Η 4η Μαρτίου 2018 κλείδωσε ως ημερομηνία διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών στην Ιταλία, όπως αποφάσισε το βράδυ της Πέμπτης το υπουργικό συμβούλιο της χώρας.Νωρίτερα το απόγευμα, ο πρόεδρος της Ιταλίας Σέρτζο Ματαρέλα, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Πάολο Τζεντιλόνι, προχώρησε στη διάλυση των δύο σωμάτων του ιταλικού κοινοβουλίου, Βουλής και Γερουσίας
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν ποσοστά 28-29% στο «Κίνημα των Πέντε Αστέρων» του Μπέπε Γκρίλο και σχεδόν το ίδιο ποσοστό στον συνασπισμό ανάμεσα στην Μπερλουσκονική «Φόρτσα Ιτάλια» και την εθνικιστική «Λίγκα του Βορρά» (28%-30%), που φάινεται ότι θα εμφανιστούν στις κάλπες με ενιαίο ψηφοδέλτιο. Τελευταίο έρχεται με ποσοστό 25-26% το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα που αποτελεί και το μοναδικό ακραιφνή υποστηρικτή του ευρώ.
Βάσει του νέου εκλογικού νόμου, εφόσον κανένα κόμμα ή συνασπισμός δεν συγκεντρώσει πάνω από 40%,τότε, παίρνει αυτομάτως 340 από τις 630 έδρες της Βουλής και σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Έτσι, αν πρώτο κόμμα έρθει αυτό του Μπέμπε Γκρίλο και  σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, τότε η έξοδος της Ιταλίας από την ευρωζώνη θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, με βάση τις μέχρι τώρα θέσεις του ίδιου και του κόμματός του. Το Italexit θα έχει ως συνέπεια το ξύλωμα του αγκαθωτού πουλόβερ που έχει πλέξει η Γερμανία γύρω από την Ευρώπη και ειδικότερα για τις χώρες του νότου με πρώτη απο όλeς την πολύπαθη Ελλάδα.

Αν αντίθετα έρθει πρώτο κόμμα ο συνασπισμός του Μπερλουσκόνι με τη Λίγκα του Βορρά, τότε η πορεία της χώρας σε σχέση με την ευρωζώνη είναι αδιευκρίνηστη. Η Λίγκα του Βορρά έχει σαφώς τοποθετηθεί ενάντια στο ευρώ, αλλά ο Μπερλουσκόνι εμφανίζει μια  αμφιλεγόμενη στάση.Παλαιότερα ήταν μάλλον αρνητικός για την ευρωζώνη, ενω πρίν από 4-5 μήνες είχε μιλήσει για την πιθανότητα υιοθέτησης διπλού νομίσματος. Τώρα τελευταία η θέση του είναι ακόμα πιο νεφελώδης και σε κάποιες ομιλίες του δείχνει περισσότερο φιλικός προς την ευρωζώνη. Αυτή η πολιτική του περιπλάνηση έχει οδηγήσει σε εικασίες ότι, οφείλεται σε προσωπικές πιέσεις ή και εκβιασμούς που του ασκούνται σε σχέση με τις δικαστικές του περιπέτειες. Όμως, οι αμφιταλαντεύσεις τους αυτές, είναι πολύ πιθανό να του στοιχίσουν τελικά στην κάλπη.

Χωρίς αμφιβολία η μάχη που θα δοθεί στην Ιταλία με ορόσημο την 4η Μαρτίου 2018, αποτελεί ένα τεράστιο πολιτικό θρίλερ από το οποίο θα εξαρτηθεί το μέλλον της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ιταλία έχει το δεύτερο υψηλότερο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στην ευρωζώνη και το υψηλότερο χρέος σε απόλυτους όρους. Η οικονομία της χώρας μετά βίας έχει σημειώσει ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία και το ποσοστό της ανεργίας της χώρας παραμένει υψηλό, ωστόσο οι στάσιμοι πολιτικοί θεσμοί της χώρας αποφεύγουν τις χρειαζούμενες οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

Η απερχόμενη κυβέρνηση είχε συγκροτηθεί με κύριο άξονα το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα και με τη στήριξη δυνάμεων του Κέντρου, που είχε κατέλθει στις εκλογές του 2013 υπό τον πρώην πρωθυπουργό Μάριο Μόντι, καθώς και μικρού τμήματος της Κεντροδεξιάς, υπό τον Αντζελίνο Αλφάνο. Πρωθυπουργοί της διετέλεσαν κατά τη διάρκεια της πενταετίας 2013-2018 οι Ενρίκο Λέτα, Ματέο Ρέντσι (νυν γραμματέας και ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος) και Πάολο Τζεντιλόνι.Όλοι τους υπάκουοι υπήκοιοι του ευρωγερμανικού καθεστώτος, για αυτό και τώρα πια μπαίνουν στην ουρά του μέλλοντος.

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.