Κυριακή, Μάιος 27, 2018

Σύνοψη προγράμματος συντεταγμένης μετάβασης στη δραχμή

1

Αύξηση του ΑΕΠ και των εισοδημάτων άνω του 4% ετησίως, δημιουργία 1,4 εκ. θέσεων εργασίας, μείωση της ανεργίας κάτω του 12%, κρατικοποίηση των τραπεζών, προστασία των τραπεζικών καταθέσεων και των δανείων, αποφυγή του υπερπληθωρισμού, μέτρα για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, μαζί με πολλά άλλα ζητήματα περιλαμβάνονται στο ολοκληρωμένο πρόγραμμα των 27 σημείων συντεταγμένης μετάβασης στη δραχμή που έχει εκπονήσει το επιστημονικό μας επιτελείο στη βάση πολλών μελετών και σχετικών εκδόσεων, με βιβλία,άρθρα, παρουσιάσεις ( βλ. www.odosdracmis.gr, www.drachmi5.gr. www.freepen.gr,κλπ).

 Αρχική μεταβατική περίοδος και ρύθμιση του χρέους

Στο πρόγραμμα  προτείνεται μια αρχική μεταβατική περίοδος με στάση πληρωμών και έκδοση προσωρινού ηλεκτρονικού και ανταλλάξιμου χρήματος  με ισοτιμία 1/1 προς το ευρώ. Αυτό είναι αναγκαίο για την αρχική φάση των διαπραγματεύσεων  με τους Εταίρους, για το “φιλικό” Grexit, προσωρινό ή μόνιμο. Η δυνατότητα άμεσης παροχής ρευστότητας στην ελληνική οικονομία, αποτελεί το κλειδί για αποτελεσματική διαπραγμάτευση με τους δανειστές, οι οποίοι δε θα μπορούν να ανοιγοκλείνουν εκβιαστικά τον κρουνό παροχής χρήματος όπως κάνουν μέχρι τώρα. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι είναι συνετό να υπερεκτιμήσουμε τις απαιτήσεις και προσδοκίες μας, αγνοώντας τη γεωπολιτική υπεροπλία των δανειστών. Με τη γλώσσα της λογικής και της γνώσης, με κατάλληλες κινήσεις και ενέργειες, μπορούμε να πετύχουμε πολλά περισσότερα από το σημερινό απόλυτο οικονομικό αδιέξοδο. Αν μη τι άλλο, η διαπραγμάτευση δε θα γίνει με το πιστόλι στον κρόταφο. Θα τεθεί το θέμα των πολεμικών αποζημειώσεων και η ρύθμιση του χρέους με την αρχική ισοτιμία 1: 1 προς το ευρώ και με τους ίδιους όρους που έγινε η ρύθμιση του τεράστιου Γερμανικού χρέους με τη Συμφωνία του Λονδίνου το 1953, η οποία οφειλόταν στο αιματοκύλισμα της υφηλίου σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Αυτό σημαίνει διαγραφή του χρέους κατά 70% και αποπληρωμή του υπολοίπου με αναπτυξιακή ρήτρα, δηλ. αποπληρωμή του μόνο όταν υπάρχει ετήσια ανάπτυξη.Επισημαίνεται εδώ ότι, το σημερινό τεράστιο χρέος της χώρας μας είναι τεχνητό, αφού περίπου διπλασιάστηκε μέσα στην περίοδο της ευρωζώνης και ειδικότερα μετά το 2008. Αντί να εκδίδουμε δικό μας χρήμα, για να αντιμετωπίζουμε τουλάχιστον μέρος των υποχρεώσεών μας, δανειζόμαστε χρήμα με τόκο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εδρεύει στην Φραγκφούρτη. Αυτό και όχι μόνο αυτό, εξηγεί τον υπερδιπλασιασμό του χρέους τα τελευταία χρόνια, εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης και ειδικότερα στην Ιταλία, Πορτογαλία,Ιρλανδία, Κύπρο, Ισπανία. Πρόκειται για μια “παγίδα χρέους” με την οποία λειτουργεί η ευρωζώνη και δημιουργεί καταστάσεις υποτέλειας σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Έκδοση της νέας δραχμής

Σε δεύτερη φάση,ακολουθεί η έκδοση της νέας δραχμής με  υποτίμησή της κατά 25% Μία δραχμή θα αντιστοιχεί  σε  0,75 ευρώ ( 100 δραχμές : 75 ευρώ)  με  κλείδωμα της ισοτιμίας  σε αυτά τα επίπεδα, όπως έχει προταθεί  και από τους δανειστές. Σε αυτή την περίπτωση, Το Βερολίνο  για δικούς του λόγους,  έχει προτείνει να υπάρξει κούρεμα και αναδιάρθρωση του χρέους, να μας χορηγήσουν οι Βρυξέλες 50 δις και να εγγυηθούν την ως άνω ισοτιμία, ενώ έχουν κάνει αναφορά και σε συζήτηση για τις πολεμικές αποζημιώσεις. Το ευρώ  μπορεί να συνεχίσει να κυκλοφορεί παράλληλα με τη δραχμή, μια πρακτική που ακολουθείται με διάφορους τρόπους σε πολλές  χώρες διεθνώς και στην Ευρώπη. Όμως,  ο έλεγχος της νομισματικής κυκλοφορίας της δραχμής, της Τράπεζας της Ελλάδος όπως και των συστημικών τραπεζών, θα περιέλθει στο ελληνικό κράτος. Μετά από περίοδο διάρκειας ενός περίπου χρόνου ή και λιγότερο, προβλέπεται ετήσια ανάπτυξη του ΑΕΠ, των μισθών, συντάξεων και εισοδημάτων γενικότερα, σε επίπεδα  άνω του 4%,  αλματώδης αύξηση της απασχόλησης, με τη δημιουργία άνω του 1,4εκ. θέσεων εργασίας και συμπίεση της ανεργίας κάτω του 12%.

Απασχόληση και ανεργία

Η έκδοση εθνικού νομίσματος και η υποτίμησή του κατά 25%, θα οδηγήσει σε άμεση ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας. Όπως έγινε το 1953 από τον συντηρητικό Σπύρο Μαρκεζίνη και όχι μόνο, αυτό αναμένεται να δημιουργήσει ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική για την επιχειρηματικότητα και την απασχόληση. Κατά τη διάρκεια και κυρίως μετά από την αρχική περίοδο προσαρμογής του πρώτου χρόνου, προβλέπεται, όπως προαναφέρθηκε, ισχυρή συμπίεση της ανεργίας σε ποσοστά κάτω του 12%, με δημιουργία σταδιακά άνω του 1,4 εκ. θέσεων εργασίας Συμπληρωματικά μέτρα για τη βελτίωση της απασχολησιμότητας είναι, η επιδοτούμενη απασχόληση με ειδική έμφαση σε νέους, ΑΜΕΑ, γυναίκες, ώριμους απολυμένους εργαζόμενους, άτομα του κοινωνικού περιθωρίου κλπ. Επίσης, η αναβάθμιση του επαγγελματικού προσανατολισμού, η δημιουργία χάρτη εθνικών και τοπικών αναγκών για την αγορά εργασίας και η σύνδεσή του με την εκπαίδευση, προγράμματα δια βίου κατάρτισης, ο εκσυγχρονισμός των γραφείων εργασίας του ΟΑΕΔ, η επιβράβευση της επιχειρηματικότητας και ειδικότερα της καινοτομίας, η προώθηση αποδοτικών πρωτοβουλιών τοπικής ανάπτυξης, η ενίσχυση της υγιούς μεταποιητικής δραστηριότητας και ειδικότερα των εξαγωγών, η αποτροπή παρασιτικών δραστηριοτήτων της ήσσονος προσπάθειας.

Έλεγχος του πληθωρισμού και επάρκεια σε τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα

Η πορεία των τιμών τα τελευταία χρόνια κινείται με αρνητικούς ρυθμούς της τάξης του 1-2,5%, γεγονός που λειτουργεί ιδιαίτερα αρνητικά για την οικονομία η οποία έχει πέσει σε υποτονία.  Λιγότερο από το 50% του παραγωγικού της δυναμικού αξιοποιείται, ενώ υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις  ρευστότητας, αδυναμία επιχειρηματικού δανεισμού και υψηλά επιτόκια άνω του 5-7%. Επιπλέον, με την ύπαρξη του αρνητικού πληθωρισμού, αυξάνονται τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη. Κατά συνέπεια,ένας ελεγχόμενος πληθωρισμός είναι σήμερα αναγκαίος. Πραγματικός κίνδυνος που πρέπει να προσεχθεί είναι ο υπερπληθωρισμός, η ανεξέλεγκτη δηλ. μεγάλη και συνεχής αύξηση των τιμών. Σύμφωνα με το σχέδιο της συντεταγμένης μετάβασης στο εθνικό νόμισμα, ο υπερπληθωρισμός ελέγχεται  με συνετό έλεγχο της κυκλοφορίας του χρήματος σύμφωνα και με τον γνωστό δείκτη Μ2 και αυξήσεις εισοδημάτων που θα ακολουθούν και δε θα προηγούνται από την αύξηση της παραγωγικότητας. Με τα δεδομένα αυτά και το γεγονός ότι, η συμμετοχή των εισαγωγών ανέρχεται στο 25% περίπου του ΑΕΠ, ο πληθωρισμός προβλέπεται να συγκρατηθεί σε επίπεδα κάτω του 8-10% στην αρχική φάση και κάτω του 6% λίγο αργότερα. Ζήτημα επάρκειας  αγαθών για  είδη πρώτης ανάγκης όπως τρόφιμα, φάρμακα, πρώτες ύλες, καύσιμα  δεν υφίσταται όπως έχει αναλυθεί εκτεταμένα σε σχετικές αναλύσεις και δημοσιεύσεις, γεγονός που ενισχύεται καταλυτικά από το σημερινό μικρό πλεόνασμα του γενικού ισοζυγίου πληρωμών και όχι μόνο.

Τράπεζες, καταθέσεις, δάνεια

Οι τράπεζες ανακεφαλοποιούνται με εθνικό νόμισμα και περιέρχονται σε πλειοψηφικό κρατικό έλεγχο. Οι τραπεζικές καταθέσεις σε ευρώ προστατεύονται με τη μετατροπή τους σε νέες δραχμές, με αναλογία δραχμή/ευρώ  1:0,75, καλύπτοντας έτσι την υποτίμηση της νέας δραχμής κατά 25%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, καταθέσεις 75.000 ευρώ θα ισούνται με 100.000 νέες δραχμές κ.ο.κ. Για τα στεγαστικά δάνεια και τα επιχειρηματικά δάνεια,  προτείνεται η υποτίμησή τους κατά 50%. Ένα στεγαστικό δάνειο 100.000 θα ισοδυναμεί με 75.000 ευρώ. Η πρώτη κατοικία προστατεύεται ειδικότερα, ενώ προβλέπονται ευνοϊκές ρυθμίσεις για περιπτώσεις αποδεδειγμένα αναξιοπαθούντων δανειοληπτών. Τα «θαλασσοδάνεια» υπάγονται σε δικαστικές διαδικασίες, όπως και οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που εσκεμμένα και συστηματικά αποφεύγουν την αποπληρωμή των δανείων τους.

Τρόφιμα και φάρμακα, 

Το οριακά έστω πλεονασματικό ισοζύγιο πληρωμών κατά την τρέχουσα περίοδο όπως μας διαβεβαιώνουν τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, διασκεδάζει τους έωλους φόβους για ελλείψεις αγαθών πρώτης ανάγκης. Ειδικότερα  το ισοζύγιό εισαγωγών – εξαγωγών τροφίμων είναι ισοσκελισμένο, όπως αποδεικνύεται και από διάφορες μελέτες και ειδικότερα αυτές της ΠΑΣΕΓΕΣ. Έτσι και αλλιώς, οφείλουμε να αγοράζουμε, να επιμένουμε ελληνικά. Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, παρ’ όλη την συρρίκνωση της τα τελευταία χρόνια μέσα από τη συμπίεση που υφίσταται από τον αθέμιτο ανταγωνισμό των πολυεθνικών και την κοινοτική και κυβερνητική πολιτική που προωθεί τον αφανισμό της, μπορεί να καλύψει το 60% των φαρμακευτικών σκευασμάτων και περίπου το 90% των ασθενειών. Για ορισμένα σπάνια νέα φάρμακα  υπάρχει επαρκές συνάλλαγμα. Το παράδοξο είναι ότι, τώρα με το ευρώ και όχι παλαιότερα με τη δραχμή, εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια Έλληνες πολίτες, δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είτε γιατί αδυνατούν να καταβάλουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές, ή γιατί δεν έχουν τα απαιτούμενα χρήματα. Ενώ πολλά φάρμακα για απλές όπως και βαριές αρρώστιες, για πρώτη φορά δεν υπάρχουν σήμερα στα νοσοκομεία και στα φαρμακεία.

Πρώτες ύλες και καύσιμα

Σε αντίθεση με μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ελλάδα διαθέτει, αναλογικά με το μέγεθός της, μεγάλα αποθέματα πρώτων υλών, ορυκτού και φυσικού πλούτου. Το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών μας σε αργό πετρέλαιο καλύπτεται από τα ελληνικά διυλιστήρια που διαθέτουν ίδιους πόρους και έχουν συνάψει μακροχρόνιες συμφωνίες με πετρελαιοπαραγωγικές χώρες. Τα διυλιστήριά μας εξάγουν διυλισμένο πετρέλαιο ακόμα και σε πετρελαιοπαραγωγικές χώρες! Επιπλέον, η πτώση της τιμής των καυσίμων τελευταία βοηθά την αυτάρκειά μας σε καύσιμα. Επισημαίνεται επίσης ότι, η υψηλή τιμή των υγρών καυσίμων στην Ελλάδα δεν οφείλεται στο κόστος αγοράς, αλλά στην βαρύτατη επιβάρυνσή τους από φόρους. Με τη δραχμή, ποτέ δεν είχαμε πρόβλημα ενεργειακής επάρκειας, όπως δεν έχουν και όλες οι άλλες χώρες εκτός Ευρωζώνης ή και εκτός της Ευρώπης, όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Αίγυπτος, τα Σκόπια, η Αλβανία, κλπ. Και τονίζεται και πάλι εδώ ότι, σήμερα το οριακά πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, συνεπάγεται επάρκεια σε εισαγωγές αγαθών πρώτης ανάγκης και ειδικότερα καυσίμων, πρώτων υλών, τροφίμων, φαρμάκων.

Αναπτυξιακοί πυλώνες και πολιτικές 

Ως κεντρικοί  αναπτυξιακοί πυλώνες, προωθούνται  η γεωργία και ιδιαίτερα η οικολογική και εναλλακτική ανταγωνιστική γεωργία και κτηνοτροφία, η αλιεία και οι υδατοκαλλιέργειες, οι  νέες τεχνολογίες και το διαδίκτυο,η έρευνα και η καινοτομία,οι υπηρεσίες υγείας, η εκπαίδευση με τη  διεθνοποίηση των ελληνικών ΑΕΙ, η φαρμακοβιομηχανία, τα χημικά και πλαστικά προϊόντα, η πετρελαιοβιομηχανία, τσιμεντοβιομηχανία, χαλυβουργία, βιομηχανία ανταλλακτικών, μεταλλικών και ειδικών κατασκευών,τα ναυπηγεία και οι ναυπηγοεπισκευές, η βιομηχανία τροφίμων, οι κατασκευές, ο ποιοτικός τουρισμός και ειδικότερα ο θαλάσσιος, συνεδριακός και θρησκευτικός τουρισμός κλπ., Παρέχονται κίνητρα για την προσέλκυση της Ελληνόκτητης ναυτιλίας στην ελληνική σημαία και τη μεταφορά της έδρας της στον Πειραιά.Δημιουργούνται δύο νέα διυλιστήρια, καθώς και κέντρο υποδοχής φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη. Προωθείται άμεσα η εκμετάλλευση των υδρογοναθράκων στα υποθαλάσσια γεωγραφικά μας όρια με ενδιαφερόμενες εταιρείες κυρίως από τις ΗΠΑ για την εκμετάλλευση και δημιουργία αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου μέσα από το υποθαλάσσιο τετράγωνο Ελλάδος, Αιγύπτου,Ισραήλ, Κύπρου. Η προοπτική αυτή, εκτός από μεγάλα οικονομικά οφέλη για τη χώρα, προσδίδει σημαντική  γεωπολιτική ασφάλεια. Μειώνονται οι φορολογικές και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις, χορηγείται ρευστότητα στις επιχειρήσεις, ενισχύεται η περιφεριακή ανάπτυξη και αποκέντρωση, εκσυγχρονίζεται το δημόσιο με κανόνες ορθολογικής διοίκησης, ελέγχων και αξιοκρατίας και προωθούνται οι επιλεκτικά αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας . Αναδεικνύεται ο ελληνικός πολιτισμός  και στηρίζεται  η  ελληνική μουσική, το θέατρο  και οι τέχνες. Γενικότερα, στο πρόγραμμα παρατίθενται συγκεκριμένες, πολλές επιμέρους σαφείς, συνοπτικές προτάσεις για όλα τα επίμαχα θέματα και προβλήματα.

Πόθεν έσχες, κράτος πρόνοιας, δημογραφικό

Ελέγχεται το «πόθεν έσχες» των πολιτικών και ανώτερων δημόσιων και λειτουργών και τραπεζιτών των τελευταίων τριάντα χρόνων και επιβάλλονται  αυστηρές κυρώσεις κατά περίπτωση. Μεταξύ άλλων, προτείνεται η θέσπιση εγγυημένου κατώτερου εισοδήματος, η αναβάθμιση και εκσυγχρονισμός του ΕΣΥ και του κράτους πρόνοιας, με ειδική στοχευμένη μέριμνα για τα ΑΜΕΑ, τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, τους απολυμένους ώριμους εργαζόμενους, κλπ. Χορηγούνται γενναίες αυξήσεις σε Ελληνίδες μητέρες με δύο και τρία παιδιά και παρέχονται κίνητρα για την επιστροφή νέων Ελληνόπουλων που έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό.

Μετανάστες και πρόσφυγες

Στο μεταναστευτικό και προσφυγικό, προτείνεται η ανατροπή του σημερινού καθεστώτος ανοιχτού προσκλητήριου και υποδοχής μεταναστών και ιδιαίτερα των μη αφομοιώσιμων μεταναστών, με απόρριψη του μοντέλου δημιουργίας πολυπολιτισμικής κοινωνίας στην Ελλάδα. Επιταχύνονται οι διαδικασίες παροχής ασύλου σε πρόσφυγες και τίθεται επίμονα διεθνώς το ζήτημα της επαναπροώθησης των μη νόμιμων μεταναστών στην Τουρκία και η κατανομή μέρους τους στην Ευρώπη. Μόνο οι πρόσφυγες και οι νόμιμοι μετανάστες θα μπορούν να εξάγουν συνάλλαγμα και αυτό λύνει σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο εγκλωβισμού μεγάλου αριθμού μη αφομοιώσιμων μεταναστών στη χώρα μας. Ελέγχονται και φυλάσσονται τα σύνορα, επίγεια και θαλάσσια και όλοι οι δίοδοι εισόδου παράνομων μεταναστών. Ελέγχονται οι Μ.Κ.Ο. που ασχολούνται με τους μετανάστες και επιβάλλονται βαρύτατες ποινές, ποινικές και αστικές, στους διακινητές μεταναστών.

Περιβάλλον,αθλητισμός,ναρκωτικά,νεολαία

Έμφαση δίνεται στον αθλητισμό της γειτονιάς, στην αντιμετώπιση της  μάστιγας  των ναρκωτικών, σε μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας των νέων και αποτροπής της φυγής τους στο εξωτερικό. Πρώτιστη μέριμνα συνιστά η  προστασία του περιβάλλοντος και η συμβατότητά του με την αειφόρο ανάπτυξη. Ειδική προστασία προτείνεται για τα ποτάμια, τα ρέματα, τον αιγιαλό κλπ από καταπατήσεις και ρύπανση, δημιουργείται μητρώο εξωτερικών ελεγκτών περιβάλλοντος.

Γιατί τώρα είναι αναγκαία η μετάβαση στη δραχμή

Σήμερα η μετάβαση στη δραχμή  είναι περισσότερο από ποτέ άλλοτε αναγκαία όσο και πρακτικά εφαρμόσιμη. Αναγκαία γιατί έχει πλέον φανεί ολοκάθαρα ότι, η χώρα μας, με τις σημερινές  πολιτικές ακραίας λιτότητας σε συνδυασμό με το υπερτιμημένο ευρώ, κατολισθαίνει συνέχεια στον οικονομικό Καιάδα, χωρίς καμιά  ελπίδα ανάκαμψης. Και είναι πρακτικά εφαρμόσιμη, αφού αυτό εντάσσεται στα σχέδια του Βερολίνου για τη  δημιουργία σκληρού πυρήνα ελεγχόμενης ευρωζώνης  και  ισχυροποίησης του ευρώ  έναντι του δολαρίου. Και επί πλέον γιατί η  Προτεσταντικού τύπου  σιδηρά   πειθαρχία που μας επιβλήθηκε  ήταν χρήσιμη για  να μην επαναληφθούν δικά μας λάθη του παρελθόντος.  Πρόκειται για μια  μελετημένη, ισορροπημένη και εφικτή λύση που δεν οδηγεί σε ακραίες καταστάσεις όπως προτείνουν ορισμένοι επαναστάτες του σαλονιού, που μπορεί να μας οδηγήσουν σε νέα Μικρασιατική καταστροφή.

Η  πρότασή μας για προσφυγή στο εθνικό νόμισμα, δεν αποτελεί στόχο αλλά το μέσο για την έξοδο από την κρίση, από τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία που δεν έχει βιώσει ποτέ στο παρελθόν ο ελληνικός λαός. Γιατί οφείλουμε να θυμηθούμε πως ζούσαμε με τη δραχμή και πως ζούμε σήμερα με το ευρώ. Και να κρίνουμε με τη λογική και όχι με βάση κατευθυνόμενες, ατεκμηρίωτες υποθέσεις και ιδεοληψίες.

 

Politico: Στα χαρτιά η έξοδος-Θα συνεχίσει να φορά λουρί η Ελλάδα

«Μας οφείλουν περισσότερα από 200 δισ. ευρώ, οπότε δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα», λέει η ΕΚΤ – «Θα είναι ένα μικρό λουρί. Μην ξεχνάτε ότι έχουν υψηλό χρέος που πρέπει να αποπληρωθεί» δηλώνει στο Politico άλλος αξιωματούχος – Πρέπει να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις» δήλωσε ένας αξιωματούχος

Το οικοδόμημα της ελληνικής κυβέρνησης και του Αλέξη Τσίπρα για τέλος των μνημονίων και της καθαρής εξόδου από αυτά, φαίνεται πως «γκρεμίζεται» από δημοσίευμα που έκανε το Politico επισημαίνοντας ότι η έξοδος από το πρόγραμμα θα είναι μόνο στα χαρτιά.

«Για την Ελλάδα, η επικείμενη έξοδος από το πρόγραμμα διάσωσης είναι μια ευκαιρία να αποτινάξει τελικά τα δεσμά της λιτότητας. Οι δανειστές όμως έχουν άλλες απόψεις» επισημαίνεται στις πρώτες γραμμές του δημοσιεύματος.

«Για τα τελευταία οκτώ χρόνια, η Αθήνα δεν είχε τον έλεγχο των οικονομικών της πολιτικών, έχοντας αποδεχθεί μια σειρά από εμπόδια και μεταρρυθμίσεις σε αντάλλαγμα για δάνεια που την εμπόδισαν από την πτώχευση. Οι υπάλληλοι της λεγόμενης τρόικας -η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ)- βάζουν τώρα τα δυνατά τους για να εξασφαλίσουν την παραμονή των χειροπέδων», σχολιάζει το Politico.

Αν και όλοι συμφωνούν ότι έχει έρθει η ώρα να τερματιστεί επίσημα το πρόγραμμα διάσωσης, είναι λιγότερο πρόθυμοι να δώσουν στην Ελλάδα την πλήρη ελευθερία που έχουν δώσει σε άλλες χώρες που πέρασαν μια παρόμοια διαδικασία.

«Όταν χρωστάτε στην τράπεζα ένα εκατομμύριο ευρώ, είναι δικό σας πρόβλημα – αλλά όταν χρωστάτε ένα δισεκατομμύριο ευρώ, είναι πρόβλημα της τράπεζας», δήλωσε ένας υπάλληλος της τράπεζας της ευρωζώνης. «Μας οφείλουν περισσότερα από 200 δισ. ευρώ, οπότε δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα», υποστηρίζει.

H επιτήρηση

Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, οι οποίοι συναντώνται στις Βρυξέλλες την Πέμπτη, ελπίζουν να ολοκληρώσουν το πακέτο εξόδου των Αθηνών μέχρι τις 21 Ιουνίου, προετοιμάζοντας την επίσημη αναχώρηση τον Αύγουστο. Ωστόσο, έχουν ήδη αποφασίσει ότι η Ελλάδα θα υποβληθεί σε μεγαλύτερο έλεγχο απ ‘ό, τι η Κύπρος, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία – οι άλλες χώρες που ολοκλήρωσαν επιτυχώς ένα πρόγραμμα διάσωσης της ΕΕ μετά την κρίση χρέους του 2009.

«Τη στιγμή οι άλλες χώρες υπόκεινται σε δύο ελέγχους ετησίως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, η Ελλάδα θα είναι υπό ενισχυμένη επιτήρηση, δηλ. θα γίνονται τέσσερις έλεγχοι ετησίως» αναφέρει το Politico.

«Θα είναι ένα μικρό λουρί. Μην ξεχνάτε ότι έχουν υψηλό χρέος που πρέπει να αποπληρωθεί» δηλώνει στο Politico άλλος αξιωματούχος.Εξάλλου, η Ελλάδα θα πρέπει τα επόμενα δύο χρόνια να εφαρμόσει τις αυξήσεις φόρων και τις περικοπές των συντάξεων που έχει ήδη συμφωνήσει.Την ίδια στιγμή, έχει συμφωνήσει για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% για τα επόμενα πέντε χρόνια και 2% έως το 2060.«Πίσω από τις κλειστές πόρτες, ο επικεφαλής του ESM, Klaus Regling, εκφράζει την ανησυχία του ότι θα υπάρξει οπισθοδρόμηση στις μεταρρυθμίσεις μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος» επισημαίνεται στο ίδιο δημοσίευμα.

Το χρέος

Οι πιστωτές της Ελλάδας πιέζουν επίσης να συμπεριλάβουν νέες συνθήκες στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης για την ελάφρυνση του χρέους.Σε μια προσπάθεια να καταστήσουν το χρέος των Αθηνών πιο βιώσιμο, χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία πρότειναν να τεθεί σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα στο οποίο η επιβάρυνση του χρέους της χώρας θα μειωνόταν αυτόματα εάν η οικονομία της χειροτέρευε.

Αυτό έχει προκαλέσει φόβους μεταξύ άλλων χωρών πιστωτών ότι οι μελλοντικές ελληνικές κυβερνήσεις θα μπορούσαν να σαμποτάρουν σκόπιμα την οικονομία της χώρας για να μειώσουν το χρέος της.Ενώ η Ιταλία, η Γαλλία και το ΔΝΤ φαίνονται έτοιμες να δεχτούν αυτή την απαλλαγή από το χρέος χωρίς όρους, η Γερμανία, η Φινλανδία και οι Κάτω Χώρες επιμένουν ότι η Αθήνα θα δεχτεί μέτρα που θα διασφαλίσουν ότι θα κάνει ό, τι είναι δυνατόν για τη διατήρηση της ανάπτυξης.

Μάλιστα, ένα αξιωματούχος της ευρωζώνης επισημαίνει ότι «αν οι αγορές απορρίψουν την Ελλάδα, θα επιστρέψει στα μνημόνια».«Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε η Ελλάδα να μην επιστρέψει στην παλιά κατάσταση. Πρέπει να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις» δήλωσε ένας αξιωματούχος αναφερόμενος στις συζητήσεις για τη σύνδεση ελάφρυνσης του χρέους με την ανάπτυξη.

Λαφαζάνης, Πετράκος, Δούκας στην Ελευσίνα ενάντια στο ξεπούλημα των ΕΛΠΕ

0

Παναγ. Λαφαζάνης: Εθνικό έγκλημα το ξεπούλημα των ΕΛΠΕ. Στο σκαμνί για απιστία, παράβαση καθήκοντος και υπονόμευση της ασφάλειας αυτοί που θα παραδώσουν τον πετρελαϊκό γίγαντα της χώρας βορά σε ιδιατικά πολυεθνικά συμφέροντα.

Ο Γραμματέας της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτης Λαφαζάνης, τα μέλη της Π.Γ. Θανάσης Πετράκος και Γιάννης Δούκας και  στελέχη της οργάνωσης της Ελευσίνας της  ΛΑ.Ε. συνοδευόμενα από τον Πρόεδρο του σωματείου. Εργαζομένων στα ΕΛ.ΠΕ, Παν. Οφθαλμίδη και μέλη του ΔΣ του σωματείου ,επισκέφτηκαν την Πέμπτη 25 Μαΐου  το διυλιστήριο των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛ.ΠΕ) στην  Ελευσίνα .

Ο Παν. Λαφαζάνης και η αντιπροσωπεία της ΛΑ.Ε μίλησαν σε συγκεντρώσεις εργολαβικών και μονίμων εργαζομένων των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛΠΕ) στην συντήρηση και τον θάλαμο ελέγχου των εγκαταστάσεων, καταγγέλλοντας το ξεπούλημα της στρατηγικής επιχείρησης εθνικής σημασίας, που προωθεί η κυβέρνηση, με την υποστήριξη όλου του μνημονιακού μπλοκ πολιτικών δυνάμεων (ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, Ένωση Κεντρώων, ΑΝΕΛ …).

Τέλος η αντιπροσωπεία της ΛΑ.Ε συναντήθηκε στα γραφεία της διοίκησης των διυλιστηρίων  της Ελευσίνας  με τους Γιάννη Ψυχογιό, μέλος του Δ.Σ των ΕΛ.ΠΕ και γενικό διευθυντή διυλιστηρίων και εφοδιασμού, Κώστα Πανταζή  διευθυντή του διυλιστηρίου της Ελευσίνας  και  Λάμπρο Κλήμο  διευθυντή συντήρησης του διυλιστηρίου, όπου ενημερώθηκαν.

Ο Παν. Λαφαζάνης στην ομιλία τους στους εργαζόμενους τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:

“Το ξεπούλημα των ΕΛΠΕ που η κυβέρνηση, με μια βρώμικη συμμαχία με τη ΝΔ και όλο το μνημονιακό μπλοκ, προωθεί με θεοσκότεινες, διαβλητές και παράνομες συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, αποτελεί μείζον εθνικό έγκλημα.

Για πρώτη φορά γίνεται συμφωνία κυβέρνησης με ιδιώτη και συγκεκριμένα του Υπουργείου Ενέργειας με τον Σπ. Λάτση, μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν απροκάλυπτα ωμά και αδίστακτα τα συμφέροντα και τα σχέδια ενός ιδιωτικού ομίλου.

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα και καμιά λαϊκή εξουσιοδότηση να ξεπουλά μια κρίσιμης εθνικής σημασίας στρατηγική επιχείρηση, υπονομεύοντας, ταυτόχρονα, την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας.

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα και καμιά εξουσιοδότηση να διαλύει και να ξεπουλά όλη την ενεργειακή βάση της χώρας, μετατρέποντας την Ελλάδα σε ασπόνδυλη, άβουλη και μοιραία ενεργειακή αποικία, χωρίς ίχνος ανεξαρτησίας.

Οι Τσίπρας, Σταθάκης, Τσακαλώτος και Σια οφείλουν να γνωρίζουν ότι πολύ γρήγορα για τ εθνικά και κοινωνικά εγκλήματα τους και ειδικότερα και για την εκποίηση των ΕΛΠΕ και της ΔΕΗ, θα κάτσουν στο σκαμνί με τις κακουργηματικές κατηγορίες της απιστίας, της παράβασης καθήκοντος και της υπονόμευσης της εθνικής ασφάλειας, πράξη που ισοδυναμεί με εθνική προδοσία.

Οι φερόμενοι αγοραστές των ΕΛΠΕ οφείλουν να γνωρίζουν ότι η “αγορά” τους δεν έχει καμιά αξία και νομιμοποίηση και ότι θα ακυρωθεί χωρίς καμιά αποζημίωση από τη λαϊκή κυβέρνηση του αύριο, που θα προασπίζει τα λαϊκά και κυριαρχικά συμφέροντα της πατρίδας μας.

Καλούμε αυτή την ώρα σε συγκρότηση ενός μεγάλου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου με επίκεντρο τους εργαζόμενους των ΕΛΠΕ για να ακυρώσουμε, όπως μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε, μια εγκληματική εκποίηση που υποθηκεύει την χώρα μας”.

 

Πηγή: https://iskra.gr

Έκρηξη” ασφαλιστικών οφειλών το πρώτο τρίμηνο του έτους – Έφτασαν στα 32 δισ. ευρώ

0

Αύξηση των οφειλών στα ασφαλιστικά ταμεία καταγράφει η πρώτη τριμηνιαία έκθεση του έτους από το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών.

Στο τέλος του Μαρτίου 2018 το συνολικό ποσό σε οφειλές που έχουν ενταχθεί στο Κ.Ε.Α.Ο., διαμορφώθηκε στα 31.869.976.751 ευρώ (τρέχον υπόλοιπο).

Όπως σημειώνεται, το τρέχον υπόλοιπο μεταβάλλεται καθημερινά καθώς αφενός εντάσσονται νέοι οφειλέτες (με όλες τις προηγούμενες οφειλές τους) και αφετέρου οι οφειλές των ενταγμένων οφειλετών είτε αυξάνονται λόγω των μηνιαίων πρόσθετων τελών καθυστέρησης και από νέες οφειλές που δημιουργούν οι οφειλέτες αυτοί, είτε μειώνονται με τις καταβολές ποσών (δόσεις ρύθμισης, έναντι καταβολή, εξόφληση).

Εντός του πρώτου τριμήνου του 2018 στο Κ.Ε.Α.Ο. εντάχθηκαν 32.565 οφειλέτες από το τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, 10.808 οφειλέτες από τον τ.ΟΑΕΕ, 128 οφειλέτες από το τ.ΕΤΑΑ, 13 οφειλέτες από το τ.ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και 63 οφειλέτες από Φορείς εκτός ΕΦΚΑ. Συνολικά μέχρι τον Μάρτιο του 2018 εντάχθηκαν 43.577 οφειλέτες με συνολικές οφειλές ύψους 221.724.359 ευρώ.

Από την αρχή λειτουργίας του Κ.Ε.Α.Ο. μέχρι 31/3/2018 έχουν ενταχθεί συνολικά 606.644 οφειλέτες του τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (98% των οφειλετών του τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), 537.809 οφειλέτες του τ. ΟΑΕΕ, 232.105 οφειλέτες του τ. ΟΓΑ, 3.561 οφειλέτες του τ. ΕΤΑΑ, 163 οφειλέτες του τ.ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και 284 οφειλέτες από Φορείς εκτός ΕΦΚΑ. Τα συγκεντρωτικά στοιχεία της ένταξης οφειλετών στο Κ.Ε.Α.Ο. ανά Φορέα και κατά χρονολογική σειρά δίνονται στους πίνακες που ακολουθούν:

Στο τέλος του Μαρτίου 2018 το συνολικό ποσό 26.745.992.233 ευρώ σε οφειλές που έχουν ενταχθεί στο Κ.Ε.Α.Ο., διαμορφώθηκε στα 31.869.976.751 ευρώ (τρέχον υπόλοιπο).

Το τρέχον υπόλοιπο μεταβάλλεται καθημερινά καθώς αφενός εντάσσονται νέοι οφειλέτες (με όλες τις προηγούμενες οφειλές τους) και αφετέρου οι οφειλές των ενταγμένων οφειλετών είτε αυξάνονται λόγω των μηνιαίων πρόσθετων τελών καθυστέρησης και από νέες οφειλές που δημιουργούν οι οφειλέτες αυτοί, είτε μειώνονται με τις καταβολές ποσών (δόσεις ρύθμισης, έναντι καταβολή, εξόφληση).

Εντός του πρώτου τριμήνου του 2018 το τρέχον υπόλοιπο των οφειλών που διαχειρίζεται το Κ.Ε.Α.Ο. αυξήθηκε κατά 584.570.643 ευρώ. Από αυτά, τα 235.672.484 ευρώ είναι αύξηση στις κύριες οφειλές και τα 348.898.159 ευρώ αύξηση στα πρόσθετα τέλη.

Η αύξηση στο τρέχον υπόλοιπο των οφειλών στο Κ.Ε.Α.Ο. προκύπτει από:

⤇ νέες εντάξεις οφειλετών, οι οποίοι εντάσσονται για πρώτη φορά στο Κ.Ε.Α.Ο. με το σύνολο των οφειλών τους για όλα τα έτη. Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2018 εντάχθηκαν στο Κ.Ε.Α.Ο. 43.577 οφειλέτες με συνολικές οφειλές ύψους 221.724.359 ευρώ.

⤇ διαβίβαση νέων οφειλών και αύξηση των πρόσθετων τελών για τους οφειλέτες που είναι ήδη ενταγμένοι στο Κ.Ε.Α.Ο.

Πηγή: enikonomia.gr

Ελληνική «ήττα» και στο Eurogroup για το ζήτημα του χρέους

0

Στο κενό έπεσαν οι κυβερνητικές προσδοκίες ότι το χθεσινό Eurogroup θα έκανε ουσιαστικά βήματα προόδου στο φλέγον ζήτημα του χρέους.

Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης περιορίστηκαν σε ένα… φιλικό χτύπημα στην πλάτη του Ελληνα ομολόγου τους Ευκλείδη Τσακαλώτου για την ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης σε τεχνικό επίπεδο και μετέθεσαν τις αποφάσεις για το Eurogroup της 21ης Ιουνίου (χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί περαιτέρω καθυστέρηση).

Τα… γκρίζα σύννεφα φάνηκαν προτού καν ξεκινήσει η συνεδρίαση του Eurogroup, καθώς δεν υπήρξε ουσιαστική πρόοδος στο θέμα του χρέους κατά τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που προηγήθηκαν στις Βρυξέλλες σε επίπεδο Washington Group, δηλαδή μεταξύ των υπουργών Οικονομικών Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας, των επικεφαλής της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) και του διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Πολ Τόμσεν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, διεφάνη «κάποια μικρή ελαστικότητα» τόσο από την πλευρά του ΔΝΤ όσο και από την πλευρά της Γερμανίας, χωρίς όμως να τεθούν οι βάσεις για να γεφυρωθεί η απόσταση που χωρίζει τα δύο μέρη.

Ετσι, το Eurogroup απλώς πιστοποίησε την πρόθεση όλων των εμπλεκομένων να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις (ερήμην της Ελλάδας πάντα) και να επιδιωχθεί συμφωνία μαζί με την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου στο επόμενο Eurogroup, που θα συνεδριάσει στις 21 Ιουνίου στο Λουξεμβούργο.

Εως τότε οι θεσμοί θα καταρτίσουν επικαιροποιημένη ανάλυση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, η οποία, σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Οικονομικών, θα αποτελέσει τη βάση για τον τελικό προσδιορισμό των μέτρων ελάφρυνσης. Οι ίδιοι κύκλοι έκαναν λόγο για «πρόθεση σύγκλισης μεταξύ Βερολίνου και ΔΝΤ για τα μέτρα ελάφρυνσης».
Το θέμα αναμένεται να συζητηθεί και στο περιθώριο της Συνόδου των υπουργών Οικονομικών των G7 στο Γουίστλερ του Καναδά, από τις 31 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου.

Η ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης σε τεχνικό επίπεδο δεν «ξεκλείδωσε» την εκταμίευση δανειακής βοήθειας, επειδή εκκρεμεί η υλοποίηση των προαπαιτουμένων. Ορθάνοιχτα παραμένουν επίσης τα θέματα του πλαισίου μεταμνημονιακής εποπτείας και του ρόλου του ΔΝΤ, που είναι αλληλένδετα με το ζήτημα του χρέους. Πάντως, ο πρόεδρος του Eurogroup Μάριο Σεντένο έδειξε ξανά χθες ότι οι Ευρωπαίοι θέλουν τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα και υποστήριξε ότι «είμαστε σχεδόν στο σημείο να συμφωνηθεί».

Μ. Ροζάκος

Centre of Economic Policy Research:δεν υπάρχει λύση χωρίς κούρεμα του χρέους

0

Αν και με στρογγυλεμένη προσέγγιση, μελέτη του έγκυρου διεθνούς οικονομικού ερευνητικού κέντρου CEPR (Centre of Economic Policy Research), καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, δεν υπάρχει λύση για την Ελλάδα χωρίς κούρεμα του χρέους. Δεν αρκεί το υφιστάμενο σχέδιο του Eurogroup, προειδοποιεί η μελέτη του CEPR και εισηγείται «κούρεμα» χρέους συμβατό με τους κανόνες της ΕΕ καθώς θα συνοδεύεται από.. μαστίγιο και καρότο! Στην ίδια μελέτη παρουσιάζονται και αναλύονται τέσσερα σενάρια αναπτυξιακών προοπτικών της ελληνικής οικονομίας και τρεις επιλογές, απο τις οποίες προκρίνεται ως αποτελεσματική μόνο αυτή που θα έχει ως βασική προϋπόθεση ένα βαθύ κούρεμα του χρέους.

Το CEPR (Centre of Economic Policy Research) είναι ένα σημαντικό διεθνές κέντρο ερευνών που ιδρύθηκε το 1983 και εδρεύει στο Λονδίνο. Εκπονεί μανεξάρτητες μελέτες ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος κυρίως με τη συνεργασία περισσότερων από 1000 κορυφαίους πεισήμονες διεθνώς.

ΟΔΟΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Στη μελέτη του CEPR που υπογράφουν οι Barry Eichengreen, Αιμίλιος Αυγουλέας, Miguel Poiares Maduro, Ugo Panizza, Richard Portes, Beatrice Weder di Mauro, Charles Wyplosz, Jeromin Zettelmeyer και δημοσιεύεται στο voxeu.org, αναφέρεται πως, πριν η χώρα επιστρέψει στις αγορές για χρηματοδότηση, θα απαιτηθεί περισσότερη ελάφρυνση χρέους από τον επίσημο τομέα. Ωστόσο οποιοδήποτε πακέτο ελάφρυνσης που θέλει να αποτρέψει τη μεταφορά του βάρους της αποπληρωμής αρκετές γενεές αργότερα θα πρέπει να περιλαμβάνει σε κούρεμα της ονομαστικής αξίας (face value).

Σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα, το τρίτο οικονομικό πρόγραμμα είχε σχετική επιτυχία, αναφέρεται στη μελέτη, την οποία συνδέουν με το γεγονός ότι, μετά το 2015, η χώρα εφαρμόζει τους περισσότερους από τους όρους που συνδέθηκαν με τα δάνεια. Υπάρχει πλεόνασμα και η ανάπτυξη επανήλθε. Τόσο η κυβέρνηση όσο και οι δανειστές ελπίζουν ότι η Ελλάδα θα μπορεί να επιστρέψει στις αγορές μετά τη λήξη του προγράμματος, στο δεύτερο μισό της χρονιάς.

Πριν αυτό γίνει, όμως, θα απαιτηθεί περισσότερη ελάφρυνση χρέους από τον επίσημο τομέα. Το Eurogroup το αναγνώρισε και υπονόησε μια σειρά από δυνητικά μέτρα ελάφρυνσης. Περιλαμβάνουν την πρόωρη αποπληρωμή του ΔΝΤ με χρήση του φθηνότερου χρήματος του ESM, επεκτάσεις λήξεων και αναβολές πληρωμών τόκου για τα 131 δισ. ευρώ που έλαβε η χώρα από τον EFSF, τον μεγαλύτερο πιστωτή της.

Η Κομισιόν (2018) και το ΔΝΤ (2017) συμφωνούν ότι το χρέος της χώρας δεν είναι βιώσιμο. Αυτό που παραμένει αμφιλεγόμενο είναι το πόση ελάφρυνση χρέους και πώς πρέπει να προσφερθεί, σημειώνεται.

Η έρευνα καταλήγει σε τρία συμπεράσματα:

* Ακόμα και αν το σύνολο των μέτρων που εξετάζει το Eurogroup εφαρμοστούν, δεν θα είναι αρκετά για να αποκαταστήσουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

* Οι πιστωτές θα πρέπει να εξετάσουν αρκετές επιλογές για να βελτιώσουν τη βιωσιμότητα, περιλαμβανομένων της διάθεσης επιπλέον επίσημης χρηματοδότησης στο προβλέψιμο μέλλον, για να αποτρέψουν νέο δανεισμό από ακριβές πηγές του ιδιωτικού τομέα και να εφαρμόσουν τα μέτρα που εξετάζονται από το Eurogroup σε επιπλέον δάνεια που ελήφθησαν από τον επίσημο τομέα. Ωστόσο είναι απίθανο αυτά τα μέτρα να κάνουν το χρέος βιώσιμο, αν δεν συνδυαστούν με μείωση του κεφαλαίου (face value).

* Τέτοιες μειώσεις (σ.σ. κούρεμα) θα μπορούσαν θα δοθούν υπό όρους και σταδιακά για περιορισμένη χρονική περίοδο, με τρόπο που θα δίνει κίνητρα για δημοσιονομική πειθαρχία, ενώ θα είναι συνεπείς με τη ρήτρα περί «μη διάσωσης» (no bailout) των ευρωπαϊκών συνθηκών.

Οι παραδοχές

Η ανάλυση βιωσιμότητας χρέους απαιτεί παραδοχές που αφορούν τέσσερις μεταβλητές: πρωτογενές πλεόνασμα, ρυθμός ανάπτυξης, επιτόκια και πληθωρισμός. Στην περίπτωση της Ελλάδαςμ πρέπει να ληφθεί υπόψη και η εισροή εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις.

Στην έρευνα εξετάστηκαν διάφορα σενάρια αλλά έγινε επικέντρωση σε τέσσερα:

Αισιόδοξη ανάπτυξη, 2% πλεόνασμα. Υποθέτει σταθερό ρυθμό ανάπτυξης 1,25% και πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ, συνεπή με τη δήλωση του Eurogroup τον Ιούνιο του 2017. Πληθωρισμός και έσοδα ιδιωτικοποιήσεων ακολουθούν τις βασικές εκτιμήσεις της Κομισιόν.

Μέτρια ανάπτυξη, 2% πλεόνασμα. Όπως το αισιόδοξο σενάριο, εκτός από την ανάπτυξη η οποία υπολογίζεται στο 1% (σ.σ. που κατά τη γνώμη των συγγραφέων είναι πιο ρεαλιστική από το 1,25% με βάση τα δημογραφικά της χώρας).

Μέτρια ανάπτυξη, 1% πλεόνασμα. Ιδιο με το προηγούμενο, αλλά θεωρείται ότι το πλεόνασμα εντέλει μειώνεται σε 1% του ΑΕΠ.

ΔΝΤ. Ρυθμός ανάπτυξης 1% του ΑΕΠ και πρωτογενές πλεόνασμα μετά το 2022 στο 1,5% του ΑΕΠ. Το σενάριο υπολογίζει μικρότερα έσοδα ιδιωτικοποιήσεων και μακροπρόθεσμο πληθωρισμό μόλις 1,8% αντί για 2% στα προηγούμενα τρία σενάρια.

Για όλα τα σενάρια ακολουθείται η Κομισιόν (2018), που εκτιμά ότι για το επιτόκιο δανεισμού οι ιδιώτες δανειστές χρεώνουν τρεις μονάδες βάσης risk premium (0,03%) για κάθε 1% του ΑΕΠ χρέους που υπερβαίνει το 60%. Με βάση τα επίπεδα χρέους στα τέλη του 2017, αυτό οδηγεί σε spread 380 μονάδων βάσης (το πραγματικό spread για το 10ετές στις αρχές Μαρτίου του 2018 ήταν 355 μονάδες βάσης). Η έρευνα τρέχει προσομοιώσεις Monte Carlo, που λαμβάνουν υπόψη την αβεβαιότητα.

Εκτιμά ότι το χρέος είναι βιώσιμο αν μειώνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ και οι μεικτές χρηματοδοτικές ανάγκες δεν υπερβαίνουν ποτέ το 20% του ΑΕΠ μεταξύ 2019-2060, τα ίδια κριτήρια δηλαδή που χρησιμοποιεί το Eurogroup.

Η έρευνα επιβεβαιώνει, σύμφωνα με τους συγγραφείς, ότι με το υφιστάμενο status quo, το χρέος δεν είναι βιώσιμο σε κανένα από τα τέσσερα σενάρια. Εν μέρει γιατί απαιτείται εκτεταμένη χρήση χρηματοδότησης από την αγορά, σε μια στιγμή που το χρέος και το spread στο κόστος χρηματοδότησης είναι ακόμα υψηλά, δημιουργώντας εκρηκτικές δυναμικές στο χρέος. Στη συνέχεια, εξετάζονται τέσσερα σενάρια για την ελάφρυνση χρέους. Το πρώτο είναι το πακέτο που έχει βάλει στο τραπέζι το Eurogroup, ενώ τα υπόλοιπα τρία εξετάζουν επιπλέον ιδέες.

Πλήρης χρήση των εργαλείων του Eurogroup

Ακόμα και με πλήρη χρήση των «μεσοπρόθεσμων μέτρων» για το χρέος που εξετάζει το Eurogroup, το ελληνικό χρέος γίνεται βιώσιμο μόνο με βάση σενάρια που υπολογίζουν ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 2% ή υψηλότερο για πάνω από 40 χρόνια. Τόσο μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα για τόσο εκτεταμένη περίοδο είναι υπερβολικά σπάνια. Με βάση κάπως λιγότερο ακραίες αλλά επίσης φιλόδοξες παραδοχές, το ελληνικό χρέος είναι εκ νέου μη βιώσιμο.

Ενώ η πλήρης εφαρμογή των μέτρων που εξετάζει το Eurogroup δεν θα κάνουν το χρέος βιώσιμο, θα δημιουργήσουν μια περίοδο 15 ετών ή περισσότερο κατά την οποία οι μεικτές χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα εμφανίζονται διαχειρίσιμες. Κατά αυτή την περίοδο, τα δάνεια του επίσημου τομέα με τα πολύ χαμηλά επιτόκια θα αντικαθίστανται βαθμιαία από ιδιωτικό χρέος με μικρότερες λήξεις και πολύ υψηλότερα επιτόκια, αυξάνοντας παράλληλα το κόστος της μετακύλισης και τις μεικτές χρηματοδοτικές ανάγκες.

Οποιαδήποτε μελλοντική επιχείρηση ελάφρυνσης χρέους θα πρέπει είτε να αναδιαρθρώσει αυτά τα δάνεια είτε να αποδεχτεί πολύ βαθύτερη ελάφρυνση από την πλευρά του επίσημου τομέα (ουσιαστικά με χρήση δημόσιου χρήματος για τη διάσωση ιδιωτών επενδυτών), απ’ ό,τι θα χρειαστεί αν αναληφθεί δράση σήμερα για να γίνει το ελληνικό χρέος βιώσιμο.

Επιλογή 1. Κούρεμα χρέους (face value) με κίνητρα

Η επιλογή αυτή συνδυάζει ονομαστική μείωση χρέους με κίνητρα, ώστε η υφιστάμενη και οι μελλοντικές ελληνικές κυβερνήσεις να επιτυγχάνουν πρωτογενή πλεονάσματα. Τα κίνητρα είναι καρότο (συνδέοντας την υπεραπόδοση σε πρωτογενή πλεονάσματα με το κούρεμα ονομαστικής αξίας χρέους) και μαστίγιο [κανόνας επιστροφής (clawback) σε περίπτωση που τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι κάτω του στόχου].

Για κάθε ευρώ που υπερβαίνει το συμφωνηθέν πρωτογενές πλεόνασμα -για παράδειγμα 1,5% του ΑΕΠ, που το ΔΝΤ θεωρεί ρεαλιστικό-, οι πιστωτές θα προσφέρουν ένα ευρώ σε ελάφρυνση χρέους έως ένα συμφωνηθέν ανώτατο όριο. Αν το ανώτατο όριο επιλεγεί ρεαλιστικά, θα δώσει κίνητρα στην Ελλάδα να το στοχεύσει, κάτι που θα οδηγήσει τη χώρα σε καλύτερες δημοσιονομικές επιδόσεις απ’ όσο χωρίς το κίνητρο.

Αυτού του τύπου το υπό όρους κούρεμα χρέους θα είναι συμβατό με τους κανόνες της ΕΕ, υποστηρίζουν οι συγγραφείς, επικαλούμενοι απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση Pringle. Με βάση αυτή, ο όρος «μη διάσωσης» (no bail out clause) της Συνθήκης της Λισαβώνας θα πρέπει να διαβάζεται ως επιτρέπουσα μορφές χρηματοοικονομικής βοήθειας -ανεξάρτητα από το εργαλείο που χρησιμοποιείται για να προσφερθεί-, που είναι δομημένες ώστε να βελτιώνουν τη δημοσιονομική πειθαρχία.

Ένα σχέδιο αυτού του τύπου, αν εφαρμοστεί για μια περιορισμένη χρονικά περίοδο (για παράδειγμα από το 2023 έως το 2037), μπορεί να προσφέρει βιωσιμότητα χρέους κάτω και από τα τέσσερα σενάρια. Το ποσό του κουρέματος ονομαστικής αξίας που θα απαιτηθεί είναι μέτριο, περίπου 9% του ΑΕΠ, εν μέρει εξαιτίας της καλύτερης δημοσιονομικής απόδοσης που προσφέρει.

Επιλογή 2. Συνέχιση της χρηματοδότησης από τον ESM

Η επιλογή συνδυάζει το πλήρες πακέτο μέτρων που εξετάζει το Eurogroup με συνέχιση της χρηματοδότησης από τον ESM. Αυτό βελτιώνει τη δυναμική του χρέους καθώς αποφεύγεται ο δανεισμός από τον ιδιωτικό τομέα, σε μια περίοδο που αυτή είναι ακόμα πολύ ακριβή.

Όμως πιθανότατα θα απαιτηθεί πολύ μεγάλη περίοδος χρηματοδότησης από τον ESM, κάτι που υπονοεί όχι μόνο δανεισμό αλλά και παρεμβατικούς όρους (conditionality) για μακρά περίοδο. Αυτή η επιλογή συνεπάγεται επίσης μεγάλη αύξηση της συνολικής έκθεσης του ευρωπαϊκού επίσημου τομέα στη χώρα. Η ανάλυση δείχνει ότι ακόμα και εκτεταμένη χρηματοδότηση του ESM, για επιπλέον 20 χρόνια, σε συνδυασμό με την επέκταση των λήξεων του EFSF και τις αναβολές πληρωμής τόκων, ίσως δεν είναι αρκετή.

Αν οι πιστωτές της Ελλάδας δεν είναι πρόθυμοι ή δεν έχουν τη δυνατότητα να δεσμευτούν σε επιπλέον ελάφρυνση χρέους (πέρα των μέτρων που εξετάζει το Eurogroup) στο κοντινό μέλλον, η Επιλογή 2 θα προσφέρει μια υπεύθυνη προσέγγιση όσον αφορά το παίγνιο της «εξαγοράς». Θα είναι προτιμότερη από το να τερματιστεί η πρόσβαση της χώρας σε επίσημη χρηματοδότηση το 2018. Πράγματι, θα διατηρηθεί η επιλογή επιπλέον μέτρων ελάφρυνσης χρέους στο μέλλον, χωρίς την ανάγκη αποπληρωμής ή αναδιάρθρωσης ακριβού ιδιωτικού χρέους, που σε διαφορετική περίπτωση θα είχε σχηματιστεί στο ενδιάμεσο.

Επιλογή 3. Εφαρμογή των μέτρων του Eurogroup σε ευρύτερη βάση

Αυτή η επιλογή προβλέπει εφαρμογή των μέτρων που εξετάζει το Eurogroup για τα δάνεια του EFSF -επέκταση λήξεων και αναβολές πληρωμής τόκων- σε ευρύτερη βάση, όχι μόνο στα δάνεια του EFSF αλλά και στα δάνεια του 2010 με το πρόγραμμα Greek Loan Facility (τα διμερή δάνεια από τις χώρες της ευρωζώνης πριν τη δημιουργία του EFSF). Οι πληρωμές των GLF είναι εμπροσθοβαρείς και σχετικά ακριβές σε όρους επιτοκίου. Μπορούν να αναδιαρθρωθούν υπό τέσσερις διαστάσεις (αργότερη εκκίνηση αποπληρωμής, μεγαλύτερες ωριμάνσεις, αναβολές πληρωμής τόκων και μείωση του spread δανεισμού), χωρίς να χρειάζεται κούρεμα χρέους.

Η ανάλυση δείχνει ότι αυτό, από μόνο του, μπορεί να μην είναι επαρκές για να την αποκατάσταση της βιωσιμότητας. Γι’ αυτό θα ήταν απαραίτητο να συνδυαστεί με μια από τις δύο παραπάνω επιλογές (ή και τις δύο). Ειδικότερα ένας συνδυασμός της Επιλογής 1 και 3 θα επαρκούσε για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας. Θα απαιτούσε, ωστόσο, πολύ μεγάλη αύξηση της συνολικής έκθεσης του επίσημου τομέα στην Ελλάδα, με τις αποπληρωμές να διαρκούν έως το τέλος του αιώνα και πιθανότερα ακόμα παραπέρα.

Συμπέρασμα

Ένα σχέδιο προσαρμογής και ελάφρυνσης χρέους για την Ελλάδα πρέπει να βασίζεται σε ρεαλιστικές υποθέσεις. Θα πρέπει να προσφέρει στη χώρα καθαρά κίνητρα για την υιοθέτηση του προγράμματος. Μέχρι τώρα, τα σχέδια που έχει σκιαγραφήσει ο επίσημος ευρωπαϊκός τομέας δεν ικανοποιούν καμία από τις δύο προϋποθέσεις.

Ως εκ τούτου, εξετάσαμε τρεις τρόπους επέκτασης του πακέτου μεσοπρόθεσμης ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που έχει βάλει το Eurοgroup στο τραπέζι. Η Επιλογή 1 είναι να προστεθεί μια μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους υπό όρους, ανταλλάσσοντας την ελάφρυνση χρέους με μακροπρόθεσμη δημοσιονομική πειθαρχία.

Η Επιλογή 2 είναι η αντικατάσταση με τη σχετικά φθηνή χρηματοδότηση του ESM της πιο ακριβής χρηματοδότησης από τις αγορές.

Η Επιλογή 3 εφαρμόζει τα μέτρα του Eurogroup όχι μόνο στα δάνεια του EFSF αλλά και στα διμερή δάνεια που έλαβε η Ελλάδα το 2010.

Το βασικό συμπέρασμα είναι πως ενώ και οι τρεις επιλογές μπορούν να έχουν αποτελέσματα, μόνο η Επιλογή 1 μπορεί να σταθεί από μόνη της. Η Επιλογή 2 και η Επιλογή 3 μπορούν από κοινού να προσφέρουν κάποια ελάφρυνση χρέους, αλλά αυτό θα ερχόταν με τίμημα τη μετατόπιση του βάρους της αποπληρωμής σε αρκετές γενεές αργότερα. Οποιοδήποτε πακέτο ελάφρυνσης για την Ελλάδα που θέλει να το αποφύγει αυτό πρέπει να περιλαμβάνει μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους

…………………………………………………

Οι καταστατικές διατάξεις της ευρωζώνης αποκλείουν το κούρεμα και αναδιάρθρωση του χρέους

0

Σύμφωνα με τις καταστατικές διατάξεις της ευρωζώνης, το κούρεμα και η ρύθμιση των τεράστιων ελληνικών χρεών μπορεί να γίνει μόνο έξω από το ευρώ. Αυτό είναι απόλυτο και τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει, αφού για κάτι τέτοιο απαιτείται αναθεώρηση των βασικών κανόνων της ευρωζώνης. Σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική και ύστερα από κατάλληλη προετοιμασία και σχέδιο, η χώρα μπορεί να κηρύξει μονομερή στάση πληρωμών και να καλέσει τους δανειστές για διαπραγματεύσεις διάρκειας όχι πάνω από ένα μήνα. Στο διάστημα αυτό η χώρα θα βρίσκεται σε διαδικασία εξόδου από την ευρωζώνη και θα παρέχεται ρευστότητα στην οικονομία με τα υπάρχοντα συναλλαγματικά διαθέσιμα, καθώς και με περιορισμένη κυκλοφορία προσωρινού χρήματος με την εγγύηση του δημοσίου σε αναλογία 1/1 έναντι του ευρώ.

Η διαπραγματευτική μας θέση και τακτική μπορεί να στηριχθεί  στην ανάλογη εμπειρία διαγραφής χρεών πολλών άλλων χωρών και ειδικότερα αυτών της Γερμανίας. Στην περίπτωση της τελευταίας, με τη συμφωνία του Λονδίνου το 1953 και με συμμετοχή της νικήτριας Ελλάδος, κουρεύτηκε το 70% των γερμανικών χρεών που οφειλόταν σε αιματοκύλισμα της Υφηλίου από δύο παγκόσμιους πολέμους, και το υπόλοιπο 30% ρυθμίστηκε σε βάθος χρόνου με ρήτρα ανάπτυξης.

Προς την κατεύθυνση  μιας τέτοιας λύσης συνηγορεί και η σημερινή πολιτική του Ντόναλντ Τράμπ, ο οποίος δήλωσε ότι, η Ελλάδα πρέπει να φύγει απο το ευρώ και το πρόβλημα του χρέους να το λύσει η Γερμανία. Στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης θα τεθεί το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων ύψους τουλάχιστον 160 δις, καθώς και το γεγονός ότι, καταβάλλουμε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ σε αμυντικές δαπάνες από ότι η Γερμανία. Επί πλέον, με δεδομένο ότι δε θα είμαστε εγκλωβισμένοι στους κανόνες της ευρωζώνης, η ελληνική κυβέρνηση ή η Τράπεζα της Ελλάδος, θα μπορεί να αγοράσει ελληνικά ομόλογα χρέους στη δευτερογενή αγορά σε επίπεδα μέχρι και 11% όπως έχει γίνει από ιδιωτικούς επενδυτικούς οίκους, μια πρακτική που απαγορεύεται να γίνει μέσα στην ευρωζώνη.

Η χρεοκοπία, η στάση πληρωμών δεν μπορεί να δαιμονοποιείται, αφού αποτελεί συνηθισμένη διεθνή πρακτική για κράτη και ιδιωτικές επιχειρήσεις. Οι δανειστές μας θα εισπράξουν μέρος των δανείων τους, μόνο αν δώσουν τη δυνατότητα στην ελληνική οικονομία να συνέλθει από το κώμα της ύφεσης στο οποίο βρίσκεται σήμερα. Η συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή θα μας επιτρέψει να προσφύγουμε σε διεθνείς συναλλαγές, σε διακρατικές συμφωνίες και προσφυγή στις αγορές, χωρίς τις απαγορεύσεις των Μνημονίων. Άλλωστε μόνο έξω από την ευρωζώνη μπορεί να γίνει ρύθμιση του χρέους, σύμφωνα με τις καταστατικές της διατάξεις.

Σήμερα είμαστε αποκομμένοι από τις αγορές και έχουμε άτυπα πτωχεύσει δύο φορές με την έλευση της κρίσης στις 23 Απριλίου του 2010 με την είσοδο στο ΔΝΤ και στις 21 Ιουλίου 2012 με το κούρεμα του PSI, με απομείωση κυρίως ελληνικών ομολόγων. Αυτό είχε ως συνέπεια να ενεργοποιηθούν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS), από τα οποία εισέπραξαν τεράστια ποσά οι διεθνείς κερδοσκόποι. Στην πραγματικότητα, βρισκόμαστε σε κατάσταση μόνιμης πτώχευσης. Οι αγορές μας έχουν από καιρό εγκαταλείψει και ουδείς μας δανείζει, ενώ οι ιδιώτες εισαγωγείς υποχρεώνονται να πληρώνουν με μετρητά. Με τις επαίσχυντες ρυθμίσεις των Μνημονίων, δεν επιτρέπεται στο ελληνικό κράτος να αναζητήσει δημόσιο δανεισμό από αλλού.

Μετά από τον  ληστρικό αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών, έπεται συνέχεια και χειροτέρευση της ολισθηρής μας πορείας με τη  μεταφορά ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας στο νέο υπερταμείο που τίθεται υπό τον έλεγχο των δανειστών γι99 χρόνια. Με τη επικείμενη δυνατότητα αγοράς και διαχείρισης των κόκκινων δανείων, ακόμα και της πρώτης κατοικίας, από ξένα αρπακτικά funds, με  περαιτέρω μειώσεις των συντάξεων και των μισθών, με νέες αυξήσεις σε φορολογικές επιβαρύνσεις κλπ.

Μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι όπως η Japonica Partners έχουν αγοράσει ομόλογα του ελληνικού δημοσίου υποτιμημένα μέχρι και 89%, καταβάλλοντας δηλ. μόλις το 11% της αρχικής τους αξίας. Κάτι ανάλογο έγινε και με τη πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών όπου μετοχές τους αγοράστηκαν στο υποπολλαπλάσιο της αξίας τους από ξένους οίκους, ενώ αυτό δεν έγινε επιτρεπτό για Έλληνες. Είναι προφανώς παράλογο  να μην μπορεί ένα ολόκληρο κράτος να αγοράσει τα χρέη του υποτιμημένα κατά 50% -70% και ίσως περισσότερο. Αν και αυτό απαγορεύεται από τους ευρωδανειστές μας, είναι μαχητό και δυνατό να γίνει άμεσα ή έμμεσα.

Όσον αφορά τις ρήτρες δανεισμού που έχουμε υπογράψει σε Αγγλικό δίκαιο, παρόμοια θέματα υπόκεινται σε πολιτικού τύπου διαπραγμάτευση, όπως έχει γίνει σε πολλές άλλες περιπτώσεις, με πιο χαρακτηριστική αυτή της Γερμανίας, στην οποία χαρίστηκαν τα τεράστια χρέη της από δύο παγκοσμίους πολέμους. Από το 1824 έως το 2009 σημειώθηκαν τουλάχιστον 286 επίσημες χρεοκοπίες από 110 κράτη. Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει επισήμως τα έτη 1827, 1834, 1893, 1932 και με ιδιόμορφο τρόπο το 2010 και 2012.

Η στάση πληρωμών και το γενναίο κούρεμα με αναδιάρθρωση των χρεών, όπως έγινε σε άπειρες άλλες περιπτώσεις χωρών, με προεξέχουσα αυτήν της Γερμανίας το 1953, αποτελεί τη μόνη διέξοδο απο τα σημερινά αδιέξοδα. Αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο με έξοδο από το ευρώ, συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή και νοικοκυρεμένη ανασύνταξη της χώρας για το μέλλον.

 

 

Τόσα πολλά ψέματα και όμως κυβερνάνε ακόμα…

0

Η πορνο- Goldman Sachs επιτίθεται στη νέα αντισυστημική Ιταλική κυβέρνηση

0

Νάτος που έσκασε μύτη και ο μεγάλος υπερεθνικός Γύπας, η αμαρτωλή Goldman Sachs που μας ενέταξε αγκαλι’α τον Κώστα Σημίτη και την παρέα του στην “νεκροζώνη” το 2002 και από τότε η Ελλάδα χαροπαλέυει. Πανικόβλητη απο το Ιταλικό αντισυστημικό κυβερνητικό μπουρλότο των Σαλβίνη-Ντι Ματζιο, εξαπέλυσε επίθεση ενάντια στη νέα κυβέρνηση της γείτονος, υπονομεύοντας την Ιταλική οικονομία. Εξέδωσε ανακοίνωση όπου αναφέρεται σε “πλήγμα για την κεφαλαιακή επάρκεια των ιταλικών τραπεζών, εάν η νέα κυβέρνηση θέσει σε εφαρμογή μέτρα, που θα φουσκώσουν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος”.

Στην κλασσική τρομολαγνική της έκθεσή, ο Αμερικανο-Εβραϊκός οίκος “ανοχής”,  επισημαίνει ότι, ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας CET 1 των ιταλικών τραπεζών θα μπορούσε να μειωθεί έως και 60 μονάδες βάσης, εάν το πρόγραμμα των δύο κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού, Λέγκας και Πέντε Αστέρων, γίνει πράξη ως έχει. Όπως εξηγεί η Goldman οι πιέσεις θα είναι πολύ ισχυρότερες σε μικρές και μεσαίου μεγέθους τράπεζες, ενώ σε καλύτερη θέση να αντιμετωπίσουν ενδεχόμενες αναταράξεις είναι οι μεγάλοι παίχτες της αγοράς, Intesa και UniCredit.

 

Η Goldman-Γύπας αντιπαρέρχεται φυσικά το γεγονός ότι, το ευρώ που αποτελεί και δικό της δημιούργημα, κατρακυλά ύστερα από τις ανατρεπτικές εξελίξεις στην Ιταλία.

Είναι προφανές ότι, με τις επιθέσεις αυτές της Goldman και των άλλων παραγόντων του διεθνούς πορνο-κατεστημένου, επιχειρείται η υπονόμευση της οικονομίας της Ιταλίας για να πληγεί η νέα αντισυστημική της κυβέρνηση.

Ευχόμαστε να κρατήσουν καλά οι Ιταλοί κυβερνώντες και ειδικότερα ο Σαλβίνι που έχει και τον πρώτο λόγο στην ανατρεπτική πορεία της καλής μας γείτονος, για να σωθεί ολόκληρη η Ευρώπη και ειδικότερα η Ελλάδα από τη σύγχρονη ανελέητη ευρωγερμανική κατοχή

 

Πανικός των ευρωκρατών με την Ιταλία της Λέγκα και των Πέντε Αστέρων

1

Νίκος Κλειτσίκας

Ο Giuseppe Conte θα είναι πρωθυπουργός της Ιταλίας παρά τις επιθέσεις από την…
ιταλική αριστερά και δεξιά, το Βατικανό, τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Ιταλίας (Confindustria) και το ευρωπαϊκό διευθυντήριο (αριστεράς και δεξιάς), ακόμη κι από τονJean-Claude Juncker.
Ο Giuseppe Conte έλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Μοτσαρέλα (Sergio Mattarella), τον δεξιό πρόεδρο της Δημοκρατίας κατόπιν επιλογής της ιταλικής αριστεράς και εντός των ημερών θα καταθέσει τη σύνθεση της πολιτικής κυβέρνησης των δύο κομμάτων που διαθέτουν τόσο την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά κυρίως την εκλογική πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα (για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 30 χρόνια θα έχει η Ιταλία κυβέρνηση με απόλυτη πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα κι όχι απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία).
Μετά την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ο καθηγητής ήταν απόλυτα σαφής: «Είμαι συνήγορος και καθηγητής, θα είμαι συνήγορος του λαού… Υπάρχει ένα “Κυβερνητικό Σύμφωνο” και με βάση αυτό προχωρούμε…»..Τώρα οι επιθέσεις προσανατολίζονται στους υποψήφιους υπουργούς που έχουν σαφή τοποθέτηση εναντίον της γερμανικής Ευρώπης, του ευρώ και προτάσσουν το “Πρώτα οι Ιταλοί“.

Ο καθηγητής Paolo Savona,προσωπική επιλογή του Matteo Salvini ακόμη και για τη θέση του πρωθυπουργού, θα είναι από τα πρόσωπα που θα δείξουν τις αντοχές υλοποίησης αυτού του φιλόδοξου κυβερνητικού προγράμματος.Ο Paolo Savona είναι το “κόκκινο πανί” για τον Mattarella και τους ευρωκράτες. Το επιβεβαίωσε ο ίδιος με δήλωση αντάξια της παγκόσμιας φήμης του στην εφημερίδα Affari Italiani: «Δεν επιθυμώ να υπεισέλθω στην ένταση. Είμαι διαθέσιμος για τη χώρα, όπως πάντα, αλλά δεν υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες και σε συγκρούσεις. Ας το δουν οι πολιτικοί».Η αριστερή εφημερίδα La Stampa δημοσιεύει σήμερα αποσπάσματα από το υπό έκδοση νέο του βιβλίο, ώστε να καταδείξει ότι είναι αντιευρωπαϊστής:
«Η Γερμανία δεν άλλαξε ποτέ την αντίληψη για τον ρόλο της στην Ευρώπη μετά το τέλος του ναζισμού, παρότι εγκατέλειψε την ιδέα στρατιωτικής επιβολής.
Τρεις φορές η Ιταλία έπεσε θύμα της σαγηνευτικής γερμανικής κουλτούρας που καθόρισε την ιστορία κι όχι μόνον την οικονομία. Με την Τριπλή Συμμαχία του 1882, με το Χαλύβδινο Σύμφωνο του 1939 [Γερμανο-Ιταλικό Σύμφωνο Φιλίας και Συμμαχίας] και με την Ευρωπαϊκή Ένωση του 1992.
Όπως επίσης είναι αλήθεια πως ήταν δική μας επιλογή. Είναι δυνατόν να μην διδασκόμαστε ποτέ από τα λάθη;».Ο Paolo Savona είναι  ξεκάθαρος: «Αυτοί που σήμερα δηλώνουν ευρωπαϊστές, στην πραγματικότητα είναι εναντίον των Ιταλών… Δεν υπάρχει μία Ευρώπη, αλλά μία Γερμανία που περιβάλλεται από φοβισμένους».
Στο μεταξύ συνεχίζονται οι επιθέσεις σε ένα “Κυβερνητικό Σύμφωνο”. Επιθ΄’εσεις που είναι πρωτόγνωρες για το αστικοδημοκρατικό πολίτευμα που υποτίθεται εκπροσωπεί η Ευρώπη και δείχνει τον απόλυτο πανικό απέναντι σε μια Ιταλία που μπορεί να αποτελέσει το “πολιτικό εργαστήρι” βαθιών ανακατατάξεων και ρωγμών στη Γερμανική Ευρωπαϊκή Ένωση του 4ου Ράιχ.
Σήμερα ήταν η σειρά του Jean-Claude Juncker με μια ανεπίτρεπτη επίθεση: “θα διαφυλάξουμε τα δικαιώματα των Αφρικανών στην Ιταλία“!Επίσης επίθεση εξαπέλυσε η Σουηδή δεξιά επίτροπος Cecilia Malmström, που πήρε κι αυτή πληρωμένη απάντηση από τον Matteo SalviniΚαθημερινές επιθέσεις. Η ευρωπαία επίτροπος Cecilia Malmström: “Στο κυβερνητικό σύμφωνο υπάρχουν θέματα ανησυχητικά για το εμπόριο”.Ανησυχητικά; Σίγουρα για εσάς και τις πολυεθνικές που παράγουν σε τρίτες χώρες κι ανταγωνίζονται αθέμιτα τους δικούς μας εμπόρους, βιοτέχνες κι επιχειρηματίες!».

Απειλές κι από τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Ιταλίας με τις δηλώσεις του προέδρου του Vincenzo Boccia: «Μην ακουμπάτε τις Jobs act»!Ο ιταλικός ΣΕΒ είναι μια χαρά βολεμένος με τις “εργασιακές σχέσεις” δουλειάς που έχει νομοθετήσει η προηγούμενη αριστερή κυβέρνηση κατόπιν εντολών του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου και δεν ανησυχεί, αλλά απειλεί.Στα “κάγκελα” κι η καθηγήτρια πανεπιστημίου Elsa Fornero, η αριστερή υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης Μόντι, που προχώρησε στη μεταρρύθμιση του Συνταξιοδοτικού συστήματος της Ιταλίας με αλλαγές υπολογισμού συντάξεων, νέα ποσοστά αναπλήρωσης, ειδική προσωπική διαφορά και μόνιμο μηχανισμό εγκλωβισμού των νέων συνταξιούχων με αύξηση ορίων ηλικίας.

Έχει εμμονή μαζί μου ο Salvini που στο πρόγραμμα του θέλει να αλλάξει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού. Δεν θα του το επιτρέψουν στην Ευρώπη γιατί ήταν δική τους πρόταση“… δηλώνει.Κι η απάντηση από τον Matteo Salvini:
«”Αυτή η ΕΜΜΟΝΗ” του Salvini για το νόμο Fornero, λέει.Ακόμη έχει το κουράγιο να μιλάει για δογματισμούς;“Εμμονικοί” είναι τα εκατομμύρια των Ιταλών στους οποίους αυτός ο νόμος κατέστρεψε τη ζωή! Μόλις γίνουμε κυβέρνηση θα υπάρξει αμέσως stop fornero!».

Ανάμεσα σε όλα αυτά και πολλά άλλα να κι η Σύνοδος των Επισκόπων της καθολικής εκκλησίας -ανησυχούν βαθύτατα για τα κονδύλια διαχείρισης της παράνομης μετανάστευσης- που επισημαίνουν: “Δεν αρκεί να έχουμε μια κυβέρνηση για να οδηγούμε τη Χώρα”.

Τεράστιο ενδιαφέρον η αποκαλυπτική δήλωση του “αριστερού” –καυχιέται πως θήτευσε στην επαναστατική αριστερά “Προλεταριακή Δημοκρατία” και πιστού Μερκελιστή όταν συνάντησε από κοντά την Μέρκελ κι εκτίμησε το ενδιαφέρον της για την Ευρώπη-, πρώην πρωθυπουργού Paolo Gentiloni, στην προσπάθεια υπεράσπισης της Νατοϊκής του εξωτερικής πολιτικής κι αποφυγή των σχέσεων με τη Ρωσία:

«Γίναμε μια στρατιωτική παρουσία ιδιαιτέρως εκτιμώμενη για την προσφορά μας στην ειρήνευση, ανοικοδόμηση θεσμών, διπλωματία, γνώση περιοχών. Η ιταλική προσφορά στο Ιράκ, μαζί με την εκπαίδευση των κουρδικών δυνάμεων, μας έδωσε διεθνή αναγνωρισιμότητα για τις ένοπλες δυνάμεις μας και για τους Καραμπινιέρους που συνείσφεραν στην ήττα της Daesh».
Μάθαμε τώρα πως Ιταλοί εκπαίδευσαν του Κούρδους για να πέσει ο Άσαντ, αλλά και πως Ιταλοί πολέμησαν τους τρομοκράτες της Daesh στη Συρία.Θα μπορέσει η Ιταλία να προκαλέσει τη Γερμανική Ευρώπη και να έχει ευνοϊκά ανταλλάγματα για τα εθνικά της συμφέροντα;Μέχρι τώρα, πριν καν το σχηματισμό κυβέρνησης στην Ιταλία, ο πανικός των ευρωκρατών είναι δεδομένος.Μέχρι τώρα η Γερμανική Ευρώπη σε επίπεδο όλων των κυβερνήσεων τάσσεται εναντίον της Ιταλίας. Η Μέρκελ διατηρεί ενότητα όλων των κρατών υπηκόων της.
Ας αναμένουμε…

Στο Υπoυργείο οικονομικών της Ιταλίας ο πολέμιος του ευρώ Πάολο Σαβόνα που τρέμει το Βερολίνο

Πανικό έχει δημιουργήσει στο διεθνές και ευρωπαϊκό ιερατείο και ειδικότερα στο Βερολίνο, η πρόταση της υπο σύσταση νέας Ιταλικής κυβέρνηση για να αναλάβει το καίριο πόστο του Υπουργού οικονομικών ο Πάολο Σαβόνα, εκλεκτός του ευρωσκεπτικιστή ηγέτη της Λέγκας Ματέο Σαλβίνι. Μέχρι σήμερα, ο συστημικός Πρόεδρος της Ιταλίας Σέτζιο Ματαρέλα αρνείται τον διορισμό της νέας κυβέρνησης της Λέγκας και των Πέντε Αστέρων υπό τον προτεινόμενο Πρωθυπουργό Τζουζέπε Κόντε, δημιουργώντας αδιέξοδο στη χώρα.

Όμως, η Ιταλία δεν “κλωτσοσκούφι” σαν την Ελλάδα και πολύ δύσκολα μπορεί να αντραπεί πραξικοπηματικά η βούληση της μεγάλης πλειοψηφίας του Ιταλικού λαού που επέλεξε στις τελευταίες εκλογές το δρόμο της εξόδου από το ευρώ. Σε περίπτωση νέων εκλογών που τρέμει το Βερολίνο, είναι βέβαιο ότι θα θριαμβεύσει η έντονα ευρωσκεπτικιστική Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι.

Ποιος είναι ο Σαβόνα

O 82χρονος «ευρωσκεπτικιστής» οικονομολόγος Πάολο Σαβόνα είναι υποψήφιος για νέος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση την οποία καλείται να σχηματίσει ο εντολοδόχος πρωθυπουργός της Ιταλίας, ο 53χρονος Τζουζέπε Κόντε, ένας καθηγητής της Νομικής.

Ο Κόντε έλαβε εντολή σχηματισμού από τον πρόεδρο της χώρας Σέρτζιο Ματαρέλα, τον οποίο διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνησή του θα προχωρήσει βάσει του προγράμματος που συνέταξαν οι ηγέτες των δύο κομμάτων που συγκροτούν τον κυβερνητικό συνασπισμό, ο Λουίτζι Ντι Μάιο του αντισυστημικού Κινήματος 5 Αστέρων και ο Ματέο Σαλβίνι της ξενοφοβικής Λέγκας. Όμως ο ματαρέλα επιμένει να έχει τον τελευταίο λόγο για τους υπουργικούς διορισμούς, γεγονός που κινδυνεύει να προκαλέσει ρήξη στη σχέση του με τον Σαλβίνι.

«Φαίνεται ότι κάποιος από την λίστα με τους προτεινόμενους υπουργούς από τη Λέγκα και τα Πέντε Αστέρια δεν είναι ευπρόσδεκτος από το κατεστημένο, για παράδειγμα ο Πάολο Σαβόνα. Είναι ένας οικονομολόγος τον οποίο σέβεται όλος ο κόσμος…αλλά τι κακό έχει κάνει; Τόλμησε να πει ότι η ΕΕ με τη σημερινή της μορφή δεν λειτουργεί σωστά», έγραψε στη σελίδα του στο Facebook ο Σαλβίνι.

Αρκεί να διαβάσει κανείς μερικές αράδες απο το βιογραφικό του για να αντιληφθεί για ποιόν λόγο ο πρόεδρος Ματαρέλα αποστρέφεται την υποψηφιότητα του Σαβόνα για το υπουργείο Οικονομικών.«Δεν υπάρχει η Ευρώπη, μονάχα η Γερμανία που περιστοιχίζεται από φοβισμένες χώρες», έλεγε Ο Σαβόνα σε συνέντευξή του πριν από περίπου ένα χρόνο εκφράζοντας την πεποίθηση ότι το ευρώ δεν μπορεί να επιβιώσει για πολύ.

«Η Γερμανία δεν έχει αλλάξει την οπτική της για την θέση που κατέχει στην Ευρώπη μετά το τέλος του ναζισμού παρότι εγκατέλειψε την ιδέα να την επιβάλλει στρατιωτικά. Τρεις φορές η Ιταλία βίωσε την επιρροή της γερμανικής κουλτούρας, η οποία καθόρισε την ιστορία της, όχι μόνο από οικονομικής πλευράς με την Τριπλή Συμμαχία το 1882, το Γερμανο-Ιταλικό Σύμφωνο Φιλίας και Συμμαχίας (Χαλύβδινο Σύμφωνο) το 1939 και την Συνθήκη για την ΕΕ (την Συνθήκη του Μάαστριχτ) το 1992. Και είναι αλήθεια ότι κάθε φορά ήταν δική μας επιλογή. Πολύ πιθανό να μη διδασκόμαστε από τα λάθη μας».

Το ευρώ είναι ένα γερμανικό κλουβί

Στην αυτοβιογραφία του που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες στην ιταλική αγορά με τίτλο «Σαν Εφιάλτης και σαν Όνειρο», ο Σαβόνα αυτοπροσδιορίζεται ως «φιλελεύθερος οικονομολόγος», γράφει ότι «το ευρώ είναι ένα γερμανικό κλουβί» και ότι «η Ιταλία χρειάζεται ένα σχέδιο Β’» για την έξοδό της από την ευρωζώνη με το μικρότερο δυνατό κόστος, αν κριθεί αυτό απαραίτητο, καθώς η είσοδός της ήταν ένα «ιστορικό λάθος».

Πολλές από τις απόψεις του για την οικονομία μπορούν να χαρακτηρισούν ως καλασσικές προσεγγίσεις. Αλλά το πρόβλημα για τις αγορές και για τους εταίρους της Ιταλίας είναι η άποψή του για το ευρώ, το οποίο έχει πολλές φορές χαρακτηρίσει ως ένα αποτυχημένο μοντέλο.Ο σχεδιασμός της ευρωζώνης, υποστηρίζει ο Σαβόνα στο βιβλίο του, έγινε ώστε να ικανοποιεί τις ανάγκες μόνο της Γερμανίας.

Στο παρελθόν μάλιστα έχει δηλώσει ότι «αν φτιάξουν την πολιτική ένωση στην Ευρώπη, η Γερμανία θα γίνει σίγουρα μειοψηφία». Ο Πάολο Σαβόνα διαθέτει πλούσιο βιογραφικό με μεγάλη ακαδημαϊκή και επαγγελματική εμπειρία και από πολλές απόψεις θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένας «τυπικός» εκπρόσωπος του κατεστημένου: με εμπειρία σε υπουργική θέση, στην Τράπεζα της Ιταλίας, σε ιδιωτικές τράπεζες και στην ένωση εργοδοτών της Ιταλίας Confindustria.

Μεταξύ άλλων, ο Σαβόνα διετέλεσε υπουργός επί κυβέρνησης Τσιάμπι, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, καθώς και διευθύνων σύμβουλος μεγάλων επιχειρήσεων, ενώ έχει διδάξει στα πανεπιστήμια Perugia, Rome Tor Vergata και Scuola Superiore di Pubblica Amministrazione, είναι διευθυντής σε οικονομικά έντυπα, ερευνητής και συγγραφέας και έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία Οικονομίας.

«Το παρελθόν του Σαβόνα ως σφοδρού επικριτή της ευρωπαϊκής δομής τον καθιστά τον λιγότερο φιλικό προς τις αγορές υποψήφιο», ανέφεραν σε σημείωμά τους προς τους πελάτες τους οι επικεφαλής της ιαπωνικής τράπεζας Mizuho όταν ανακοινώθηκε το όνομά του ως πιθανού υποψηφίου για το υπουργείο Οικονομικών.

Ο πιθανός διορισμός του δεν έχει μόνο αναστατώσει τις ιταλικές αγορές, που ήδη κλυδωνίζονται από τον επικείμενο σχηματισμό αντισυστημικής κυβέρνησης, αλλά και το βαρύ πυροβολικό της ΕΕ, τη Γερμανία.«Έχει μια ρομαντική, σχεδόν συναισθηματική άποψη της Ευρώπης, αλλά είναι πεπεισμένος ότι ο τρόπος που είναι προς το παρόν δομημένη δεν βοηθάει την οικονομία ή τους πολίτες της», λέει ο Φραντσέσκο Γκαλιέτι, ο οποίος είναι επικεφαλής της εταιρείας πολιτικών συμβούλων Policy Sonar και γνωρίζει τον Σαβόνα προσωπικά.

Επιχειρείται πραξικόπημα στην Ιταλία

 Νίκος Κλειτσίκας

Το υπερεθνικό κεφάλαιο τρέμει την Ιταλία, τη νέα κυβέρνηση και το Κυβερνητικό Πρόγραμμα.Μια χωρίς προηγούμενο σε δυτική δημοκρατία πράξη απέναντι στην απόλυτη πλειοψηφία του Ιταλικού λαού και την απόλυτη πλειοψηφία σε Βουλή και Γερουσία για σχηματισμό ιταλικής κυβέρνησης, διαπράττεται από την ευρωπαϊκή δεξιά κι αριστερά για λογαριασμό των ευρωκρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Δόθηκε σε όλα τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους κείμενο δηλώσεων του αναλαμβάνοντας την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης Giuseppe Conte, ου ουδεμία σχέση έχει με τις δημόσιες δηλώσεις του Conte προς τα ΜΜΕ μετά την έξοδό του από το γραφείο του Ιταλού προέδρου της Δημοκρατίας.

Μια ακόμη προσπάθεια χειραγώγησης του ανεξέλεγκτου πλέον πλειοψηφικού πολιτικού συστήματος στην Ιταλία, ως συνέχεια απειλών, εκβιασμών από ολόκληρο τον πλανήτη.Έχουμε μια Ιταλία απέναντι σε όλους, χωρίς καμία φωνή να υποστηρίζει το αναφαίρετο δικαίωμα του ιταλικού λαού να επιλέγει ο ίδιος την κυβέρνηση του.

Η ομιλία του Giuseppe Conte έγινε δημόσια κι είναι συγκεκριμένη… το κείμενο που δόθηκε διέδωσαν ΜΜΕ και δημοσιογράφοι, ποιος ή ποιοι συνέταξαν;Μετά τις απειλές τώρα θέλουν να υποχρεώσουν τη νέα κυβέρνηση να πάρει πίσω όσα περιγράφει το “Σύμφωνο Διακυβέρνησης” μέσω επίδειξης δύναμης ελέγχου των ΜΜΕ;

Αν το κείμενο που δόθηκε σε ΜΜΕ και δημοσιογράφους –απορία… πως δεν κατανόησαν πως ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που άκουσαν και είδαν οι ίδιοι-, γράφτηκε από τον προεδρία για να εφησυχάσει τους ευρωκράτες, τότε έχουμε ουσιαστικά ένα πραξικόπημα.Αν το κείμενο (σημειώσεις) που είχε μπροστά του ο Κόντε ήταν το κείμενο που του επιβλήθηκε, τότε ο Giuseppe Conte αρνήθηκε να το διαβάσει! Ας δούμε τι συμβαίνει:

Το επίσημο κρατικό ειδησιογραφικό πρακτορείο “ANSA” στέλνει σ’ ολόκληρο τον κόσμο τα εξής:

«Ο Giuseppe Conte δέχεται την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, η πρώτη του δήλωση ΚΕΙΜΕΝΟ και ΒΙΝΤΕΟ. Η Ιταλία θα μείνει για πάντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα είμαι ο συνήγορος του ιταλικού λαού» [Giuseppe Conte riceve l’incarico, la sua prima dichiarazione TESTO e VIDEO. “L’Italia resterà sempre nell’Ue”. “Sarò l’avvocato difensore del popolo italiano”, βλέπε: ANSA]

Τη φράση «Η Ιταλία θα μείνει για πάντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση» που δεν ειπώθηκε ΠΟΤΕ, ποιος εφεύρε και πρόσθεσε ως δήλωση του Giuseppe Conte;

Όλα τα ΜΜΕ μεταφέρουν «Θα είμαι ο συνήγορος του ιταλικού λαού, η Ιταλία θα μείνει για πάντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση».Η ναυαρχίδα της ιταλικής αριστεράς (La Repubblica), όπως κι όλες οι εφημερίδες της αριστεράς και δεξιάς προσθέτουν και μάλιστα αποδίδουν σε εισαγωγικά στη δήλωση του Giuseppe Conte φράσεις που ΠΟΤΕ δεν ειπώθηκαν:

«Την αναγκαιότητα να εγγυηθώ στους Ιταλούς χρηματοπιστωτική ασφάλεια και στην Ιταλία την εμπιστοσύνη των αγορών… Την αναγκαιότητα σεβασμού των αρχών του Συντάγματος, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 81 για τους περιορισμούς του προϋπολογισμού» [«la necessità di garantire agli italiani sicurezza finanziaria e all’Italia la fiducia dei mercati…  la necessità di rispettare i principi della Costituzione, compreso l’articolo 81 sui vincoli di bilancio», βλέπε La Repubblica]

Βάζουν στο στόμα του αυριανού πρωθυπουργού δεσμεύσεις που ποτέ δεν διατυπώθηκαν, όπως πως θα ακολουθήσει την ίδια πολιτική λιτότητας της αριστερής κυβέρνησης, χωρίς να θίξει τον προϋπολογισμό, να μην αυξήσει τις συντάξεις, να μην σταματήσουν τα φαραωνικά έργα τσιμέντου και μίζας, να μην θιγούν οι κατεστραμμένες εργασιακές σχέσεις κι ότι περιλαμβάνει το “Σύμφωνο Διακυβέρνησης”.  

To “διασκεδάζει” o “μάγος” του χρηματοπιστωτικού συστήματος Claudio Borghi, βουλευτής της Λίγκας του Salvini, γνωστός ως υπέρμαχος του εθνικού νομίσματος μαζί με τον φίλο του κομμουνιστή και Γερουσιαστή επίσης της Λίγκας, τον Alberto Bagnai:

« 

Είναι υπέροχο να διαβάζεις τα άρθρα που μεταφέρουν προφανώς αυτά που ο Conte  όφειλε να πει και δεν είπε. Και το κάνουν σαν να τα είπε στ’ αλήθεια!  “τον ισορροπημένο προϋπολογισμό που θεσπίζει το Σύνταγμα… συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 81 κ.λ.π.»

[ 

E’ fantastico leggere gli articoli che riferiscono di quello che Conte evidentemente avrebbe dovuto dire e non ha detto. E lo fanno come se lo avesse detto davvero!   “il pareggio di bilancio sancito in costituzione” “compreso l’articolo 81” ecc.]

Ο Giuseppe Palma, κορυφαίος νομικός Συνταγματικού Δικαίου, με 21 βιβλία για αυτά τα θέματα, είναι απόλυτος:«Ο πρωθυπουργός αναλαμβάνει τις πολιτικές ευθύνες απέναντι στο Κοινοβούλιο και τη Γερουσία, αφού ζητεί την ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά κι απέναντι στη χώρα τον λαό…

Το άρθρο 90 του Συντάγματος δεν επιτρέπει παρερμηνείες για τον ρόλο του προέδρου της Δημοκρατίας, αφού ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι υπεύθυνος για τις πράξεις της κυβέρνησης…».

Ο Valerio Onida, πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας:

«Όταν υπάρχει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν μπορεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να επιβάλει πρωθυπουργούς, υπουργούς…Οι υπουργοί είναι καθήκον κι αρμοδιότητα του πρωθυπουργού…».

Που έχουν ρίζα τους αυτές οι απόπειρες ενός πραξικοπήματος στην Ιταλία, όταν η πολιτική κι εκλογική εξαφάνιση της αριστεράς και της δεξιάς, βρίσκεται μπροστά σε μια πραγματικότητα που ξεπερνάει τη φαντασία;

Θα ανατρέξουμε στον Αύγουστο του 2013:«Η διαταγή από την J.P. Morgan: Πολύ σοσιαλισμό στο Σύνταγμα, αλλάξτε το».Da J.P. Morgan l’ordine: troppo socialismo nella Costituzione, cambiatela (byoblu, 9 Αυγούστου 2013)

Κι η πρώτη μεγάλη ήττα ήρθε στην Ιταλία με την απόρριψη από τον ιταλικό λαό της “αναθεωρήσης” του Συντάγματος, για την οποία μπήκαν στη μάχη της υπερψήφισης ο Ομπάμα, ο Γιούνγκερ, το Διευθυντήριο…Σημειώναμε τότε, στο ξεκίνημα της επιβολής “ευρωπαίκού εκσυγχρονισμένου Συντάγματος στην Ιταλία (exΙΤ… η πρώτη μεγάλη ήττα της ευρωπαϊκής “δικαιωματικής”-συμβιβασμένης “αριστεράς”;):

“Συνταγματικές αναθεωρήσεις”… το νέο πεδίο επίθεσης του διευθυντηρίου της Ε.Ε. και των…τραπεζών.Δεν αρκεί η πολιτική της “λιτότητας”, η καταστρατήγηση κάθε αστικού κοινωνικού δικαιώματος, η κατάργηση του κοινωνικού κράτους, των εργασιακών δικαιωμάτων, οι ιδιωτικοποιήσεις όλων των κοινωνικών αγαθών, η εξαφάνιση των δικαιωμάτων σε Υγεία, Παιδεία… η “ελεύθερη αγορά”, το καθεστώς της παγκοσμιοποίησης απαιτεί τις αναθεωρήσεις όλων των κρατών-εθνών, μελών της “μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας”.


“Αυτή τη Συνταγματική αναθεώρηση μας την ζητάει η  Ευρώπη”… ομολογεί ο “αριστερός” δοτός πρωθυπουργός της Ιταλίας, το πρώην στέλεχος της δεξιάς και μασόνος Matteo Renzi. Σύντομα θα ακολουθήσουν -αν πετύχει ο ιταλικός στόχος- οι “Συνταγματικές αναθεωρήσεις” σε όσες χώρες-έθνη έχουν αστικά Συντάγματα, που όμως εμπεριέχουν εμπόδια για την απόλυτη κυριαρχία του κεφαλαίου.


Η Ευρωπαϊκή Ένωση (διευθυντήριο) απαιτεί “μεταρρυθμίσεις” που στοχεύουν: τον περιορισμό της αστικής δημοκρατίας, ισχυρές κυβερνήσεις και κοινοβούλια σε ρόλο επικύρωσης αποφάσεων που λαμβάνονται εκτός των χωρών τους. Πρόκειται για τις “Συνταγματικές αναθεωρήσεις” που επιθυμεί το διεθνές τραπεζικό σύστημα και που οι κυβερνήσεις θα πρέπει να υλοποιήσουν σχετικές “αναθεωρήσεις”, πάντα με περιτύλιγμα τον “εκσυγχρονισμό”, το “ρεαλισμό” και όλα όσα ακούμε και στην πατρίδα μας.

Προφητικός” ο Θύμιος Παπανικολάου, που τότε συνέλαβε το μήνυμα στο περιοδικόΡΕΣΑΛΤΟ:Τα ανδρείκελα του 4ου Ράιχ καταρρέουν… 

Το βροντώδες «ΟΧΙ» των Ιταλών στο δημοψήφισμα (60%), ΔΕΝ αποτυπώνει, απλώς, το ορμητικό λαϊκό ευρωπαϊκό ρεύμα εναντίον των ληστών και δημίων της ΕΕ, αλλά και επιταχύνει τις διαδικασίες κατάρρευσης των μηχανισμών της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης: Τις διαδικασίες κατάρρευσης της ευρωζώνης και της ΕΕ του 4ου Ράιχ. Τις διαδικασίες αυτές ΤΙΠΟΤΑ πλέον δεν μπορεί να τις σταματήσει…

 Ποια είναι τα όπλα σας; Δεν τα βλέπετε;Υπάρχουν! Βρίσκονται σ’ εκείνο το βιβλιαράκι που οι πατεράδες σας το ονόμασαν ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Pietro Ingrao

Κι ενώ ο Παπαδημούλης (ΣΥΡΙΖΑ), το Ευρωπαϊκό Λαϊκό κόμμα της δεξιάς, η iskra της ΛαΕ του Λαφαζάνη ανακάλυψαν τον κακό φασισμό στην υπό συγκρότηση κυβέρνηση της Ιταλίας, σφυρίζοντας αδιάφορα για την εξαφάνιση των αδελφών κομμάτων τους στην Ιταλία -πάντα ένοχος είναι ο λαός που δεν καταλαβαίνει αυτές τις επαναστατικές ηγεσίες-, λίγοι μπορούν και “διαβάζουν” τις εξελίξεις στην Ιταλία που μπορεί να φέρουν την ανατροπή.

Πηγή ανάλυσης και ενημέρωσης η Γεωργια Γκαρδαλινου. Δυστυχώς η δημοσιογραφία, τα ΜΜΕ προσφέρουν απλώς υπηρεσίες στο υπερεθνικό κεφάλαιο (IL GIALLO DEL DISCORSO DI CONTE… για τους ιταλομαθείς τα λέει όλα…).

Σημειώνει η Γεωργία:

Πλάκα στην πλάκα ο Κόντε ξεσκίζει, ήδη μίλησε με όλες τις πολιτικές δυνάμεις παρούσες στα κοινοβούλια κλείνει με ομάδα πολιτών πελατών της Banca d’Etruria που έχασαν τις αποταμιεύσεις τους με το bail in, αύριο θα δει τον Ιταλό ομόλογο του Στουρνάρα και διαβεβαίωσε ότι όποιος εξαπατήθηκε θα αποζημιωθεί.

*  Banca Etruria, 35mila toscani hanno perso tutto [Τράπεζα Etruria, 35.000 πολίτες της Τοσκάνης έχασαν τα πάντα]
Ιδιοκτήτης της Τράπεζας που κατέκλεψε τους πολίτες ήταν ο μπαμπάς της αριστερής υπουργού… η οποία ήταν και μέτοχος… κι έγινε υπουργός της αριστερής κυβέρνησης για χατήρι του “αριστερού” τραπεζίτη μπαμπά της…Καλά, οι εγχώριοι αναλυτές, οι περισπούδαστοι των “ταξικών αγώνων” που ανησυχούν για τους “ακροδεξιούς” της Λίγκας, “δεν διαβάζουν”;

Το “όποιος εξαπατήθηκε θα αποζημιωθεί” είναι κρυπτογραφημένο; Η τράπεζα της αριστεράς που έστειλε στον τάφο πολίτες, που κατέκλεψε αποταμιεύσεις… πως θα “αποζημιωθεί” αν όχι από “εθνικό νόμισμα“; Θα τους δώσει χρήματα η ιδιωτική εταιρία στην οποία οι ευρωκράτες ανάθεσαν την εκτύπωση χαρτιού που βάπτισαν νόμισμα;

Σήμερα στην Ιταλία έχουμε μια ανοικτή σύγκρουση, μια μάχη με τις ΗΠΑ κι η Ιταλία είναι ταγμένη στις υπηρεσίες των ΗΠΑ.Όμως, ένα πλειοψηφικό σχήμα δίνει τη μάχη, ας βρεθούν κάποιοι, αν όχι κόμματα έστω ένα έλληνας πολιτικός που θα πάψει να στηρίζει τις ΗΠΑ και τον πόλεμο εναντίον της προσπάθειας στην Ιταλία.
Σ’ αυτή τη μάχη είναι μόνοι τους στην Ιταλία…

 Σχετικά άρθρα του Νίκου Κλειτσίκα :

Ιταλία: Giuseppe Conte… και τώρα;

*Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη: Ιταλία!

Ματέο Σαλβίνι: Είμαι πραγματικά νευριασμένος

0

Ο Πρόεδρος της Ιταλίας Σέρτζιο Ματαρέλα, προφανώς με εντολή άνωθε, βάζει προσκόματα στην τοποθέτηση του παλαίμαχου όσο και σεβάσμιου ευρωσκεπτικιστή οικονομολόγου Πάολο Σαβόνα στην καίρια  θέση του υπουργού οικονομικών της Ιταλίας, φοβούμενος ότι, ο τελευταίος θα οδηγήσει σε Italexit.

Ο επικεφαλής  της Λέγκα Ματτέο Σαλβίνι, του οποίου η δημοτικότηα αυξάνενεται ραγδαία,  έγραψε  στο Facebook ότι “είναι πραγματικά νευριασμενος”, με αναφορά, προφανώς, στο θέμα αυτό. 

Ο εντολοδοχος Πρωθυπουργός του συνασπισμού της Λέγκα με το κίνημα των Πέντε Αστέρων Κόντε, θα πρέπει να βρει μια λύση μέσα στο αμέσως επόμενο διάστημα, για να παρουσιάσει την σύνθεση της κυβέρνησης στον πρόεδρο Ματαρέλλα, και να λάβει το απαιτούμενο “πράσινο φως”.

Αν ο συστημικός Πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα επιμείνει στην άρνησή του για το διορισμό του Σαβονα, είναι ανοιχτά πολλά ενδεχόμενα, ακόμα και η διενέργεια νέων εκλογών, οι οποίες όμως δεν συμφέρουν στο Ευρωϊερατείο αφού όλα δείχνουν ότι ο ευρωσκεπτικιστής Σαλβίνι θα θριαμβεύσει.

Süddeutsche Zeitung: Το δίλημμα του Σολτς για την Ελλάδα

0

“Το δίλημμα του Σολτς με την Ελλάδα” επιγράφεται άρθρο της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung, που εξηγεί την αμφίσημη στάση του Βερολίνου απέναντι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).Η εφημερίδα του Μονάχου γράφει ότι στο τελευταίο Eurogroup ο νέος Γερμανός υπουργός Οικονομικών Όλαφ Σολτς είπε “όχι” σε δύο βασικές απαιτήσεις του ΔΝΤ σε σχέση με την Ελλάδα: “Σύμφωνα με κύκλους της ΕΕ ο Σολτς αρνήθηκε να παρατείνει την περίοδο αποπληρωμής των ήδη δοθέντων δανείων στα 15 χρόνια.

Κατά τη γερμανική άποψη μία παράταση έως τρία χρόνια θα ήταν αρκετά. Επίσης ο υπουργός Οικονομικών τάχθηκε κατά της απαίτησης του ΔΝΤ να συνδεθούν αυτομάτως οι διευκολύνσεις για το χρέος με τους μελλοντικούς δείκτες ανάπτυξης. Τη σχετική πρόταση είχε υποβάλει η Γαλλία από κοινού με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)”.

Συνεπώς, εκτιμά η Süddeutsche Zeitung, ο Σολτς βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: από τη μία πλευρά θέλει να συμμετάσχει το ΔΝΤ με κεφάλαια στο ελληνικό δανειακό πρόγραμμα. Από την άλλη πλευρά δεν είναι διατεθειμένος να δεχθεί τις απαιτήσεις του ΔΝΤ. Ιδιαίτερη σημασία, σε όρους εσωτερικής πολιτικής, έχει το ότι η Ομοσπονδιακή Βουλή είχε συναινέσει στο δανειακό πρόγραμμα μόνο υπό τον όρο ότι θα παρέμενε το ΔΝΤ. Επιπλέον η συμμετοχή του Ταμείου θα έστελνε ηχηρό μηνυμα στις διεθνείς αγορές, οι οποίες θα επιδοκίμαζαν το γεγονός ότι και το Ταμείο θεωρεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος”.

Ματεό Σαλβίνι : “Κακό νόμισμα το ευρώ”

0

Η  Λέγκα του Βορρά, όσο και το κόμμα των Πέντε Αστέρων, έχουν καταγγείλει με συγκεκριμένα στοιχεία την Γερμανία για ποδηγέτηση της ζώνης του ευρώ και έχουν αποδείξει ότι ενώ στην Γερμανία υπήρξε ανάπτυξη αντίθετα στην Ιταλία οι οικονομικές συνθήκες γίναν χειρότερες. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση στο παρελθόν του ηγέτη της Λέγκα του Βορρά Σαλβίνι, ότι το ευρώ είναι ένα κακό νόμισμα. Και το ερώτημα που τίθεται είναι ότι εάν δεν μπορεί να αντέξει η Ιταλία με την τόσο ισχυρή οικονομία την πίεση του ευρώ, πως μπορεί να την αντέξει η Ελλάδα που μέσα στην ευρωζώνη κτυπήθηκε καίρια τόσο η βιομηχανία της, η όποια βιομηχανία τέλος πάντων είχαμε, όσο και η πρωτογενής παραγωγή!

Τόσο η Λέγκα του Βορρά, όσο και το κόμμα των Πέντε Αστέρων, έχουν δεσμευθεί στο πρόγραμμά τους να μειώσουν το χρέος της Ιταλίας όχι με φόρους και λιτότητα, όπως κάνουν αποτυχημένα στην Ελλάδα για οκτώ ολόκληρα χρόνια οι κυβερνήσεις των μνημονίων οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με ενίσχυση του ΑΕΠ, ενώ προβλέπονται μέτρα για την στήριξη των δαπανών των νοικοκυριών! Θέτουν ευθέως, λοιπόν, ζήτημα προς την Ε.Ε. επαναδιαπραγματεύσεως των ευρωπαϊκών συνθηκών ώστε να επιτρέπεται περιορισμένο έλλειμμα ώστε να στηρίζονται τα σχέδια της νέας ιταλικής κυβερνήσεως για τις δαπάνες.Επι πλέοον απαιτούν από την ΕΚΤ τη διαγραφή χρέους ύψους 250 δις !

Η νέα ιταλική κυβέρνηση εάν και εφόσον σχηματιστεί και παραμείνει σταθερή στις θέσεις της και δεν προδώσει την θέληση του ιταλικού λαού όπως συνέβη στην περίπτωση της Ελλάδας, τότε θα υπάρχει σφοδρή σύγκρουση στην Ευρώπη, η οποία δεν αντέχει την έξοδο της Ιταλίας από την ευρωζώνη. Η Ιταλία, για όσους δεν το γνωρίζουν, έχει τριπλάσιο χρέος από την Ελλάδα, αλλά το χρέος της αυτό είναι σε ιταλικά κρατικά ομόλογα κυρίως και είναι χρέος προς ιδιώτες και όχι σε κράτη. Πράγμα που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή έχει την δυνατότητα να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα και να προχωρήσει σε μία προσπάθεια ανατάξεως της εθνικής της οικονομίας εκτός ευρωζώνης.

Σκληρές θέσεις στο ζήτημα των λαθρομεταναστών

Σκληρές είναι οι θέσεις και των δύο κομμάτων στο ζήτημα των λαθρομεταναστών, αφού απαιτούν την αναγκαστική και αυτόματη μετεγκατάσταση των αιτούντων άσυλο μεταξύ όλων των κρατών της Ε.Ε. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, στην Ιταλία υπάρχουν περισσότεροι από 500.000 παράνομοι μετανάστες, οι οποίοι πρέπει είτε να επαναπατριστούν, είτε δίκαια να εγκατασταθούν σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Ακόμη μεταξύ άλλων ζητούν φορολογικούς συντελεστές 15% και 20% για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα αντιστοίχως, καθώς και την έκδοση βραχυπρόθεσμων κρατικών ομολόγων για αποπληρωμή χρέους του κράτους σε εταιρείες και ιδιώτες.

Η άλλη όψη της επίθεσης στον Μπουτάρη

0
Γράφει ο Βαγγέλης Γεωργίου

Πρόσφατα, τρέχοντας βιαστικά προς τον σταθμό του μετρό στη Δάφνη είδα λίγα μέτρα πιο κει έναν οδηγό ταξί να κυνηγάει στη μέση του δρόμου τον πελάτη του. Από αυτά που άκουγα ο τελευταίος φαίνεται δεν πλήρωσε, οπότε ο αυτοκινητιστής είχε δίκιο. Όταν όμως τον πρόλαβε, αντί να καλέσει την αστυνομία, τον έριξε κάτω και άρχισε να τον χτυπάει.

Εγώ βιαζόμουν αλλά από την άλλη κανείς δεν πλησίασε να σταματήσει το «κακό». Γύρισα τότε πίσω και κατευθύνθηκα γρήγορα προς τον αδικημένο πλην ανεξέλεγκτο οδηγό, να τον απωθήσω. Το πλήθος απλά παρακολουθούσε την «ταινία». «Δώσε τα λεφτά μου ρε πούστη!» του λέει ο ταξιτζής και ο πεσμένος πελάτης απαντάει «θα σε πληρώσω αν μου κόψεις απόδειξη που σου ζήτησα»!

Κοιτάω έκπληκτος τον οδηγό και τον ρωτάω: «καλά, δεν του έκοψες απόδειξη;». Ο οδηγός σαστισμένος δεν μου απάντησε αλλά συνέχιζε να βρίζει τον άνθρωπο, υποχωρώντας όμως προς το ταξί του, διότι καταλάβαινε ότι η πλάστιγγα έγερνε εναντίον του. Το πλήθος άρχισε να πλησιάζει όταν αισθάνθηκε την αδικία. Ειδάλλως ο ξυλοδαρμός θα ήταν «δικαιολογημένος»; Τα όσα ακολούθησαν δεν έχουν σημασία, αλλά είναι ένα περιστατικό όπου άνετα φτιάχνονται θεωρίες. «Οι αλήτες ταρίφες», «το αμέτοχο πλήθος», «η απροστάτευτη κοινωνία», η «έλλειψη ελέγχων» κτλ κτλ.

Ας πάμε στο πρόσφατο απολύτως καταδικαστέο βίαιο περιστατικό σε βάρος του Γιάννη Μπουτάρη. Γιατί άραγε ελάχιστοι έσπευσαν να τον βοηθήσουν όταν δέχθηκε την επίθεση; Το ερώτημα είναι κρίσιμο όχι από ποινικής, αλλά από πολιτικής απόψεως. Όλα δείχνουν ότι η ανοχή στη βία που επέδειξαν οι παριστάμενοι συνδέεται με το γεγονός ότι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης έχει υιοθετήσει κατά καιρούς μία προκλητική ρητορική.

«Είναι για ξύλο«

Υπενθυμίζουμε ότι το 2016 είχε δηλώσει ότι «ο Μητροπολίτης Σεραφείμ είναι για ξύλο, τι να τον κάνεις;». Σε συνέντευξη του στο GreekReporter θέλησε -και ορθώς έπραξε- να δώσει ένα μήνυμα φιλίας σε Τούρκους και Εβραίους. Εξάλλου, στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν τα σημάδια της παρουσίας αυτών των εθνοτήτων. Υπάρχει μεγάλη απόσταση, όμως, από αυτή την πρόθεση μέχρι τη δήλωσή του: «χέστηκα/δεν δίνω δεκάρα (I give no shit) για το αν ο Κεμάλ Ατατούρκ σκότωσε ή όχι Έλληνες». Δεν είναι πρόκληση η πρότασή του να μετονομαστεί η οδός Αποστόλου Παύλου σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ;

Δεν είναι άραγε όλα αυτά άσκηση φραστικής βίας σε βάρος όσων Ελλήνων έχουν προγόνους σφαγιασθέντες από τον Κεμάλ; Γιατί κατηγορούμε όσους ακροδεξιούς αμφισβητούν ότι στην εξέγερση του Πολυτεχνείου οι χουντικοί δολοφόνησαν δεκάδες. Πώς θα κρίναμε άραγε κάποιον που θα έλεγε στα μούτρα των γονιών του Φύσσα ότι δεν δίνει δεκάρα που ο χρυσαυγίτης έσφαξε τον γιο τους;

Στην προχθεσινή ομιλία του στο Δημοτικό Συμβούλιο, μετά την επίθεση, δήλωσε -ορθώς κατ’ εμέ- πως πρέπει να αγαπήσουμε τη διαφορετικότητα. Το πρόβλημα όμως με τον δήμαρχο, δεν είναι ότι συχνά εκφράζει «αιρετικές» απόψεις, όπως έχει κάθε δικαίωμα. Το πρόβλημα, όπως ενδεικτικά προκύπτει από τα παραπάνω, είναι ότι ο δήμαρχος συνθλίβει την εντοπιότητα παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως σταυροφόρο του αγαπάτε αλλήλους. Το γεγονός αυτό, λοιπόν, δεν δικαιολογεί επουδενί την επίθεση εναντίον του, αλλά ίσως εξηγεί την ανοχή που επέδειξαν οι παρευρισκόμενοι.

Ο λόγος του πρωθυπουργού

Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι οι δράστες «δεν είναι ούτε αγανακτισμένοι πολίτες, ούτε συγκεντρωμένο πλήθος. Είναι απλά ακροδεξιοί τραμπούκοι που πρέπει να βρεθούν άμεσα αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους». Βεβαίως και πρέπει να βρεθούν αντιμέτωποι με τις πράξεις τους, αλλά η βία δεν είναι ούτε δεξιά ούτε αριστερή. Το δημοκρατικό καθεστώς οφείλει να επιδεικνύει μηδενική ανοχή στη βία, όποιο ιδεολογικό πρόσημο κι αν βάζουν οι δράστες.

Οι δράστες, λοιπόν, της βιαιοπραγίας εναντίον του Μπουτάρη είναι σίγουρα τραμπούκοι, επειδή αυτό προκύπτει από την πράξη τους, αλλά από που προκύπτει ότι δεν ήταν αγανακτισμένοι; Μπορεί κάποιοι από αυτούς να ήταν οργανωμένοι ακροδεξιοί, αλλά γενικά η εικόνα παρέπεμπε σε όχλο και σε αγανακτισμένους, χωρίς αυτό να αποτελεί κατ’ ουδένα τρόπο δικαιολογία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο άνδρας που κρατούσε το κοριτσάκι στην αγκαλιά του, ενώ προπηλάκιζε τον δήμαρχο.

Δεν γνωρίζω την ιδεολογία, εάν έχει, του 36χρονου από τη Γεωργία, που χτύπησε τον δήμαρχο και στη συνέχεια διέρρηξε ένα κρεοπωλείο. Για τους μέχρι τώρα συλληφθέντες που συμμετείχαν στον ξυλοδαρμό, πάντως, «από την μέχρι στιγμής έρευνα της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης δεν έχει προκύψει εμπλοκή σε ακροδεξιά οργάνωση» όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ του ο Θοδωρής Παναγιωτίδης.

Γιατί ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ανοίγει τη βεντάλια των υπευθύνων; Τι συμβαίνει με όσους έβλεπαν ή υποστήριζαν τους δράστες πίσω από τα δέντρα, βλέποντας έναν ηλικιωμένο πεσμένο να υφίσταται βιαιοπραγία; Αυτοί είναι δεξιοί, αριστεροί, παοκτζήδες ή φιλελεύθεροι; Ή μήπως καμουφλάριζαν υποκριτικά την αγανάκτησή τους για τα «διαμάντια» που έχει εκστομίσει ο δήμαρχος, απλά βλέποντας παραμένοντας άπραγοι;

Ο λόγος των «φιλελεύθερων»

Και μια και μιλάμε για φιλελεύθερους, ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης παροτρύνει να «προστατέψουμε την έστω κουτσή φιλελεύθερη δημοκρατία μας». Έγραψε πως «η ανοχή στη βία, λεκτική και σωματική, πρέπει να σταματήσει […] όσοι ενθαρρύνουν και υποδαυλίζουν το μίσος και τον διχασμό πρέπει να τιμωρούνται». Με αυτή τη λογική θα πρέπει να τιμωρηθεί και ο Γιάννης Μπουτάρης για το «ξύλο» που θέλει να ρίξει στον Μητροπολίτη Πειραιώς; Θα πρέπει να τιμωρηθεί για τη δήλωσή του ότι δεν θα έκοβε το σκοινί εάν έβλεπε τον Πάνο Καμμένο σε κρεμάλα;

Στον αυτοπροσδιοριζόμενο «προοδευτικό χώρο» αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ έκαναν λόγο για «τρίκυκλα», παραλληλίζοντας την πεζοδρομιακή επίθεση στον Μπουτάρη με την οργανωμένη από το κράτος-παρακράτος δολοφονική επίθεση στον Γρηγόρη Λαμπράκη στη μακρινή δεκαετία του 1960. Ιστορικά άδικος παραλληλισμός για έναν πραγματικό αριστερό που έχασε την ζωή του ακριβώς επειδή δεν δίσταζε να αντιπαρατεθεί στη τότε κρατική εξουσία.

Η ΝΔ έπρεπε να διανθίσει την ανακοίνωσή της μιλώντας για «φασιστική επίθεση» και για κυβερνητική «ανομία που έχει ξεπεράσει κάθε όριο λόγω της απαράδεκτης ανοχής» στη βία. Αφενός η φασιστική ιδεολογία δεν μονοπωλεί τη βία και αφετέρου δεν έχει μόνο η σημερινή κυβέρνηση το «προνόμιο» να μονοπωλεί την «ανοχή» στη βία. Άλλωστε και ο δολοφόνος Γιάννης Καλαμπόκας ήταν νεοδημοκράτης και όχι χρυσαυγίτης.

Η ιδεολογικοποίηση της επίθεσης

Προφανώς, όμως, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν χρειάστηκε να μελετήσει τον Στάνλεϊ Πέην περί φασισμού. Πέταξε ιστορικούς χαρακτηρισμούς, ώστε να πει κάτι και αυτή, συλλέγοντας και του λόγου της μερικά coins. Η δε τοποθέτηση του ΚΚΕ ήταν πιο λιτή και σχετικά αναλογικότερη της περίπτωσης. Με ανακοινώσεις από τον λεγόμενο γραφικό/ακροδεξιό/μεταναζιστικό χώρο δεν θα ασχοληθώ, αποπνέουν τη δυσοσμία του μολυσμένου Θερμαϊκού.

Ο πολιτικός κόσμος, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Μπουτάρη και πολλών «κλικτιβιστών» -εκ των οποίων κάποιοι μάλλον θα έμεναν άπραγοι- υπεριδεολογικοποίησαν μια επίθεση και αγιοποίησαν έναν αμφιλεγόμενο τοπικό άρχοντα. Γιατί; Η προστασία ενός ανθρώπου από μια πεζοδρομιακή επίθεση δεν πρέπει να είναι μαρκεταρισμένος ύμνος στη δημοκρατία, αλλά αυτονόητη καθημερινότητα, όπως ακριβώς και με τον υποτιθέμενο «τζαμπατζή» επιβάτη που προανέφερα. Δεν πρόκειται τόσο για περιστατικό τύπου Κασιδιάρη αλλά για πράξη του κοινού ποινικού δικαίου, όπως φαίνεται και από το προφίλ των δραστών.

Οι κομματικές αναγνώσεις της επίθεσης ποικίλουν λες και μιλάμε για πολλές διαφορετικές περιπτώσεις. Έτσι, η δημοκρατία παραμένει πεσμένη όπως ένας ανήμπορος ασπρομάλλης ηλικιωμένος που τον έριξαν κάτω. Το ζήτημα είναι πρωτίστως ποινικό και όχι πολιτικό. Πολιτικό θα είναι όταν οι Σαλονικείς στείλουν -με την ψήφο τους- τον Μπουτάρη πίσω στα αμπέλια του -που του ταιριάζει καλύτερα- και όχι στο νοσοκομείο. Εκεί δεν πρέπει να στέλνεται κανένας όποια πολιτική ιδεολογία και αν έχει και όσο προκλητική ρητορική κι αν χρησιμοποιεί.

Πηγή:https://slpress.gr

Οι «τραμπούκοι» που «λίντσαραν» τον Μπουτάρη…

0

 «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί»!

Με υστερικούς βρυχηθμούς και τρομοκρατικούς αλαλαγμούς στήνονται στο εδώλιο, από όλες τις δυνάμεις του καθεστώτος, οι «τραμπούκοι» που «λιντσάρισαν» τον Μπουτάρη…

Όλα τα ΜΜΕ (οι γενίτσαροι του κατοχικού καθεστώτος) ΚΑΙ το ΣΥΝΟΛΟ του «δημοκρατικού» πολιτικού κόσμου (τα ανδρείκελα και το διακοσμητικό ντεκόρ του 4ου Ράιχ), σαν λυσσασμένα σκυλιά, κατασπαράζουν τους «τραμπούκους» και τους «ακροδεξιούς»…
Οι τελευταίοι (οι ακροδεξιοί) έσπευσαν τάχιστα να δώσουν άλλοθι στους «δημοκρατικούς» απατεώνες και στις πολύχρωμες πόρνες του καθεστώτος…

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί»!

Ασκείτε την πιο κτηνώδη ΒΙΑ (οικονομική, πολιτική, ψυχολογική, αλλά και φυσική) εναντίον του ελληνικού λαού και αφρίζετε λυσσαλέα εναντίον μιας βίαιης λαϊκής έκρηξης…

Βεβαίως, θεωρείτε ανάξιο λόγου να συνδέσετε τη ΒΙΑ που ασκείτε ανελέητα εσείς με τη βία των «τραμπούκων»…

Θα υπήρχε αυτή η βία των θυμάτων («τραμπούκων») αν δεν υπήρχε η δική σας αχαλίνωτη, καθημερινή και κτηνώδης βία σας;

Θα υπήρχε το «λιντσάρισμα» του Μπουτάρη αν ο ίδιος ο Μπουτάρης δεν είχε συστηματικά, χρόνια και μοχθηρά λιντσάρει το λαό της Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα τους Πόντιους;

Δολοφονείτε ανελλιπώς και ανηλεώς τον ελληνικό λαό, ισοπεδώνετε βάναυσα την ελληνική κοινωνία, την Ιστορία και τον Πολιτισμό της χώρας, έχετε επιδοθεί, σαν εκτελεστικά όργανα του 4ου Ράιχ, σε ένα πολυκέφαλο και άγριο λιντσάρισμα της Σκέψης και της Συνείδησης, του πνεύματος και του σώματος των Ελλήνων ΚΑΙ έχετε το αβυσσαλέο ΘΡΑΣΟΣ να στιγματίζετε σαν «τραμπούκους» και «ακροδεξιούς» όσους τολμούν να απαντήσουν στη δική σας ΒΙΑ με την ΑΝΤΙ-ΒΙΑ της λαϊκής ΟΡΓΗΣ…

Έχετε μετατρέψει την Ελλάδα σε αποικία των μαφιόζων του χρήματος και προτεκτοράτο του 4ου Ράιχ, και από την άλλη βρυχάστε λυσσασμένα εναντίον εκείνων που μέσα στην απελπισία τους (αυτή που εσείς τους έχετε οδηγήσει) δεν βλέπουν άλλη διέξοδο αντίστασης παρά την ΑΠΟΓΝΩΣΗ της βίαιης ΠΡΑΞΗΣ: Το πρώτο σπέρμα ανάπτυξης ενός ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ της λαϊκής ΑΝΤΙ-βίας, της επαναστατικής αυτό-άμυνας…

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το κλειδί που ερμηνεύει αυτό το υστερικό σας λιντσάρισμα εναντίον των «τραμπούκων»: ΤΡΕΜΕΤΕ μήπως αποτελέσει το έναυσμα και το «παράδειγμα» για μια ΓΕΝΙΚΗ ανάφλεξη της λαϊκής ΟΡΓΗΣ.

Γνωρίζετε ότι η συσσωρευμένη και συμπιεσμένη λαϊκή ΟΡΓΗ, μια σπίθα περιμένει για να εκραγεί και να απλωθεί σε όλη την ελληνική κοινωνία…

Είναι ο πανικός σας, λοιπόν, που τροφοδοτεί τη λύσσα σας και επιχειρείτε με αυτό το κρούσμα εναντίον του Μπουτάρη να τρομοκρατήσετε, να δυσφημήσετε και να στιγματίσετε κάθε λαϊκή εκδήλωση εναντίον σας, σαν «τραμπουκισμό» και «φασισμό»…

Εναγωνίως αγωνίζεστε να «κλειδώσετε» τη λαϊκή ΟΡΓΗ στα καλούπια της κατοχικής «νομιμότητας»: Δηλαδή στα καλούπια της δικής σας πολυεδρικής, καθημερινής και κτηνώδους ΒΙΑΣ…

Και στο έργο αυτό έσπευσαν, ΑΜΕΣΑ, να σας βοηθήσουν οι πολύχρωμοι Φιλισταίοι της «δημοκρατικής ηθικής», καθώς και οι «κομμουνιστές» έμποροι της «αστικής νομιμότητας», δηλαδή της κατοχικής ΒΙΑΣ…

Έσπευσαν και αυτοί οι έμποροι της «κομμουνιστικής» μιζέριας να συνταχθούν με το λυσσασμένο σκυλολόι του καθεστώτος και να μιλήσουν για το νόμο του Λιντς…

Γι αυτούς κάθε λαϊκή εκδήλωση που δεν είναι «κλειδωμένη» στα δικά τους κομματικά καλούπια δεν αναπτύσσει το «Κίνημα»…

Μιλούν αυτοί για κίνημα και αγώνες όταν επί χρόνια εφαρμόζουν τη συνταγή της θανατικής καταδίκης κάθε λαϊκού αγώνα. Δηλαδή τη συνταγή του «κλειδώματος» της λαϊκής οργής και ενεργητικότητας στο μπουκάλι των κομματικών και συνδικαλιστικών παρελάσεων (της καθεστωτικής «νομιμότητας»).

Γι αυτό αυτοί οι «κομμουνιστές» παραμένουν «βαλσαμωμένοι» στη μιζέρια τους και ενώ ο κόσμος καίγεται αυτοί, αντί να ζωντανέψουν, πεθαίνουν και αφανίζονται…

Και όσο αφανίζονται τόσο και πιο απελπισμένα αναζητούν τη σωτηρία από το καθεστώς, τόσο και πιο δραματικά ενσωματώνονται στη Νέα Τάξη…

Πηγή:http://resaltomag.blogspot.gr

Ο νόμος «περί ρατσισμού» και η Κερκόπορτα για νέα «ήθη» και «αξίες»

0

Από τον
Χαράλαμπο (Χάρη) Κατσιβαρδά*

Η σκόπιμη απαλοιφή της ιστορικής μνήμης ενός λαού συνιστά μια μορφή συνειδησιακού εγκλήματος, διότι καταργεί την ιστορική αυτεπίγνωση ενός έθνους από τις ζέουσες συνιστώσες του (όπως η μνήμη), οι οποίες συγκροτούν de facto την ιστορική ταυτότητα, αλλά και εν γένει την αενάως ζωτική συνέχειά του στον χρόνο.

Η τεχνητή αποσιώπηση του παρελθόντος, εκ των διοικούντων διευθυντηρίων, καλλιεργεί λήθη στις επιγενόμενες γενιές, ακριβώς για να μη γνωρίζει ο σύγχρονος πολίτης το παρελθόν του, τη διαλεκτική σχέση του με τις ρίζες του και τη συλλογική εθνοτική καταγωγή του, με αποτέλεσμα, όντας μη αφυπνισμένος, αλλά αφιονισμένος εις το έρεβος της υπερεκχειλίζουσας αγνοίας του, να καθίσταται ευεπίφορος στην ισοπεδωτική προπαγάνδα των οικονομικών ελίτ.

Είναι λοιπόν πρόδηλο ότι ένας πολίτης δίχως αναφορά στη ζώσα παράδοσή του και στους θυσιασθέντες προπάτορές του εκφυλίζεται απλώς σε ένα πειθήνιο όργανο, το οποίο θα άγεται και θα φέρεται από τον εκάστοτε επίδοξο ταγό, τελούντα σε διατεταγμένη υπηρεσία, ως έμμισθο φερέφωνο εκ των ισχυρών υπερεθνικών εντολέων του, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τους πολιτισμούς και τους λαούς ως μια άμορφη υδαρή μάζα ατόμων με αποχαλινωμένες καταναλωτικές ανάγκες, χωρίς ικμάδα αντίστασης.

Η μη μνεία στη Γενοκτονία των Ποντίων συνιστά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, υπό των αρχιτεκτόνων του σοβούντος και επιμελώς μεθοδευμένου βίαιου ακρωτηριασμού της συλλογικής ιστορικής μνήμης.

Η υποτίμηση της θυσιαστικής αυταπάρνησης ενός λαού, ο ηρωισμός ο οποίος αναβλύζει από τις ρανίδες του αίματος των σφαγιασθέντων, με αντιστάθμισμα την ελευθερία από τον υποτελή και επαίσχυντο ζυγό των κατακτητών, συνιστά σήμερα ανοσιούργημα εκ των αυτουργών του εθνομηδενισμού.

Η φετιχοποίηση ορισμένων εκ των ατομικών δικαιωμάτων και η εργαλειοποίηση αυτών, όπως λόγου χάριν ο σεξουαλικός προσανατολισμός, που δήθεν αντιπαρατίθενται σε έτερες αξίες, συνιστούν μια αισχίστου είδους μορφή σύγχρονης προπαγάνδας, η οποία σκοπεί στην πλύση εγκεφάλου, στον εκμαυλισμό και στην πλήρη αιχμαλωσία του πνεύματος και της διανόησης των λαών.

Η αναγόρευση αμιγώς των σεξουαλικών δικαιωμάτων των μειοψηφιών ως μείζονος κοινωνικού ζητήματος και η άνευ ετέρου τινός, διά των ΜΜΕ, επιβολή διά ποινής κοινωνικού αποκλεισμού και στίγματος ως φασίστα και αντιφρονούντα οιουδήποτε ψελλίσει εμπεριστατωμένα, στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου, μια διαφορετική άποψη άγουν την κοινωνία μας προς μια μορφή ολοκληρωτισμού.

Η ποινικοποίηση του διαφορετικού, η ανοχή του αντιφρονούντος υπό την κατά το δοκούν ερμηνεία του νόμου «περί ρατσισμού» αποτελεί την Κερκόπορτα για την εγκαθίδρυση ενός νέου Σιδηρού Παραπετάσματος, με νέα «ήθη» και «αξίες», οι οποίες αποβλέπουν στο να σκέπτονται και να βουλεύονται οι άνθρωποι αγεληδόν.

Πηγή:http://www.dimokratianews.gr

Η αρχή του ΤΕΛΟΥΣ των δωσίλογων του 4ου Ράιχ

0
Όλες οι δωσίλογες πόρνες της ελληνικής αποικίας, όλων των ποικιλιών και χρωμάτων (πολιτικές, δημοσιογραφικές, ακαδημαϊκές και CIA), καταδικάζουν, πανικόβλητες, τον προπηλακισμό του Μπουτάρη…
Καμία έκπληξη, το αντίθετο θα ήταν περίεργο…
Ο Μπουτάρης αποτελεί ένα από τα πιο κραυγαλέα συμπτώματα της νεοταξικής κοπριάς και μία από τις πλέον μοχθηρές γκριμάτσες των δωσίλογων του 4ου Ράιχ…
Η καθεστωτική υστερία, βεβαίως, ΥΠΕΡ του Μπουτάρη δεν οφείλεται μόνο στην καθεστωτική αλληλεγγύη ανάμεσα στις ποικιλίες του δωσιλογισμού και των ιπποκόμων του 4ου Ράιχ…

Οφείλεται και στον ΤΡΟΜΟ τους.

Στον Μπουτάρη διακρίνουν τα προμηνύματα από το ξεχείλισμα της λαϊκής ΟΡΓΗΣ η οποία απειλεί να σαρώσει όλα τα παράσιτα των πολιτικών απατεώνων και όλους αυτούς που προπηλακίζουν και δολοφονούν ανελέητα, καθημερινά και επί χρόνια τον ελληνικό λαό και την ελληνική κοινωνία…

Που δολοφονούν, ιδιαίτερα βάναυσα, ακόμα και το μυαλό και τις ψυχές των ανθρώπων, την ίδια την ανθρώπινη υπόσταση, την ίδια τη Σκέψη και τη Λογική…

Γι αυτούς τους ανελέητους, μοχθηρούς και δολοφονικούς προπηλακισμούς των θυμάτων κανένας δεν μιλάει…

Όταν τα θύματα εκδηλώνουν την ΟΡΓΗ τους εναντίον των δολοφόνων τους τότε οι καθεστωτικές ύαινες και οι πόρνες τους ξεσηκώνονται και ουρλιάζουν για «ακροδεξιά» και «φασιστική» τρομοκρατία κ.λπ…

Τότε οι σύγχρονοι ΦΑΣΙΣΤΕΣ, οι εκτελεστές και τα φερέφωνα του 4ου Ράιχ, σηκώνουν τα «σκιάχτρα» που έχουν κατασκευάσει. Αυτά του παρωχημένου φασισμού του 3ου Ράιχ, καθώς και τα τρομοκρατικά ιδεολογήματα του ΥΠΕΡ-εθνικού κεφαλαίου: Του «ρατσισμού», της πολυπολιτισμικότητας, των «δικαιωμάτων» κάθε διαστροφής και CIA…

Όλος αυτό ο «θρήνος» για τον προπηλακισμό του Μπουτάρη αναδίδει την μπόχα της αβυσσαλέας καθεστωτικής ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ, αν τεθεί το ακόλουθο ερώτημα: Οι προπηλακισμοί εναντίον των δωσίλογων της Γερμανικής κατοχής (από τον ελληνικό λαό) ήταν κατακριτέοι και «φασιστικοί» ή ΝΟΜΙΜΕΣ εκδηλώσεις της λαϊκής ΒΙΑΣ, εκδηλώσεις ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ;;;
Ο Μπουτάρης, αλήθεια, καθώς και όλο το σημερινό κατοχικό καθεστώς του 4ου Ράιχ (καθεστώς των μαφιόζων του χρήματος, των ληστών και δήμιων της ανθρωπότητας), σε τι διαφέρουν από τους δωσίλογους της γερμανικής κατοχής;
Διαφέρουν μόνο στη δολιότητα και σε κάποια χαρακτηριστικά «Μορφής». Τότε είχαμε μια «φυσική» στρατιωτική κατοχή, ενώ σήμερα η ΚΑΤΟΧΗ είναι με τα σύγχρονα τανκς του 4ου Ράιχ: Τα οικονομικά, ιδεολογικά και πολιτικά τανκς, τα Μνημόνια και τις αποικιοκρατικές συμβάσεις, καθώς και με τα νέα τρομοκρατικά ιδεολογήματα που δολοφονούν ακόμα και το μυαλό των ανθρώπων, τη Σκέψη και τη Συνείδηση…

ΣΥΝΕΠΩΣ, κάθε εκδήλωση λαϊκής ΟΡΓΗΣ εναντίον κάθε σύγχρονου δωσίλογου ΟΧΙ απλώς είναι ΝΟΜΙΜΗ και σπάει τη «νομιμότητα» των κατοχικών ανδρεικέλων, αλλά αποτελεί και την ΑΦΕΤΗΡΙΑ κινηματικών συνθηκών ανάπτυξης και οργάνωσης της λαϊκής ΟΡΓΗΣ…

Αυτό το γνωρίζουν τα ανδρείκελα όλων των ποικιλιών και χρωμάτων και γι αυτό, σύσσωμα, σπεύδουν να συκοφαντήσουν, να στιγματίσουν σαν «φασισμό» και να αφορίσουν κάθε εκδήλωση της λαϊκής ΟΡΓΗΣ…

Ματαιοπονούν…

Συμπληρωματική παρατήρηση:

Αλήθεια δεν ήταν προκλητική η ίδια η συμμετοχή του Μπουτάρη στην εκδήλωση Μνήμης των Ποντίων;

Ένας κραγμένος εθνομηδενιστής και από τους πλέον προκλητικούς, χυδαίους και κυνικούς δούλους των νεοταξικών ψυχώσεων κάθε διαστροφής, έσπευσε για σώου και θεατρικές παραστάσεις στις εκδηλώσεις Μνήμης των Ποντίων!!!

Πηγή:http://resaltomag.blogspot.gr

Ο Ιερός Βουδούπας

0

Θα έλεγα προς «Φιλισταίους επιστολή», αλλά θα ήταν μάλλον κάπως πομπώδες, ας το περιορίσουμε λοιπόν σε «επιστολή προς Φιρφιρίκους».

Αν ο κ. Μπουτάρης είχε πει «χέστηκα αν ο Κεμάλ καθάρισε 6.000.000 Εβραίους» θα είχε γίνει της μουρλής. Αν ο κ. Μπουτάρης είχε πει «χέστηκα αν ο Χίτλερ εξολόθρευσε τη μισή Ευρώπη» θα είχε πάλι γίνει της «πουτάνας του Νότου», αν και αυτή είναι κάπως πιο ήπιων τόνων.

Όσο για τους Πόντιους ή τους Αρμενίους, «χέστηκε» ο κ. Μπουτάρης. Θα μου πείτε: υπάρχει διαβάθμιση των λαών κατ’ αξίαν; Ναι! όσον πιο πολύ μουρλαινόμαστε, υπάρχει! Δέκα χιλιάδες Παλαιστίνιοι, ας πούμε, δεν αξίζουν όσο ένας Ισραηλινός; Ένας Δανός, δεν αξίζει όσον είκοσι χιλιάδες Ρώσοι; Τρελαινόμαστε; Βεβαίως!

Όταν ο κ. Μπουτάρης έλεγε ότι «ο Τάδε θέλει ξύλο», δεν παρωθούσε σε βία; Δεν θα έπρεπε λοιπόν να δικασθεί με βάση τον νόμο για εγκλήματα γνώμης που οιανεγκέφαλοι, δεξιοί και «αριστεροί», καθιέρωσαν; Όταν ο Τσίπρας δηλώνει ότι «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν» δεν προτρέπει σε βία; δεν θα έπρεπε κι αυτός να δικασθεί με βάση τον ανεγκέφαλο νόμο που καθιέρωσαν οι ανεγκέφαλοι; Ζούμε στιγμέςαηδιαστικής ευτέλειας και ψιλοψήνονται εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις.

Μέρες τώρα η χώρα άδει τον παιάνα του Μπουτάρη και το εμβατήριο του Ρουβίκωνα. Με ολίγην από τρίκυκλα και Γκοτζαμάνη, ενώ οργιάζουν οι πλειστηριασμοί, σφάζονται οι συντάξεις και οι προεκλογικές υποσχέσεις για γιοφύρια στα ποτάμια δίνουν και παίρνουν. Αίφνης χεσμένος, ξεχεσμένος ο κ. Μπουτάρης αναγορεύεται σε ιερό πρόσωπο και συγκρίνεται με τον… Γρηγόρη Λαμπράκη! αυτή είναι η εποχή μας, στιγματισμένη από την αμετροέπεια των Φιρφιρίκων, τη γαϊδουριά των Φιλισταίων και την υποκρισία των Φαρισαίων.

Το άγριο ξύλο που έφαγε ο κ. Μπουτάρης οφείλεται στον χρήσιμο φανατισμό που καλλιεργούν οι κοκορομάχοι. Η πόλωση που επιδιώκει ο Τσίπρας και βρίσκει ευήκωα ώτα στην Ακροδεξιά, εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας, μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Έως τώρα βλέπαμε την Αριστερά που Γονάτισε, αυτά τα απομεινάρια μιας εποπτείας, να επικαλείται τα ιερά και τα όσια μιας στάσης ζωής και μιας ιδεολογίας για να κάνει κατασχέσεις, να κόβει μισθούς, να εξορίζει τους νέους και να εξοστρακίζει τη λογική και την ηθική απ’ την πολιτική ζωή. Τώρα, αυτά τα απομεινάρια (και απολειφάδια τύπουΙγκλέσιας) έφθασαν, φθάνουν, στο τέλος της διαδρομής – βγάζουν την Ελλάδα απ’ τα Μνημόνια και την παραδίνουν στη μακρόχρονη βαριά σκλαβιά της Εποπτείας, στην «αιχμαλωσία της Βαβυλώνος» – σε μια διαρκή καταλήστευση του λαού αλλά και έναν ατέλειωτο εξευτελισμό.

Τα Καυδιανά Δίκρανα του Τσίπρα φθάνουν σε τρομακτικό βάθος χρόνου,που μόνον μια νέα κρίση ή ένας πόλεμος θα μπορέσει να επαναπροσδιορίσει. Ο δικομματισμός, παλιός και νέος, έχει σταυρώσει τους Έλληνες και οι επικεφαλής μαριονέτες των κομμάτων της Ξενοκρατίας υπόσχονται να τους… ξεσταυρώσουν.

Τέτοιοι Ποκοπίκοι! και σας βρίζουν και από πάνω, «ετερόκλητους όχλους» και λαϊκιστές, ακραίους, φασίστες και εθνικιστές – 10.000.000 Έλληνες, 11.000.000 ρετσινιές. Οι Αγανακτισμένοι φταίνε για το χρέος, και αν ξαναγανακτήσει κανείς, πού τον πονεί και πού τον σφάζει. Θα τον απειλήσει οΣταύρος (Θεοδωράκης), θα τον μαλώσει η Φώφη, θα τον φτύσει ο Κούλης, θα τον εξαπατήσει εκ νέου ο Τσίπρας! Αυτή είναι και θα είναι η πολιτική μας ζωή; Οι Λεβεντοκαμμένοι και οιΚαρανικομπάφοι; Πρώτα ξεπέφτει κανείς κι ύστερα πέφτει – να συνέλθουμε.

Όχι μόνον δεν πρέπει να αλληλοσκοτωθούμε, αλλά αντιθέτως πρέπει να βρούμε λύσεις. Ας αφήσουμε την κούραση (παραλύει), την απογοήτευση (αποδυναμώνει), την απελπισία (χαντακώνει) και ας σκεφθούμε. Κατ’ αρχάς μιλώντας ο ένας με τον άλλον…

*Πηγή: topontiki.gr