχνοκρατών ή πολιτικών παραγόντων εμπλεκομένων στην εφαρμογή του, ευεξήγητα βιώνεται ως τερατούργημα από την ελληνική κοινωνία.
Βεβαίως, ο αστικός (μου) πολιτισμός επιβάλλει να αποδεχθώ την τήρηση των δεσμεύσεων και την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων. Πράγματι, το περίφημο ρωμαϊκό «οι συμβάσεις είναι τηρητέες» ή «pacta sunt servanda», από το οποίο άντλησαν ο αστικός πολιτισμός και η αστική ηθική, δεν είναι μόνο ένας ηθικός κανόνας. Θεμελιώνοντας το αξιόπιστο των συναλλαγών και των πιστωτικών δραστηριοτήτων, δημιουργεί δανειοληπτική ικανότητα και γίνεται η βάση της ανάπτυξης. Αλλά τα Μνημόνια στερούνται στοιχείων του αστικού πολιτισμού· καθώς έχουν καταστρέψει τις σχέσεις της κοινωνίας μας με τον πυρήνα του αστικού πολιτισμού, την αξιοπιστία.
Ομως, οι Γερμανοί μπορούν να σταθούν μια στιγμή και να σκεφτούν τη δική τους ιστορία. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Σύμμαχοι θυμήθηκαν τις καταστροφικές συνέπειες των γερμανικών αποζημιώσεων μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ολόκληρο το δημόσιο χρέος των ναζί, που αντιστοιχούσε σε πάνω από το 600% του γερμανικού ΑΕΠ, παραγράφηκε. Το προϋπάρχον απλήρωτο χρέος από την περίοδο της Βαϊμάρης περιορίστηκε σε ένα κλάσμα του αρχικού ποσού. Οι διεκδικήσεις παλαιών χρεών διαχωρίστηκαν αυστηρά από τα ταμεία για τη γερμανική ανοικοδόμηση. Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία αποπλήρωσε τελικά το τελευταίο μέρος τους μόλις το 2010.
Η Γερμανία ασφαλώς ζούσε πολύ πάνω από τις δυνατότητές της τη ναζιστική περίοδο, ενώ λεηλάτησε και την υπόλοιπη Ευρώπη. Ομως, οι Αμερικανοί όχι μόνο συμφώνησαν να παραγράψουν παλαιά χρέη, αλλά έδωσαν στους Γερμανούς εκατομμύρια δολάρια με το σχέδιο Μάρσαλ.
Η ίδια η Γερμανική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία μετά το 1989 δεν καταδίκασε την πρώην Ανατολική Γερμανία σε λιτότητα για να διορθώσει τη σαθρή κομμουνιστική οικονομία της. Αντιθέτως, ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ επέτρεψε στους Ανατολικογερμανούς να ανταλλάξουν τα σχεδόν άνευ αξίας ανατολικογερμανικά μάρκα με γερμανικά στην πληθωριστική ισοτιμία 1 προς 1 και στη συνέχεια διέθεσε το ισόποσο άνω του ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ για την ανόρθωση της ανατολικής οικονομίας. Αν οι Σύμμαχοι και αργότερα η κυβέρνηση της ίδιας της Γερμανίας είχαν εφαρμόσει αυτό που κηρύσσουν τώρα οι Γερμανοί, η Γερμανία θα ήταν σήμερα πολύ φτωχότερη.
Η Γερμανία κερδίζει λίγα και η Ευρώπη πρόκειται να χάσει πολλά καταδικάζοντας εμάς τους Ελληνες στη φτώχεια ως τιμωρία για το αμαρτωλό παρελθόν μας. Η φράου Μέρκελ οφείλει, λοιπόν, να μιμηθεί το πνεύμα του μακροοικονομικού ελέους των Συμμάχων μετά το 1945 και τη δυτικογερμανική γενναιοδωρία προς τους Ανατολικογερμανούς εξαδέλφους τους μετά το 1989.
Η Ελλάδα δεν είναι ηττημένη σε κάποιο πόλεμο. Αλλά η μετατροπή της χώρας μας σε άτυπο προτεκτοράτο έχει γελοιοποιήσει κάθε ιδέα θεσμικής ισοτιμίας στην Ευρωζώνη. Η ταπείνωση… είναι η πιο υποτιμημένη δύναμη στην πολιτική. Οι άνθρωποι θα αφομοιώσουν τις δυσκολίες, την πείνα και τον πόνο. Ομως, τα πιο ανθρώπινα αισθήματα της αναζήτησης αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης δεν απορρέουν από συγκεκριμένες ιδεολογίες.
Τέλος, αξίζει να επισημανθεί πως η Γερμανία δεν φοβάται ότι θα ζητήσουμε πραγματικά Επανορθώσεις. Επειδή, εμείς πειθήνια δεν το κάνουμε… Εχει άδικο, λοιπόν, η προπαγάνδα της Γερμανίας, από την εποχή του Φαλμεράιερ, να μας παρουσιάζει σαν «εμποράκους Λεβαντίνους» που κάνουν «ντόρο» για να πάρουν δήθεν «κάτι»;
Σήμερα, και στο αμέσως προσεχές μέλλον, η μνήμη της γερμανικής συμπεριφοράς και ευθύνης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αναμοχλεύεται στο μυαλό κάθε νοήμονος ανθρώπου (άρα και του δικαστή) εξαιτίας της σύγχρονης μορφής ηγεμονίας που ασκεί η Γερμανία στην Ευρώπη. Το Διεθνές Δικαστήριο, με την καταδικαστική για την Ιταλία πρόσφατη απόφασή του, μάλλον όχι εσκεμμένα φαίνεται ν’ ανοίγει τον δρόμο για συνέχιση των δικαστικών ενεργειών των θυμάτων στις συγκεκριμένες υποθέσεις (αιχμαλωσία Ιταλών πολιτών, σφαγή στο Δίστομο).

Θα μειωθεί η αγοραστική μας δύναμη λόγω του πληθωρισμού αν επιστρέψουμε στη δραχμή ;

2

 

Ένα από τα σημαντικότερα και ομολογουμένως ισχυρά επιχειρήματα που επισείονται ενάντια στην προοπτική επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα είναι ότι, με δεδομένη την υποτίμηση της δραχμής σε επίπεδα της τάξης του 25% περίπου,υπάρχει φόβος να μειωθεί η αγοραστική μας δύναμη λόγω του πληθωρισμού. Η απότομη αύξηση των τιμών των εισαγομένων υποστηρίζεται πως θα έχει τεράστια επίπτωση στις τιμές των προϊόντων, με αποτέλεσμα την εκτόξευσή τους στα ύψη. Επιπλέον, σύμφωνα με τη φοβική αυτή προσέγγιση, ύστερα από την αρχική υποτίμηση της δραχμής έναντι του ευρώ, θα πρέπει να αναμένονται συνεχείς περαιτέρω υποτιμήσεις, έτσι που το εθνικό μας νόμισμα θα χάνει συνεχώς την αξία του. Αυτό θα έχει ως συνέπεια η ελληνική οικονομία να περιπέσει σε ένα διαρκές σπιράλ εφιαλτικού  υπερπληθωρισμού, με αλλεπάλληλες ανατιμήσεις των τιμών των προϊόντων και μεγάλη υποτίμηση της αγοραστικής αξίας των μισθών, των συντάξεων και των εισοδημάτων γενικότερα. 

Η απάντηση

Απέναντι στους φόβους αυτούς θα πρέπει κατ’ αρχήν να υπομνησθεί ότι, αμέσως μετά την ένταξή μας στο ευρώ και τις μετέπειτα εξελίξεις, η αγοραστική μας δύναμη συρρικνώθηκε κατακόρυφα λόγω της απότομης εκτίναξης των τιμών και της βουτιάς των εισοδημάτων. Oι τιμές καταναλωτή εκτινάχθηκαν στα ύψη αμέσως με την ένταξή μας στην ευρωζώνη τον Ιανουάριο του 2002. Πολλοί συμπολίτες μας σήμερα τρέφονται σε συσίτια ή ψάχνουν τρόφιμα στα σκουπίδια, η φτώχεια απλώνεται βαριά στη χώρα σε  επίπεδα που ποτέ δεν είχαμε ζήσει στο παρελθόν με τη δραχμή. Η Ελλάδα αναγορεύεται σε πρωταθλήτρια της ανεργίας στην Ευρώπη. Από 7,8% το 2008, η ανεργία εκτοξεύθηκε στ 23-26 %, ενώ στους νέους ξεπερνά το 50%. Τα τελευταία έξι χρόνια περισσότεροι από 500.000 συμπολίτες μας, οι περισσότεροι νέοι, μετανάστευσαν στο εξωτερικό σε αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας.

Σήμερα η οικονομία πάσχει από αρνητικό πληθωρισμό που περιορίζει την κυκλοφορία του χρήματος, οδηγεί σε περαιτέρω ύφεση, στεγνώνει τις επιχειρήσεις από ρευστότητα, βάζει φρένο στην ανάπτυξη και αυξάνει τα βάρη των δημόσιων και ιδιωτικών χρεών. Με δεδομένο ότι, μόλις το 50-60% του συνολικού παραγωγικού δυναμικού της οικονομίας χρησιμοποιείται, ένας ελεγχόμενος πληθωρισμός όχι μόνο δεν αποτελεί φόβητρο αλλά είναι και αναγκαίος. Η θέρμανση της οικονομίας για να βγεί η οικονομία από το πολικό ψύχος και να τονωθεί η αναπτυξιακή διαδικασία είναι το ζητούμενο σήμερα.

Βέβαια, για να αποφευχθεί η οικονομική υπερθέρμανση και μην ξεπεράσει ο πληθωρισμός ορισμένα επιτρεπτά όρια, υπάρχει η δυνατότητα ελέγχου του μεγέθους της κυκλοφορίας του χρήματος που δεν πρέπει να υπερβαίνει ένα όριο του γνωστού στα οικονομικά δείκτη Μ2. Ο δείκτης αυτός με τις σημερινές συνθήκες αποπληθωρισμού, ανενεργού οικονομικού δυναμικού και εκτεταμένης ανεργίας, μπορεί να αντιστοιχεί περίπου σε 20% του ΑΕΠ,  δηλ. σε 37 δις ευρώ ετησίως.

Φυσικά μια σοβαρή και υπεύθυνη κυβέρνηση θα πρέπει να αποφύγει την υποταγή σε πιέσεις συνδικάτων και ομάδων πίεσης, καταφεύγοντας  σε άμεσες παροχές μισθών, συντάξεων, επιδομάτων κλπ., των οποίων η αύξηση θα πρέπει να ακολουθεί και όχι να προηγείται των αυξήσεων του ΑΕΠ και της παραγωγικότητας. Η κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να ελέγχει κερδοσκοπικές καταστάσεις, να αντισταθεί σε πιέσεις συντεχνιών, επιχειρηματιών και ομάδων πίεσης, να δώσει την εικόνα σοβαρού διαχειριστή και όχι εύπλαστου πολιτικάντη. Έτσι θα αποφύγει και τη δημιουργία κλίματος πληθωριστικής ψυχολογίας που αποτελεί έναν ιδιαίτερα σημαντικό κίνδυνο.

Με τις παραπάνω προϋποθέσεις και με δεδομένο ότι, οι εισαγωγές αποτελούν το 25% περίπου του συνολικού παραγόμενου ΑΕΠ της χώρας, έχουμε εκτιμήσει και με μαθηματικούς υπολογισμούς πως ο πληθωρισμός στην αρχική φάση της μετάβασης ενός χρόνου περίπου, θα κινηθεί σε επίπεδα κάτω του 10% και αργότερα κάτω του 5-6%. Παράλληλα, η οικονομία και τα εισοδήματα γενικότερα, εκτιμάται ότι θα αυξάνουν με ρυθμούς 4-6% ετησίως, ενώ η ανεργία θα πέσει σταδιακά κάτω του 10% με τη δημιουργία άνω του 1,3 εκ. θέσεων εργασίας.

Όλα τα παραπάνω υποστηρίζονται από σοβαρές μελέτες και θέσεις  δικές μας, όπως και  πολλών, αν όχι των περισσότερων διαπρεπών διεθνών οικονομολόγων,οι οποίοι δυστυχώς ελάχιστα εισακούνται εδώ όπου η ενημέρωση σκιάζεται από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ που λένε ψέματα,εκπέμπουν φόβο και πουλάνε ελπίδα στους παραζαλισμένους Έλληνες πολίτες.Οι οποίοι όμως έχουν και αυτοί χρέος να ξεφύγουν από τη μέγγενη της παραπληροφόρησης  των κατοχικών  ΜΜΕ, να αναζητήσουν και να ενημερωθούν από κείμενα και εκλαϊκευμένες τεκμηριωμένες αναλύσεις όπως αυτές που παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα μας. Τότε μπορούν να δώσουν καλύτερα τον αγώνα της αλήθειας για τη σωτηρία της πατρίδας μας.

 

 

 

Τι θα γίνει με τα δάνεια τις καταθέσεις όταν επιστρέψουμε στη δραχμή ;

0

Τι θα γίνει με τις καταθέσεις και τα δάνεια ;

Οι τραπεζικές καταθέσεις σε ευρώ, σύμφωνα με το σχέδιό μας για συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή, (βλ σε άλλα σημεία εδώ και www.drachmi5.gr,), προστατεύονται με τη μετατροπή τους σε νέες δραχμές, με αναλογία δραχμή/ευρώ 0,75:1,00. Έτσι, καλύπτεται η λελογισμένη υποτίμηση της νέας δραχμής κατά 25%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, καταθέσεις  75.000 ευρώ θα ισούνται με 100.000 νέες δραχμές κ.ο.κ. Το ίδιο προτείνουμε να ισχύσει για τα δάνεια, με ειδική μέριμνα για δανειολήπτες που έχουν πληγεί βαρύτερα χωρίς δική τους ευθύνη. Ειδικότερα για τα στεγαστικά δάνεια,  προτείνεται η υποτίμησή τους κατά 50%, με απόλυτη προστασία της πρώτης κατοικίας. Τα «θαλασσοδάνεια» θα πρέπει φυσικά να υπαχθούν σε δικαστικές διαδικασίες, όπως και οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που εσκεμμένα και συστηματικά αποφεύγουν την αποπληρωμή των δανείων τους.

Θα δικαιωθούν όσοι έσπευσαν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις ελληνικές Τράπεζες και τις έστειλαν στο εξωτερικό και με την επιστροφή στη δραχμή θα κερδίσουν πολλά ;

Ο έλεγχος της μαζικής εκροής αφορολόγητου συναλλάγματος χωρίς έλεγχο του «πόθεν έσχες», θα έπρεπε να είχε γίνει και να είχαν επιβληθεί κυρώσεις για μη σύννομες συναλλαγματικές μετακινήσεις κεφαλαίων. Όμως, η διεθνής ασυδοσία των αγορών και η δεδομένη ατιμωρησία της ελληνικής πολιτείας, έχει επιτρέψει τέτοια φαινόμενα. Γεγονός είναι ότι, το μεγάλο ειδικά κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και κινείται εκεί όπου υπάρχει  κέρδος και ασφάλεια των καταθέσεων. Αν η επιστροφή κεφαλαίων στην Ελλάδα με σκοπό το κέρδος, αποτελέσει μια συνέπεια αυτής της προοπτικής, τόσο το καλύτερο για τη χώρα μας. Αλλά, αυτό δε θα γίνει πριν αποκτηθεί η εμπιστοσύνη στη σταθερότητα και την αναπτυξιακή δυναμική της ελληνικής οικονομίας.

Με τις Τράπεζες τι θα γίνει;

Οι Τράπεζες έχουν αποστεωθεί από ρευστότητα και έχουν εξαγοραστεί από ξένους Γύπες έναντι πινακίου φακής.  Σήμερα βιώνουν έναν αργό θάνατο, ανάλογο αυτού της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού λαού. Οι Τράπεζες θα κρατικοποιηθούν και οι ξένοι Γύπες θα απομακρυνθούν με όποιον τρόπο χρειαστεί και τραπεζίτες τύπου Στουρνάρα και ΣΙΑ θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη και πολύ πιθανό με τον Κορυδαλλό. Με την αποκατάσταση της εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία, θα εισρεύσουν εγχώριες και ξένες καταθέσεις και οι Τράπεζες θα συνέλθουν, με προοπτικές πολύ καλύτερες από το σημερινό αδιέξοδο.

Και τι θα γίνει με τις  ρήτρες που έχουμε υπογράψει για κατασχέσεις περιουσιακών μας στοιχείων ;

Σε περιπτώσει χρεοκοπίας, παρόμοιες ρήτρες υπόκεινται σε διαπραγματεύσεις πολιτικού χαρακτήρα. Η πολιτική βούληση είναι αυτή που διαμορφώνει τους νόμους και τις διεθνείς συμφωνίες. Γι΄αυτό άλλωστε αλλάζουν οι νόμοι και συμφωνίες κατά περίπτωση. Μια ικανή και έμπειρη ελληνική κυβέρνηση, μπορεί να διαπραγματευτεί όλα τα σχετικά ζητήματα, όπως έχει γίνει και σε άλλες περιπτώσεις. Αν βέβαια οι «σύμμαχοί μας» στείλουν κανονιοφόρους για να μας βομβαρδίσουν, τότε μπαίνουν ζητήματα αναζήτησης διεθνών ερεισμάτων και προς διάφορες γεωπολιτικές κατευθύνσεις. Για καλή μας τύχη, οι σημερινές γεωπολιτικές ισοροπίες με την οράτη αντιπαλότητα του νέου Προέδρου των ΗΠΑ με τη Γερμανία των Μέρκελ-Σόϊμπλε, δεν ευνούν κάτι τέτοιο. Οι δανειστές μας, ενδιαφέρονται να εισπράξουν αν μη τι άλλο, μέρος των δανείων τους. Και αυτό θα το πετύχουν μόνο αν δώσουν τη δυνατότητα στην ελληνική οικονομία να συνέλθει από το κώμα της ύφεσης στο οποίο βρίσκεται σήμερα, από το οποίο δεν υπάρχει περίπτωση να ξεφύγει υπό τις συνθήκες του Μνημονίου. Που εκτός από εξοντωτικές για τον ελληνικό λαό, είναι και αυτοκαταστροφικές, αφού έχουν διαλύσει την εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα, με προοπτική να χειροτερεύσει ακόμα περισσότερο η τραγική σημερινή μας κατάσταση.

Η χώρα μας δεν παράγει τίποτα ή σχεδόν τίποτα. Οι εισαγωγές από τις οποίες εξαρτόμαστε, σε μεγάλο βαθμό θα γίνουν πανάκριβες και θα έχουμε μεγάλες ελλείψεις αγαθών.

Αυτό είναι μεγάλο ψέμα. Παρ’ όλη τη συρρίκνωση της εγχώριας παραγωγής ύστερα από την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1980 και την περαιτέρω κατάρρευση μετά την ένταξη στην Ευρωζώνη το 2002, στο συνολικό παραγόμενο προϊόν της χώρα μας, το 75% παράγεται μέσα στην Ελλάδα και το 25% είναι εισαγόμενο. Λόγω κυρίως της κατάρρευσης  της τιμής των υγρών καυσίμων, σε συνδυασμό με τα capital controls και τις πολιτικές ακραίες λιτότητας,το ισοζύγιο πληρωμών και ο κρατικός προϋπολογισμός είναι πλέον ισοσκελισμένοι. Κατά συνέπεια, κανένας φόβος δεν υφίσταται για ελλείψεις αγαθών πρώτης ανάγκης. Γεγονός είναι ότι ενώ τα τρόφιμα, τα καύσιμα, τα φάρμακα δε μας έλειπαν στην εποχή της δραχμής, τώρα μας λείπουν στην εποχή του «άγιου» ευρώ.

Ευρωβαρόμετρο : 7 στους 10 Έλληνες, έχουν αρνητική εικόνα για την Ευρωπαϊκή Ένωση

Συνεχίζεται η μόνιμη πλέον διοχέτευση ασύδοτων ψεμάτων, η διαστρέβλωση της αλήθειας και ή  πλέον πονηρή όλων μέθοδος, αυτή της μισής αλήθειας, απο τα συστημικά ΜΜΕ για θέματα που τους ενοχλούν ή τους φοβίζουν, όπως είναι η σαρωτική άνοδος του ευρωσκεπτικισμού παντού στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα.

Τον τελευταίο καιρό, έχει εξαπολυθεί μια εξόχως παραπλανητική εκστρατεία από ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, ιστοσελίδες και κοινωνικά δίκτυα που αναπαράγουν ψευδέστατα πως η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ευρωζώνη γίνεται αποδεκτή από τους Έλληνες πολίτες σήμερα περισσότερο απο χθές ! Πρόκειται δηλ. για εξωφρενικό παραλογισμό που αν γίνει αποδεκτός τότε, θα πρέπει να αμφιβάλει κανείς για την πνευματική ισορροπία της πλειοψηφίας των συμπατριωτών μας, ύστερα από τόσα αβάστακτα βάσανα που έχει φορτώσει η ΕΕ στη χώρα μας.

Όμως, εκτός από τα αργυρώνητα, καταχρεωμένα και ελεγχόμενα από το κατεστημένο ΜΜΕ κάθε τύπου που ψευδολογούν συνειδητά, θύματα αυτής της Γκεμπελικής προπαγάνδας πέφτουν ακόμα και εκτός υποψίας ιστοσελίδες οι οποίες αναπαράγουν τα ψέματα θεωρώντας τα ως αλήθεια.

Το Ευρωβαρόμετρο

Ένα από τα μεγαλύτερα παρόμοια ψέματα είναι η διαστρέβλωση της τελευταίας μεγάλης έρευνας του Ευρωβαρόμετρου, της μεγάλης δημοσκόπησης που διενεργείται με ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ, της οποίας τα συμπεράσματα προβάλλονται ως θετικά για την ΕΕ, ενώ στην πραγματικότητα είναι συντριπτικώς αρνητικά.

Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε και πάλι αυτούσια ολόκληρη τη σχετική δημοσκόπηση και ανάλυση από την http://ec.europa.eu/commfrontoffice/publicopinion).

Το τελευταίο  Ευρωβαρόμετρο (88.3) διενεργήθηκε από την TNS opinion & social, στο διάστημα 5-19 Νοεμβρίου 2017, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας). Τα βασικά συμπεράσματα για την Ελλάδα της σχετικής δημοσκόπησης και ανάλυσης που παραθέτουμε αυτούσια πιο κάτω,          ( βλ.http://ec.europa.eu/commfrontoffice/publicopinion), είναι τα ακόλουθα ανατρεπτικά ευρήματα :

  • 8 στους 10 Έλληνες πιστεύουν ότι τα συμφέροντα της χώρας μας δεν λαμβάνονται αρκούντως υπόψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

  • Σχεδόν 7 στους 10 Έλληνες πολίτες, έχουν αρνητική εικόνα για την Ευρωπαϊκή Ένωση,καταγράφοντας το υψηλότερο αρνητικό ποσοστό σε ευρωπαϊκό επίπεδο (στην έκθεση του Ευρωβαρόμετρου αναφέρεται η σχέση 4 στους 6)  

  • 7-8 στους 10  των Ελλήνων (74%) δεν εμπιστεύονται την Ευρωπαϊκή Ένωση,  καταγράφοντας πανευρωπαϊκά το υψηλότερο ποσοστό δυσπιστίας απέναντι στο θεσμό

  • Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν εμπιστεύονται τα θεσμικά όργανα της ΕΕ (το 68% δεν εμπιστεύεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το 72%, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το 75% την  Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα)

  • Η πλειοψηφία των Ελλήνων (52%), δεν αισθάνονται πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 

  • Το 61% των Ελλήνων, δεν ταυτίζονται με την ευρωπαϊκή σημαία 

  •  9 στους 10 των Ελλήνων  ( 91%), αναπολούν το παρελθόν (της δραχμής) θεωρώντας ότι, η συνολική κατάσταση των ίδιων και της Ελλάδας γενικότερα ήταν καλύτερη

  • Σε πλήρη αντίθεση με το ως άνω εύρημα όπως και με τα υπόλοιπα, το 66% των ερωτηθέντων τάσσονται υπέρ του ευρώ και το 34% κατά, σύμφωνα πάντα με την ίδια δημοσκόπηση του Ευρωβαρόμετρου ( βλ. σχετικές παρατηρήσεις πιο κάτω)

  • Μόνο 2-3 στους 10 Έλληνες πολίτες αξιολογεί θετικά την προσωπική του επαγγελματική κατάσταση ( στην έκθεση του Ευρωβαρόμετρου η σχέση αναφέρεται ως 1 στους 4)

  • 7 στους 10 Έλληνες αγωνιούν για την οικονομική κατάσταση των οικογενειών τους 

  • Μόνο 1 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι, δεν αντιμετώπισαν δυσκολία στην πληρωμή των μηνιαίων λογαριασμών τους

  • Σχεδόν το σύνολο (98%) των ερωτηθέντων θεωρούν πως, η ελληνική οικονομία είναι σε δυσχερή θέση και φοβούνται ότι τα χειρότερα για την οικονομία έπονται 

  • Το 60% των ερωτηθέντων είναι  απαισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρώπη

Η έκθεση του Ευρωβαρόμετρου, αφού αναφέρεται και σε διάφορα άλλα ενδιαφέροντα θέματα (όπως ο βαθμός εμπιστοσύνης σε κόμματα και διάφορους θεσμούς, οι πηγές πληροφόρησης των Ελλήνων,στο μεταναστευτικό κλπ.), που οι αναγνώστες μπορούν να τα διαβάσουν αναλυτικά πιο κάτω από το επίσημο σχετικό κείμενο, παραθέτει ως επίλογο τα ακόλουθα :

  • «Σε αποκλίνουσα πορεία είναι οι Έλληνες, σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες, για τα κρίσιμα θέματα της ζωής τους, τις οικονομικές προοπτικές τους, ως πρόσωπα και ως κράτος, και την αντιμετώπιση των ευρωπαϊκών θεμάτων, συγκεντρώνοντας σταθερά, τα τελευταία χρόνια, τα υψηλότερα ποσοστά δυσαρέσκειας. Ειδικότερα δε καθώς εκτιμούν ότι Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση και τα χειρότερα έπονται».

Οι δικές μας παρατηρήσεις και σχόλια

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς από τα φοβερά αυτά συμπεράσματα του  Ευρωβαρόμετρου που γίνεται, τονίζεται και πάλι,  για λογαριασμό της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην πραγματικότητα, η δημοσκόπηση αυτή του ερωβαρόμετρου αναδεικνύει με τον ποιο ανάγλυφο και ανατρεπτικό τρόπο, το γεγονός ότι,  η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών,αποστρέφεται την Ευρωπαϊκή Ένωση. είναι προφανές ότι, όλα όσα γράφονται και λέγονται από τα καθεστωτικά, διαπλεκόμενα, δανειόπληκτα ΜΜΕ, τηλεόραση, εφημερίδες,ραδιόφωνα και τις περισσότερες ιστοσελίδες  και συστημικές δημοσκοπήσεις, είναι fake news  ψεύτικες ειδήσεις, χοντρές όσο και ξεδιάντροπες στρεβλώσεις της αλήθειας.

Αν ανατρέξει κανείς στα λίγα σχετικά δημοσιεύματα από συστημικά έντυπα και ιστοσελίδες και αναπαραγωγές του Ευρωβαρόμετρου στις τηλεοράσεις, θα ανακαλύψει μια εξωφρενική αντιστροφή της πραγματικότητας. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, το δημοσιογραφικό κατεστημένο, συμπεραίνει από τη δημοσκόπιση αυτή  ότι, οι Έλληνες είναι….φιλο-Ευρωπαιοι. Το ίδιο, λιγότερο ή περισσότερο συμπέρασμα, προκύπτει και από τις κατά παραγγελία έρευνες των διάφορων συστημικών εταιρειών δημοσκοπήσεων.

Όχι, οι Έλληνες δεν είναι τόσο ανόητοι ή τόσο μαζοχιστές για να δέχονται αδιαμαρτύρητα τον βασανιστή τους. Για αυτό και 8 στους 10 πιστεύουν ότι, τα συμφέροντα της χώρας μας δεν λαμβάνονται αρκούντως υπόψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 7-8 στους  10 είναι αρνητικοί προς την ΕΕ, και δεν την εμπιστεύονται, ενώ σχεδόν όλοι (98%) θεωρούν ότι, η ελληνική οικονομία είναι σε δυσχερή θέση και φοβούνται ότι τα χειρότερα  έπονται.

Το περίεργο του θέματος είναι ότι  παρ’ όλη την αποστροφή  της μεγάλης πλειοψηφίας των ερωτηθέντων για την ΕΕ, η έρευνα του ευρωβαρόμετρου αναφέρει ότι, ποσοστό 66% των Ελλήνων τάσσεται με το ευρώ και 33% κατά, δηλ. με τη δραχμή. Αυτό  έρχεται σε πλήρη αντίφαση με όλα τα άλλα ευρήματα της έρευνας και ειδικότερα με τη διαπίστωση ότι, το  91% των ερωτηθέντων αναπολούν το παρελθόν (της δραχμής), θεωρώντας ότι, η συνολική κατάσταση των ίδιων και της Ελλάδας γενικότερα ήταν τότε καλύτερη

Το εύρημα του 66% υπέρ του ευρώ μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι, πολλοί από τους ερωτηθέντες θεωρούν αυτονόητη την ύπαρξη του ευρώ μέσα στην ΕΕ και πέφτουν στην παγίδα, απαντώντας θετικά υπερ του ενιαίου νομίσματος.

Μια πρόσθετη εξήγηση για αυτό το αντιφατικό με τα άλλα συμπεράσματα εύρημα είναι ότι, υπάρχει τέτοιας έκτασης  μονομερής τρομοκρατία ενάντια στην επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα που έχει πιάσει τόπο δημιουργώντας παράλογες φοβίες. Πολλοί Έλληνες, ενώ θεωρούν ότι, ενώ ήταν λάθος μας που μπήκαμε στο ευρώ, εκτιμούν μέσα από έναν παράλογο τεχνιτό φόβο ότι, τώρα είναι επικίνδυνο να μεταβούμε στη δραχμή.

Αυτή η χωρίς ισχυρά επιχειρήματα άποψη, έχει καλλιεργηθεί πολύ έντονα τον τελευταίο καιρό από τα ΜΜΕ. Είναι γνωστό ότι, πες, πες, στο τέλος κάτι μένει σύμφωνα και με το κλασικό Γκεμπελικό δόγμα.

Αλλά ακόμα και αν δεχτούμε ότι η πλειοψηφία των ερωτηθέντων τάσσεται με το ευρώ, ( ενώ η συντριπτική πλειοψηφία κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης), και πάλι με τη δραχμή τάσσεται το 33%, δηλ. ένα τεράστιο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών που δεν  εκπροσωπείται στο ελληνικό κοινοβούλιο. Αν μέρος αυτού του ποσοστού γινόταν κατορθωτό να εκφραστεί από μια ενιαία πολιτική κίνηση, τότε θα αναγορευόταν σε πρώτο κόμμα. Αυτό είναι που φοβάται περισσότερο το κατοχικό καθεστώς, για αυτό και πολεμάει με λύσσα και κινδυνολογεί ασύστολα ενάντια στο εθνικό νόμισμα.

Για τον ίδιο λόγο, το καθεστώς, δημιουργεί δίχτυ ασφαλείας δημιουργώντας παρα-κομματίδια τύπου Βασίλη Λεβέντη, Ποταμιού κλπ., που απορροφούν μέρος των ψηφοφόρων και αποτελούν διεξόδους για συμμαχικές καθεστωτικές κυβερνήσεις. Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετούν, θελητά ή αθέλητα διάφοροι αρχηγίσκοι που αναγορεύοντας εαυτούς σε θαυματοποιούς “σωτήρες”, δημιουργούν κόμματα, κομματίδια, κινήσεις και συκλλογικότητες και εγκλωβίζουν τους ζαλισμένους πολίτες σε ένα χάος απόψεων, που τους αποπροσανατολίζουν από το κεντρικό πρόβλημα, την απαλλαγή δηλ. από τα μνημόνια και την ευρωκατοχή.

Γεγονός είναι ότι, σύμφωνα πάντα με το Ευρωβαρόμετρο, η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων,το υπογραμίζουμε για άλλη μαι φορά,αποστρέφεται την ΕΕ και θυμάται με νοσταλγία τις πολύ καλύτερες μέρες της εποχής της δραχμής. Θυμούνται πως ζούσαμε στο παρελθόν και πως ζούμε τώρα. Για αυτό και το 91% των ερωτηθέντων στο Ευρωβαρόμετρο, αναπολούν το παρελθόν της δραχμής θεωρώντας ότι, η συνολική κατάσταση των ίδιων και της Ελλάδας γενικότερα ήταν τότε πολύ καλύτερη.

Ποιό κάτω παραθέτουμε αυτούσια την έκθεση του Ευρωβαρόμετρου την οποία ο αναγνώστης μπορεί να την βρει στο www.ec.europa.eu/commfrontoffice/publicopinion.Η σχετική ανάλυση διενεργήθηκε για την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα από την κα Όλγα Σταυροπούλου-Σαλαμούρη [Μίλητος Συμβουλευτική Α.Ε.].

………………………………………………………..

Τακτικό Ευρωβαρόμετρο 88,Εθνική Έκθεση

ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΕΛΛAΔΑ
http://ec.europa.eu/commfrontoffice/publicopinion

Η έρευνα αυτή έγινε κατόπιν αιτήματος και υπό τον συντονισμό της Γενικής Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η ανάλυση αυτή διενεργήθηκε για την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα.
Κοινή γνώμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ελλάδα
Τακτικό Ευρωβαρόμετρο 88

Η ανάλυση αυτή διενεργήθηκε για την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα από την κα Όλγα Σταυροπούλου-Σαλαμούρη [Μίλητος Συμβουλευτική Α.Ε.].
Κοινή γνώμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το τακτικό Ευρωβαρόμετρο 88.3 διεξήχθη από την TNS opinion & social, μία κοινοπραξία των TNS political & social, TNS UK and Kantar Belgium, εκπροσωπούμενη από την Kantar Belgium S.A. στο διάστημα 5-19 Νοεμβρίου 2017, κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας).

Η έρευνα διεξήχθη στα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις 5 υποψήφιες προς ένταξη χώρες (Τουρκία, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Μαυροβούνιο, Σερβία και Αλβανία), καθώς και στην «περιοχή όχι υπό τον άμεσο έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τουρκοκυπριακή Κοινότητα)», καλύπτοντας δειγματοληπτικά τον πληθυσμό των χωρών, ηλικίας 15 ετών και άνω. Για τους σκοπούς της έρευνας χρησιμοποιήθηκε αντιπροσωπευτικά τυχαίο δείγμα, αναλογικό του μεγέθους του πληθυσμού και της πληθυσμιακής πυκνότητας της κάθε χώρας. Αναφορικά με το ελληνικό δείγμα της έρευνας, συμμετείχαν 1008 πολίτες, από αντιπροσωπευτικές περιοχές της ελληνικής επικράτειας. Για τη λήψη των στοιχείων χρησιμοποιήθηκαν τυποποιημένα ερωτηματολόγια, ενώ η επικοινωνία με τους συμμετέχοντες είχε τη μορφή της προσωπικής συνέντευξης. Σημειώνεται ότι όπου χρησιμοποιείται ο όρος «ευρωπαίοι πολίτες» ή «υπόλοιποι ευρωπαίοι πολίτες» αναφέρεται στον ευρωπαϊκό μέσο όρο (EU28), δηλαδή στα αποτελέσματα που καταγράφηκαν στα 28 κράτη-μέλη.
Κοινή γνώμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Η εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αρνητική εικόνα για την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν 4 στους 6 ‘Έλληνες πολίτες (EL:43% | -4, άνοιξη 2017), καταγράφοντας το υψηλότερο (-) ποσοστό σε ευρωπαϊκό επίπεδο (EU28:21%), την ώρα που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ερωτηθέντες (σε 14 χώρες) έχουν θετική εικόνα για την Ε.Ε. (40%), με τα υψηλότερα ποσοστά να σημειώνονται στην Ιρλανδία (59%), τη Βουλγαρία και το Λουξεμβούργο (αμφότερες 57%) και το χαμηλότερο ποσοστό στην Ελλάδα (23% | +5). Ουδέτερη άποψη (ούτε θετική, ούτε αρνητική) εκφράζεται από σημαντική μερίδα της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης (EL:33%, EU28:37%).

Σημειώνεται ότι οι ενδείξεις (+) και (-) αποτυπώνουν συγκρίσεις, δηλαδή την αύξηση ή μείωση των ποσοστιαίων μονάδων που καταγράφηκαν σε προηγούμενες έρευνες (EB86.2 το φθινόπωρο 2016 και EB87.3 την άνοιξη 2017), συγκριτικά με την παρούσα, σε πεδία που συμπίπτουν και παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Η διαμόρφωση αυτής της αρνητικής εικόνας, που σταθερά καταγράφεται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια συνάδει και με τις αρνητικές επιπτώσεις στον τρόπο ζωής τους που οι πολίτες χρεώνουν στην Ε.Ε., όπως την ανεργία (EL:34%, EU28:11%), την ανεπάρκεια ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα (EL:29%, EU28:23%), την απώλεια πολιτιστικής ταυτότητας (EL:27%, EU28:13%), την εγκληματικότητα (EL:24%, EU28:15%) και τη σπατάλη χρήματος (EL:19%, EU28:22%).

Η εικόνα αυτή εξηγείται επίσης και με τον τρόπο που εκλαμβάνουν την Ε.Ε., κυρίως ως αναποτελεσματική (EL:74% | -4, EU28:51%), μη προστατευτική (EL:69%, EU28:38%), μη προνοητική (EL:67% | -5, EU28:35%), απόμακρη (EL:66% | -5, EU28:53%) και μη δημοκρατική (EL:54%, EU28:28% | -6). Ειδικότερα δε, εκφράζεται δυσαρέσκειά για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η δημοκρατία τόσο στην Ε.Ε. (EL:68%, EU28:42%), όσο και στην Ελλάδα (EL:77% | -5, EU28:42%) καταγράφοντας για ακόμα μια φορά τα υψηλότερα (-) ποσοστά της έρευνας.Ωστόσο, τη χαρακτηρίζουν ως «μοντέρνα» (EL:58%, EU28:62%).

Αξιοσημείωτο είναι ότι τα ελληνικά ποσοστά είναι πιο θετικά συγκριτικά με αυτά της προηγούμενης έρευνας. Παρ’ όλα αυτά τα ευρωπαϊκά παραμένουν στα ίδια επίπεδα με την άνοιξη του 2017 και επιβεβαιώνουν τη θετική τάση που άρχισε να καταγράφεται το 2016, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για την εικόνα της Ε.Ε. εν γένει.

Παράλληλα, θετικό πρόσημο προσδίδεται στην ΕΕ όταν αυτή ταυτίζεται με την ελευθερία να ταξιδεύουμε, σπουδάζουμε και εργαζόμαστε οπουδήποτε επιθυμούμε στην Ε.E. (EL:54%, EU28:52%), το ευρώ ως κοινό νόμισμα (EL:42%, EU28:36%), την ισχυρή φωνή που έχει η Ε.E. σε παγκόσμιο επίπεδο (EL:34% | +11, EU28:25%), την ειρήνη (EL:29%, EU28:30%), και την πολιτιστική πολυμορφία που τη χαρακτηρίζει (EL:26%, EU28:28%).

Ειδικότερα δε, η ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών και υπηρεσιών εντός της Ένωσης (EL:66%, EU28:57%), η διασφάλιση της ειρήνης μεταξύ των κρατώνμελών της (EL:59%, EU28:56%), τα προγράμματα ανταλλαγής φοιτητών, όπως το Erasmus (EL:26%, EU28:25%), η πολιτική και διπλωματική επιρροή της στον υπόλοιπο κόσμο (EL:25%, EU28:20%) αποτελούν τα πλέον θετικά αποτελέσματα που έχει επιτύχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με τις απαντήσεις των ερωτηθέντων.

Γενικότερα, οι Ευρωπαίοι πολίτες (συμπ. των Ελλήνων) θεωρούν ότι η άποψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετράει στον κόσμο (EL:73% | +7, EU28:72%) και ότι έχει τη δύναμη και τα εργαλεία να υπερασπιστεί τα οικονομικά της συμφέροντα στην παγκόσμια οικονομία (EL:71% | +3, EU28:65%). Πιθανώς και γι’ αυτό οι Έλληνες να πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα το μέλλον, ούσα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:59%, EU:60%). Ωστόσο, εκτιμούν ότι τα πράγματα κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση στην Ευρωπαϊκή Ένωση (EL:69% | -6, EU28:47%), όπως και στην Ελλάδα (EL:80% | -9, EU28:49%).

 Ευρωπαϊκή Ιθαγένεια: αίσθηση «ανήκειν» & δικαιώματα

Απογοητευτικό είναι το εύρημα ότι οι Έλληνες, περισσότερο από κάθε άλλον ευρωπαίο πολίτη, πιστεύουν ότι τα συμφέροντα της χώρας τους δεν λαμβάνονται αρκούντως υπόψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (EL:79% | -5, EU28:43%), όπως επίσης ότι η προσωπική τους άποψη δεν είναι υπολογίσιμη («δεν ακούγεται») στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:77% | υψηλότερο αρνητικό, EU28:50%). Παρατηρείται, από την άλλη όμως, ότι το ποσοστό των Ευρωπαίων (44%) που βρίσκει ότι «η φωνή του μετράει στην Ε.Ε.» σημειώνει νέο ρεκόρ (θετικό) από το φθινόπωρο του 2004, με το αντίστοιχο ελληνικό ποσοστό να περιορίζεται στο 20%.

Τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά αναδεικνύονται ως το βασικότερο στοιχείο που ενώνει τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:42%, EU28:28%). Άλλα στοιχεία που ενδυναμώνουν το αίσθημα κοινότητας μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών είναι τα γεωγραφικά όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:31%, EU28:19%), η ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνδέεται και με την οριστική λήξη πολεμικών συρράξεων και τη διασφάλιση της ειρήνης (EL:27%, EU28:22%), η οικονομία με την ενιαία αγορά να αποτελεί τη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο (EL:25%, EU28:21%), όπως και οι κοινές αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων (EL:22%, EU28:23%).

Παρόλα αυτά, κι αφού έχουν περάσει εξήντα ένα χρόνια από τις Συνθήκες της Ρώμης, την απαρχή της δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι περισσότεροι Έλληνες δεν αισθάνονται πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:52%, EU28:29%), σε αντίθεση με τους περισσότερους Ευρωπαίους που αισθάνονται ενταγμένοι στην ευρωπαϊκή οικογένεια, ως πολίτες της (EL:48%, EU28:70%).

Αντίστοιχα, και πάλι σε αντίθεση με τους περισσότερους Ευρωπαίους πολίτες, οι Έλληνες δεν ταυτίζονται με την ευρωπαϊκή σημαία (EL:61%, EU28:35%), παρόλο που βρίσκουν ότι είναι ένα καλό σύμβολο για την Ευρώπη (EL:78%, EU28:84%), που αντιπροσωπεύει κάτι θετικό (EL:69%, EU28:75%) και ότι θα έπρεπε να βρίσκεται σε όλα τα δημόσια κτίρια της Ελλάδας δίπλα στην ελληνική σημαία (EL:53%, EU28:55%). Αξίζει να σημειωθεί ότι το ελληνικό ποσοστό («δεν ταυτίζομαι») μαζί με αυτό της Ολλανδίας (αμφότερες 61%) είναι τα δύο υψηλότερα αρνητικά που σημειώνονται από κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η Αλβανία (75%) και η Τουρκία (70%) καταγράφουν τα υψηλότερα (αρνητικά) ποσοστά της έρευνας.

Οι Έλληνες, όπως και οι υπόλοιποι ευρωπαίοι πολίτες αξιολογούν θετικά, εκφράζοντας εμμέσως την ικανοποίησή τους, το δικαίωμα των πολιτών να ζουν (EL:70%, EU28:74%) και να εργάζονται (EL:69%, EU28:76%) σε κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επίσης στηρίζουν το δικαίωμα των ευρωπαίων πολιτών να ζουν (EL:68%, EU28:71%) και να εργάζονται (EL:64%, EU28:72%) και στη δική τους χώρα, την Ελλάδα. Ωστόσο, εκφράζουν την επιθυμία να μάθουν περισσότερα σχετικά με τα δικαιώματα που έχουν ως ευρωπαίοι πολίτες (EL:73%, EU28:68%), καθώς ομολογούν ότι δεν γνωρίζουν, σε ικανοποιητικό βαθμό, τα δικαιώματα αυτά (EL:57%, EU28:45%), αν και θεωρούν ότι κατανοούν τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:60%, EU28:58%).

Βαθμός εμπιστοσύνη στους θεσμούς και τα θεσμικά όργανα

Οι Έλληνες δηλώνουν ότι δεν εμπιστεύονται την Ευρωπαϊκή Ένωση (EL:74%, EU28:48%), καταγράφοντας πανευρωπαϊκά το υψηλότερο ποσοστό δυσπιστίας απέναντι στο θεσμό. Ακολούθως υποστηρίζουν ότι δεν εμπιστεύονται και τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο EL:68%, EU28:42%, Ευρωπαϊκή Επιτροπή EL:72%, EU28:41%, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα EL:75%, EU28:44%), συγκεντρώνοντας για ακόμα μια φορά τα υψηλότερα ποσοστά δυσπιστίας της έρευνας.

Σε εθνικό επίπεδο, οι Έλληνες δεν εμπιστεύονται την πλειοψηφία των εθνικών θεσμών, με μεγαλύτερη να είναι η δυσπιστία τους προς τα πολιτικά κόμματα (EL:94%, EU28:77%) και την ελληνική κυβέρνηση (EL:88%, EU28:59% για αντίστοιχη εθνική κυβέρνηση), και ακολουθούν η Βουλή των Ελλήνων (EL:86%, EU28:58% για αντίστοιχη εθνική βουλή), η δημόσια διοίκηση (EL:81%, EU28:45%) και οι περιφερειακές ή τοπικές δημόσιες αρχές (EL:76%, EU28:44%). Τα ελληνικά ποσοστά είναι τα υψηλότερα αρνητικά της έρευνας, πανευρωπαϊκά. Υψηλά ποσοστά αποδοχής και εμπιστοσύνης φαίνεται να αποσπούν, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ο στρατός (EL:77%, EU28:73%) και η αστυνομία (EL:67%, EU28:72%) ενώ διχάζει η δικαιοσύνη (OXI EL:52%, EU28:45% // NAI EL:47%, EU28:50%).

Επίσης, δυσπιστία εκφράζεται και για τα ελληνικά ΜΜΕ, και συγκεκριμένα για την τηλεόραση (EL:78% υψηλότερο αρνητικό ποσοστό της έρευνας, EU28:45%), το γραπτό τύπο (EL:64%, EU28:47%) και το ραδιόφωνο (EL:53%, EU28:34%). Πιο θετικά διακείμενοι φαίνονται να είναι οι Έλληνες ερωτηθέντες προς το διαδίκτυο, καθώς τείνουν να το εμπιστεύονται, περισσότερο από το μέσο όρο των Ευρωπαίων (EL:42%, EU28:34%), αν και ειδικότερα για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο διαδίκτυο, καταγράφεται δυσπιστία (EL:53%, EU28:62%). Παραταύτα, και με εξαίρεση την τηλεόραση που βρίσκουν ότι παρουσιάζει «πιο θετικά» τα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση θέματα (EL:42%, EU28:18%), η ελληνική κοινή γνώμη αξιολογεί ως αντικειμενική την κάλυψη ευρωπαϊκών θεμάτων από τα υπόλοιπα ΜΜΕ: ραδιόφωνο EL:50%, EU28:54% // γραπτός τύπος EL:41%, EU28:51% // ιστότοποι EL:51%, EU28:44% // κοινωνικά δίκτυα στο ίντερνετ EL:41%, EU28:34%.

Σε κάθε περίπτωση, η τηλεόραση παραμένει πρώτη επιλογή για Έλληνες και Ευρωπαίους πολίτες, προκειμένου να ενημερωθούν για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις πολιτικές και τους θεσμούς της (EL:53%, EU28:48%). Ομοίως, σημαντικό ποσοστό των ερωτηθέντων καταφεύγει στο διαδίκτυο (EL:45%, EU28:42%), αλλά και σε συζητήσεις με πρόσωπα του οικείου περιβάλλοντος, όπως συγγενείς, φίλους και συνάδελφους (EL:39%, EU28:19%).

Άλλες πηγές που αξιοποιούν οι Έλληνες, ως μέσο πληροφόρησης για θέματα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι οι εξής: οι ενημερωτικοί ιστότοποι π.χ. από εφημερίδες και ειδησεογραφικά περιοδικά (EL:26%, EU:26%), τα κοινωνικά δίκτυα στο διαδίκτυο (EL:22%, EU28:13%), τα ιστολόγια/blogs (EL:22%, EU28:13%), το ραδιόφωνο (EL:19%, EU28:21%) και οι καθημερινές εφημερίδες (EL:17%, EU28:24%). Παράλληλα, 21% της ελληνικής και 20% της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης φαίνεται να μην αναζητά ποτέ πληροφορίες για Ε.Ε. Αξιοσημείωτο είναι ότι το έλλειμμα ενημέρωσης που ομολογούν οι Έλληνες για τα ευρωπαϊκά θέματα παραμένει διαχρονικό εύρημα, ανατρέχοντας σε παλαιότερες έρευνες του Ευρωβαρομέτρου (EL:67% | αθροιστικά «όχι και τόσο καλά ενημερωμένοι» + «καθόλου ενημερωμένοι», EU28:57%).

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

Ποιότητα ζωής

Η ποιότητα ζωής των Ελλήνων, τα τελευταία χρόνια, αξιολογείται τελείως αρνητικά (EL:91%, EU28:51%), με τους ερωτηθέντες να αναπολούν το παρελθόν όταν η συνολική κατάσταση τόσο των ίδιων, όσο και της Ελλάδας εν γένει, ήταν καλύτερη. Ειδικότερα δε, 9 στους 10 Έλληνες θεωρούν ότι η κατάσταση που βρίσκεται η χώρα τους, στην παρούσα φάση, είναι κακή (EL:91% | το υψηλότερο αρνητικό της έρευνας, EU:48% για εθνική κατάσταση).

Η δυσχερής θέση που αντιμετωπίζει η χώρα και η απογοήτευση που διαπιστώνεται, κυρίως λόγω της παρατεταμένης ύφεσης, αναδεικνύονται στις ελληνικές τοποθετήσεις αναφορικά με θέματα οικονομικής και προσωπικής κατάστασης. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι ελληνικές τοποθετήσεις διαφέρουν από τις αντίστοιχες (περισσότερες) ευρωπαϊκές, οι οποίες διακατέχονται από μια διάχυτη ικανοποίηση, σε προσωπικό και εθνικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, ενόσω οι Έλληνες εκφράζουν δυσαρέσκειά για την καθημερινή τους ζωή (EL:58%, EU:17%), οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δηλώνουν ευχαριστημένοι (EL:42%, EU:83%).

Η υψηλή ανεργία και οι χαμηλές αμοιβές σκιαγραφούν ένα γενικευμένο κλίμα απογοήτευσης, με τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων (98% υψηλότερο της έρευνας, EU:54%) να χαρακτηρίζει ως «κακή» την κατάσταση της απασχόλησης στην Ελλάδα και μόνο 1 στους 4 Έλληνες πολίτες να αξιολογεί θετικά την προσωπική του επαγγελματική κατάσταση (EL:24%, EU28:61%), με το αντίστοιχο ελληνικό ποσοστό που την αξιολογεί ως «κακή» να διατηρεί την αρνητική πρωτιά της έρευνας (EL:48%, EU28:21%).

Ακολούθως, 7 στους 10 Έλληνες αγωνιούν και για την οικονομική κατάσταση των οικογενειών τους (EL:70% | υψηλότερο ποσοστό, EU28:26%), ενώ οι Ευρωπαίοι φαίνονται καθησυχασμένοι καθώς αξιολογούν την οικογενειακή τους οικονομική κατάσταση θετικά (EU28:72%, EL:30%).

Αξιοσημείωτο είναι ότι την ώρα που 6 στους 10 Ευρωπαίους φαίνεται να μην αντιμετώπισαν καμία δυσκολία στην πληρωμή των μηνιαίων λογαριασμών τους, στην Ελλάδα αυτή την ευκολία φαίνεται να την έχει μόνο 1 στους 10 Έλληνες (EL:11%, EU28:64%), με την πλειονότητα της ελληνικής κοινής γνώμης να ομολογεί ότι δυσκολεύτηκε να πληρώσει τους λογαριασμούς που επιβαρύνουν σε μηνιαία βάση το νοικοκυριό τους (EL:88% αθροιστικά: δηλ. 46% τις περισσότερες φορές και 42% κατά καιρούς, EU28:33% αθροιστικά).
Σημαντικότερα προβλήματα, ανησυχίες και προσδοκίες

Η ανεργία (EL:49% | -2, EU28:25%), η κατάσταση της οικονομίας (EL:44% | -1, EU28:16%) και το δημόσιο χρέος (EL:30% | +4, EU28:9%) είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που ταλανίζουν την Ελλάδα αυτή την περίοδο, με το μεταναστευτικό (EL:18% | +6, EU:22%) και τη φορολογία (EL:17% | +1, EU28:7%) να αποτελούν επίσης σημαντικές προκλήσεις για τη χώρα και τους πολίτες της.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα θέματα της μετανάστευσης (EL:37%, EU28:39%) και της τρομοκρατίας (EL:35%, EU28:38%) αξιολογούνται ως τα σημαντικότερα προβλήματα που καλείται να διαχειριστεί και να επιλύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την οικονομία (EL:31%, EU28:17%), τη δημοσιονομική κατάσταση των κρατών μελών (EL:28%, EU:16%) και την ανεργία (EL:16%, EU28:13%) να ακολουθούν με χαμηλότερα ποσοστά.

Αξιοσημείωτο είναι ότι για πρώτη φορά, από την έναρξη της οικονομικής κρίσης το 2007, οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν θετική γνώμη για την τρέχουσα κατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας (EU28:48% | +6, EL:40%), σε αντίθεση με την αρνητική αποτίμηση των Ελλήνων και Ιταλών για την ευρωπαϊκή οικονομία (IT:58%, EL:52% | -3, EU:39% | -7).

Ειδικότερα για την κατάσταση της εθνικής τους οικονομίας, οι Ευρωπαίοι πολίτες καταγράφουν το υψηλότερο (θετικό) ποσοστό της δεκαετίας από το φθινόπωρο 2007 (EU:48%), με τα ποσοστά της έρευνας, μεταξύ των κρατών μελών, να διαφέρουν αισθητά. Για παράδειγμα, η Ολλανδία και η Γερμανία αξιολογούν θετικά την εθνική τους οικονομία (91%), την ώρα που το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα ανέρχεται σε μόλις 2%, καθώς 98% των Ελλήνων βρίσκουν ότι η ελληνική οικονομία είναι σε δυσχερή θέση («κακή», EU:49%) και φοβούνται ότι τα χειρότερα για την οικονομία έπονται (EL:59%, EU28:40%).

Σημειώνεται ότι το ελληνικό ποσοστό είναι το 1ο υψηλότερο μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. και το 2ο υψηλότερο της έρευνας, μετά από αυτό που καταγράφεται στην «περιοχή όχι υπό τον άμεσο έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τουρκοκυπριακή Κοινότητα)». Ωστόσο, πολλοί είναι οι Έλληνες, και Ευρωπαίοι πολίτες, που εμφανίζονται πιο αισιόδοξοι εκτιμώντας ότι ο αντίκτυπος της οικονομικής κρίσης έχει ήδη φθάσει στο αποκορύφωμά του και ότι η κατάσταση σταδιακά θα ανακάμψει (EL:38%, EU28:48%).

Οι Έλληνες δεν προσβλέπουν σε καμία βελτίωση για το 2018, τόσο για τους ίδιους όσο και την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα εκτιμούν ότι θα υπάρξει επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης (EL:48%, EU28:23%) και της απασχόλησης στην Ελλάδα (EL:46%, EU28:21%), ενώ προβλέπουν ότι σε στασιμότητα θα παραμείνει η ζωή τους γενικότερα (EL:55%, EU28:57%), η προσωπική τους επαγγελματική κατάσταση (EL:59%, EU28:58%) και η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους. Παρομοίως, δεν βλέπουν κάποια αλλαγή (ούτε προς το καλύτερο, ούτε προς το χειρότερο) στην οικονομική κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς εκτιμούν ότι τα πράγματα θα παραμείνουν ίδια (EL:53%, EU28:47%).

Οι Έλληνες, όπως και οι υπόλοιποι ευρωπαίοι πολίτες, προτρέπουν για άμεση εφαρμογή μέτρων για τη μείωση του δημόσιου ελλείμματος και του δημόσιου χρέους στην (εκάστοτε) χώρα τους (EL:61%, EU28:72%). Επίσης, εκτιμούν ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι σε καλύτερη θέση από το δημόσιο για να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας (EL:64%, EU28:65%) και ότι το δημόσιο χρήμα θα πρέπει να χρησιμοποιείται για να τονώσει τις επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα, σε επίπεδο Ε.Ε. (EL:72%, EU28:57%).

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ 

Στρατηγική «Ευρώπη 2020»

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σχεδιάσει τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» προκειμένου να βγει από τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση και να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις παγκόσμιες προκλήσεις. Ειδικότερα, δε, για τους στόχους που έχει θέσει έως το 2020, Έλληνες και ευρωπαίοι πολίτες εκτιμούν ότι η επίτευξή τους είναι εφικτή, αν και δεν είναι λίγοι εκείνοι που αξιολογούν μερικούς από τους στόχους ως υπερβολικά φιλόδοξους.

Συγκεκριμένα, οι στόχοι που αντιλαμβάνονται οι Έλληνες πολίτες ως ρεαλιστικούς έως το 2020 είναι κατά προτεραιότητα: η κατοχή πτυχίου ή διπλώματος ανώτατης εκπαίδευσης από τουλάχιστον το 40% των ατόμων ηλικίας 30 έως 34 ετών (EL:44%, EU28:45%), η μείωση κατά 10% του αριθμού των νέων που εγκαταλείπουν το σχολείο χωρίς τίτλους σπουδών (EL:42%, EU28:52%) η αύξηση της ενεργειακής απόδοσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά 20% (EL:42%, EU28:56%), και η αύξηση κατά 20% του μεριδίου ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (EL:42%, EU28:55%), η μείωση των εκπομπών θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 20% σε σύγκριση με το 1990 (EL:41%, EU28:50%), η συμβολή της βιομηχανίας στην οικονομία στο 20% του ΑΕΠ (EL:40%, EU28:50%), η αύξηση στο 3% του μεριδίου κεφαλαίων που επενδύονται στην έρευνα και την ανάπτυξη (EL:38%, EU28:54%), και τέλος η εξασφάλιση απασχόλησης για τα τρία τέταρτα των ανδρών και των γυναικών, μεταξύ 20 και 64 ετών – στόχος που κρίνεται σχεδόν εξίσου ρεαλιστικός (EL:38%, EU28:58%) και υπερβολικά φιλόδοξος (EL:36%, EU28:25%).

Ειδικότερα στο θέμα της ενέργειας, παραθέτουν τους στόχους όπου πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε μία ευρωπαϊκή ενεργειακή ένωση, όπως η έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (EL:50%, EU28:43%), η εγγύηση λογικών τιμών ενέργειας για τους καταναλωτές (EL:47%, EU28:34%) και η προστασία του περιβάλλοντος (EL:42%, EU28:43%).

Ο στόχος που, για άλλη μία χρονιά, διχάζει την ελληνική κοινή γνώμη, για το κατά πόσο δύναται να επιτευχθεί έως το 2020 αφορά στην εξάλειψη της φτώχειας κατά ένα τέταρτο. Στόχος που κρίνεται εξίσου υπερβολικά φιλόδοξος (EL:38%, EU28:28%) και υπερβολικά συγκρατημένος (EL:32%, EU28:19%) ενώ 28% (EU28:48%) βρίσκει ότι είναι εφικτός.

Γενικότερα, οι Έλληνες πολίτες θεωρούν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση για την έξοδο από την κρίση (EL:46%, EU28:26%), σε αντίθεση με τους περισσότερους ευρωπαίους πολίτες που αισθάνονται ότι βρίσκεται στη σωστή πορεία για να αντιμετωπίσει τις νέες παγκόσμιες προκλήσεις (EU28:51%, EL:31%).

Τέλος, είναι οι πλέον απαισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρώπης (EL:60% | -9, EU28:37%), την ώρα που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να είναι αισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρώπης (EL:37%, EU28:57%).

Κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές

Η ταχύτητα οικοδόμησης της Ευρώπης είναι μικρότερη από την επιθυμητή, για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες. Συγκεκριμένα, αναφορικά με τον τρέχοντα ρυθμό οικοδόμησης της Ευρώπης, σε μια κλίμακα ταχύτητας, οριζόμενη από το 1 (στάσιμη) έως το 7 (μέγιστη ταχύτητα), η πλειοψηφία της ελληνικής όπως και της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης τοποθετείται στο 3.1 και 3.5 αντίστοιχα, δηλαδή εκτιμούν πως η Ευρώπη «οικοδομείται» με μία μέση ταχύτητα.
Ωστόσο, όλοι τους φαίνεται να επιθυμούν μια πιο αυξημένη ταχύτητα για να επιτευχθεί γρηγορότερα η ευρωπαϊκή οικοδόμηση (EL:5.6, EU:5.1 | κλίμακα min 1 – 7 max).

Ακολούθως, η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών ενθαρρύνει την ανάπτυξη κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών -σε μεγαλύτερο, μάλιστα, ποσοστό από τον ευρωπαϊκό μέσον όρο- και τάσσεται υπέρ (κατά σειρά προτεραιότητας): της ελεύθερης μετακίνησης πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να μπορούν να ζουν, εργάζονται, σπουδάζουν και δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά οπουδήποτε εντός της Ένωσης (EL:86%, EU28:81%), μιας κοινής πολιτικής άμυνας και ασφάλειας (EL:74%, EU28:75%), μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:73% | -2, EU28:72%), μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής μετανάστευσης (EL:70% | -4, EU28:69%), μιας ψηφιακής ενιαίας αγοράς (EL:69% | +3, EU28:62%) και μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής των 28 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:68%, EU28:66%).

Κοινή γνώμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Επιπλέον, οι Έλληνες τάσσονται υπέρ της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης, με ενιαίο νόμισμα το Ευρώ, εκφράζοντας εμπιστοσύνη και προτίμηση στο ευρωπαϊκό νόμισμα (EL:66% | +2, EU28:61%).

Σημειώνεται  ότι αν και τάσσονται υπέρ των κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών, η ελληνική κοινή γνώμη ακόμα διχάζεται κατά πόσο πρέπει να ενισχυθεί η αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο (NAI EL:49%, EU28:55% – OXI EL:46%, EU28:36%).

Παρομοίως διχάζεται ως προς το ενδεχόμενο μιας μεγαλύτερης διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ένταξη άλλων χωρών: (ΥΠΕΡ EL:47% | +4, EU28:42% // ΚΑΤΑ EL:48%, EU28:47%.

Μεταναστευτικό

Οι Έλληνες και υπόλοιποι Ευρωπαίοι πολίτες, κατά κοινή ομολογία, θεωρούν ότι η μετανάστευση αποτελεί μείζον θέμα, στην παρούσα περίοδο, για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και πιστεύουν ότι απαιτούνται περισσότερα μέτρα για τη διαχείριση της εισροής ανθρώπων από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία μάλιστα δεν βλέπουν με θετικό μάτι. Ειδικότερα, παρατηρείται μια προτίμηση στη μετανάστευση ευρωπαίων πολιτών εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:58%, EU28:64%), έναντι της «μη καλοδεχούμενης» μετανάστευσης ανθρώπων από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:76% | +4, EU28:54%).

Συμφωνούν επίσης ότι είναι απαραίτητη η λήψη πρόσθετων μέτρων για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης ανθρώπων από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EL:94%, EU28:86%).

Γενικότερα, η άποψη κυρίως των Ελλήνων, και λιγότερο των ευρωπαίων πολιτών, είναι ότι οι μετανάστες που εγκαθίστανται στην (εκάστοτε) χώρα τους δε συνεισφέρουν πολλά (EL:74%, EU28:45%). Σε κάθε περίπτωση, στο προσφυγικό ζήτημα, η ελληνική κοινή γνώμη συνεχίζει να δείχνει το ανθρώπινό της πρόσωπο, επιμένοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να βοηθάει τους πρόσφυγες (EL:70%, EU28:67%).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Σε αποκλίνουσα πορεία είναι οι Έλληνες, σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες, για τα κρίσιμα θέματα της ζωής τους, τις οικονομικές προοπτικές τους, ως πρόσωπα και ως κράτος, και την αντιμετώπιση των ευρωπαϊκών θεμάτων, συγκεντρώνοντας σταθερά, τα τελευταία χρόνια, τα υψηλότερα ποσοστά δυσαρέσκειας. Ειδικότερα δε καθώς εκτιμούν ότι Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση και τα χειρότερα έπονται.

Παρότι, εμφανίζεται μείωση πολλών αρνητικών ποσοστών, συγκριτικά με τα ευρήματα της προηγούμενης έρευνας (άνοιξη 2017), αυτή δεν αρκεί για να αλλάξει η κυρίαρχη τάση που καθιστά τους Έλληνες πόλο απαισιοδοξίας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της κρίσης το 2007, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι αρχίζουν να είναι πιο αισιόδοξοι για το μέλλον της Ευρώπης και έχουν θετική γνώμη για την τρέχουσα κατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Στο πλαίσιο αυτό, η ανεργία, η κατάσταση της οικονομίας και το δημόσιο χρέος είναι τα σημαντικότερα προβλήματα για τους Έλληνες, ενώ ακολουθούν το μεταναστευτικό και η φορολογία. Στον αντίποδα οι Ευρωπαίοι πολίτες προτάσσουν τα θέματα της μετανάστευσης και της τρομοκρατίας ως τα σημαντικότερα προβλήματα, με την οικονομία και τη δημοσιονομική κατάσταση να ακολουθούν σε χαμηλότερα επίπεδα.

Η διαφοροποίηση (Ελλήνων – Ευρωπαίων πολιτών) καταδεικνύεται και από τη διαπίστωση ότι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων δυσκολεύτηκε να πληρώσει τους λογαριασμούς της σε μηνιαία βάση, όταν στην Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό είναι αισθητά μικρότερο. Γεγονός που ερμηνεύει γιατί οι Έλληνες πολίτες θεωρούν ότι η κατάσταση που βρίσκεται η χώρα τους, στην παρούσα φάση, είναι κακή και αισθάνονται δυσαρέσκεια για την καθημερινή τους ζωή, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους που δηλώνουν ευχαριστημένοι με πλειοψηφικά ποσοστά. Αυτό το κλίμα είναι ουσιαστικά το υπόβαθρο της αρνητικής προδιάθεσης για τις εξελίξεις στο 2018, καθώς δεν προβλέπουν καμία βελτίωση.

Η ανασφάλεια για το μέλλον συνδέεται και με την κρίση εμπιστοσύνης και αντιπροσώπευσης που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία. Οι Έλληνες πολίτες δεν εμπιστεύονται την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε και τα θεσμικά της όργανα, όπως δεν εμπιστεύονται και τους θεσμούς της ελληνικής πολιτείας. Εκφράζουν δυσπιστία προς τα πολιτικά κόμματα, την ελληνική κυβέρνηση, τη Βουλή και αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι και ο θεσμός της δικαιοσύνης αμφισβητείται από σημαντική μερίδα της ελληνικής κοινής γνώμης. Για τους Έλληνες, τα ΜΜΕ αποτελούν επίσης αντικείμενο αμφισβήτησης, ενώ πιο θετικά διακείμενοι φαίνονται να είναι απέναντι στο διαδίκτυο, καθώς τείνουν να το εμπιστεύονται, περισσότερο και από το μέσο όρο των Ευρωπαίων.

Θετικά αντιμετωπίζουν, Έλληνες και υπόλοιποι Ευρωπαίοι πολίτες, τις στρατηγικές προκλήσεις και προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναγνωρίζουν ότι η άποψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετράει στον κόσμο και ότι έχει τη δύναμη και τα εργαλεία να υπερασπιστεί τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρώπης στην παγκόσμια οικονομία. Τέλος, η ειρήνη μεταξύ των κρατών μελών και η ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, αγαθών και υπηρεσιών αξιολογούνται ως τα θετικότερα αποτελέσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτιμώντας επίσης, ότι οι στόχοι που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση έως το 2020, είναι ρεαλιστικοί και συνεπώς δύνανται να επιτευχθούν. Καθαρή είναι και η θετική στάση των Ελλήνων πολιτών υπέρ της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης, με ενιαίο νόμισμα το Ευρώ.

Ειδικότερα για τη μετανάστευση, οι Έλληνες εκτιμούν ότι αποτελεί μείζον θέμα , στην παρούσα περίοδο, για την Ευρωπαϊκή Ένωση τασσόμενοι μάλιστα υπέρ της λήψης πρόσθετων μέτρων, κατά προτίμηση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι ενώ δεν βλέπουν με θετικό μάτι τη μετανάστευση ανθρώπων από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιμένουν στο ανθρώπινο πρόσωπο της Ελλάδας, πιστεύοντας ότι η χώρα μας πρέπει να βοηθάει τους πρόσφυγες.

 

 

  • …………………………………………………………………………………

Στο αστρονομικό ποσό των 167,3 δις, ανέρχονται μόνο οι τόκοι των δανείων μας μεταξύ 2010-2026

0

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία και τις αποφάσεις των Eurogroup, μεταξυ των ετών 2010 και 2026, η Ελλάδα έχει πληρώσει και θα πληρώσει στους δανειστές συνολικά το αστρονομικό ποσό των 167,3 δις ευρω μόνο για τοκους δανείων.Μεταξυ  2010 και 2015, η χώρα μας έχει πληρώσει  52,3 δις ευρω σε τοκους και από το 2018 μέχρι το 2026 υποχρεούται να καταβάλλει σε τόκους 103,7 δις. Αναλυτικά για τα έτη 2018-2026, οι ετήσιες υποχρεώσεις μας για πληρωμές τόκων έχουν ως εξής :

                             2018                                                        6,5

                             2019                                                        6,5

                             2020                                                        6,5

                             2021                                                      11,0

                             2022                                                       24,5

                             2023                                                       17,5

                             2024                                                       13,6

                             2025                                                         9,0

                             2026                                                         8,6

                             ———

                                                        Συνολο                       103,7

Αλλά η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο εξωφρενική.Μέχρι σήμερα, το συνολικο υψος  των δανείων μας  υπολογιζεται σε 358,6 δισ. ευρω.Απο αυτά τα 250 δις,χρεώθηκαν μέσα στην περίοδο της ευρωζώνης. Επι πλέον, μονο 10,6 δισεκατομμυρια ευρω (λιγότερο από το 5 %) κατέληξαν στο προϋπολογισμο του ελληνικού κρατους, ως  επιστρεφόμενες πληρωμες, δηλαδη τοκιζόμενα δανεια.

Το υπολοιπο ποσό υψους 348 δις, επέστρεψε πισω στους δανειστές για πληρωμες τοκων, χρεολυσιων και μετατροπών χρέους ( swaps).Μετά το 2015,ο κρατικός προύπολογισμός όχι μόνο δεν εισέπραξε ή θα εισπράξει ποσά από δάνεια αλλά θα καταβάλλει τουλάχιστον 3,5% του ΑΕΠ ετησίως στους δανειστές.

Όλα τα παραπάνω και όχι μόνο, αναδεικνύουν ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μεγαλοφυές σχέδιο κατάληψης μιας ολόκληρης χώρας, της δικής μας χώρας, μέσα από μια πονηρή “παγίδα χρέους” χωρίς να πέσει ούτε μια πιστολιά. Τι να τα κάνουν οι Γερμανοί σήμερα τα τάνκς, τα στούκας, την Γκεστάπο όταν έχουν το ευρώ, τις τράπεζες, τα ΜΜΕ και τους εθελόδουλους Έλληνες πολιτικούς στο τσεπάκι τους. Η Ελλάδα έχει πέσει στα γόνατα και αποτελεί πλέον μια χώρα αποικία των Γερμανών.

Εύγε μας.

…………………………………………………………..

Με στοιχεία από τον Γ. Θ. Χατζηθεοδώρου

 

Σύνοψη προγράμματος συντεταγμένης μετάβασης στη δραχμή

1

Αύξηση του ΑΕΠ και των εισοδημάτων άνω του 4% ετησίως, δημιουργία 1,4 εκ. θέσεων εργασίας, μείωση της ανεργίας κάτω του 12%, κρατικοποίηση των τραπεζών, προστασία των τραπεζικών καταθέσεων και των δανείων, αποφυγή του υπερπληθωρισμού, μέτρα για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, μαζί με πολλά άλλα ζητήματα περιλαμβάνονται στο ολοκληρωμένο πρόγραμμα των 27 σημείων συντεταγμένης μετάβασης στη δραχμή που έχει εκπονήσει το επιστημονικό μας επιτελείο στη βάση πολλών μελετών και σχετικών εκδόσεων, με βιβλία,άρθρα, παρουσιάσεις ( βλ. www.odosdracmis.gr, www.drachmi5.gr. www.freepen.gr,κλπ).

 Αρχική μεταβατική περίοδος και ρύθμιση του χρέους

Στο πρόγραμμα  προτείνεται μια αρχική μεταβατική περίοδος με στάση πληρωμών και έκδοση προσωρινού ηλεκτρονικού και ανταλλάξιμου χρήματος  με ισοτιμία 1/1 προς το ευρώ. Αυτό είναι αναγκαίο για την αρχική φάση των διαπραγματεύσεων  με τους Εταίρους, για το “φιλικό” Grexit, προσωρινό ή μόνιμο. Η δυνατότητα άμεσης παροχής ρευστότητας στην ελληνική οικονομία, αποτελεί το κλειδί για αποτελεσματική διαπραγμάτευση με τους δανειστές, οι οποίοι δε θα μπορούν να ανοιγοκλείνουν εκβιαστικά τον κρουνό παροχής χρήματος όπως κάνουν μέχρι τώρα. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι είναι συνετό να υπερεκτιμήσουμε τις απαιτήσεις και προσδοκίες μας, αγνοώντας τη γεωπολιτική υπεροπλία των δανειστών. Με τη γλώσσα της λογικής και της γνώσης, με κατάλληλες κινήσεις και ενέργειες, μπορούμε να πετύχουμε πολλά περισσότερα από το σημερινό απόλυτο οικονομικό αδιέξοδο. Αν μη τι άλλο, η διαπραγμάτευση δε θα γίνει με το πιστόλι στον κρόταφο. Θα τεθεί το θέμα των πολεμικών αποζημειώσεων και η ρύθμιση του χρέους με την αρχική ισοτιμία 1: 1 προς το ευρώ και με τους ίδιους όρους που έγινε η ρύθμιση του τεράστιου Γερμανικού χρέους με τη Συμφωνία του Λονδίνου το 1953, η οποία οφειλόταν στο αιματοκύλισμα της υφηλίου σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Αυτό σημαίνει διαγραφή του χρέους κατά 70% και αποπληρωμή του υπολοίπου με αναπτυξιακή ρήτρα, δηλ. αποπληρωμή του μόνο όταν υπάρχει ετήσια ανάπτυξη.Επισημαίνεται εδώ ότι, το σημερινό τεράστιο χρέος της χώρας μας είναι τεχνητό, αφού περίπου διπλασιάστηκε μέσα στην περίοδο της ευρωζώνης και ειδικότερα μετά το 2008. Αντί να εκδίδουμε δικό μας χρήμα, για να αντιμετωπίζουμε τουλάχιστον μέρος των υποχρεώσεών μας, δανειζόμαστε χρήμα με τόκο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εδρεύει στην Φραγκφούρτη. Αυτό και όχι μόνο αυτό, εξηγεί τον υπερδιπλασιασμό του χρέους τα τελευταία χρόνια, εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης και ειδικότερα στην Ιταλία, Πορτογαλία,Ιρλανδία, Κύπρο, Ισπανία. Πρόκειται για μια “παγίδα χρέους” με την οποία λειτουργεί η ευρωζώνη και δημιουργεί καταστάσεις υποτέλειας σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Έκδοση της νέας δραχμής

Σε δεύτερη φάση,ακολουθεί η έκδοση της νέας δραχμής με  υποτίμησή της κατά 25% Μία δραχμή θα αντιστοιχεί  σε  0,75 ευρώ ( 100 δραχμές : 75 ευρώ)  με  κλείδωμα της ισοτιμίας  σε αυτά τα επίπεδα, όπως έχει προταθεί  και από τους δανειστές. Σε αυτή την περίπτωση, Το Βερολίνο  για δικούς του λόγους,  έχει προτείνει να υπάρξει κούρεμα και αναδιάρθρωση του χρέους, να μας χορηγήσουν οι Βρυξέλες 50 δις και να εγγυηθούν την ως άνω ισοτιμία, ενώ έχουν κάνει αναφορά και σε συζήτηση για τις πολεμικές αποζημιώσεις. Το ευρώ  μπορεί να συνεχίσει να κυκλοφορεί παράλληλα με τη δραχμή, μια πρακτική που ακολουθείται με διάφορους τρόπους σε πολλές  χώρες διεθνώς και στην Ευρώπη. Όμως,  ο έλεγχος της νομισματικής κυκλοφορίας της δραχμής, της Τράπεζας της Ελλάδος όπως και των συστημικών τραπεζών, θα περιέλθει στο ελληνικό κράτος. Μετά από περίοδο διάρκειας ενός περίπου χρόνου ή και λιγότερο, προβλέπεται ετήσια ανάπτυξη του ΑΕΠ, των μισθών, συντάξεων και εισοδημάτων γενικότερα, σε επίπεδα  άνω του 4%,  αλματώδης αύξηση της απασχόλησης, με τη δημιουργία άνω του 1,4εκ. θέσεων εργασίας και συμπίεση της ανεργίας κάτω του 12%.

Απασχόληση και ανεργία

Η έκδοση εθνικού νομίσματος και η υποτίμησή του κατά 25%, θα οδηγήσει σε άμεση ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας. Όπως έγινε το 1953 από τον συντηρητικό Σπύρο Μαρκεζίνη και όχι μόνο, αυτό αναμένεται να δημιουργήσει ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική για την επιχειρηματικότητα και την απασχόληση. Κατά τη διάρκεια και κυρίως μετά από την αρχική περίοδο προσαρμογής του πρώτου χρόνου, προβλέπεται, όπως προαναφέρθηκε, ισχυρή συμπίεση της ανεργίας σε ποσοστά κάτω του 12%, με δημιουργία σταδιακά άνω του 1,4 εκ. θέσεων εργασίας Συμπληρωματικά μέτρα για τη βελτίωση της απασχολησιμότητας είναι, η επιδοτούμενη απασχόληση με ειδική έμφαση σε νέους, ΑΜΕΑ, γυναίκες, ώριμους απολυμένους εργαζόμενους, άτομα του κοινωνικού περιθωρίου κλπ. Επίσης, η αναβάθμιση του επαγγελματικού προσανατολισμού, η δημιουργία χάρτη εθνικών και τοπικών αναγκών για την αγορά εργασίας και η σύνδεσή του με την εκπαίδευση, προγράμματα δια βίου κατάρτισης, ο εκσυγχρονισμός των γραφείων εργασίας του ΟΑΕΔ, η επιβράβευση της επιχειρηματικότητας και ειδικότερα της καινοτομίας, η προώθηση αποδοτικών πρωτοβουλιών τοπικής ανάπτυξης, η ενίσχυση της υγιούς μεταποιητικής δραστηριότητας και ειδικότερα των εξαγωγών, η αποτροπή παρασιτικών δραστηριοτήτων της ήσσονος προσπάθειας.

Έλεγχος του πληθωρισμού και επάρκεια σε τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα

Η πορεία των τιμών τα τελευταία χρόνια κινείται με αρνητικούς ρυθμούς της τάξης του 1-2,5%, γεγονός που λειτουργεί ιδιαίτερα αρνητικά για την οικονομία η οποία έχει πέσει σε υποτονία.  Λιγότερο από το 50% του παραγωγικού της δυναμικού αξιοποιείται, ενώ υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις  ρευστότητας, αδυναμία επιχειρηματικού δανεισμού και υψηλά επιτόκια άνω του 5-7%. Επιπλέον, με την ύπαρξη του αρνητικού πληθωρισμού, αυξάνονται τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη. Κατά συνέπεια,ένας ελεγχόμενος πληθωρισμός είναι σήμερα αναγκαίος. Πραγματικός κίνδυνος που πρέπει να προσεχθεί είναι ο υπερπληθωρισμός, η ανεξέλεγκτη δηλ. μεγάλη και συνεχής αύξηση των τιμών. Σύμφωνα με το σχέδιο της συντεταγμένης μετάβασης στο εθνικό νόμισμα, ο υπερπληθωρισμός ελέγχεται  με συνετό έλεγχο της κυκλοφορίας του χρήματος σύμφωνα και με τον γνωστό δείκτη Μ2 και αυξήσεις εισοδημάτων που θα ακολουθούν και δε θα προηγούνται από την αύξηση της παραγωγικότητας. Με τα δεδομένα αυτά και το γεγονός ότι, η συμμετοχή των εισαγωγών ανέρχεται στο 25% περίπου του ΑΕΠ, ο πληθωρισμός προβλέπεται να συγκρατηθεί σε επίπεδα κάτω του 8-10% στην αρχική φάση και κάτω του 6% λίγο αργότερα. Ζήτημα επάρκειας  αγαθών για  είδη πρώτης ανάγκης όπως τρόφιμα, φάρμακα, πρώτες ύλες, καύσιμα  δεν υφίσταται όπως έχει αναλυθεί εκτεταμένα σε σχετικές αναλύσεις και δημοσιεύσεις, γεγονός που ενισχύεται καταλυτικά από το σημερινό μικρό πλεόνασμα του γενικού ισοζυγίου πληρωμών και όχι μόνο.

Τράπεζες, καταθέσεις, δάνεια

Οι τράπεζες ανακεφαλοποιούνται με εθνικό νόμισμα και περιέρχονται σε πλειοψηφικό κρατικό έλεγχο. Οι τραπεζικές καταθέσεις σε ευρώ προστατεύονται με τη μετατροπή τους σε νέες δραχμές, με αναλογία δραχμή/ευρώ  1:0,75, καλύπτοντας έτσι την υποτίμηση της νέας δραχμής κατά 25%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, καταθέσεις 75.000 ευρώ θα ισούνται με 100.000 νέες δραχμές κ.ο.κ. Για τα στεγαστικά δάνεια και τα επιχειρηματικά δάνεια,  προτείνεται η υποτίμησή τους κατά 50%. Ένα στεγαστικό δάνειο 100.000 θα ισοδυναμεί με 75.000 ευρώ. Η πρώτη κατοικία προστατεύεται ειδικότερα, ενώ προβλέπονται ευνοϊκές ρυθμίσεις για περιπτώσεις αποδεδειγμένα αναξιοπαθούντων δανειοληπτών. Τα «θαλασσοδάνεια» υπάγονται σε δικαστικές διαδικασίες, όπως και οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που εσκεμμένα και συστηματικά αποφεύγουν την αποπληρωμή των δανείων τους.

Τρόφιμα και φάρμακα, 

Το οριακά έστω πλεονασματικό ισοζύγιο πληρωμών κατά την τρέχουσα περίοδο όπως μας διαβεβαιώνουν τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, διασκεδάζει τους έωλους φόβους για ελλείψεις αγαθών πρώτης ανάγκης. Ειδικότερα  το ισοζύγιό εισαγωγών – εξαγωγών τροφίμων είναι ισοσκελισμένο, όπως αποδεικνύεται και από διάφορες μελέτες και ειδικότερα αυτές της ΠΑΣΕΓΕΣ. Έτσι και αλλιώς, οφείλουμε να αγοράζουμε, να επιμένουμε ελληνικά. Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, παρ’ όλη την συρρίκνωση της τα τελευταία χρόνια μέσα από τη συμπίεση που υφίσταται από τον αθέμιτο ανταγωνισμό των πολυεθνικών και την κοινοτική και κυβερνητική πολιτική που προωθεί τον αφανισμό της, μπορεί να καλύψει το 60% των φαρμακευτικών σκευασμάτων και περίπου το 90% των ασθενειών. Για ορισμένα σπάνια νέα φάρμακα  υπάρχει επαρκές συνάλλαγμα. Το παράδοξο είναι ότι, τώρα με το ευρώ και όχι παλαιότερα με τη δραχμή, εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια Έλληνες πολίτες, δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είτε γιατί αδυνατούν να καταβάλουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές, ή γιατί δεν έχουν τα απαιτούμενα χρήματα. Ενώ πολλά φάρμακα για απλές όπως και βαριές αρρώστιες, για πρώτη φορά δεν υπάρχουν σήμερα στα νοσοκομεία και στα φαρμακεία.

Πρώτες ύλες και καύσιμα

Σε αντίθεση με μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ελλάδα διαθέτει, αναλογικά με το μέγεθός της, μεγάλα αποθέματα πρώτων υλών, ορυκτού και φυσικού πλούτου. Το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών μας σε αργό πετρέλαιο καλύπτεται από τα ελληνικά διυλιστήρια που διαθέτουν ίδιους πόρους και έχουν συνάψει μακροχρόνιες συμφωνίες με πετρελαιοπαραγωγικές χώρες. Τα διυλιστήριά μας εξάγουν διυλισμένο πετρέλαιο ακόμα και σε πετρελαιοπαραγωγικές χώρες! Επιπλέον, η πτώση της τιμής των καυσίμων τελευταία βοηθά την αυτάρκειά μας σε καύσιμα. Επισημαίνεται επίσης ότι, η υψηλή τιμή των υγρών καυσίμων στην Ελλάδα δεν οφείλεται στο κόστος αγοράς, αλλά στην βαρύτατη επιβάρυνσή τους από φόρους. Με τη δραχμή, ποτέ δεν είχαμε πρόβλημα ενεργειακής επάρκειας, όπως δεν έχουν και όλες οι άλλες χώρες εκτός Ευρωζώνης ή και εκτός της Ευρώπης, όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Αίγυπτος, τα Σκόπια, η Αλβανία, κλπ. Και τονίζεται και πάλι εδώ ότι, σήμερα το οριακά πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, συνεπάγεται επάρκεια σε εισαγωγές αγαθών πρώτης ανάγκης και ειδικότερα καυσίμων, πρώτων υλών, τροφίμων, φαρμάκων.

Αναπτυξιακοί πυλώνες και πολιτικές 

Ως κεντρικοί  αναπτυξιακοί πυλώνες, προωθούνται  η γεωργία και ιδιαίτερα η οικολογική και εναλλακτική ανταγωνιστική γεωργία και κτηνοτροφία, η αλιεία και οι υδατοκαλλιέργειες, οι  νέες τεχνολογίες και το διαδίκτυο,η έρευνα και η καινοτομία,οι υπηρεσίες υγείας, η εκπαίδευση με τη  διεθνοποίηση των ελληνικών ΑΕΙ, η φαρμακοβιομηχανία, τα χημικά και πλαστικά προϊόντα, η πετρελαιοβιομηχανία, τσιμεντοβιομηχανία, χαλυβουργία, βιομηχανία ανταλλακτικών, μεταλλικών και ειδικών κατασκευών,τα ναυπηγεία και οι ναυπηγοεπισκευές, η βιομηχανία τροφίμων, οι κατασκευές, ο ποιοτικός τουρισμός και ειδικότερα ο θαλάσσιος, συνεδριακός και θρησκευτικός τουρισμός κλπ., Παρέχονται κίνητρα για την προσέλκυση της Ελληνόκτητης ναυτιλίας στην ελληνική σημαία και τη μεταφορά της έδρας της στον Πειραιά.Δημιουργούνται δύο νέα διυλιστήρια, καθώς και κέντρο υποδοχής φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη. Προωθείται άμεσα η εκμετάλλευση των υδρογοναθράκων στα υποθαλάσσια γεωγραφικά μας όρια με ενδιαφερόμενες εταιρείες κυρίως από τις ΗΠΑ για την εκμετάλλευση και δημιουργία αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου μέσα από το υποθαλάσσιο τετράγωνο Ελλάδος, Αιγύπτου,Ισραήλ, Κύπρου. Η προοπτική αυτή, εκτός από μεγάλα οικονομικά οφέλη για τη χώρα, προσδίδει σημαντική  γεωπολιτική ασφάλεια. Μειώνονται οι φορολογικές και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις, χορηγείται ρευστότητα στις επιχειρήσεις, ενισχύεται η περιφεριακή ανάπτυξη και αποκέντρωση, εκσυγχρονίζεται το δημόσιο με κανόνες ορθολογικής διοίκησης, ελέγχων και αξιοκρατίας και προωθούνται οι επιλεκτικά αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας . Αναδεικνύεται ο ελληνικός πολιτισμός  και στηρίζεται  η  ελληνική μουσική, το θέατρο  και οι τέχνες. Γενικότερα, στο πρόγραμμα παρατίθενται συγκεκριμένες, πολλές επιμέρους σαφείς, συνοπτικές προτάσεις για όλα τα επίμαχα θέματα και προβλήματα.

Πόθεν έσχες, κράτος πρόνοιας, δημογραφικό

Ελέγχεται το «πόθεν έσχες» των πολιτικών και ανώτερων δημόσιων και λειτουργών και τραπεζιτών των τελευταίων τριάντα χρόνων και επιβάλλονται  αυστηρές κυρώσεις κατά περίπτωση. Μεταξύ άλλων, προτείνεται η θέσπιση εγγυημένου κατώτερου εισοδήματος, η αναβάθμιση και εκσυγχρονισμός του ΕΣΥ και του κράτους πρόνοιας, με ειδική στοχευμένη μέριμνα για τα ΑΜΕΑ, τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, τους απολυμένους ώριμους εργαζόμενους, κλπ. Χορηγούνται γενναίες αυξήσεις σε Ελληνίδες μητέρες με δύο και τρία παιδιά και παρέχονται κίνητρα για την επιστροφή νέων Ελληνόπουλων που έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό.

Μετανάστες και πρόσφυγες

Στο μεταναστευτικό και προσφυγικό, προτείνεται η ανατροπή του σημερινού καθεστώτος ανοιχτού προσκλητήριου και υποδοχής μεταναστών και ιδιαίτερα των μη αφομοιώσιμων μεταναστών, με απόρριψη του μοντέλου δημιουργίας πολυπολιτισμικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Επιταχύνονται οι διαδικασίες παροχής ασύλου σε πρόσφυγες και τίθεται επίμονα διεθνώς το ζήτημα της επαναπροώθησης των μη νόμιμων μεταναστών στην Τουρκία και η κατανομή μέρους τους στην Ευρώπη. Μόνο οι πρόσφυγες και οι νόμιμοι μετανάστες θα μπορούν να εξάγουν συνάλλαγμα και αυτό λύνει σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο εγκλωβισμού μεγάλου αριθμού μη αφομοιώσιμων μεταναστών στη χώρα μας. Ελέγχονται και φυλάσσονται τα σύνορα, επίγεια και θαλάσσια και όλοι οι δίοδοι εισόδου παράνομων μεταναστών. Ελέγχονται οι Μ.Κ.Ο. που ασχολούνται με τους μετανάστες και επιβάλλονται βαρύτατες ποινές, ποινικές και αστικές, στους διακινητές μεταναστών.

Περιβάλλον,αθλητισμός,ναρκωτικά,νεολαία

Έμφαση δίνεται στον αθλητισμό της γειτονιάς, στην αντιμετώπιση της  μάστιγας  των ναρκωτικών, σε μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας των νέων και αποτροπής της φυγής τους στο εξωτερικό. Πρώτιστη μέριμνα συνιστά η  προστασία του περιβάλλοντος και η συμβατότητά του με την αειφόρο ανάπτυξη. Ειδική προστασία προτείνεται για τα ποτάμια, τα ρέματα, τον αιγιαλό κλπ από καταπατήσεις και ρύπανση, δημιουργείται μητρώο εξωτερικών ελεγκτών περιβάλλοντος.

Γιατί τώρα είναι αναγκαία η μετάβαση στη δραχμή

Σήμερα η μετάβαση στη δραχμή  είναι περισσότερο από ποτέ άλλοτε αναγκαία όσο και πρακτικά εφαρμόσιμη. Αναγκαία γιατί έχει πλέον φανεί ολοκάθαρα ότι, η χώρα μας, με τις σημερινές  πολιτικές ακραίας λιτότητας σε συνδυασμό με το υπερτιμημένο ευρώ, κατολισθαίνει συνέχεια στον οικονομικό Καιάδα, χωρίς καμιά  ελπίδα ανάκαμψης. Και είναι πρακτικά εφαρμόσιμη, αφού αυτό εντάσσεται στα σχέδια του Βερολίνου για τη  δημιουργία σκληρού πυρήνα ελεγχόμενης ευρωζώνης  και  ισχυροποίησης του ευρώ  έναντι του δολαρίου. Και επί πλέον γιατί η  Προτεσταντικού τύπου  σιδηρά   πειθαρχία που μας επιβλήθηκε  ήταν χρήσιμη για  να μην επαναληφθούν δικά μας λάθη του παρελθόντος.  Πρόκειται για μια  μελετημένη, ισορροπημένη και εφικτή λύση που δεν οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις όπως προτείνουν ορισμένοι επαναστάτες του σαλονιού, που μπορεί να μας οδηγήσουν σε νέα Μικρασιατική καταστροφή.

Η  πρότασή μας για προσφυγή στο εθνικό νόμισμα, δεν αποτελεί στόχο αλλά το μέσο για την έξοδο από την κρίση, από τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία που δεν έχει βιώσει ποτέ στο παρελθόν ο ελληνικός λαός. Γιατί οφείλουμε να θυμηθούμε πως ζούσαμε με τη δραχμή και πως ζούμε σήμερα με το ευρώ. Και να κρίνουμε με τη λογική και όχι με βάση κατευθυνόμενες, ατεκμηρίωτες υποθέσεις και ιδεοληψίες.

 

Η διαφορά ανάμεσα στη συντεταγμένη και στην άναρχη μετάβαση στη δραχμή

1

Θεωρούμε αναγκαίο να ξεκαθαρίσουμε για άλλη μαι φορά τη σημαντικότατη διαφορά ανάμεσα στη συντεταγμένη και στην άναρχη μετάβαση στη δραχμή.  Με τη συντεταγμένη μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα

όπως την έχουμε περιγράψει συνοπτικά και αναλυτικά, μπορούμε να ελπίζουμε βάσιμα σε έξοδο από την κρίση και αποκατάσταση της εθνικής μας οντότητας και αναπτυξιακής δυναμικής. Ενώ με την άναρχη είναι βέβαιη η εθνική καταστροφή, ίσως μεγαλύτερη και απ’ αυτήν που βιώνουμε μέσα στην κατοχική μνημονιακή ευρωζώνη.

Είμαστε αντίθετη με την καταστροφική ευρωζώνη αλλά δεν προσυπογράφουμε την  καταστροφική προοπτική της άναρχης μετάβασης στο εθνικό νόμισμα. Ούτε θα παραδώσουμε το ολοένα και αυξανόμενο κίνημα της δραχμής σε πολιτικούς φορείς που αδιαφορούν για την πιθανή Ισλαμοποίηση της χώρας μας.

Οι διαπιστώσεις, οι μεμψιμοιρίες, οι  διαμαρτυρίες, οι κινητοποιήσεις, η επαναστατική γυμναστική, οι κούφιες πιστολιές, οι καρναβαλικού τύπου επαναστάσεις, είναι αδιέξοδες χωρίς προτάσεις. Γι’ αυτό έχουμε μελετήσει σε βάθος και έχουμε καταρτίσει συγκεκριμένο, σαφές ολοκληρωμένο σχέδιο συντεταγμένης μετάβασης στο εθνικό νόμισμα. Το οποίο απαιτεί, εκτός των άλλων,καλή προετοιμασία, σοβαρότητα, διαπραγματευτικές δεξιότητες, υπομονή και επιμονή.

Οι πολίτες πρέπει να βγουν απ΄το κλουβί του φόβου. Ποτέ κανένα πρόβατο δε σώθηκε βελάζοντας από τη σφαγή. Οφείλουν να μην παραπλανιούνται από επαναστάτες της κατσαρόλας με τους υπερφίαλους λογιοτατισμούς τους που μπορεί να μας οδηγήσουν στα βράχια. Γιατί με αέρα κοπανιστό δε βάφονται αυγά.

Ναι, η χώρα μπορεί να σωθεί από το βάραθρο όπου έχει καταποντιστεί από τους πονηρούς «Εταίρους». Αρκεί να γίνουν σωστές δράσεις και ενέργειες με όραμα, νου, γνώση, σύνεση, σωστά, έξυπνα και δυναμικά. Όπως θα έλεγε και ο Γκαίτε «αντί να καταριόμαστε το σκοτάδι, ας ανάψουμε ένα κερί». Ένα κερί που θα μας δώσει φως και δε θα μας κάψει.

Το Βερολίνο μοιράζει τα «ιμάτια» της Ελλάδας

Η λεηλασία της Ελλάδας είναι πλέον περισσότερο από φανερή. Οι Γερμανοί κρατούν για ίδιον όφελος το μεγαλύτερο κομμάτι των ιματίων της χώρας μας  και παραχωρούν με κυνισμό περιουσιακά κομμάτια της σε Αμερικάνουν και Ευρωπαίους.Οι Γερμανοί πήραν λιμάνια, αεροδρόμια,δρόμους, ΟΤΕ κλπ., οι Ιταλοί τα τραίνα, Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι Γύπες έχουν υφαρπάξει μισοτιμής τις ελληνικές τράπεζες,τις θυγατρικές και τα ακίνητα που διαθέτουν.Στο ξεπούλημα συμμετέχουν και ως τσιράκια, ή ορντινάτσες, εκπρόσωποι του ελληνικού παρασιτικού κεφαλαίου σαν έτοιμοι από καιρό να υπηρετήσουν το νέο Γερμανοτσολιαδισμό.

Ο χορός του ξεπουλήματος κάθε είδους δημόσιας και ιδιωτικής περιουσία συνεχίζεται με το Γερμανούς να λειτουργούν ως μεταμοντέρνοι δουλέμποροι.

Η  πρωτόγνωρη λεηλασία της Ελλάδας, τύπου χώρας «Μπανανίας»  συνεχίζεται ανελέητα μέσα από τη σύγχρονη γερμανική κατοχή, αφού εμείς δεν έχουμε αντιληφθεί ότι, αν δεν απαλλαγούμε απο τη σύγχρονη Γερμανική οικονομική κατοχή, η χώρα μας δεν έχει μέλλον.

Υπάρχει ελπίδα σήμερα ;

0

Α) ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΚΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΜΜΕ, ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ, ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΟ ΤΙ ΚΑΚΟ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΝ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ. ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΟΜΩΣ ΕΥΣΧΗΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΩΤΗΜΑ: « ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ;»

Η υφεσιακή περιδίνηση στην οποία έχει περιπέσει η χώρα μέσα από τις πολιτικές της ακραίας περιοριστικής οικονομικής πολιτικής  υπό την καθοδήγηση της Τρόικας, δεν επιτρέπει την ελάχιστη ελπίδα αισιοδοξίας για έξοδο από την κρίση. Η επιβολή συνταγών  σκληρής λιτότητας, ιδιαίτερα σε περιόδους ύφεσης, οδηγεί σε μεγαλύτερη διεύρυνση της πτωτικής πορείας της οικονομίας. Η φτώχεια φέρνει περισσότερη φτώχεια  Η βίαιη συρρίκνωση των εισοδημάτων οδηγεί στην κάθετη πτώση της εσωτερικής ζήτησης και κατ’ επέκταση στον περιορισμό της παραγωγής, στην κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, στη συμπίεση της φορολογητέας και ασφαλιστικής ύλης, στην τεράστια μείωση των κρατικών εσόδων και του εθνικού εισοδήματος.

Τα τεράστια χρέη, ως απόλυτο μέγεθος αλλά και ως ποσοστό του εθνικού εισοδήματος μεγεθύνονται. Σημερα πρέπει να πληρώνουμε στους δανειστές3,5% από τοπλεόνασμα του ΑΕΠ ( 6 δις) και επι πλεόν 15%-20% του ΑΕΠ ( 27-36 δις) ετησίως μέχρι το 2060 Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, ύστερα από το τελευταίο «κούρεμα» το χρέος, το οποίο σε μεγάλο ποσοστό πριμοδοτήθηκε από εγχώριους πόρους, διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο. Το αδιέξοδο της σημερινής πορείας έχουν επισημάνει όχι μόνο έγκυροι διεθνείς αναλυτές όπως ο Paul Krugman, Hans Werner Zinn, Jayatti Ghosh, Jojeph Stiglitz,Noam Chomski, Kenneth Rogoff, Marcello de Cecco, Klaous Kastner, Max Kaizer, Zack Sapir,Hemout Slesinger, Roger Bootle, Nuerel Rubini, κλπ., αλλά και διεθνείς οίκοι με εκθέσεις τους, όπως η Ιαπωνική Nomura, η Citi Bank και πολλοί άλλοι, μεταξύ των οποίων και το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πρόσφατα, κορυφαίος δημοσιογράφος του κατεστημένου, παραδέχτηκε δημόσια ότι, «όλοι ξέραμε ότι η πολιτική του Μνημονίου δε βγαίνει, αλλά μας έλεγαν μην το πείτε τώρα δεν είναι σωστό».

Αλλά ακόμα και αν  γίνει η απίθανη υπόθεση εργασίας ότι, κάποια στιγμή οι Γερμανοί υπερκυρίαρχοι αποφασίσουν να μας χαρίσουν το μεγαλύτερο μέρος ή ακόμα και όλα τα χρέη μας, και πάλι μετά από 10-15 χρόνια, η χώρα μας, όπως και οι άλλες περιφερειακές οικονομίες, θα περιπέσουν σε κατάσταση οικονομικής αδυναμίας. Και αυτό γιατί το ευρώ είναι ένα σκληρό νόμισμα που δεν επιτρέπει την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Η τελευταία βρίσκεται σε  διαφορετική νομισματική ζώνη απ΄αυτήν της Γερμανίας και των άλλων βορειοκεντρικών χωρών, σύμφωνα και με τη θεωρία του Νομπελίστα Robet Mandel).

Οι χώρες αυτές ευνοούνται από την υψηλή ισοτιμία του ευρώ γιατί παράγουν ολιγοπωλειακά προϊόντων έντασης κεφαλαίου και υψηλής τεχνολογίας,  ( με μικρή προστιθέμενη αξία του συντελεστή εργασία), που επιτρέπει υψηλά περιθώρια κέρδους, χωρίς υπερβολική συμπίεση της αμοιβής εργασίας. Και για να το απλουστεύσουμε.

Ο κυριότερος τομέας της ελληνικής οικονομίας είναι ο τουρισμός. Οι ανταγωνίστριες μας χώρες, η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Αίγυπτος, η Τυνησία, κλπ., πουλάνε το τουριστικό τους προϊόν πολύ πιο φτηνά, αφού λόγω του υποτιμημένου τους νομίσματος σε σχέση με το σκληρό ευρώ, το ίδιο δωμάτιο εκεί κοστίζει λιγότερο απ’ ότι εδώ. Ακόμα και αν οι Έλληνες ξενοδόχοι συμπιέσουν στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο, το ημερομίσθιο λχ. στα 20 ευρώ, και πάλι στις ανταγωνίστριες χώρες το ημερομίσθιο θα είναι φτηνότερο λχ. 15 ή και 10 ευρώ.

Ο εργαζόμενος στις χώρες αυτές, μπορεί να αμείβεται με μικρότερο ημερομίσθιο που έχει όμως ίδια περίπου ανταλλακτική αξία με το ημερομίσθιο στην Ελλάδα, γιατί εκεί  το κόστος ζωής εκεί είναι χαμηλότερο. Το ίδιο ισχύει και στο γεωργικό τομέα -ένα άλλο ισχυρό τομέα της ελληνικής οικονομίας-όπου το κόστος εργασίας αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού κόστους παραγωγής, είναι δηλ. προϊόν έντασης εργασίας.

Αντίθετα, η κύρια παραγωγή των  βορειοκεντρικών ευρωπαϊκών χωρών προσανατολίζεται σε τεχνολογικά βιομηχανικά προϊόντα όπου το κόστος εργασίας αποτελεί μικρό μέρος του συνολικού κόστους παραγωγής. Κατά συνέπεια, έχει μικρότερη σημασία αν το ατομικό ημερομίσθιο είναι υψηλότερο απ’ ότι στην Ελλάδα. Οι αξονικοί τομογράφοι που παράγει λχ. η γερμανική Seamens, ανταγωνίζονται προϊόντα υψηλής τεχνολογίας κυρίως των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας με επίσης σκληρά νομίσματα και με τεράστια περιθώρια κέρδους, αφού η συμμετοχή του σχετικά ανελαστικού κόστους εργασίας είναι μικρή στο συνολικό κόστος παραγωγής.  

Η Κίνα, η οποία έχει αναπτυχθεί βιομηχανικά και ακολουθεί ταχύτατα τις εξελίξεις στη νέα τεχνολογία, πουλά τα προϊόντα της πολύ φτηνά λόγω του υποτιμημένου της νομίσματος του Γουάν. Παρ’ όλες τις εκκλήσεις και απειλές από τους δυτικούς για το θέμα αυτό, ο Ασιατικός κολοσσός, διατηρώντας το νόμισμά του υποτιμημένο, έχει σωρεύσει συναλλαγματικά αποθέματα της τάξης των 4-5 τρισ. δολαρίων σαρώνοντας τις διεθνείς αγορές και καταστρέφοντας τη δική μας μεσαίου δυναμικού βιομηχανική παραγωγή, λόγω της χαλαρής δασμολογικής πολιτικής που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά η Κίνα είναι μια ανεξάρτητη υπερδύναμη που διαθέτει το δικό της νόμισμα και την πολιτική ισχύ να επιβάλλει τις ισοτιμίες που επιθυμεί. Εδώ, αξίζει να θυμηθούμε το δόγμα Ρότσιλντ : «δώσε σε εμένα το δικαίωμα να εκδίδω χρήμα και άσε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους».

Β) ΕΠΙΣΗΣ ΑΡΚΕΤΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ. ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ: ΕΙΤΕ ΜΕ ΕΥΡΩ ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΡΑΧΜΗ, ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ «ΚΑΛΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΗ. ΑΝ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΜΕ «ΚΑΚΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ..

Η έξοδος από το ευρώ και το Μνημόνιο, μπορεί να πετύχει μόνο με τον αποκλεισμό όλου του πολιτικού προσωπικού στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, με ελάχιστες εξαιρέσεις.  Η χώρα δεν αντέχει πλέον τις κλασικές πρακτικές πολιτικής πατρωνίας, υποσχεσιολογίας και αντιπαραγωγικών παροχών. Εναπόκειται στη νοημοσύνη, στη βούληση και στην οργανωσιακή πρόθεση του ελληνικού λαού να μην παρασυρθεί από τη διαπλεκόμενη μιντιαρχία και επιτρέψει τη διαχείριση της επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα από φαύλους πολιτικούς που μέχρι χθες εξέφραζαν την υποταγή τους στο ευρώ και έχουν μολυνθεί με τις υπογραφές τους στο Μνημόνιο. Ούτε βέβαια, έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε πειράματα με άκαπνους και άπειρους ψευτοσωτήρες κηπουρούς, που συνήθως είναι χειρότεροι από τους παλαιότερους πολιτικάντηδες.

Μάλλον ακατάλληλοι είναι και  όσοι φωνασκούν ενάντια στο Μνημόνιο, αλλά καταθέτουν την πίστη τους στην ευρωζώνη, σε μια προσπάθεια να έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, είναι Δεν επιτρέπεται να επιστρέψουμε στις εποχές που ζούσαμε με δανεικά, «των τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας», όταν συνειδητά ή ασυνείδητα οδηγηθήκαμε στην εξόντωση του παραγωγικού μας δυναμικού. Το μεγάλο χαστούκι της Τρόικας, πρέπει να μας γίνει μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Να απολακτίσουμε τη λάθρα διαβίωση, τις αντιπαραγωγικές συμπεριφορές, τις αλόγιστες σπατάλες, τη διαφθορά.

Στο τιμόνι της χώρας πρέπει να βρίσκονται άξιοι και έντιμοι κυβερνήτες με σοβαρό βιογραφικό σημείωμα στις επιστήμες, στις επιχειρήσεις, στην πολιτική, αλλά είναι αμόλυντοι από τη Μνημονική εμπλοκή, έχουν μελετήσει και εκπονήσει το σχέδιο Β για την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, έχουν έντιμο πρότερο βίο, διαθέτουν διαχειριστικές δεξιότητες, αποτελεσματικότητα, αναπτυξιακό όραμα, με θέληση να πατάξουν τη διαφθορά, τη σπατάλη, τη φοροδιαφυγή στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια.

Έμπειρα και έντιμα στελέχη με επιστημοσύνη, εντιμότητα και κοινό νού, οι οποίοι θα έχουν το σφρίγος, τις δεξιότητες και την αυθύπαρκτη πολιτική υπόσταση για να διαπραγματευτούν αποτελεσματικά με τους διεθνείς δανειστές. Οι οποίοι θα γνωρίζουν ότι η έκδοση χρήματος από το Χολαργό με μέτρο και φειδώ, θα κατευθύνεται  σε αναπτυξιακά μέτρα και  κοινωνικές παροχές και όχι σε απαιτήσεις συντεχνιών.

Ικανοί και νοικοκυραίοι πολιτικοί που θα στοχεύουν με μεθοδικότητα στην καταπολέμηση της ανεργίας και στη σταδιακή βελτίωση των εισοδημάτων, όταν η οικονομία αρχίσει να ανακάμπτει, αφού αποκτήσει την ανταγωνιστικότητα της. Γνωρίζοντας και προειδοποιώντας τον ελληνικό λαό πως η  επιστροφή στη δραχμή  δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος  της ελπίδας για  έξοδο από την τραγωδία που βιώνουμε σήμερα.

Άξιοι ηγέτες  που θα τον πείσουν ότι μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας, ότι οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τους πλούσιους παραγωγικούς μας πόρους, να δουλέψουμε σκληρά, να στραφούμε σε διεθνείς συμμαχίες, ανάλογα με τις σημερινές παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες, να παλέψουμε για να κερδίσουμε το αύριο της χώρας μας. Για το σκοπό αυτό, οι πατριώτες της « Συμμορίας της δραχμής, πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα, να οργανωθούν πολιτικά και να δράσουν αποτελεσματικά.

Θεόδωρος Κατσανέβας

Καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς

www.theodore-katsanevas.blogspot.com

thkatsanevas@gmail.com

Απαντήσεις του Θ.Κ. σε ερωτήσεις της Συμμορίας της Δραχμής

Τα κείμενα που ακολουθούν έχουν αναρτηθεί στη σελίδα της ομάδας της Συμμορίας της Δραχμής, 🙁http://www.facebook.com/groups/symmoriadraxmis/)Α)

Ακίνητα και μικρής αξίας στο σφυρί με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και υφαρπαγή τους από τραπεζικούς Γύπες

Ισόγεια κατοικία 100 τετραγωνικών μέτρων στο Βύρωνα βγαίνει στο ηλεκτρονικό σφυρί την Τετάρτη 25 Ιουλίου. Τιμή πρώτης προσφοράς 9.500 ευρώ, 95 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο.

Αν και ο ιδιοκτήτης της κατοικίας χρωστάει σημαντικά συνολικά ποσά σε τράπεζες και στην Εφορία, το ακίνητο εκποιείται από τον Δήμο Αθηναίων για ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 5.344,77 ευρώ.Στην περίπτωση που υπάρξει ενδιαφέρον και βρεθεί αγοραστής για την κατοικία, τότε ο οφειλέτης θα ξεχρεώσει στον Δήμο αλλά θα εξακολουθεί να εμφανίζεται κόκκινος στις τράπεζες και την Εφορία.

Το πιθανότερο σενάριο είναι το ακίνητο αυτό να έχει την τύχη χιλιάδων ακινήτων που βγαίνουν στο “ηλεκτρονικό σφυρί”. Περισσότερα από  τα μισά απ’ αυτά που εκποιούνται παραμένουν στα αζήτητα.Δεν εμφανίζεται κανένας ενδιαφερόμενος που να θέλει να τα αποκτήσει, με αποτέλεσμα οι πλειστηριασμοί να κηρύσσονται άγονοι.

Η κατοικία του Βύρωνα θα μπορεί να βγει ξανά στο “ηλεκτρονικό σφυρί” ύστερα από 40 ημέρες στην ίδια τιμή. Εάν όμως και πάλι ο πλειστηριασμόςλήξει άκαρπος, τότε το “ηλεκτρονικό σφυρί” θα χτυπήσει για τρίτη φορά μετά από λίγες ημέρες.

Από τον Σεπτέμβριο το σκηνικό για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς αλλάζει. Ενεργοποιούνται διαδικασίες fast track για επανάληψη των άκαρπων πλειστηριασμών. Όπως απαιτούν οι κατοχικές δυνάμεις των δανειστών, οι τράπεζες τελικά θα διακρατούν την ιδιοκτησία πολλών ακινήτων τα οποία θα εκποιούν μαζικά έναντι ευτελούς τιμήματος σε fund -Γύπες.Έτσι σχετικά σύντομα, μεγάλο μέρος της περιουσίας Ελλήνων πολιτών θα περάσει σε ξένα αρπαχτικά.

Η ιδιωτική και η δημόσια περιουσία της χώας μας ξεπουλιέται μισοτιμής, δόξα να έχει το “πάση θυσία στο ευρώ”.

Στην ουρά της παγκόσμιας ανάπτυξης η ευρωζώνη σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ

0

Στην ουρά της παγκόσμιας ανάπτυξης συνεχίζει να βρίσκεται η ευρωζώνη σύμφωνα με τελευταία στοιχεία του ΔΝΤ. Ενώ η παγκόσμια οικονομία προβλέπεται να αναπτυχθεί κατά 3,9% ετησίως, αντίστοιχος  μέσος όρος της ευρωζώνης ανέρχεται σε 2,2%.

Το ΔΝΤ διόρθωσε προς τα κάτω τις προβλέψεις του για την ευρωζώνη σε έκθεσή του για την παγκόσμια οικονομία. Συγκεκριμένα, υποβαθμίζει στο 2,2% την εκτίμηση για την ανάπτυξη της ευρωζώνης του 2018, περικόπτοντάς την κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την έκθεση του Απριλίου. Αναφορικά με την παγκόσμια οικονομία, παράλληλα, το Ταμείο διατηρεί αμετάβλητη την πρόβλεψη για αύξηση του ΑΕΠ κατά 3,9% τόσο το 2018, όσο και το 2019.

Πάντως, όπως διευκρινίζει το ΔΝΤοι συγκεκριμένες προβλέψεις λαμβάνουν υπόψη μόνο τους υπάρχοντες δασμούς στο παγκόσμιο εμπόριο, δίχως να έχει συνεκτιμηθεί τυχόν νέος γύρος εμπορικών μέτρων.

Ανεξάρτητα, ωστόσο, των δασμών, το Ταμείο διαπιστώνει μια επιβράδυνση του παγκόσμιου αναπτυξιακού momentum, η οποία αντικατοπτρίζεται και στις οικονομίες των ΗΠΑ-Κίνα.Ειδικότερα, προσδοκά ανάπτυξη 2,9% (2018) και 2,7% (2019) για την πρώτη και 6,6% (2018) και 6,4% (2019) για τη δεύτερη.

Το ΔΝΤ, τέλος, προχωράει στην υποβάθμιση των προβλέψεων και για τις αναδυόμενες οικονομίες, με την ανάπτυξη της Βραζιλίας να περικόπτεται κατά 0,50% σε 1,8% και της Ινδίας κατά 0,10% στο 7,5%.

Αυτός είναι ο δράστης της αιματηρής επίθεσης στο Παρίσι

0
O 20χρονος Καμζάτ Αζίμοφ, γεννηθείς στην Τσετσενία, είναι ο ένοπλος με το μαχαίρι που σκότωσε έναν περαστικό και τραυμάτισε άλλους τέσσερις στην επίθεση που σημειώθηκε το βράδυ του Σαββάτου στο Παρίσι. Ο δράστης έπεσε νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών που έφθασαν στην περιοχή της επίθεσης.

H οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, που ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο όπου εμφανίζεται ένας νεαρός άνδρας ο οποίος παρουσιάζεται ως ο δράστης της επίθεσης και ορκίζεται πίστη στην τζιχαντιστική οργάνωση.
Στο βίντεο που ανάρτησε το Amaq στο Telegram διακρίνεται ένας νεαρός άνδρας να φοράει κουκούλα και το κάτω μέρος του προσώπου του είναι καλυμμένο με ένα μαύρο μαντήλι. Ο άνδρας μιλάει στα γαλλικά και ορκίζεται πίστη στον Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι.

Έρευνες στο Στρασβούργο για την αιματηρή επίθεση στο Παρίσι
Αστυνομικοί με καλυμμένα τα πρόσωπά τους και βαρύ οπλισμό πραγματοποίησαν έρευνες στην οικία ενός φίλου του δράστη της επίθεσης, αφού τον συνέλαβαν, μετέδωσαν δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου.
Οι αστυνομικοί αποχώρησαν από το κτίριο στη συνοικία Λ’ Εσπλανάντ με έναν άνδρα στον οποίο είχαν περάσει χειροπέδες, με το πρόσωπό του να μην διακρίνεται καθώς ήταν κρυμμένο κάτω από την κουκούλα που φορούσε όπως και ένα μαύρο μπλουζάκι που έγραφε Γκρόζνι μπροστά και πίσω διακρινόταν ένα καλάσνικοφ.
Ένας δεύτερος άνδρας απομακρύνθηκε επίσης συνοδεία αστυνομικών χωρίς να του έχουν φορέσει χειροπέδες.
Σύμφωνα με μία πηγή προσκείμενη στις έρευνες, ο φίλος του Καμζάτ Αζίμοφ, γεννηθείς επίσης το 1997, ήταν το «στενότερο πρόσωπο» που βρισκόταν κοντά στον δράστη της επίθεσης στο Παρίσι, ο οποίος είχε ζήσει αρκετά χρόνια στο Στρασβούργο.
Ο νεαρός άνδρας τέθηκε υπό κράτηση στο Στρασβούργο κι αναμένεται να υποβληθεί σε ανάκριση από τους αστυνομικούς της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικής Ασφαλείας (DGSI) πριν από την πιθανή μεταγωγή του στο Παρίσι.
«Κατά τη διάρκεια της έρευνας δεν βρέθηκε κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο», ωστόσο τα αντικείμενα που περισυλλέχθηκαν θα ερευνηθούν περαιτέρω, διευκρίνισε η ίδια πηγή.
Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP

Μικροελλαδισμός;

0

Από τον Δημήτρη Κ. Σέργιο

Η ξενόφερτη και ύπουλη θεωρία για τη χώρα μας

Προσπαθώ επί πολύ καιρό να συνδυάσω την ορολογία των κυβερνητικών και των συνοδοιπόρων τους περί «σκληρού πυρήνα της Ε.Ε.», στον οποίο… «ανήκομεν», με τoν βαθμό εξυπηρέτησης του γενικού συμφέροντος της χώρας εντός αυτού του «πυρήνος» σήμερα, στους κορυφαίους τομείς της κοινωνικής και της εθνικής ζωής. Μπορεί, νομίζω, να οδηγήσει σε συμπεράσματα μόνο μία εικόνα: χάος, ανυποληψία, βαριά σύννεφα.

Στην πραγματικότητα, ο μόνος χώρος στον οποίο προσφέρει ενεργό εξυπηρέτηση η Ε.Ε. πλέον είναι τα συμφέροντα όσων χαρακτηρίζουν την Ελλάδα… «Ελλαδίτσα», «Ελλαδιστάν», «Μικροελλάδα» ή «Νοτιομακεδονία» και, επί το… ποιητικότερον, «βαλκανική περιφέρεια» («balkan territory»), για να θυμηθούμε ιδέες του Γερμανού πρώην υπουργού Εξωτερικών Χ. Ντ. Γκένσερ…

Τους έχοντες δε διαφορετική άποψη περί Ελλάδος τούς χαρακτηρίζουν «εθνίκια», μέχρι και «εθνίκια τού κερατά»! Διαβάστε το σχετικό γλωσσάριο που υιοθετούν κεντρικός σύμβουλος του Μεγάρου Μαξίμου και κειμενογράφοι διάφορων γραφημάτων στις πόλεις μας ως από συμφώνου! Ανάλογη εικόνα σχηματίζεται και από την πρόσφατη ανακοίνωση του υπ. Εξωτερικών, ύστερα από τη διαμαρτυρία της Μόσχας για την απέλαση των διπλωματών της από την Ελλάδα. Ιδού η ανακοίνωση: «Γιατί διαμαρτύρονται οι Ρώσοι; Είμαστε μικρή χώρα, αλλά… υπερασπιζόμαστε τα κυριαρχικά συμφέροντά μας!» Σώπα!

Εδώ η χώρα έχει καταστεί σουρωτήρι δυτικών «εμπόρων των εθνών» και οι δικοί μας ομιλούν περί… κυριαρχίας! Μπράβο σας, λιονταράκια της φακής, κούτσουρα της κουκλοθεατρικής! Διότι, βεβαίως, απαντούν στη Ρωσία οι εντεταλμένοι μας όχι μόνο υπό όρους αγγλοσαξονικού κουκλοθεάτρου, αλλά και με ορολογία και τεχνοτροπία Γκένσερ: «Είμαστε μικρή territory, αλλά για τα συμφέροντά μας… σκίζουμε!»

Οχι, παίζουμε! Ως γνωστόν, ο γράφων, μολονότι υπήρξε κατά κύριο επάγγελμα δικηγόρος-τρεχαντήρι επί περίπου τέσσερις δεκαετίες, είναι ταυτοχρόνως και ενεργός (τακτικός) αρθρογράφος επί 35 χρόνια στον αθηναϊκό Τύπο. Ολο αυτό το διάστημα επέμενα να εισηγούμαι στα άρθρα μου την ανατροπή της θεωρίας του «μικροελλαδισμού», η οποία, μετά την ανεξαρτητοποίησή μας τον 19ο αιώνα, υπήρξε στρατηγικός μοχλός σκέψης και δράσης κέντρων του δυτικού «διαφωτισμού» και ιδεών περί δήθεν «αυθεντίας» του Βατικανού και των προτεσταντών συμμάχων του.

Η ελεύθερη Ελλάδα όμως, σε πείσμα πάσης «διαφωτιστικής» κηδεμονίας και παραπαιδείας πότε από γαλλικές γκιλοτίνες, πότε από βατικάνεια «αλάθητα», πότε από Φραγκογερμανούς μαρξιστές διανοουμένους και πότε από Αγγλοσάξονες καουμπόηδες της χολιγουντιανής κάουντρι σάιντ, είναι -ναι, το λέω άφοβα- μεγάλη χώρα, όχι «μικρή»!

Ο ζωτικός χώρος της αρχίζει από την Αδριατική και φθάνει κυκλικώς έως τα δυτικά άκρα του Ισραήλ, ενώ βορείως φθάνει έως την Κριμαία και νοτίως μέχρι την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Αυτή η (απολύτως αληθής…) θεώρηση της γεωπολιτικής ακμής της χώρας είναι… κινέζικα για τους (ποικίλους) μικροφιλελέ ενοίκους του Μαξίμου τον τελευταίο μισό αιώνα! Και χαρακτηρίζεται ακόμη και «εθνικιστικό παραλήρημα» από συμβούλους Στρατηγικής των μεταπολιτευτικών πρωθυπουργών…

Πηγή:https://www.dimokratianews.gr

Αλέκος Αλαβάνος: Κανείς δεν έχει κάνει τόση επίθεση στην Αριστερά όση ο ΣΥΡΙΖΑ

0
Συνέντευξη του Αλ. Αλαβάνου στο Βήμα της Κυριακής και στον Λ. Σταυρόπουλο.

«Από το τέλος του Εμφυλίου και μετά, καμία συντηρητική ή αντιδραστική πολιτική δύναμη δεν έχει κάνει, με τόση επιτυχία μάλιστα, ανάλογη επίθεση στην Αριστερά όσο ο ΣΥΡΙΖΑ» δηλώνει ο Αλ. Αλαβάνος ενώ προειδοποιεί: «Έρχεται όμως η στιγμή για τον πέλεκυ της δικαιοσύνης».

Η διαδικασία συγκρότησης της Πρωτοβουλίας των «114», στην οποία συμμετέχετε, σημαίνει και προετοιμασία για εκλογές;

«Πρόθεσή μας είναι να αρθρώσουμε μια απάντηση στη δικαιολογημένη άποψη της πλειοψηφίας του λαού μας, και ιδιαίτερα των νέων, “κανέναν δεν μπορούμε να πιστέψουμε πια”. Απάντηση που στηρίζεται σε ένα συγκροτημένο και σαφές πρόγραμμα ανασυγκρότησης της Ελλάδας και εισόδου της στον 21ο αιώνα, από τον οποίο απουσιάζουμε σήμερα. Θέλουμε να ενώσουμε τις διάσπαρτες νησίδες αντίστασης και δημιουργίας που υπάρχουν σήμερα σε ένα πανίσχυρο Αρχιπέλαγος. Δεν είναι ευκαιριακή εκλογικίστικη προσπάθεια, δεν είναι όμως κι αδιάφορες οι εκλογές».

Στο κείμενο των «114» υπάρχει ως μότο μια φράση από το ψήφισμα της «Κυβέρνησης του Βουνού» του ’44. Τι ακριβώς πρεσβεύετε;

«Στην προμετωπίδα, μετά από πρόταση του Μανώλη Γλέζου – και είναι τιμή μου να συνυπογράφω το κείμενο μαζί του – αναφέρεται: “Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, ανήκουν στο λαό και ασκούνται από τον λαό”. Το λέμε στο κείμενο των “114”: “Εμπνεόμαστε από τις παρακαταθήκες μεγάλων ιστορικών εθνικών και κοινωνικών αγώνων του λαού μας, από τις ιστορικές στιγμές θυσίας και ανιδιοτέλειας, από την πολύτιμη κληρονομιά δημιουργικού πνεύματος και επινοητικότητας που μας έρχονται από το βάθος του ιστορικού παρελθόντος αυτού του τόπου”. Θέλουμε να οικοδομήσουμε ένα γεφύρι που θα ενώνει την ιστορία μας με τα πέτρινα χρόνια της τρόικα».

Στη διακήρυξή σας γίνεται λόγος για ανασυγκρότηση και αναγέννηση της οικονομίας. Εντός ή εκτός της ευρωζώνης;

«Δεν γίνεται μόνο λόγος, αλλά αναγράφονται και οι συντεταγμένες αυτής της πορείας: τόνωση της ενεργού ζήτησης, άμεση αποκλιμάκωση της φορολογίας, επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, επενδυτική δράση του Δημοσίου, κατάργηση των πρωτογενών πλεονασμάτων, χρήση των νομισματικών εργαλείων, αναδιαπραγμάτευση του χρέους, δραστικές πρωτοβουλίες για την απασχόληση. Κατά τη γνώμη μου, αυτά απαιτούν την έξοδό μας από το ευρώ. Η ιδιαιτερότητα με τους “114” είναι ότι οι θέσεις αυτές συνυπογράφονται από πρόσωπα της άλλης όχθης, που δεν θέτουν την ίδια προτεραιότητα αλλά συμφωνούν σαφώς ότι σε κάθε περίπτωση πιέσεων, εκβιασμών, εντολών από τις Βρυξέλλες δεν θα γίνεται ούτε βήμα πίσω, όποια συνέπεια κι αν έχει αυτό στη σχέση μας με την ευρωζώνη ή την Ευρωπαϊκή Ενωση. Είναι πολύ πικρά τα διδάγματα από το σχιζοφρενικό αλαλούμ της αοριστίας του ΣΥΡΙΖΑ, για να ανεχθούμε κι εμείς την οποιαδήποτε ασάφεια».

Θεωρείτε ότι υπάρχει χώρος να καλύψετε μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ;

«Ο χώρος μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ καλύπτεται από τη ΝΔ – και δεν το λέω ειρωνικά. Κοινή πολιτική τους είναι η υποταγή στους δανειστές, ο ΣΥΡΙΖΑ όμως είναι ακόμα πιο δεξιά. Οχι μόνο η ΝΔ, αλλά, από το τέλος του Εμφυλίου και μετά, καμία συντηρητική ή αντιδραστική πολιτική δύναμη δεν έχει κάνει, με τόση επιτυχία μάλιστα, ανάλογη επίθεση στην Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιτέθηκε και απαξίωσε το στρατηγικό της πλεονέκτημα, τις αξίες του κόσμου της εργασίας που παραδοσιακά τη διέπνεαν: ειλικρίνεια, ευθύτητα, εντιμότητα, μαχητική αγωνιστικότητα για τα δικαιώματα του λαού. Ερχεται όμως η στιγμή για τον πέλεκυ της δικαιοσύνης».

Πριν από λίγες ημέρες ήταν η επέτειος του δημοψηφίσματος του 2015, για το οποίο ο Πρωθυπουργός δήλωσε στη Βουλή υπερήφανος. Πώς το σχολιάζετε;

«Περηφάνια; Για τι πράγμα; Γιατί κατόρθωσαν το ακατόρθωτο, δηλαδή να εφαρμόσουν το “Ναι”, όταν η πλειοψηφία του λαού ψήφισε πανηγυρικά “Οχι”; Πού αλλού έχει συμβεί αυτό; Μπορεί ίσως να αισθάνεται περήφανος γιατί τα μαθήματα απάτης, κομπίνας, παραπλάνησης, κυνισμού, δυστυχώς, περνάν στη συμπεριφορά ενός μέρους της κοινωνίας σε έναν τόπο χωρίς ηθικό πια και χωρίς αυτοεκτίμηση».

Πάντως τον Αύγουστο η χώρα βγαίνει από τα μνημόνια. Η κυβέρνηση μιλάει για τέλος της επιτροπείας και μια νέα εποχή. Δεν συμμερίζεστε την αισιοδοξία της;

«Ένας κατά συρροήν φονιάς κάποτε σταματάει. Δεν είναι αθώος, τα πτώματα είναι πτώματα. Τα μνημόνια κάποτε θα σταματούσαν, τα έργα τους όμως παραμένουν: μισθοί, συντάξεις, λιτότητα, φοροληστεία. Κι όχι μόνο, έχουμε νέα μέτρα για Ασφαλιστικό, συντάξεις, ιδιωτικοποιήσεις, έχουμε ενισχυμένη εποπτεία και τριμηνιαίους ελέγχους σαν να είμαστε υπό κατοχή. Ενα είναι το κριτήριο για το τέλος της κρίσης. Η μέση ελληνική οικογένεια. Μπορεί να έχει ασφάλεια για το σπίτι και την υγεία; Μπορούν τα μέλη της να γυρνάνε το απόγευμα κουρασμένοι από τη δουλειά; Μπορεί το πιτσιρίκι να πηγαίνει για αγγλικά ή πιάνο; Μπορούν να καλέσουν τους γείτονες για ένα κυριακάτικο πλούσιο τραπέζι; Τότε μόνο μπορούμε να πούμε ότι αρχίζει νέα εποχή».

«Δεν διστάζουν σε τίποτε προκειμένου να έχουν την πιο μικρή ήττα»

Την απόφαση του Eurogroup για το χρέος, για την οποία μάλιστα ο κ. Τσίπρας φόρεσε και γραβάτα, πώς την κρίνετε;«Την έχει αποδοκιμάσει το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα γιατί διαφωνεί με την άρνηση της ευρωζώνης για μείωση του ελληνικού χρέους. Η συμφωνία του χρέους προβλέπει 2,2% πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι το 2060. Οι δανειστές μάς επιβάλλουν δημοσιονομικές πολιτικές όχι για ένα ή τρία χρόνια αλλά για μισόν αιώνα. Είναι προκλητικό, είναι προσβλητικό, είναι παράλογο και μαζί είναι γελοίο».

Αμφισβητείτε την πρόθεση της κυβέρνησης να ανασταλούν κάποια ψηφισμένα οδυνηρά μέτρα όπως η περικοπή συντάξεων και η μείωση του αφορολογήτου;

«Δεν αποκλείεται τίποτε. Δεν διστάζει σε τίποτε προκειμένου να έχει την πιο μικρή ήττα που μπορεί να πετύχει. Για αυτό και αυτή η δουλική στάση απέναντι στη Μέρκελ, που εκδηλώνεται κυρίως με την αδιανόητη προσφορά της Ελλάδας για επαναπροώθηση εδώ προσφύγων που έχουν εισέλθει στη Γερμανία».

Πιστεύετε ότι θα πάμε σε εκλογές λόγω της συμφωνίας με την πΓΔΜ; Και πώς κρίνετε την ίδια τη συμφωνία που επιτεύχθηκε;

«Το θέμα του χρόνου των εκλογών δεν είναι προβλέψιμο σε μια χώρα σε τόσο μεγάλη ρευστότητα. Όσο για τη συμφωνία, στοιχειώδης αρχή της διπλωματίας είναι ότι οι θετικές πλευρές εκκινούν ταυτόχρονα για τις δύο πλευρές, και όχι σήμερα για τη μία και στον αόριστο μέλλοντα και εάν για την άλλη. Κι ακόμα νέα δεδομένα για τη Μακεδονία απαιτούν μιαν άλλη αντίληψη και αναπτυξιακό πρόγραμμα για τη Βόρεια Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη έχει πιο σημαντική γεωστρατηγική σημασία και από την Αθήνα. Έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε ένα είδος πρωτεύουσας των ειρηνικών Βαλκανίων, συγκοινωνιακό κόμβο, κέντρο έρευνας, ανάπτυξης, απασχόλησης, παιδείας. Ένα τέτοιο όραμα θα μπορούσε να καθησυχάσει έναν λαό βαθιά πληγωμένο, είτε από τη γερμανοβουλγαρική κατοχή είτε από το ξερίζωμα από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία».

Πηγή:https://iskra.gr

Ουγγαρία: Εγκαταλείπει τη συμφωνία του ΟΗΕ για τη μετανάστευση

0

Η Ουγγαρία θα εγκαταλείψει τη συμφωνία του ΟΗΕ για τη μετανάστευση πριν από την οριστική της έγκριση, δήλωσε σήμερα ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών Πέτερ Σιτζάρτο, σημειώνοντας ότι η συμφωνία αυτή συνιστά «απειλή για τον κόσμο».

«Το έγγραφο αυτό τάσσεται εντελώς κατά των συμφερόντων ασφάλειας της Ουγγαρίας», δήλωσε ο Σιτζάρτο σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.

Η συμφωνία αυτή θα υιοθετηθεί επισήμως τον Δεκέμβριο, αλλά η Ουγγαρία δεν θα συμμετάσχει στη σύνοδο στο Μαρόκο, πρόσθεσε ο ίδιος.

Η Ουγγαρία θα αντιταχθεί επίσης στη συμφωνία αν αυτή τεθεί σε ψηφοφοορία στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, κατέληξε.

Οι χώρες μέλη του ΟΗΕ, εκτός των ΗΠΑ, ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο μια σειρά διαπραγματεύσεων με στόχο την υπογραφή τον Δεκέμβριο στο Μαρόκο μιας μη δεσμευτικής Παγκόσμιας Συμφωνίας για τη Μετανάστευση, η οποία αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο πλανήτης.

Στόχος είναι «να ενισχυθεί η συνεργασία για τη διεθνή μετανάστευση σε όλες της τις εκδοχές», υπογραμμίζει το 25σέλιδο προσχέδιο του κειμένου της «Παγκόσμιας Συμφωνίας για την Ασφαλή, Συντεταγμένη και Νόμιμη Μετανάστευση».

Στο προσχέδιο τονίζεται ότι θα διασφαλίζεται «η κυριαρχία των κρατών», ενώ παράλληλα θα αναγνωρίζεται ότι «καμία χώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει από μόνη της το φαινόμενο της μετανάστευσης» και επισημαίνεται ότι «είναι κρίσιμο η διεθνής μετανάστευση να μας ενώνει παρά να μας διχάζει».

Πηγή:http://www.pagenews.gr

Eurostat: Σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού πάνω από ένας στους τρεις Ελληνες

0

Με στοιχεία του 2016, η Eurostat ανακοίνωσε ότι στα όρια της φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ζουν πάνω από ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα. Εκτιμάτα ότι, ύστερα από τα διαδοχικά μνημόνια, το ποστστό αυτό έχει αυξηθεί και σήμερα ξεπερνά το 40% τουσυνόλου.

Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το 2016 βρίσκονταν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού το 35,6% του πληθυσμού (3,8 εκατ. άνθρωποι), έναντι 28,1% το 2008. Στην ΕΕ το αντίστοιχο ποσοστό έπεσε το 2016 στο 23,4% (117,5 εκατ. άνθρωποι), κάτω από τα επίπεδα του 2008 (23,7%).

Σύμφωνα με τη Eurostat, ένας άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού όταν αντιμετωπίζει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω προβληματικές καταστάσεις: Είτε θεωρείται φτωχός (δηλαδή έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος), είτε ζει σε κατάσταση ένδειας (δηλαδή στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά, ή αδυνατεί να ανταπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις), είτε ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας (δηλαδή σε οικογένεια που κανένα μέλος της δεν έχει «κανονική δουλειά»).

Ως προς την Ελλάδα, σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 21,2% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδειας το 22,4%, ενώ ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας το 17,2% του πληθυσμού. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ είναι 17,3%, 7,5% και 10,4%.

Γενικότερα, σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα, αναφορικά με το ποσοστό του πληθυσμού που θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, είναι η Βουλγαρία (40,4%) και η Ρουμανία (38,8%). Στον αντίποδα (με ποσοστά μικρότερα του 20%) βρίσκονται η Τσεχία (13,3%), η Φινλανδία (16,6%), η Δανία (16,7%) και η Ολλανδία (16,8%), η Αυστρία (18%), η Σλοβακία (18,1%), η Γαλλία (18,2%), η Σουηδία (18,3%), η Σλοβενία (18,4%), η Γερμανία και το Λουξεμβούργο(19,7%),

Η μείωση του αριθμού των ατόμων που κινδυνεύουν από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό στην ΕΕ αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Αυτά στα λ’όγια, γιατί στην πράξη, τα βιώνουμε εντελώς αντίστροφα

 

Guardian: Ουδείς πιστεύει ότι η Ελλάδα θα εξοφλήσει το χρέος της

Στο ερώτημα αν η Ελλάδα ξέφυγε την καταστροφή απαντά η ανταποκρίτρια του Guardian, Έλεν Σμιθ, η οποία βρίσκεται πολλά χρόνια στην Ελλάδα και γνωρίζει πολύ καλά τη χώρα μας, αναφέρει:

«Κανείς δεν πιστεύει ότι η χώρα μπορεί να αποπληρώσει επιτυχώς το χρέος της. Η συμφωνία, που αποκαλύφθηκε τον περασμένο μήνα, δίνει στην Αθήνα τη δυνατότητα παράτασης των πληρωμών του χρέους των 320 δισ. ευρώ κατά μια δεκαετία και παρέχει την τόσο αναγκαία “ανάσα” για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας. Όμως, θεωρείται ευρέως ως αν επαρκής για να αποφύγει η Ελλάδα περαιτέρω κρίση στο μέλλον».

Όπως προστίθεται στο δημοσίευμα: «Η διάσωση είχε το τίμημά της. Οι όροι ήταν σκληροί, μη δημοφιλείς και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τιμωρητικά επιθετικοί. Περικοπές μισθών και συντάξεων, αυξήσεις φόρων και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, πολλές εξ αυτών αντιπαθείς παρότι έπρεπε να είχαν πραγματοποιηθεί προ πολλού, ήταν η βάση των αδιάκοπων απαιτήσεων των δανειστών.

Αλλά ο οικονομικός ζουρλομανδύας έπνιξε την οικονομική ανάπτυξη. Από 120% στο ξέσπασμα της κρίσης, η αναλογία χρέους- ΑΕΠ πλέον είναι περίπου 180%, μακράν η υψηλότερη στην ΕΕ».Επίσης, η Σμιθ σημειώνει ότι πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να χρειαστεί τουλάχιστον μια δεκαετία για να ανακτήσει η χώρα το χαμένο εισόδημα και να επιστρέψει στο προ κρίσης βιοτικό επίπεδο. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στο δημογραφικό πρόβλημα που επιδεινώνεται, καθώς η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό γεννήσεων μετά τη Βουλγαρία στην ΕΕ.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ παραδίδουν τη Θράκη στις ορέξεις του Σουλτάνου Ερντογκάν

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φαίνεται ότι παραδίδει τη Δυτική Θράκη στις ορέξεις της Τουρκίας, αφού όλα δείχνουν, μεταξύ πολλών άλλων,ότι ετοιμάζεται το έδαφος για παραχώρηση της επιλογής των Μουφτήδων της Θράκης στον Σουλτάνο Ερντογκάν. Οι Μουφτήδες της Θράκης, οι οποίοι έχουν τεράστια πολιτική και δικαστική εξουσία και μέχρι σήμερα διορίζονται από την Ελληνική κυβέρνηση, θα υπόκεινται σε μια φαρσοκωμωδία δήθεν εκλογών όπου φυσικά τον κυρίαρχο λόγο θα έχει το Τουρκικό προξενείο Κομοτινής και κατ’ επέκταση ο Σουλτάνος, ο οποίος στην ουσία θα είναι αυτός που θα τους επιλέγει.

Ως δικαιολογία για αυτή την προδοτική εξέλιξη προβάλονται οι “δημοκρατικές ευαισθησίες” που είναι γνωστό πόσο πολύ  συγκινούν τον Ταγίπ Ερντογκάν ! Ο τελευταίος, όπως και ο Έλληνας Υπουργός Παιδείας Κωνσταντινοπουλίτης Κώστας Γαβρόγλου, επικαλούνται ότι ο Έλληνας Πατριάρχης εκλέγεται από σώμα Μητροπολιτών-εκλεκτόρων, ως δικαιολογία για την εκλογή των Μουφτήδων στη Δ.Θράκη.

Ώμως,  αντιπαρέρχονται το γεγονός ότι, την επιλογή του Πατριάρχη μεταξύ τριών σχετικά προτάσεων που κάνει η σύνοδος των εκλεκτόρων, την κάνει τελικά η Τουρκική κυβέρνηση.Φυσικά, το σώμα των Μητροπολιτών-εκλεκτόρων, δεν διανοείται να προτείνει τρία πρόσωπα απέναντι στα οποία, όταν υπάρχουν, διάκειται εχθρικά η Τουρκική κυβέρνηση. Πιο κάτω παραθέτουμε σχετικό ρεπορτάζ ύστερα και από την άκαρπη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ταγίπ Ερντογκάν, όπου συζητήθηκαν διάφορα θέματα.

ΟΔΟΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Στο θέμα της εκλογής μουφτή στη Δυτική Θράκη αναφέρθηκε σε δηλώσεις ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ως ένα από τα ζητήματα που συζήτησε με τον Ελληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα κατά τη συνάντησή τους στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.

Συγκεκριμένα, ο Τούρκος πρόεδρος υποστήριξε ότι ο κ. Τσίπρας προχώρησε σε διαφοροποίηση της έως σήμερα πολιτικής των ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα του μουφτή στη Δυτική Θράκη.

«Συζητήσαμε και το θέμα της Δυτικής Θράκης… Αν θέλει ο Θεός θα γίνει το θέμα του  εκλεγμένου Μουφτή (σ.σ. μέχρι τώρα διορίζεται), Ο Αλέξης Τσίπρας, μας λέει, ότι θα περάσουμε σε νέο σύστημα, θα καταργήσουμε τον διορισμό του Μουφτή. Ας πούμε πως στο θέμα αυτό άναψε ‘’πράσινο φως’’, όμως δεν μπορούμε να πούμε πως τελείωσε η δουλειά», είπε χαρακτηριστικά σε Τούρκους δημοσιογράφους.

Σημειώνεται δε, ότι ο θρησκευτικός ηγέτης των μουσουλμάνων της Θράκης ορίζεται από το υπουργείο Παιδείας, και δεν εκλέγεται. Ως γνωστόν ο κ. Ερντογάν είχε ζητήσει δημοσίως κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα να αλλάξει ο τρόπος ανάδειξης μουφτή, ώστε αντί να διορίζεται από το ελληνικό κράτος, να εκλέγεται.

Υπενθυμίζεται ότι αμέσως μετά την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στη χώρα μας, ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, εμφανίστηκε να ζητεί ουσιαστικά, την έναρξη συζητήσεων με τη μουσουλμανική μειονότητα για το θέμα της εκλογής των Μουφτήδων.

«Θα πρέπει να αρχίσει μια πολλή σοβαρή συζήτηση, με την ίδια τη μειονότητα ως προς το θέμα της ορθολογικοποίησης της εκλογής μουφτήδων. Το σοβαρό ζήτημα που πρέπει να συζητηθεί και νομίζω πρέπει να εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα που υπάρχει για συζητήσεις, είναι ο προσδιορισμός του εκλεκτορικού σώματος». Στο πλαίσιο αυτό σημειώνει: «Τον Πατριάρχη δεν τον εκλέγει η ρωμαίικη κοινότητα στην πόλη, δεν τον εκλέγουν καν ιερείς, τον εκλέγουν τα μέλη της Ιεράς Συνόδου. Άρα υπάρχει πάντα στην εκλογή των θρησκευτικών ηγετών, ένα ειδικό εκλεκτορικό σώμα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά στο Κανάλι της Βουλής ο υπουργός Παιδείας.

Πάντως, ο κ. Τσίπρας σε δηλώσεις του σε δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση της Πέμπτης δεν έκανε αναφορά στο θέμα του μουφτή.

Τι είχε πει ο Ερντογάν για το θέμα του μουφτή

Υπενθυμίζεται ότι, κατά την διάρκεια της κοινής με τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα συνέντευξης Τύπου στο μέγαρο Μαξίμου, ο Τούρκος πρόεδρος είχε δηλώσει τα εξής:

«Υπάρχει, επίσης, το θέμα της Μουφτίας. Ο αρχιμουφτής βλέπουμε ότι είναι ένας διορισμένος δημόσιος υπάλληλος. Η Συνθήκη της Λωζάνης προβλέπει ότι ο επικεφαλής Μουφτής πρέπει να εκλέγεται. Στην Τουρκία, ο Οικουμενικός Πατριάρχης εκλέγεται από την Ιερά Σύνοδο. Και η Ιερά Σύνοδος πρέπει να έχει συγκεκριμένο αριθμό μελών για να μπορεί να εκλέξει τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Και όταν υπήρξε μείωση του αριθμού των μελών της Ιεράς Συνόδου, έστειλα μήνυμα προς τον Πατριάρχη και του είπα «υποδείξτε μου ονόματα ιερωμένων, στους οποίους θα δώσουμε την τουρκική ιθαγένεια, ούτως ώστε να αποτελέσουν μέλη της Ιεράς Συνόδου». Από επτά που ήταν, ύστερα από τις υποδείξεις του Οικουμενικού Πατριάρχη, η Ιερά Σύνοδος έχει τώρα 17 μέλη, δηλαδή μπορεί να εκλέξει νέο Πατριάρχη.

Πριν από όλα, στη Δυτική Θράκη, στο ζήτημα του αρχιμουφτή, του αν είναι εκλεγμένος ή διορισμένος. Κατά τη γνώμη μου συνιστά μια σοβαρή πληγή και πιστεύω ότι ο αξιότιμος Πρωθυπουργός θα μεριμνήσει για την επίλυση και τη διευθέτηση του συγκεκριμένου ζητήματος. Βεβαίως αυτό είναι σαφές ότι αποτελεί ένα εσωτερικό θέμα της χώρας, δεν διαφωνούμε. Αλλά αν μας δίνεται η άδεια, προφανώς και μπορούμε να διατυπώσουμε την παράκλησή μας. Διότι εμείς εμπιστευόμαστε τη γείτονα χώρα και γι΄ αυτό δείχνουμε το ενδιαφέρον μας για το εσωτερικό της Δίκαιο».

Για τους Ελληνες στρατιωτικούς 

Οι δύο ηγέτες μίλησαν ακόμα τόσο για τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς, που κρατούνται στις φυλακές της Αδριανούπολης εδώ και τέσσερις μήνες, όσο και για τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς που παραμένουν στη χώρα μας.

Μιλώντας σε Τούρκους δημοσιογράφους που τον ακολούθησαν στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ ο Ερντογάν φέρεται να δήλωσε τα εξής:  «Συμφωνήσαμε με τον κ. Τσίπρα να κανονιστούν τα θέματα αυτά (σ.σ. των 8 και των 2). Να κάνουμε προσπάθεια με καλή πρόθεση».

Κατάρα αντί για ευχή η κληρονομιά για τους Έλληνες – Χαρίζουν ακίνητα στο Δημόσιο λόγω φόρων

0

Στην… αγκάλη του Δημοσίου οδηγούνται πλέον εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα ιδιωτών, όχι γιατί οφείλουν κάποια δυσθεώρητα ποσά στην εφορία, αλλά απλώς και μόνον από τις αποποιήσεις κληρονομιών.

Σύμφωνα με στοιχεία φορέων της αγοράς ακινήτων, υπολογίζεται ότι το 2017 οι αποποιήσεις κληρονομιών ξεπέρασαν τις 135.000, είτε λόγω αδυναμίας των κληρονόμων να πληρώσουν τον φόρο κληρονομιάς είτε επειδή εκτιμούν ότι δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν μελλοντικά στο κόστος κατοχής του ακινήτου, π.χ. λόγω υψηλού ΕΝΦΙΑ και συμπληρωματικού φόρου. Πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα της απόγνωσης χιλιάδων νοικοκυριών, που, υπό το οικονομικό και φορολογικό βάρος που συνεπάγεται πλέον η κατοχή ακινήτου, σπεύδουν να το εκχωρήσουν στο δημόσιο δωρεάν!

Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο μέρος των κατοικιών της χώρας παραμένει απαξιωμένο, ενώ η απουσία αγοραστικής ζήτησης είναι δεδομένη. Έτσι, δυσχεραίνεται ακόμα και το προφανές, δηλαδή η δυνατότητα των κληρονόμων να εντοπίσουν αγοραστή και, σε συνεννόηση μαζί του, να προχωρήσουν στην αποδοχή κληρονομιάς και έτσι να μπορέσουν να πωλήσουν τουλάχιστον το ακίνητό τους και να βελτιώσουν την οικονομική τους κατάσταση.

Σύμφωνα με τον ορκωτό εκτιμητή κ. Μπάμπη Χαραλαμπόπουλο, επιστημονικό σύμβουλο της Solum Property Solutions και πρώην πρόεδρο του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητικής, «το ακίνητο αποτελεί πλέον άγος. Τα χρόνια της κρίσης οι κατοικίες έχασαν κατά μέσον όρο το 45% της αξίας τους και αυτή την περίοδο σημειώνεται μια σταθεροποιητική τάση».

Υπενθυμίζεται ότι, με βάση πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, προκύπτει πως η Ελλάδα είναι – μακράν της δεύτερης– η χώρα με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση σε ό,τι αφορά τις δαπάνες στέγασης, καθώς ο αριθμός των Ελλήνων που είναι υπερβολικά επιβαρυμένος με δαπάνες στέγασης είναι τετραπλάσιος του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Συγκεκριμένα, το 2016, στην Ελλάδα το ποσοστό των νοικοκυριών τα οποία δαπανούν περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για την κάλυψη αναγκών στέγασης ανήλθε σε 40,5%, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος δεν ξεπερνάει το 11,1%.

Η εικόνα είναι σχεδόν αμετάβλητη την τελευταία τριετία, καθώς το 2015 το αντίστοιχο ποσοστό είχε ανέλθει σε 40,9%, έναντι 11,3% του μέσου όρου της Ε.Ε. και το 2014 σε 40,7% (11,5% στην Ε.Ε.). Ως δαπάνες στέγασης λογίζονται ο φόρος ή το τέλος που συνδυάζεται με την κατοχή ακινήτου και όλα τα έξοδα για τη συντήρηση και τη διαμονή σε αυτό, όπως π.χ. θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα, ύδρευση, τηλέφωνο κτλ.

Σύμφωνα με τον κ. Χαραλαμπόπουλο, «έχουμε πλέον διαμορφωμένη μια αγορά δύο ταχυτήτων στην Ελλάδα. Η πρώτη αφορά σε ξενοδοχεία, κατοικίες κατάλληλες για βραχυχρόνια μίσθωση, μονοκατοικίες σε περιοχές που δεν έχουν επηρεαστεί από την κρίση, όπως π.χ. η Μύκονος και η Σαντορίνη, σύγχρονα κτίρια αποθηκών και γραφεία πολύ υψηλών προδιαγραφών, που αποτελούν βασική επενδυτική επιλογή των ΑΕΕΑΠ. Η δεύτερη ταχύτητα αφορά όλα τα υπόλοιπα χιλιάδες ακίνητα της χώρας, όπως π.χ. γραφεία και καταστήματα μεγάλης ηλικίας και σε σημεία χαμηλής εμπορικότητας, κατοικίες και παλιά βιομηχανοστάσια που μένουν στα αζήτητα.

Εν τω μεταξύ, ενόψει των νέων αντικειμενικών αξιών που θα ισχύσουν από τις αρχές του 2019, ο κ. Χαραλαμπόπουλος επισημαίνει ότι αυτό που πρέπει να εξετάσουν οι ενδιαφερόμενοι για γονικές παροχές, δωρεές και άλλες μεταβιβάσεις είναι αν η νέα τιμή ζώνης που έχει ανακοινωθεί είναι χαμηλότερη ή υψηλότερη από την παλαιά. «Αν είναι χαμηλότερη κάνουν τη μεταβίβαση από το νέο έτος, ενώ αν η νέα τιμή ζώνης είναι υψηλότερη κάνουν τη μεταβίβαση εντός του 2018», αναφέρει ο κ. Χαραλαμπόπουλος.

Πηγή: Καθημερινή

Το έλλειμμα δημοκρατίας αυξάνει μαζί με το χρέος

0

Γράφει ο Μανώλης Μηλιαράκης

Στις 24 του μήνα είναι η 44η επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, μετά την επτάχρονη «νύχτα», της απριλιανής Δικτατορίας, των ξενοκίνητων επίορκων στρατιωτικών και των συνεργών τους από το χώρο της καθεστωτικής οικονομικής, ακαδημαϊκής και εκκλησιαστικής ελίτ καθώς και από τη μεγάλη μερίδα των  συγκροτημάτων του Τύπου.

Στις 24 Ιουλίου 1974 η χουντική “κυβέρνηση” Ανδρουτσόπουλου κατέρρευσε, αφού προηγουμένως είχε ανοίξει την κερκόπορτα στον καραδοκούντα, από καιρό, Αττίλα, με το προδοτικό Πραξικόπημα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και προσωπικά εναντίον του εκλεγμένου Προέδρου , Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Πανικόβλητη τότε η Χούντα παραδίδει την εξουσία στους πολιτικούς και ιδιαίτερα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Με την πτώση της Δικτατορίας υπήρχαν αρκετές ευνοϊκές προϋποθέσεις για μια νέα πορεία ανάτασης και ανόρθωσης της Χώρας σε όλους τους τομείς. Στα 44 χρόνια που πέρασαν σημαντικά γεγονότα σημάδεψαν το δημόσιο, κοινωνικό, πολιτιστικό, πνευματικό και πολιτικό μας βίο. Το πρόσημο σε κάθε ένα από αυτά δεν είναι αυτονόητο και κοινό για όλους.

Η Συνταγματικώς και νομικώς αποκατάσταση της πολιτικής Δημοκρατίας, με την ελεύθερη λειτουργία όλων των κομμάτων και φορέων, την ελευθερία του Τύπου, την ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι κ.λπ. είναι μία μεγάλη κατάκτηση σε σχέση με το προδικτατορικό και φυσικά το χουντικό καθεστώς. Αλλά η πολύτιμη αυτή  αποκατάσταση, όχι μόνο δεν ολοκληρώθηκε με το να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο, αλλά κάθε μέρα και υποβαθμίζεται και στην ουσία γίνεται επιταγή χωρίς αντίκρυσμα.

Η κομματοκρατία, η αδιαφάνεια, διαπλοκή, η διαφθορά, σε συνδυασμό με την ένταξή μας «στη χοάνη της Ε.Ο.Κ.-Ε.Ε», του άκρατου Καπιταλισμού-Φιλελευθερισμού και του γερμανικού ευρώ, προκάλεσαν αλυσωτές και εκρηκτικές αντιδράσεις πτώσης και παρακμής στους στρατηγικής σημασίας τομείς της Ελληνικής Πολιτείας. Αποτέλεσμα, εδώ και οκτώ χρόνια η Λαός  μας να βιώνει ένα καθεστώς μιας νέου τύπου κατοχής.

– Το Κοινοβούλιο υπάρχει και λειτουργεί, σχεδόν αποκλειστικά, για να επικυρώνει τις εντολές- Μνημόνια των δανειστών. Τα βασικά νομοσχέδια, πριν ψηφιστούν από τη Βουλή, πρέπει να έχουν εγκριθεί από την Τρόικα.

– Το δημόσιο Χρέος, αντί να μειώνεται, αυξάνει και ολόκληρη η Πατρίδα μας σχεδόν έχει υποθηκευθεί.

– Αυξανομένου του Χρέους, η ποιότητα και η ουσία της λαϊκής κυριαρχίας, της δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας ακολουθούν πτωτική πορεία. Γιατί  τα μεγέθη «Χρέος και Δημοκρατία» είναι αντιστρόφως ανάλογα.

Έτσι την 24η Ιουλίου 1974, απαλλαχθήκαμε μεν από ένα ξενοκίνητο, ανελεύθερο και προδοτικό καθεστώς, αλλά δυστυχώς δεν οικοδομήσαμε την Ελλάδα της ουσιαστικής Δημοκρατίας με λαϊκή κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη , με Κράτος Πρόνοιας και ασφάλισης, με παιδεία, υγεία  και εργασία σε όλους τους  πολίτες.

Αφού γίνεται λόγος για την  επέτειο της 24ης Ιουλίου, καλό είναι, για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας, να θυμήσουμε και κάποιες άλλες, «μαύρες»,   επετείους  του ίδιου μήνα και με την ευχή να μη μας κληρονομήσει άλλη “μαύρη” επέτειο. Να θυμηθούμε, λοιπόν,μερικές από την πρόσφατη ιστορία:

1) Αποστασία Μητσοτάκη και Σια στις 15 Ιουλίου 1965, η οποία υπήρξε ο πρόδρομος της Απριλιανής Χούντας.

2) 29 Ιουλίου 1973, η Χούντα του Παπαδόπουλου διεξάγει δημοψήφισμα για την μετατροπή του πολιτεύματος σε «Κοινοβουλευτική Προεδρευομένη Δημοκρατία», επιβάλλοντας με νόμο να είναι  μοναδικός υποψήφιος ο δικτάτορας! Τότε ο Νίκος Ψαρουδάκης γράφει το ιστορικό άρθρο «ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΙΛΑΤΕ Κε ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ;»

3) Πάλι 15 Ιουλίου, το 1974, το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας του Ιωαννίδη, εναντίον του Προέδρου και Αρχιεπισκόπου της Κύπρου, Μακαρίου, το οποίο άνοιξε την κερκόπορτα στον Αττίλα. Είχε προηγηθεί, το  αποτυχημένο πραξικόπημα , δυστυχώς, εκκλησιαστικών και «σούπερ ορθοδόξων», του ελλαδικού και κυπριακού κατηχητισμού , με απόπειρα την καθαίρεση(!), του Αρχιεπισκόπου.  Θυμήθηκαν, τότε, με τον Αττίλα προ των πυλών, οι αθεόφοβοι, ότι  οι ιεροί Κανόνες δεν επέτρεπαν στον Αρχιεπίσκοπο να είναι και Πρόεδρος Δημοκρατίας. Όργανα όλοι τους, εξ αντικειμένου, των αγγλοαμερικανών, που απαιτούσαν τον αποκεφαλισμό του «Κάστρο της Μεσογείου».

4) Επίθεση της Τουρκίας κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις 20 Ιουλίου 1974.

5) Την 5 Ιουλίου 2015! Μην την ξεχάσει κανένας μας. Η έννοια της Δημοκρατίας καταρρακώθηκε από την “πρώτη φορά Αριστερά”, του ΣΥΡΙΖΑ. Η μετατροπή του μεγαλειώδους ΟΧΙ του ελληνικού Λαού στο ταπεινωτικό ΝΑΙ, υπήρξε μια στρατηγικού χαρακτήρα ήττα μας και ολοκληρωτική παράδοση της Χώρας μας στο τραπεζικό και χρηματιστηριακό Κεφάλαιο. Γιαυτό και  η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα, “ως πρώτη φορά Αριστερά”, δεν θα παραγραφεί, ιστορικά, ποτέ.

Και για την Ιστορία των δύο Δημοψηφισμάτων, του Παπαδόπουλου το 1973 και του Τσίπρα το 2015:

«Μαθές δεν εματάγινε τέτοιο κουτί ρημάδι “ΟΧΙ” να ρίχνεις το πρωί να βγαίνει “ΝΑΙ” το βράδυ…»
Αυτή ήταν η μαντινάδα του Κρητικού βρακοφόρου λυράρη, στη γελοιογραφία του αξέχαστου και κορυφαίου των γελοιογράφων μας, του Βασ. Χριστοδούλου, στις 31 Ιουλίου 1973, στη “ΒΡΑΔΥΝΗ”,αμέσως μετά το χουντικό Δημοψήφισμα της 29/7/1973, στο οποίο είχαν κυριαρχήσει η βία και η νοθεία.

Στο Δημοψήφισμα της 5/7/2015, δεν υπήρξε μεν νοθεία ,αλλά ήταν ασφυκτική η πίεση που άσκησε στο λαό, το κλείσιμο των Τραπεζών, τα κάπιταλ κοντρόλς, οι εκβιασμοί των Δανειστών και η εγχώρια προπαγάνδα των ευρωληγούρηδων, ότι το “ΟΧΙ” ΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.

Ο λαός όμως τελικά δεν υπέκυψε και το “ΟΧΙ” θριάμβευσε.
Τελικά τι έγινε; Το 1973 το “ΟΧΙ” του λαού δεν επικράτησε, λόγω της βίας και νοθείας των τανκς.Το 2015, το “ΟΧΙ” του λαού επικράτησε στην κάλπη, αλλά στο Λαό επιβλήθηκε το “ΝΑΙ”, των ναιναίδων, όχι με τη δύναμη των τανκς, αυτή τη φορά, αλλά με τη δύναμη της δικτατορίας των Αγορών.!Ποιά η διαφορά; Το προσωπείο της Δικτατορίας. Το αποτέλεσμα το ίδιο. Η βούληση του Λαού σε πλήρη περιφρόνηση!
Και εμείς; Γελούσαμε σαν κάθε μέρα…! Καιρός να συνέλθουμε.

*Πηγή: Εφημερίδα «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ»

“Βαρύ φορτίο” 10,8 δισ. ευρώ για νοικοκυριά και επιχειρήσεις – Σε έξι μήνες πρέπει να πληρώσουν έξι φόρους

0

Μηδενικό είναι ένα στα δύο εκκαθαριστικά, με μόλις έναν στους οκτώ φορολογούμενους να δικαιούται επιστροφή φόρουσύμφωνα με στοιχεία της ΑΑΔΕ που επικαλείται η ΕΣΕΕ.

Από την άλλη πλευρά, πάνω από 2 εκ. φορολογούμενοι έχουν ήδη λάβει χρεωστικά εκκαθαριστικά και καλούνται να πληρώσουν συνολικά 2,15 δισ. ευρώ ή κατά μέσο όρο 1.066,2 ευρώ. Αναλυτικά, με βάση την ΑΑΔΕ έχουν υποβληθεί 5.155.149 φορολογικές δηλώσεις και από τα στοιχεία προκύπτει ότι 2.014.336 εκκαθαριστικά είναι χρεωστικά, 2.474.690 μηδενικά και 666.123 πιστωτικά, με συνολική επιστροφή φόρου 263,5 εκατ. ευρώ. Η προθεσμία υποβολής δηλώσεων των νομικών προσώπων είναι η 26η Ιουλίου 2018.

Ταυτόχρονα, έχουν υποβληθεί και εκκαθαριστεί 2.582.561 δηλώσεις Ε2 που αφορούν στην αναλυτική κατάσταση για τα μισθώματα ακίνητης περιουσίας και 1.134.794 δηλώσεις Ε3 στις οποίες αποτυπώνονται τα οικονομικά στοιχεία από επιχειρηματική δραστηριότητα.

Αντιμέτωποι με την υποχρέωση να πληρώσουμε έως και 6 διαφορετικούς φόρους ύψους 10,8 δις ευρώ για τα εισοδήματα του 2017, την ακίνητη περιουσία του 2018 και τα οχήματα που σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουν το 2019 θα βρεθούμε εκατομμύρια φορολογούμενοι.

Μέχρι το τέλος Ιουλίου περίπου 2,5 εκατ. νοικοκυριά θα πρέπει να έχουν καταβάλει στα δημόσια ταμεία ένα ποσό συνολικού ύψους τουλάχιστον 1,1 δισ. ευρώ για να εξοφλήσουν την πρώτη δόση των φόρων που θα έχουν βεβαιωθεί από την εκκαθάριση των φετινών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων (συμπεριλαμβανομένης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης – συνολικά προβλεπόμενα έσοδα από 3 διμηνιαίες δόσεις ΦΕΦΠ ύψους περίπου 3,5 δις ευρώ).

Ακολουθούν άλλες δύο δόσεις, συνολικού ύψους άνω των 2,2 δισ. ευρώ, η πρώτη εκ των οποίων πρέπει να εξοφληθεί έως το τέλος Σεπτεμβρίου και η δεύτερη έως το τέλος Νοεμβρίου 2018. Επιπλέον, έως το τέλος Ιουλίου πάνω από 250.000 εταιρείες και λοιπά νομικά πρόσωπα θα πρέπει να έχουν εξοφλήσει την πρώτη δόση του φόρου εισοδήματος και του τέλους επιτηδεύματος για τη χρήση του 2017. Ακολουθούν άλλες 5 μηνιαίες δόσεις, οι οποίες λήγουν στα τέλη των μηνών Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2018.

Έως το τέλος Σεπτεμβρίου, εξάλλου, περίπου 6,45 εκατομμύρια φυσικά και νομικά πρόσωπα θα πρέπει να έχουν πληρώσει την πρώτη δόση του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ENΦIA). Ακολουθούν άλλες 4 δόσεις, που λήγουν στα τέλη των μηνών Οκτωβρίου 2018, Νοεμβρίου 2018, Δεκεμβρίου 2018 και Ιανουαρίου 2019.

Τέλος, εντός του διμήνου Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2018, πάνω από 5 εκατομμύρια ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και δικύκλων θα πρέπει να καταβάλουν τα τέλη κυκλοφορίας για το έτος 2019.

Συνολικά, εντός του χρονικού διαστήματος από τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους έως και το τέλος Ιανουαρίου 2019 εκατομμύρια φυσικά πρόσωπα και εκατοντάδες χιλιάδες νομικά πρόσωπα θα κληθούν να πληρώσουν: φόρο εισοδήματος, ειδική εισφορά αλληλεγγύης, τέλος επιτηδεύματος και φόρο πολυτελούς διαβίωσης για το φορολογικό έτος 2017, Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) για το 2018 και τέλη κυκλοφορίας για το 2019. Τα συνολικά πληρωτέα ποσά των παραπάνω φόρων υπερβαίνουν τα 10 δις ευρώ.

Αν συνυπολογιστεί και η 5η δόση του ΕΝΦΙΑ, η οποία πρέπει να πληρωθεί τον Ιανουάριο του 2019, (αλλά πιστώνεται στον προϋπολογισμό του 2018) το συνολικό ύψος των 6 αυτών επιβαρύνσεων εκτοξεύεται στα 10,83 δις ευρώ. Ακολουθεί η αναλυτική παρουσίαση των φορολογικών υποχρεώσεων με τις οποίες θα βρεθούν αντιμέτωποι οι φορολογούμενοι τους προσεχείς 7 μήνεςκαι ποιους έξι φόρους θα κληθούμε να πληρώσουμε;

1. ΦΟΡΟΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ: Ο φόρος για τα εισοδήματα του 2017: Το συνολικό ποσό του φόρου εισοδήματος που πρέπει να πληρώσουν φέτος περισσότερα από 2,5 εκατ. νοικοκυριά εκτιμάται ότι θα υπερβεί τα 2 δισ. ευρώ (Επισήμανση: παραπάνω αναφέρεται πως για τις 3 διμηνιαίες δόσεις ΦΕΦΠ τα εκτιμώμενα έσοδα ανέρχονται σε πάνω από 3,5 δις ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Οπότε μάλλον πρέπει να μπει το συγκεκριμένο ποσό και όχι τα 2 δις). Το συνολικό ποσό του φόρου εισοδήματος που πρέπει να καταβάλουν τα νομικά πρόσωπα από τα τέλη Ιουλίου έως τις 31-12-2018 υπερβαίνει τα 2,65 δισ. ευρώ .

2. ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: Η ειδική εισφορά αλληλεγγύης για τα εισοδήματα του 2017: Η εισφορά υπολογίζεται με συντελεστές κλιμακούμενους από 2,2% έως 10%. Το συνολικό ποσό ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που θα κληθούν να πληρώσουν οι φορολογούμενοι με ετήσια εισοδήματα το 2017 μεγαλύτερα των 12.000 ευρώ υπολογίζεται σε 1 δισ. ευρώ (Επισήμανση: Το συγκεκριμένο ποσό συμπεριλαμβάνεται και επιμερίζεται αναλογικά στις 3 διμηνιαίες δόσεις συνολικού ύψους 3,5 δις ευρώ του ΦΕΦΠ).

3. ΤΕΛΟΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΟΣ: Το τέλος επιτηδεύματος για τη χρήση του 2017: Με τα φετινά εκκαθαριστικά χιλιάδες μικρομεσαίοι και επαγγελματίες οφείλουν να πληρώσουν τέλος επιτηδεύματος από 500 έως 650 ευρώ. Το συνολικό ποσό που θα κληθούν να πληρώσουν φέτος φθάνει τα 185 εκατ. ευρώ. Επίσης, το συνολικό πληρωτέο ποσό του τέλους επιτηδεύματος των νομικών προσώπων ανέρχεται σε 250 εκατ. ευρώ. (Επισήμανση: Τα ποσά του τέλους επιτηδεύματος βεβαιώνονται παράλληλα με τα ποσά του φόρου εισοδήματος και περιλαμβάνονται σε αυτά.

4. ΠΟΛΥΤΕΛΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗ: Όσοι φορολογούμενοι κατείχαν κατά τη διάρκεια του 2017 αυτοκίνητα ΙΧ με κινητήρες άνω των 1.928 κυβικών εκατοστών τα οποία κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά στην ΕE από το 2008 και μετά, σκάφη αναψυχής μήκους άνω των 5 μέτρων, πισίνες και αεροσκάφη οφείλουν να πληρώσουν και τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης.

5. ΕΝΦΙΑ: Το αργότερο μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου θα έχουν αναρτηθεί για εκατ. φυσικά πρόσωπα και 50.000 εταιρείες και λοιπά νομικά πρόσωπα τα εκκαθαριστικά με τον ΕΝΦΙΑ για το 2018. Συνολικά, 6,45 εκατ. φορολογούμενοι και επιχειρήσεις θα κληθούν να καταβάλουν περίπου 2,65 δισ. (τα 3,2 δις ευρώ είναι τα βεβαιωθέντα) ευρώ για τον φετινό ΕΝΦΙΑ.

6. ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: Στο δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2018 πάνω από 5 εκατομμύρια κάτοχοι αυτοκινήτων και δικύκλων θα κληθούν να καταβάλουν τα τέλη κυκλοφορίας για το 2019. Το συνολικό ποσό ανέρχεται σε 1,2 δισ. ευρώ.

Πηγή: enikonomia.gr

Ντ.Τραμπ: Ευχαριστημένος από τη σύνοδο του ΝΑΤΟ και τη συνάντηση με Β.Πούτιν

0

Μία καλή βδομάδα ήταν η περασμένη σύμφωνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.Ο οποίος δήλωσε ευχαριστημένος με τις συναντήσεις που είχε με ΝΑΤΟ και Ρωσία.

Ο Ντόναλντ Τραμπ μάλιστα φαίνεται πως έβαλε την συνάντηση αυτή πάνω και από… τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, αφού δήλωσε πως «είχα μια καλή σύνοδο του ΝΑΤΟ και μια ακόμα συνάντηση με τον Πούτιν. Όλα τα άλλα είναι FAKE NEWS».

Μάλιστα… διεκδίκησε τα εύσημα για την ισχύ της συμμαχίας, έναν οργανισμό τον οποίο έχει πολλές φορές επικρίνει, και έκρινε θετικά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας.

Την ίδια ώρα ο Τραμπ ευχαρίστησε μέσω του Twitter τον γερουσιαστή Ραντ Πολ, τον μοναδικό υψηλόβαθμο αξιωματούχο του Ρεπουμπλικανικού κόμματος που τον υπερασπίστηκε μετά τη σύνοδο κορυφής του Ελσίνκι που σκανδάλισε τον πολιτικό κόσμο στις ΗΠΑ.

«Ευχαριστώ Ραντ Πολ, αντιλαμβάνεστε σωστά τα πράγματα!» έγραψε ο Τραμπ στο πρώτο μήνυμα που έστειλε μετά την επιστροφή του στην Ουάσινγκτον.

Κατά τη συνάντησή του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στη Φινλανδία, ο Τραμπ υιοθέτησε χαμηλούς τόνους, αρνούμενος να καταδικάσει τη Μόσχα για τη φερόμενη ανάμιξή της στις προεδρικές εκλογές του 2016. Η στάση αυτή σόκαρε πολλούς στην Ουάσινγκτον που κατήγγειλαν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος αντιμετώπισε τον Πούτιν ως σύμμαχο παρά ως αντίπαλο.

Ο γερουσιαστής Ραντ Πολ πάντως έδωσε πολλές συνεντεύξεις, υποστηρίζοντας τη στρατηγική που ακολουθεί ο Τραμπ και απέδωσε τις επιθέσεις εναντίον του προέδρου στο «σύνδρομο αντι-Τραμπ», όπως το αποκάλεσε μιλώντας στο CNN.

Αντιθέτως, άλλοι Ρεπουμπλικανοί επέκριναν δριμύτατα τον Τραμπ. Ο Τζον Μακέιν έκανε λόγο για «μια από τις χειρότερες στιγμές στην ιστορία» ενώ ο επικεφαλής του κόμματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Πολ Ράιαν, κάλεσε τον πρόεδρο «να καταλάβει ότι η Ρωσία δεν είναι σύμμαχός μας».

Πηγή:http://www.pronews.gr

Το Eurogroup δεν μας έδωσε πάλι τη δόση μας

Το Eurogroup δεν μας έδωσε και πάλι τη δόση μας ως είθισται όταν δεν είμαστε αρκούντως καλά παιδιά. Παρ’ όλες τις ρεβεράνζες του Αλέξη Τσίπρα στην Αγκέλα Μέρκελ και τη δέσμευσή του να δέχεται η Ελλάδα μετανάστες που διώχνει η Γερμανία ( ! ), το Βερολίνο προέβαλε βέτο για την καταβολή της τρέχουσας δόσης του δανείου,λόγω της  μονομερούς  απόφασης από την Ελληνική κυβέρνση για την αναστολή της αύξησης του ΦΠΑ σε πέντε νησιά.