Monday, September 24, 2018
Home απόψεις Tο ελληνικό χρέος σχεδόν τριπλασιάστηκε μέσα στην γερμανική ευρωκατοχή.

Tο ελληνικό χρέος σχεδόν τριπλασιάστηκε μέσα στην γερμανική ευρωκατοχή.

983
3

Ομάδα ανάλυσης της ΟΔΟΥ ΔΡΑΧΜΗΣ

Το 2002, το χρόνο που η χώρα μας μπήκε στην ευρωζώνη, το χρέος ανερχόταν σε 158,8 δις ευρώ. Το 2016 ανήλθε στο αστρονομικό ποσό των 324 δις και σήμερα το έτος 2018 ξεπερνά τα 340 δις, δηλ. περίπου διπλασιάστηκε. Αυτή η αλματώδης αύξηση έγινε παρ’ όλο το κούρεμα του χρέους κυρίως από ελληνικά ομόλογα με το επιλεγεγομενο PSI το 2012, χωρίς το οποίο το χρέος θα είχε φτάσει μέχρι και στα 400 δις, θα είχε δηλ. σχεδόν τριπλασιαστεί μέσα στην γερμανική οικονομική ευρωκατοχή

Πριν από την ένταξή μας στην ευρωζώνη, το 75% του χρέους ήταν σε δραχμές και μόνο το 25% σε συνάλλαγμα.Κατά συνέπεια, το 75% των τοκοχρεολυσίων τα πληρώναμε σε δραχμές. Με την ένταξη στο ευρώ το χρέος μετατράπηκε σε ευρώ, δηλαδη σε συνάλλαγμα, με συνέπεια να αυξάνεται αλματωδώς, αφού δανειζόμαστε με επιτόκιο (και με αρνητικό πληθωρισμό της τάξης του 2%) για να πληρώνουμε παλαιότερα χρέη. Και πρέπει να σημειωθεί ότι, το μεγαλύτερο μέρος των παλαιότερων αυτών χρεών,δημιουργήθηκε για να αγοράζουμε αμυντικό εξοπλισμό από τη Γερμανία, Γαλλία, ΗΠΑ και Μ. Βρετανία. Και για ποιο λόγο ; Για να προστατεύσουμε τα ανατολικά σύνορα της ΕΕ από την υποτιθέμενη σύμμαχό μας Τουρκία.

Η σκανδαλώδης χαριστική μεταχείριση του αιματοβαμένου γερμανικού χρέους

Στη Γερμανία χαρίστηκε το 1953 και με συμμετοχή της νικήτρια Ελλάδος, το 70% των χρεών της που οφειλόταν στο αιματοκύλισμα της Ευρώπης από δύο παγκόσμιους πολέμους που είχαν ως αποτέλεσμα δεκάδες εκατομύρια νεκρούς και τον αφανισμό της μισής Ευρώπης. Το υπόλοιπο 30% του κολοσσιίου χρέοςυ της Γερμανίας που εκτιμάται ότι ανερχόταν στο 600% του ΑΕΠ της χώρας-εγκληματία, ρυθμίστηκε με αναπτυξιακή ρήτρα, δηλ. η Γερμανία θα το πλήρωνε μόνο αν είχε ετήσια ανάπτυξη. Οι Γερμανοί με το έτσι θέλω δεν μας κατέβαλαν πολεμικές αποζημειώσεςι όπως έκαναν οι Ιταλοί και οι Βούλγαροι. Αλλά από εμάς  απαιτούν να πληρώσουμε στο ακέραιο χρέη που περίπου τριπλασιάστηκε  μέσα στην Γερμανοκρατούμενη ευρωζώνη και κυρίως για την αγορά αμυντικού εξοπλισμού από τους Γερμανούς.

Με την παγίδα χρέους και τον έλεγχο του νομίσματος, οι Γερμανοί πέτυχαν ότι, δεν είχαν καταφέρει να πετύχουν με τα ερπυστριοφόρα, τα στούκας, και τη Γκεστάπο. Μπράβο τους….

Από τι συνίσταται το δημόσιο χρέος και η πορεία του μέσα στην ευρωζώνη 

Αλλά ας δούμε πιο συγκεκριμενα την υπόθεση του χρέους. Το Δημόσιο Χρέος αντιπροεπεύει το  χρέος γενικής κυβέρνησης και υπολογίζεται με βάση το  παρακάτω άθροισμα : Χρέος Γενικής Κυβέρνησης =Χρέος Κεντρικής Κυβέρνησης + Χρέος Οργανισμών Τοπικής  Αυτοδιοίκησης + Χρέος Ασφαλιστικών Οργανισμών. Οι κατηγορίες από τις οποίες αποτελείται το Χρέος, είναι:

Α) Τα Ομόλογα και οι Βραχυπρόθεσμοι Τίτλοι. Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει, τα Ομόλογα εκδοθέντα στην αγορά του εσωτερικού, τα ομόλογα εκδοθέντα στην αγορά του Εξωτερικού, τις Τιτλοποιήσεις στο Εξωτερικό και τους Βραχυπρόθεσμους τίτλους.

Β)Τα Δάνεια. Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει τα δάνεια της Τράπεζας της Ελλάδος, τα Λοιπά Δάνεια Εσωτερικού, τα Ειδικά και Διακρατικά δάνεια, Τα Δάνεια του Μηχανισμού Στήριξης, τα Λοιπά Δάνεια Εξωτερικού και τα Βραχυπρόθεσμα Δάνεια (Repos).

Στιο πίνακα που ποαρατίθεται εδώ, απεικονίζεται η διαχρονική εξέλιξη του από το 2002 μέχρι σήμερα,  σε απόλυτα νούμερα και ως ποσοστό του ΑΕΠ

(ΠΙΝΑΚΑΣ 1)

ΧΡΕΟΣ ΓΕΝΙΚΗΣ

ΧΡΕΟΣ ΓΕΝΙΚΗΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΩΣ

(ποσά σε δις €)

% ΑΕΠ

2002

158.887

100,8

2003

168.025

98,0

2004

183.157

98,6

2005

195.421

100,0

2006

225.265

103,4

2007

239.991

103,1

2008

264.627

109,3

2009

301.006

126,8

2010

330.325

146,0

2011

355.977

171,3

2012

304.714

156,9

2013

319.178

175,0

2014

317.094

177,1

Ιουν-15

312.801

Τα επίσημα στοιχεια του ΟΔΔΗΧ ( Οργανισμός Διαχείρισης Δμόσιου Χρέους)

Από το 2002 μέχρι το 2012 και έπειτα το χρέος αυξάνεται με μέσο όρο κατά 9,42% κάθε χρόνο. Από 158δις€ το 2002 έχουμε φτάσει ως Κράτος να χρωστάμε 312δις€ το 2015.Το 2012, ήταν η χρονιά κατά την οποία είχαμε μείωση κατά 51,2δις€ (ποσοστό μείωσης 14,3%) λόγω της ανταλλαγής ομολόγων μέσω της εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα (το λεγόμενο PSI).To 2013 υπήρξε μια αύξηση 4,7% εκ νέου για να διαμορφωθεί στα 319,1δις€. Το 2014 και το 2015 (την 30/6/2015) το χρέος υποχώρησε κατά 0,6% και 1,3% αντίστοιχα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεια του ΟΔΔΗΧ ( Οργανισμός Διαχείρισης Δμόσιου Χρέους), η καμπύλη του χρέος διαχρονικά είναι αυξητική με εξαίρεση το έτος 2012 που μειώθηκε λόγω του PSI.  Από το σύνολο του χρέους σημαντικό μέρος, 204,5δις€ (το 65,37%) αφορούν δάνεια του μηχανισμού στήριξης. Με βάση τα στοιχεία με 30/6/2015 του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους το σύνολο των 312,8δις€ θα πρέπει να τα αποπληρώσουμε μέχρι το 2057. Στο παρακάτω Διάγραμμα 2 απεικονίζεται το ποσό που θα πρέπει να αποπληρώνουμε ως χώρα, κάθε χρόνο μέχρι το 2057. Το ποσό της αποπληρωμής για κάθε χρόνο φυσικά διαφοροποιείται αν προστεθούν νέα Δανειακά Κεφάλαια.

Μεταξύ άλλων, ένας σημαντικός δείκτης που έχει σχέση με το Δημόσιο Χρέος είναι αυτός που το απεικονίζει ως ποσοστό του ΑΕΠ. Έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα γιατί  αποτελεί ουσιαστικά και πραγματικά έναν δείκτη ευημερίας, πιστοληπτικής ικανότητας και μας δείχνει κατά πόσο ως Κράτος είμαστε σε θέση να αποπληρώσουμε αυτά που χρωστάμε με βάση αυτά που παράγουμε.

Η διαχρονική εξέλιξη του  χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ  είναι έντονα ανοδική αφού από 98% το 2003 έφτασε στο 177,1% το 2014. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους, γιατί αφ΄ενός αυξάνεται το χρέος και αφ’ ετέρου μειώνεται το ΑΕΠ..

Ο δείκτης Χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ σε συνδυασμό με τα απόλυτα νούμερα του Χρέους αποτελούν δύο παράγοντες που έχουν μερίδιο στις βαθμολογίες των Οίκων Αξιολόγησης (Moodys, Fitch, Standard & Poor’s). Οι Οίκοι αυτοί με τις αναφορές τους και τις αξιολογήσεις τους ουσιαστικά καθορίζουν το αξιόχρεο της Χώρας μας, αλλά και το ποσό μελλοντικού δανεισμού και φυσικά το κόστος του. Στο Διάγραμμα 4 απεικονίζονται οι βαθμολογίες των Οίκων αξιολόγησης από το 1997 και έπειτα.

Η διαχρονική εξέλιξη του Δημόσιου Χρέους και του ΑΕΠ θα πρέπει να εξεταστούν σε σχέση με την ανεργία και το και σύνολο του Εργατικού Δυναμικού της Ελλάδος, καθώς και τον αρνητικό πληθωρίσμό της τάξης του 1-2% ετησίωε που επιβαρύνει το χρέος.

Βασικές διαπιστώσεις

Από το ως άνω στοιχεία προκύπτει γενικότερα ότι, το χρέος υπερδιπλασιάστηκε, σχεδόν τριπλασιάστηκε  μέσα στην περίοδο της ευρωζώνης και προφανώς δεν ευσταθούν τα πολλαπλώς επαναλαμβανόμενα λεγόμενα ότι το τεράστιο σημερινό χρέος το κληρονομήσαμε απο το παρελθόν.Όσο και αν ακούγεται εξωφρενικό, το χρέος που δημιουργήθηκε μέσα στην ευρωζώνη είναι πολύ μεγαλύτερο από το χρέος που έχει δημιουργηθεί από τη εποχή της δημιουργίας του νεοελληνικού κράτους δηλ. από το το 1832 μέχρι το 2002 !

Πολύ γενικά, μέσα στα 186 χρόνια της διαδρομής τους σύγχρονου ελληνικού κράτους με εθνικό νόμισμα, το χρέος έφτασε να ανέρχεται, αφού μεσολάβησαν πτωχεύσεις και στάσεις πληρωμών, περίπου σε 160 δις ευρώ το έτος 2002 που ενταχθήκαμε στην ευρωζώνη. Και μέχρι σήμερα, μέσα σε 16 μόλις χρόνια, αυξήθηκε, με τον συνυπολογισμό του κουρέματος του PSI του 2012, περίπου κατά 250 δις, σκαρφαλώνοντας σήμερα σχεδόν στα 400 !

Στην μακρυά διαδρομή της χώρας μας με το εθνικό νόμισμα, κατά τη διάρκεια της οποίας οι πρόγονοί μας έζησαν πολέμους, εμφυλίους, εθνικές τραγωδιες αλλά και θριάμβους, υπήρχε η δυνατότητα στάσεων πληρωμών, πτωχεύσεων, υποτιμήσεων και διολισθήσεων της δραχμής, που με τα όποιες αρνητικές τους συνέπειες, οδήγησαν στην αναγένηση της ελληνικής οικονομίας. Αυτό δεν είναι δυνατόν, δεν επιτρέπεται να συμβεί μέσα στην ευρωζώνη, όπου το χρέος συνεχώς αυξάνεται αλματωδώς εγκλωβίζοντας τη χώρα, όπως και τις άλλες του ευρωπαϊκού νότου, σε μια ανελέητη οικονομική  γερμανική ευρωκατοχή.

Οι πτωχεύσεις, οι  στάσεις πληρωμών, οι υποτιμήσεις και διολισθήσεις της ισοτικίας νομισμάτων δεν αποτελούν ελληνική αποκλειστικότητα, αφού σχεδόν όλες οι χώρες διεθνώς ακολουθούν κατά περίπτωση παρόμοιες πρακτικές. Το τραγικό για τη χώρα μας είναι ότι η ευρωφυλακή δεν επιτρέπει διαχείριση αυτοδύναμης νομισματικής πολιτικής, με τις τραγικές συνέπειες που βιώνουμε σήμερα.

3 COMMENTS

  1. Ωραία τα λέτε, θα αναφερθώ και εγώ στο ίδιο θέμα κάπως …διαφορετικά και γράφοντας ίσως …πάρα πολλά:

    Αρχές του 2009 χρωστούσαμε 290 δις. Πριν εννέα χρόνια το χρέος μας ήταν λοιπόν 290 δις.
    Υπερβολικό βέβαια και δε θα εξηγήσω τώρα με ποιο τρόπο και για ποιο λόγο χρωστούσαμε τόσα πολλά, αλλά το χρέος μας τόσο ήταν. Ήταν υπερβολικό το χρέος μας επειδή ίσως ήμαστε άτυχοι αφού αγοράζουμε τον στρατιωτικό εξοπλισμό μας πιο ακριβά από ότι οι άλλες χώρες. Την ασφάλεια των συνόρων της ΕΕ θα έπρεπε βέβαια να την αναλάβει η ίδια η ΕΕ και όχι μόνοι μας, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
    Και το δημόσιο χρέος μας ήταν 290 δις και επειδή ο Καραμανλής είχε δώσει το Δεκέμβιο 2008 (με δανεικά-εγγυήσεις της ΕΕ) στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ, ως κρατικές εγγυήσεις, 23 δισεκατομμύρια Ευρώ. Επειδή όμως αυτός παραιτήθηκε, οι τράπεζες το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αργότερα το επέστρεψαν.
    Δεν τα “χρειάστηκαν” επειδή δεν ήξεραν τι, πως και γιατί αυτός παραιτήθηκε. Και οι ίδιες αυτές τράπεζες δεν επέστρεψαν ποτέ τίποτε άλλο, παρά τα πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ που “χρειάστηκαν” στη συνέχεια.
    Το 2010 με τον Παπανδρέου δίναμε για τρία και κάτι χρόνια περίπου 20 δις το χρόνο με μηδενικό επιτόκιο, για τη μείωση του τεράστιου χρέους μας (μια ευγενική …χορηγία της ΕΕ).
    Το 2012 κάναμε με τον Παπαδήμο το εγκληματικό PSI όπου όλα μας τα δημόσια ταμεία έδωσαν 58 δις για αυτό το χρέος (χώρια από αυτά που “έδωσαν” οι ιδιώτες).

    Σύνολο 290 δις – 23 δις – περίπου 70 δις – 58 δις = λιγότερο από 140 δις

    Άρα το Δημόσιο χρέος της χώρας θα έπρεπε να είναι ούτε 140 δις. Και τα περίπου 20 δις το χρόνο που συνεχίζουμε να δίνουμε και μετά τη λήξη των μηδενικών επιτοκίων, για την εξόφληση των τόκων του χρέους των 340 δις, θα έπρεπε να μειώνουν κανονικά το πραγματικό χρέος των ούτε 140 δις. Και όχι να είναι μόνο οι τόκοι για το δήθεν Δημόσιο χρέος μας των 340 δις. Και άρα αυτό το πραγματικό χρέος μας των ούτε 140 δις θα έπρεπε με τα 20 δις το χρόνο που δίνουμε, να τείνει προς το μηδέν…

    Αυτά τα περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια Ευρώ (340 που είναι τώρα το χρέος μας, συν τους τόκους που δίνουμε τα τελευταία χρόνια, μείον ούτε 140 που θα έπρεπε να είναι), περίπου το 65% του Δημοσίου χρέους, τα έδωσαν οι προδότες πρώην πρωθυπουργοί μας Παπανδρέου, Παπαδήμος και Σαμαράς, για τις “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών μας.

    Την απλή προσθαφαίρεση την έκανα επειδή δεν μπορώ να βρω πως δώσαμε αυτά τα περίπου 200 δις στις τράπεζες μας. Βρήκα μόνο τα παρακάτω ΦΕΚ, που όμως όταν τα άνοιξα δεν βρήκα τα δις που αναφέρω…:
    ΦΕΚ 250, 9 Δεκεμβρίου 2008 – 23 δις
    ΦΕΚ 65, 6 Μαΐου 2010 – 15 δις
    ΦΕΚ 148, 3 Σεπτεμβρίου 2010 – 25 δις
    ΦΕΚ 113, 18 Μαΐου 2011 – 30 δις
    ΦΕΚ 203, 14 Σεπτεμβρίου 2011 – 30 δις
    ΦΕΚ 256, 9 Δεκεμβρίου 2011 – 60 δις
    ΦΕΚ 52, 12 Μαρτίου 2012 – 30 δις
    ΦΕΚ 180, 20 Σεπτεμβρίου 2012 – 40 δις

    Μήπως γι΄ αυτό το λόγο παραιτήθηκε ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου ξεκίνησε στη συνέχεια το …κόλπο; Σίγουρα όχι, απλά οι τράπεζες δεν το ήξεραν.
    Ο Καραμανλής παραιτήθηκε για κάποιον άλλο λόγο. Εάν ήταν το κόλπο να ξεκινήσει …εν αγνοία του, δε θα έδινε αυτός 23 δις στις τράπεζες ως κρατικές εγγυήσεις, λίγο πριν παραιτηθεί.
    Ο Καραμανλής παραιτήθηκε επειδή ενέδωσε στους Ρώσους και συμφώνησε στον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Στη συνέχεια σημειώθηκαν πυρκαγιές σε όλη τη χώρα, έγιναν πανελαδικώς διάφορα σκάνδαλα, απόπειρες δολοφονίας εναντίον του και απαγωγή της συζύγου του.
    Μήπως λοιπόν η παραίτησή του είχε κάποια σχέση με την Αμερική; Αναρωτιέμαι, δεν κατηγορώ…

    Μέχρι όμως και ο ο Βαρουφάκης λέει ότι τα χρήματα που μας έδωσαν δήθεν για τις δικές μας τράπεζες, επεστράφησαν προς Γαλλία και Γερμανία για να διασώσει η Ελλάδα τις εκεί τράπεζες.
    Μόνο που το λέει τώρα, δεν το έλεγε όταν ήταν υπουργός οικονομικών της χώρας και ούτε μας λέει πόσα χρήματα ακριβώς δώσαμε.
    Ο Ιταλός Ντ Αλέμα είπε όμως πριν κάτι χρόνια, ότι η Ελλάδα έδωσε προς γαλλικές και γερμανικές τράπεζες περισσότερα από 200 δις για να διασώσει εκείνες τις τράπεζες.
    Εξάλλου, όλοι ξέρουν ότι με τα μνημόνια μας έδωσαν οι «σύμμαχοι» περίπου 240 δις, ενώ ο κρατικός προϋπολογισμός έβγαινε δεν έβγαινε. Πού πήγαν λοιπόν αυτά τα χρήματα;
    Δήθεν στην …μετατροπή του χρέους. Εάν ήταν να πήγαιναν σε κάποια μετατροπή του χρέους, το χρέος αυτό θα παρέμενε σταθερό και δε θα αυξάνονταν…

    Μπορεί όμως πράγματι να …ανακεφαλαιοποιήσαμε τις τράπεζές μας και να μη δώσαμε τα χρήματα προς Γαλλία και Γερμανία.
    Θα εξηγήσω όμως γιατί δεν έπρεπε μόνοι μας να χρηματοδοτήσουμε το τραπεζικό μας σύστημα:
    Αυτό που πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών (ανακεφαλαιοποιήσεις και κρατικές εγγυήσεις) την αναλαμβάνει η χώρα από μόνη της, μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα.
    Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει μόνη της το χρήμα.
    Αυτό γίνεται ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος.
    Στην Ελλάδα, επειδή ακριβώς έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση των τραπεζών θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, αφού αυτή εκδίδει το χρήμα.
    Θα έπρεπε…
    Δεν μπορεί η ΕΚΤ να συμμετέχει μόνο στα κέρδη και τη χασούρα να την αναλαμβάνει μόνο του το κάθε κράτος.
    Και προσέξτε, μπορεί αυτό που γράφω να ακούγεται από κάποιον ειδήμονα πολύ …ερασιτεχνικό. Γράφω ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να αναλάβει τη χρηματοδότηση όλων των τραπεζών…
    Θα το εξηγήσω και αυτό λοιπόν:
    Καταρχάς είμαι σίγουρος ότι οι ελληνικές τράπεζες δε χρειάζονταν περισσότερο χρήμα ακόμα και από το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας, ακόμα και από τις συνολικές καταθέσεις μας, τόσο σύντομα για …χρηματοδότηση. Άρα όλο αυτό με το «χρέος» μας είναι κόλπο των διεθνών τοκογλύφων, μπορεί με «συνεργάτες» το ίσως διεφθαρμένο πολιτικό μας σύστημα, για να μας αρπάξουν ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας.
    Στη συνέχεια θα αναφέρω πως όταν παλαιότερα επί δραχμής χρειάζονταν χρηματοδότηση η …Τράπεζα Κρήτης, έκανε τον έλεγχο η Τράπεζα της Ελλάδος και στη συνέχεια η Ελλάδα χρηματοδοτούσε. Ολόκληρη η Ελλάδα και όχι η …Κρήτη. Που σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να ελέγξει εάν πραγματικά κάποια τράπεζα χρειάζονταν τόσο χρήμα για …ανακεφαλαιοποίηση και μετά ολόκληρη η ΕΕ να χρηματοδοτούσε. Και αναφέρομαι σε όλες τις τράπεζες της ΕΕ που διαχειρίζονται Ευρώ. Η ΕΕ θα έπρεπε να χρηματοδοτήσει όλες τις τράπεζες της Ευρώπης και άρα όλες οι χώρες να συμμετείχαν, ανάλογα όμως με την οικονομική δυνατότητα της κάθε χώρας.

    Επίσης, φυσικά και ποτέ δεν έπρεπε να μπούμε στην ΕΕ και στη ζώνη του Ευρώ. Το Ευρώ το οποίο δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για τις χώρες που παράγουν. Για να μπορούν να δίνουν τα προϊόντα τους στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, χωρίς δασμούς. Εμείς που δεν παράγουμε, που σχεδόν μόνο εισάγουμε, τι θέλουμε στην πρώην ΟΝΕ; Στην ένωση αυτή που στην πραγματικότητα δεν είναι οικονομική παρά μόνο νομισματική;

    Αν όμως παραμείνουμε στο ευρώ, υπάρχουν απλές λύσεις, αφού υποτίθεται ότι θέλουμε μια ενιαία Ευρώπη.
    Ότι εισάγει μια χώρα της ευρωζώνης από εταιρία άλλης χώρας της ευρωζώνης, η εταιρία αυτή θα πληρώνει το ποσοστό του φόρου της όχι στην εφορία της χώρας στην οποία βρίσκεται, αλλά στην εφορία της χώρας που πωλούνται τα προϊόντα αυτά. Αφού ανήκουμε στην ΕΕ, γιατί να μην έχουμε και εμείς όφελος, από αυτά που πωλούνται στην Ελλάδα;
    Επίσης, θέλουμε ενιαία Ευρώπη, όχι μόνο με ενιαίο νόμισμα, αλλά με ενιαία οικονομικά. Με ενιαίο τραπεζικό σύστημα και όχι με δικές του τράπεζες το κάθε κράτος, τις οποίες μόνο του θα τις χρηματοδοτεί, ενώ η ΕΚΤ θα συμμετέχει μόνο στα κέρδη.
    Και τέλος, ότι κατασκευάζεται εκτός ευρωζώνης, θα πρέπει να εισέρχεται στην ευρωζώνη με δασμούς (πχ. τα “γερμανικά” φάρμακα της Bayer, κατασκευάζονται στο Μπαγκλαντές).
    Όλα είναι πολύ εύκολο να γίνουν και προπάντων δίκαια, αλλά ποιος θα τα πει, ποιος θα τα επιβάλλει.
    Είναι λογικό λοιπόν ότι μια τέτοια ένωση είναι προς όφελος αυτών των χωρών που παράγουν. Εμείς που δεν παράγουμε τι φοβόμαστε; Μη τυχόν και χρειάζεται να ανταλλάσουμε το νόμισμά μας στα αεροδρόμια του εξωτερικού, στα ταξίδια που πλέον δεν κάνουμε; Πως θα ζήσει η Ελλάδα εάν δεν μπορούμε να βάζουμε δασμούς σε ότι εισάγουμε; Αφού πλέον σχεδόν μόνο εισάγουμε.

    Άρα, αφού αυτά δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν, αφού είμαστε η χώρα της ΕΕ που οι εισαγωγές της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις εξαγωγές της, δε θα έπρεπε ποτέ να είχαμε μπει.

    Πώς έγινε το χρέος της Ελλάδας 340 δις; Πόσο ήταν το χρέος μας πριν την είσοδο στην ΕΕ και στο Ευρώ;
    155 δις;
    Μήπως αυξήθηκε τόσο επειδή πληρώναμε …μισθούς και συντάξεις; Ή αυξήθηκε επειδή είχαμε πολλούς …δημοσίους υπαλλήλους;
    Δώσαμε βέβαια από το 2010 έως και το 2012 πολλές δεκάδες δις για ανακεφαλαιοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών μας που διαχειρίζονται Ευρώ (την οποιαδήποτε ανακεφαλαιοποίηση δε θα έπρεπε να την κάνουμε μόνοι μας, μιας και δεν εκδίδουμε το χρήμα), αγοράζουμε και πιο ακριβά από τις άλλες χώρες τον στρατιωτικό εξοπλισμό (ούτε τη φύλαξη των συνόρων της ΕΕ θα έπρεπε να κάνουμε μόνοι μας…), καθώς και το πετρέλαιο μας το πουλάει μέχρι και η ομόδοξη Ρωσσία πιο ακριβά (είμαστε …άτυχοι και ούτε την ελληνική ΑΟΖ δεν έχουμε ανακηρύξει), αλλά το βασικό είναι ότι εισάγουμε πολύ περισσότερα από ότι εξάγουμε. Και αυτό κάθε χρόνο χειροτερεύει.

    Άρα χρειαζόμαστε οπωσδήποτε εθνικό νόμισμα και φυσικά κρατικό τραπεζικό σύστημα.
    Ούτε που με νοιάζει εάν θα έχουμε Δραχμή, Οβολό ή οτιδήποτε άλλο, εθνικό, αδέσμευτο και ανεξάρτητο νόμισμα να είναι, αρκεί. Και θέλουμε βεβαίως και εθνικό τραπεζικό σύστημα.
    Τέλος, να μην φοβάται κανείς τη χρεοκοπία και τις κερδοσκοπικές πιέσεις. Αυτές μπορούν να τις κάνουν μόνο εφόσον έχουν το νόμισμά μας.
    Εμείς γιατί να το δώσουμε; Εννοείται το νέο εθνικό νόμισμα.
    Και επίσης, με εθνικό νόμισμα το Κράτος δεν χρεοκοπεί ποτέ, δεν μπορεί να χρεοκοπήσει.

    Και δεν πρέπει κανείς να φοβάται το υπέρογκο δημόσιο χρέος μας, αφού υπάρχει το πρόσφατο παράδειγμα της Ισλανδίας (αλλά και του …Μεταξά). Εκεί φαίνεται το πόσο εύκολα ένα χρέος δεν αποπληρώνεται και στη συνέχεια διαγράφεται αυτό από τα διεθνή δικαστήρια, αφού “ο λαός έχει αξία και όχι το χρήμα”.
    Εφόσον πρώτα γίνει ένας επίσημος λογιστικός έλεγχος του δημοσίου χρέους…

    Και όλα τα ξεπουλήματα που τα μηδαμινά τους έσοδα πήγαν για το δήθεν χρέος μας (λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, κλπ κλπ) θα επιστραφούν στο δημόσιο, όταν αυτοί που τα έκαναν κλειστούν φυλακή για εσχάτη προδοσία, για αυτές τους τις πράξεις.

    Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
    (Αυτός είναι και ο λόγος που επιβάλλεται να κατηγορηθούν για εσχάτη προδοσία όποιοι ψηφίσουν υπέρ της παραχώρησης του ονόματος Μακεδονία σε ξένο κράτος.)

    Η εσχάτη προδοσία ισχύει για όλους αυτούς που καταχρέωσαν, αυτούς που ξεπούλησαν και ξεπουλάνε την Ελλάδα. Αναφέρομαι στο δήθεν χρέος μας που το 65% του προέκυψε δήθεν από τις «χρηματοδοτήσεις» των ιδιωτικών τραπεζών μας που διαχειρίζονται Ευρώ. Περισσότερα από 200 δις έδωσαν οι προδότες πρώην πρωθυπουργοί μας Παπανδρέου, Παπαδήμος και Σαμαράς (ξεκίνησε με τα 23+5 δις ο Καραμανλής), για τις “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών μας και ως “κρατικές εγγυήσεις” τους.
    Η ποινή για την εσχάτη προδοσία είναι ισόβια φυλάκιση αφού έχει καταργηθεί η θανατική ποινή και η εσχάτη προδοσία ποτέ δεν παραγράφεται, ούτε με το νόμο περί …μη ευθύνης υπουργών του Βαγγέλη Τούρκογλου (νυν Ευάγγελου Βενιζέλου)

    Τέλος, γράφω ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι ίσως διεφθαρμένο. Μήπως οι Γερμανοί …κρατάνε όλους τους πολιτικούς μας;
    Η Siemens για παράδειγμα, θα μπορούσε να ένα από αυτά με τα οποία τους κρατάνε. Τα τρία μεγαλύτερα ελληνικά κοινοβουλευτικά κόμματα (με την αρχή 3-2-1) δήλωσε ο Χριστοφοράκος στην γερμανική Δικαιοσύνη ότι χρηματοδοτούσε η Siemens Ελλάδας, με το 25% του τζίρου της. Τον οποίο Χριστοφοράκο τώρα κανείς δε τον ψάχνει για να τα καταθέσει αυτά και στην ελληνική Δικαιοσύνη. Ούτε καν ο …αδιάβλητος ο Σύριζα δεν έχει εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης. Και όχι για άλλο λόγο, θα έπρεπε να τον διώκει αφού οι μίζες είναι παράνομες και τιμωρούνται με φυλάκιση.
    Εφόσον μάλιστα πρόκειται για δημόσια παραδοχή του Χριστοφοράκου στη γερμανική Δικαιοσύνη…
    Επίσης, όλα τα Γερμανικά προϊόντα τα αγοράζει η Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι άλλες πολιτισμένες χώρες.
    Δεν είναι η κακιά μου …φαντασία, τα τιμολόγια αγοράς το λένε. Και η πώληση γίνεται από Γερμανία, τα μεταφορικά έξοδα τα πληρώνει μόνος του ο εισαγωγέας.
    Αυτό το 25% ίσως το επιστρέφει ο Γερμανός κατασκευαστής σε κάποιους τραπεζικούς λογαριασμούς (Γερμανία, Ελβετία, Λιχτενστάιν).
    Πχ ένα after shave της nivea το αγοράζει ο Έλληνας εισαγωγέας από Γερμανία με 4 Ευρώ το τεμάχιο (χωρίς ΦΠΑ), ενώ ο Γάλλος, ο Άγγλος, ο Ιταλός, ο Γερμανός το αγοράζει με 3 Ευρώ το τεμάχιο (χωρίς ΦΠΑ). Από Γερμανία, λέω και πάλι. Και μην μπερδεύεστε με τα νούμερα, κατά 25% πιο φτηνά αγοράζουν όλοι οι άλλοι. Δηλαδή η πώληση στην Ελλάδα γίνεται στα 3 Ευρώ διαιρούμενο με το 0,75 και όχι πολλαπλασιαζόμενο με το 0,25.
    Αυτό το 25% που εισπράττει επιπλέον ο Γερμανός, μπορεί να το διαμοιράζει λοιπόν στους Έλληνες εισαγωγείς αλλά και στα ελληνικά κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα.
    Όπως έκανε και η SIEMENS (ο Χριστοφοράκος το είπε στη γερμανική Δικαιοσύνη και όχι εγώ ο …κακός). H SIEMENS δεν είχε εισαγωγές, αποκλειστικό αντιπρόσωπο, αλλά υποκατάστημα SIEMENS στην Ελλάδα και έτσι αυτό το 25% το μοίραζε μόνο στη βουλή. Εάν είχε εισαγωγέα, θα έδινε και σε αυτόν μέρος, για να μη μιλήσει.
    Τις κατηγορίες μου μπορεί να τις ελέγξει εύκολα όποιος δεν έχει στη διάθεσή του τα τιμολόγια αγοράς, εάν δει τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας αλλά και της Ελλάδας.
    Όταν ένα After Shave πωλείται στη Γερμανία 1,80Ευρώ, στο Βέλγιο 2,00Ευρώ και στη Γαλλία 2,20Ευρώ, δεν μπορεί στην Ελλάδα να πωλείται 3,50Ευρώ. Δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν, δεν παίρνει όλο αυτό το παραπανήσιο κέρδος ο εισαγωγέας ή το σούπερ μάρκετ. Και αν είναι έτσι, ας ελέγξουν αυτοί που μπορούν, τουλάχιστον τις τιμές στις οποίες αγοράζει ο εισαγωγέας το προϊόν αυτό.
    Αυτό που περιγράφω (η πολύ πιο ακριβή …αγορά) είχε μια λογική κάποτε. Όταν υπήρχε ο νόμος πως ο Έλληνας εισαγωγέας πρέπει να βγάζει μόνο μέχρι 12% κέρδος από τις εισαγωγές που κάνει.
    Είχε μια λογική για τους Έλληνες εισαγωγείς, για να δείχνουν μεγαλύτερο …ζήλο στην προώθηση γερμανικών προϊόντων.
    Όχι όμως τώρα. Τώρα παρέμεινε ως μια πρακτική της Γερμανίας για να έχει στο χέρι το πολιτικό μας σύστημα.
    Και γίνεται με όλα τα γερμανικά εμπορεύματα. Κάθε χρόνο, εδώ και χρόνια, εισάγουμε από Γερμανία προϊόντα μερικών δις το χρόνο.
    Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε σε τι ποσό αναφέρομαι, όταν μιλάω για το 25%.
    Σίγουρα θα υπάρχουν και πάρα πολλοί άλλοι τρόποι με τους οποίους θα μπορούσε να κρατάει κανείς τους Έλληνες πολιτικούς.
    Για παράδειγμα το γεγονός ότι αγοράζουμε τόσα χρόνια τον στρατιωτικό εξοπλισμό μας πιο ακριβά από ότι οι άλλες χώρες. Ή ακόμα και το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο τα αγοράζουμε πιο ακριβά. Μέχρι και η ομόδοξη Ρωσία μας τα πουλάει ακριβότερα.
    Μήπως πρόκειται για …μίζες;
    Αναρωτιέμαι, λέω και πάλι, δεν κατηγορώ. Ίσως απλά είμαστε …άτυχοι.

    Πιστεύω ωραία τα έγραψα, παρακαλώ διαβάστε τα.
    Αυτό που πρέπει ακόμα να γράψω είναι ότι επιβάλλεται να μας κυβερνήσουν άλλοι. Δε θα μας βγάλουν από τα σκατά αυτοί που μας έριξαν μέσα και με τη βεβαιότητα ότι τους περιμένει η φυλάκιση.
    Άρα λοιπόν επιβάλλεται εμείς να ψηφίσουμε άλλους, ότι και αν μας λέει η …αδιάβλητη TV μας.
    Μακρυά λοιπόν από γαλαζοπράσινους που μας έβαλαν στο Ευρώ και μας υπερδιπλασίασαν το δημόσιο χρέος μας σε μόλις 15 χρόνια. Στους γαλάζιους περιλαμβάνονται ΝΔούλα και οι ΕΞΕΛ (ΑΝΕΛ δεν είναι σίγουρα) και στους πράσινους το ΠΑΣΟΚ (που τώρα άλλαξε ΑΦΜ και δε χρωστάει πια τα 200 εκατομμυριάκια) μαζί με όσους συμμετέχουν στο …νέο φορέα, αλλά όμως και το νέο ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος σύριζα αποτελείται από πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο Αλ6ς είναι ο νέος Αντρέας…
    Μακρυά από ΚΚΕ που δεν είναι ΕΚΚ και εξάλλου “εμφύλιος” (συμμοριτοπόλεμος) και παιδομάζωμα δεν ξεχνιούνται, όσα χρόνια και αν περάσουν.
    Μακρυά και από μπομπολιστάν, ΜΜΕμετίλας. Και βλέπουμε…

    Και ένα τελευταίο:
    Το 1964 έγινε η τελική ρύθμιση των …προπολεμικών χρεών. Αν μη τι άλλο, για την προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων κατά τον βππ, έπρεπε τουλάχιστον να μας διαγράψουν τα χρέη τα προπολεμικά. Και δε θα γίνονταν και απολύτως τίποτα αν αρνούμαστε εμείς αυτό το χρέος και ποτέ δεν το αποπληρώναμε. Μετά τα τόσα δεινά του λαού μας κατά τον βππ, μετά το κατοχικό “δάνειο”, με ανοιχτές τις πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις, χρωστούσαμε κιόλας;
    Και μάλιστα χρέη που είχε διαγράψει ο Μεταξάς και η Ελλάδα είχε δικαιωθεί δικαστικώς από τα διεθνή δικαστήρια.
    Η κυβέρνηση όμως του Γεωργίου Παπανδρέου με υπουργό Οικονομικών τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή). Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε.
    Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι’ αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 1964, συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά την ψυχική οδύνη, το πρόβλημα της …ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές.
    Η τελική ρύθμιση έγινε το 1964 με την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Η αναγνώριση όμως αυτών των «οφειλών» έγινε το 1962 επί κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
    Τα χρέη που είχε απαρνηθεί ο Μεταξάς…
    Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια. Που σημαίνει, 1964 και 45 = 2009. Ξεχρεώσαμε δηλαδή με τα …προπολεμικά χρέη το 2009.
    Αλλά ένα χρόνο μετά, το 2010, ξεκίνησαν τα …νέα χρέη. Το 2008 με Καραμανλή και πάλι, κάναμε δοκιμές και τα 23 δις που δώσαμε ως “κρατικές εγγυήσεις” στις τράπεζες επιστράφηκαν. Το 2010 ξανά με Παπανδρέου και στη συνέχεια το 2012 με Παπαδήμο και με Σαμαρά, έδωσε η Ελλάδα στις ιδιωτικές τράπεζες με τη μορφή “ανακεφαλαιοποιήσεων” και “κρατικών εγγυήσεων” συνολικά δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ.
    Το 65% του δήθεν εθνικού μας χρέους.
    Ο νοών νοείτω.-

    • Και αφού συνονόματε, τα έγραψες ωραία για το εθνικό μας νόμισμα των τόσων χρόνων, θα αναρωτηθώ και εγώ γιατί (αφού πλέον σχεδόν μόνο εισάγουμε) μειώσαμε εσκεμμένα τα έσοδα της χώρας καταργώντας τους δασμούς που είχαμε δικαίωμα να βάζουμε…

      Επίσης, για να τονίσω την “ανελέητη οικονομική γερμανική ευρωκατοχή” θα γράψω αναλυτικά τι ακριβώς μας χρωστάνε αυτοί που μας κουνάνε το δάκτυλο (για να μη γράψω τι μπορούν να το κάνουν αυτό τους το δάκτυλο).

      Καταρχάς, ξεχνάνε όλοι τη συμφωνία του Λονδίνου το 1953 και τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του γερμανικού χρέους. Με τη δικιά μας συμμετοχή και συγκατάθεση.
      Έτσι έγινε το “Γερμανικό θαύμα”.
      Ενός χρέους που δημιουργήθηκε πριν τον βππ και το μεγαλύτερο μέρος του χρέους αυτού το διαγράψαμε παρόλα τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Γερμανοί κατά τον πόλεμο.
      Ενός χρέους που δημιουργήθηκε για να αναπτύξει η Γερμανία τις πολεμικές της επιχειρήσεις, με σκοπό να μας καταστρέψει.
      Ξεχνάνε επίσης όλοι ότι η Γερμανία βοηθήθηκε και από την Αμερική και εξαιτίας της πολεμικής βιομηχανίας που είχε προπολεμικά και μετατράπηκαν αυτές οι βιομηχανίες για να έχουμε όλοι μας κάποιο όφελος.
      Αφού της επιτρέψαμε να κρατήσει και να διευρύνει αυτή τη βιομηχανία της, είναι λογικό να φτιάχνει όλων των ειδών τα εμπορεύματα. Γιατί λοιπόν, μιας και ανήκουμε στην ΕΕ, να μην έχουμε και εμείς όφελος;
      Αφού για αυτό το λόγο την αφήσαμε να διατηρήσει τις βιομηχανίες της. Να έχουμε τουλάχιστον όφελος από αυτά που πωλούνται στην Ελλάδα.
      Σε μια εποχή που το χρήμα είχε κάποιο αντίκρισμα (σε χρυσό, ενώ στην εποχή μας το χρήμα δημιουργείται κατά το δοκούν) της διαγράψαμε το μεγαλύτερο μέρος των χρεών της, ενώ το υπόλοιπο χρέος το εξόφλησε με …ρήτρα ανάπτυξης. Και μάλιστα της εξασφαλίσαμε και την εδαφική της ακεραιότητα και δεν είχε έξοδα για στρατιωτικό εξοπλισμό.

      Και από τον βππ είναι και το κατοχικό “δάνειο”, που είναι μάλιστα διεθνώς αναγνωρισμένο, μέχρι και ο Χίτλερ ξεκίνησε την αποπληρωμή του. Αυτά πότε θα μας τα δώσουν;
      Ή μάλλον, για να το γράψω καλύτερα, τα χρήματα αυτά πότε θα τα απαιτήσουμε;
      Με τους τόκους 75 χρόνων και σε σημερινά χρήματα, ο κύριος Τζάνης Γκούσκος το υπολόγισε με στοιχεία και αποδείξεις, σε ποσό μεγαλύτερο των τετρακοσίων δισεκατομμυρίων Ευρώ!
      Υπάρχουν και τα διεθνή δικαστήρια, εκεί μπορούμε -και πρέπει- να προσφύγουμε εμείς.
      Ή και να τα εγγράψουμε στον προϋπολογισμό μας. Δεν είμαι οικονομολόγος, δεν ξέρω τι και πως, το κατοχικό “δάνειο” είναι όμως διακρατική “συμφωνία”.
      Και σημειώστε, το κατοχικό “δάνειο” δεν έχει καμία σχέση με πολεμικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις. Όχι ότι και αυτές δεν τις δικαιούμαστε αλλά θα αργήσουν, ενώ μια οφειλή που προέρχεται από διακρατική συμφωνία μπορεί ίσως να εγγραφεί μέχρι και στον κρατικό μας προϋπολογισμό. Είναι σίγουρο χρήμα που μας το έκλεψαν και δεν υπάρχει περίπτωση να μη μας το δώσουν, όταν όμως το απαιτήσουμε.

      Και κάτι ακόμα. Επί γερμανικής κατοχής χάθηκαν πάμπολα έργα τέχνης τα οποία κάνουν κατά καιρούς την εμφάνισή τους σε διάφορες δημοπρασίες.
      Πιστεύει κανείς, ότι υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα όταν η χώρα μας ζητήσει επίσημα τα κλεμμένα από κάποιο διεθνές δικαστήριο, αυτό να μη μας τα δώσει πίσω; Αφού αυτά εκλάπησαν ενώ η χώρα βρίσκονταν υπό κατοχή, δε θα μας επιστραφούν;
      Μου λένε πως αποκλείεται να μας τα δώσουν κλπ κλπ. Μπορεί, δεν έχω επιχειρήματα να αντιτάξω, δεν μπορώ να πω τι θα αποφασίσουν τα δικαστήρια. Εμείς δεν πρέπει όμως, δεν επιβάλλεται, να τα ζητήσουμε πίσω; Δεν το οφείλουμε στους προγόνους μας;

      Επίσης, αυτό που έγραψα πριν λίγο. Το Γερμανικό φορολογικό σύστημα κάποτε έδινε το δικαίωμα στο Γερμανό κατασκευαστή κάνοντας τη φορολογική του δήλωση να βάζει όλες τις μίζες που έδινε στο εξωτερικό, στα έξοδα της επιχείρησης. Μετά από ντόρο που έγινε, αναγκάστηκε η Γερμανία να καταργήσει αυτό το δικαίωμα του Γερμανού κατασκευαστή (πριν μερικά χρόνια). Υποτίθεται για να καταργήσει τις μίζες, έγινε όμως για τα μάτια του κόσμου.
      Η Γερμανική εφορία (για …εξισορρόπηση) έδωσε το δικαίωμα στον κατασκευαστή να δηλώνει κάποιο ποσό στη φορολογική του δήλωση ως «έξοδα χωρίς αποδείξεις στην τάδε χώρα».
      Το ποσό αυτό δεν πρέπει να υπερβαίνει το 25% του τζίρου της εταιρίας, σύμφωνα με το γερμανικό φορολογικό σύστημα.
      Και αυτό έχει ίσως κάποια λογική, θα μπορούσε όμως να έχει αποδείξεις, οτιδήποτε. Και επίσης, δεν μπορεί αυτό να το κάνουν …στην Ελλάδα, σε χώρα της ΕΕ…
      Και έτσι όλα καλά και όλα ωραία. Και το γεγονός ότι το 25% είναι “μαύρο” και δεν πληρώνεται η εφορία στην Ελλάδα, ούτε που ενδιαφέρει κανέναν πολιτικό μας…
      Μέχρι και αποζημίωση θα έπρεπε όμως μια ελληνική κυβέρνηση να απαιτήσει από Γερμανία…

      Κάποτε επιτέλους θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να σοβαρευτούμε. Να σοβαρευτούμε, να ξυπνήσουμε και να στείλουμε στον αγύριστο και ακόμα παραπέρα τους τοκογλύφους δανειστές μας, αλλά και αυτούς που μας κυβερνούν όλα αυτά τα χρόνια και μας έφεραν ως εδώ. Όλους αυτούς που μας έφεραν ως εδώ, αφού δε θα μας βγάλουν από τα σκατά αυτοί που μας έριξαν μέσα.
      Τότε θα επιστρέψουμε σύντομα στην ανάπτυξη. Σύντομα και σίγουρα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάει καλά η χώρα, δεν υπάρχει περίπτωση να μην ορθοποδήσουμε. Όλα τα έχουμε, δε μας λείπει τίποτε. Μπορεί να μην έχουμε βιομηχανία και τις επιχειρήσεις για να φτιάχνουμε μόνοι μας όλα τα υλικά αγαθά που καταναλώνουμε, αλλά αυτό είναι το τελευταίο. Αυτό είναι το τελευταίο, αφού η βιομηχανία που απαιτείται δημιουργείται εύκολα.
      Έχουμε ήλιο, έχουμε θάλασσα, έχουμε όμορφα μέρη, μπορούμε να φέρνουμε τουρισμό (με όφελος όμως και στο κράτος), είμαστε διατροφικά αυτάρκης (σχεδόν, ήμασταν κάποτε αλλά μπορούμε να γίνουμε γρήγορα), έχουμε ορυκτό πλούτο. Στην εποχή μας, στην εποχή του εύκολου δούναι και λαβείν, στην εποχή της γρήγορης μετακίνησης εμπορευμάτων και ανθρώπων, εμείς τι πραγματικά θέλουμε; Να έχουμε νόμισμα που όμως δεν ελέγχει το κράτος; Να έχουμε νόμισμα που δεν το δημιουργούμε μόνοι μας αλλά το δημιουργεί ο ιδιωτικός τραπεζικός τομέας και το δανείζει στο κράτος με επιτόκιο; Και να μπορούμε να ταξιδεύουμε σε όλη την Ευρώπη (που πλέον δεν ταξιδεύουμε) χωρίς να χρειάζεται να μετατρέπουμε αυτό το νόμισμα; Φοβόμαστε μη τυχόν και φύγουμε από αυτό το Ευρώ. Το Ευρώ γιατί δημιουργήθηκε; Εις όφελος ποιων;
      Θα σας γράψω εγώ τη μόνη λύση που όμως δεν την ακούμε από κανένα ΜΜΕ μας: Πρέπει να επιβάλουμε ΔΑΣΜΟΥΣ, δασμούς σε ότι εισάγει η χώρα, αφού πλέον σχεδόν μόνο εισάγουμε. Αυτό μπορεί όμως να γίνει μόνο αν είμαστε ανεξάρτητοι, αν φύγουμε από την ΕΕ. Πώς θα «ζήσει» η Ελλάδα σαν χώρα όταν εισάγει πολύ περισσότερα από ότι εξάγει; Αναγκαστικά, για να επιβιώσει η χώρα μας (η κάθε χώρα, η κάθε επιχείρηση) τα έσοδα πρέπει να είναι μεγαλύτερα από τα έξοδα, πώς όμως θα επιβιώσουμε αφού δεν έχουμε δικαίωμα να βάλουμε δασμούς σε ότι εισάγουμε, αφού δεν μπορούμε να αυξήσουμε τα έσοδά μας με τους δασμούς; Και μιλάμε για δασμούς πολλών δισεκατομμυρίων κάθε χρόνο που πλέον δεν επιτρέπεται να βάζουμε στα προϊόντα των άλλων χωρών της ευρωζώνης. Με αυτό τον τρόπο κάθε χρόνο απαιτούμε πολλά δις και άρα αυξάνουμε το “χρέος” μας.

      Τέλος, διαβάζω ότι οι Γερμανοί θέλουν τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια, όπως και ήθελαν και τα αεροδρόμια, κλπ κλπ.
      Το σίγουρο είναι ότι η χώρα δανείστηκε για να χρωστάει. Δανείστηκε μόνο και μόνο για να χρωστάει και όχι για άλλο λόγο.
      Τώρα ξεπουλιούνται τα πάντα, ότι αποφέρει πλούτο για τη χώρα, λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κλπ κλπ.
      Έτσι ώστε στο τέλος η Ελλάδα να μην έχει άλλα λεφτά για να ξεχρεώνει αυτά που δήθεν χρωστάει και να τους “δώσει” τον ορυκτό της πλούτο. Τον ορυκτό πλούτο (πετρέλαια και φυσικό αέριο) που μέχρι πρότινος …ούτε που γνωρίζαμε ότι υπήρχε.
      Και τον οποίο και αυτόν βέβαια τον θέλουν και τον χρειάζονται οι Γερμανοί και τα εργοστάσιά τους…
      Και την Ελληνική ΑΟΖ δεν έχουμε ακόμα και σήμερα ανακηρύξει επειδή δήθεν φοβόμαστε τους Τούρκους.
      Και όμως η Κύπρος ανακήρυξε τη δική της ΑΟΖ, επί Τάσου Παπαδόπουλου και μας παρακαλούσε να ανακηρύξουμε ταυτόχρονα και εμείς τη δικιά μας…
      Και σημειώστε ότι η Ελλάδα έχει ορυκτό πλούτο αξίας πολλών τρισεκατομμυρίων Ευρώ, το οποίο το ξέρουν οι πάντες (αυτοί που πρέπει) εδώ και δεκαετίες…

      Να δούμε πότε θα …ξυπνήσουμε… Αλλά μην αγχώνεστε, θα μας σώσει τώρα ο Κούλης.
      Αλήθεια η ΝΔούλα γιατί δεν ανακήρυξε τόσα χρόνια την ελληνική ΑΟΖ;

      Θα ξαναγράψω λοιπόν αυτό που πάντα φωνάζω:
      Τέτοιοι είμαστε, αυτοί μας αξίζουν (αφού αυτούς ψηφίζουμε).-

      ΥΓ. Κάτι που επίσης δεν γνωρίζει ο πολύς ο κόσμος, είναι ότι και στην Ισλανδία ξεκίνησαν να κάνουν ακριβώς το ίδιο “κόλπο”. Χρωστούσε η χώρα πολλά δισεκατομμύρια (αναλογικά με τον πληθυσμό της, περισσότερα και από ότι το δικό μας “χρέος”) για τις “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών της, αλλά αρνήθηκε ο πρόεδρος της Ισλανδίας να δώσουν αυτά τα χρήματα.
      Παρόλο που το δέχτηκαν όλοι οι πολιτικοί της και το ψήφισε η βουλή της Ισλανδίας.
      Στο δημοψήφισμα λοιπόν που κάλεσε το λαό (ήταν το μόνο που μπορούσε να κάνει, όπως και ο δικός μας πρόεδρος της δημοκρατίας), το 93% του λαού της Ισλανδίας αρνήθηκε να ταΐσει τις τράπεζες εις βάρος του λαού. Αρνήθηκαν να πληρώσουν οι ίδιοι τα χρέη των τραπεζών και οι περισσότεροι τραπεζίτες κλείστηκαν στη φυλακή.
      Στα ευρωπαϊκά δικαστήρια που έγιναν πρόσφατα και την πήγαν Αγγλία και Ολλανδία που της ζητούσαν τα χρήματα, δικαιώθηκε η Ισλανδία και τώρα δε χρωστάει σε κανέναν.
      Επίσης δεν γνωρίζετε ότι λόγω της γεωγραφικής της θέσης έχει και η Ισλανδία τεράστιο ορυκτό πλούτο στην τεράστια ΑΟΖ της…

      Και αν εμείς δε δίναμε αυτά αυτά τα δις και φαλίριζαν οι τράπεζες, κανείς δε θα έχανε τις καταθέσεις του όπως νομίζουν πολλοί, αφού τα χρήματα δε βρίσκονται στα ταμεία των τραπεζών, αλλά έχουν δοθεί από τις τράπεζες για δάνεια και δεν υπάρχουν σε ρευστό. Και πάνω από 200 δις δώσαμε λοιπόν στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ, είναι περισσότερα από τις καταθέσεις μας, περισσότερα ακόμα και από το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας.
      Δε βρωμάει κάτι; Κανείς δεν καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά;

      Όταν μας κυβερνήσουν Έλληνες (και όχι ελληνόφωνες), κατηγορηθούν και κλειστούν φυλακή όλοι οι νυν κυβερνώντες μας για εσχάτη προδοσία (η οποία ποτέ δεν …παραγράφεται – ούτε με το νόμο περί μη ευθύνης υπουργών) και γίνει ένας επίσημος λογιστικός έλεγχος του δημοσίου χρέους, τότε κανένας Ευρωπαίος, κανένας δανειστής, κανένας τοκογλύφος, κανένας “εταίρος” μας, δεν θα μπορεί να μας πει τίποτε επειδή δε θα δεχτούμε αυτό το χρέος και δε θα πληρώνουμε μέχρι να λήξει ο λογιστικός έλεγχος του χρέους…

      • Συνονόματε, θα γράψω κάτι τελευταίο και παρακαλώ δώσε βάση σε αυτά που έγραψα, επειδή είναι όλα ακριβώς έτσι.

        Με αυτό που έγραψα ότι η Ελλάδα αγοράζει κατά 25% πιο ακριβά τα γερμανικά εμπορεύματα από ότι τα αγοράζουν οι άλλες χώρες, αποδεικνύεται γιατί
        “από εμάς απαιτούν να πληρώσουμε στο ακέραιο χρέη που περίπου τριπλασιάστηκε μέσα στην Γερμανοκρατούμενη ευρωζώνη και κυρίως για την αγορά αμυντικού εξοπλισμού από τους Γερμανούς”.

        Και επίσης αποδεικνύεται γιατί εμείς (οι πολιτικοί μας) δεν λένε και δεν κάνουν τίποτε. Αφήνουν τον Έλληνα να πεθαίνει της πείνας, τον σπουδαγμένο νέο να ξενιτεύεται για να επιβιώσει, τον πατέρα να αυτοκτονεί επειδή δεν έχει να ταίσει τα παιδιά του και εμείς… ούτε καν λογιστικό έλεγχο του χρέους δεν έχουμε κάνει, όπως έκαναν χώρες μπανανίες.
        Μας είπαν οι Γερμανοί ότι χρωστάμε και εμείς …χρωστάμε.-

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com