Τεράστια απήχηση είχε το άρθρο μας με τίτλο “Οι τραπεζικοί Γύπες θα βρουν κουφάρια σπιτιών από πλειστηριασμούς ;”  Εκτός από την υψηλή αναγνωστισιμότητα και τις πολλές αναπαραγωγές του, πολλοί μας ρώτησαν να μάθουν περισσότερα για το όλο θέμα. Κατ’ αρχήν, επισημαίνεται ότι, πολλές από τις σχετικές πληροφορίες στο διαδίκτυο έχουν διαγραφεί για ευνόητους λόγους. Αλλά η πραγματικότητα στις ΗΠΑ και στην Ισπανία είναι όπως περιγράφεται στο άρθρο ( βλ. πιο κάτω).

 Δικηγόροι που επικοινώνησαν μαζί μας τόνισαν ότι, οι ιδιοκτήτες σπιτιών δεν έχουν ευθύνες για την κατάσταση των σπιτιών που θα παραδώσουν στους Γύπες των τραπεζών ύστερα από πλειστηριασμούς. Οι ασφαλιστικές εταιρείες που έχουν υποχρεωτικά ασφαλίσει σπίτια με υποθήκη, το κόστος της οποίας πληρώνουν οι δανειολήπτες, κατά κανόνα ασφαλίζουν κινδύνους για πυρκαγιές, σεισμούς και τρομοκρατικές ενέργειες και όχι για κλοπές ή όποιες άλλες αλλοιώσεις ή καταστροφές. Βέβαια, αν προκληθεί πυρκαγιά πριν την παράδοσή του σπιτιού στις τράπεζες, ενδέχεται ο δανειολήπτης να παραπεμφθεί για εμπρησμό εφ’ όσον ευθύνεται. ¨Ένα άλλο ζήτημα είναι το κλίμα που θα υπάρχει για τους νέους ιδιοκτήτες που θα κατοικίσουν σε αστικά σπίτια που έχουν υφαρπαγεί με πλειστηριασμό.Πως θα τους αντιμετωπίσουν οι γείτονες και ο κοινωνικός περίγυρος; Και ποιος εγγυάται ότι, οι διάφοροι “Ρουβίκωνες” δεν θα βανδαλίσουν τα συγκεκριμένα σπίτια ή δεν θα προβούν ακόμα και σε προπηλακισμούς των νέων ιδιοκτητών ή και ενοικιαστών ;

Το όλο ζήτημα αποκτά ευρύτερες διαστάσεις ηθικού και οικονομικού χαρακτήρα. Η κοινή λογική λέει ότι, είναι παράλογο, αντιοικονομικό και ανήθικο, να έχουν κατακρημνιστεί οι μισθοί, οι συντάξεις τα εισοδήματα των Ελλήνων πολιτών και τα τραπεζικά δάνεια να παραμένουν τα ίδια. Μια οικογένεια με συνολικό μηνιαίο εισόδημα 3.500 ευρώ, λχ., ήταν σε θέση να καταβάλει 300 και 500 ευρώ το μήνα για το δάνειο. Όμως, είναι εντελώς αδύνατο να κάνει το ίδιο όταν το εισόδημά της έχει πέσει σε επίπεδα των 1.500 ευρώ. Με τα υψηλά σχετικά επιτόκια των προηγούμενων ετών,τα τελικά ποσά που καταβάλλουν οι δανειολήπτες φτάνουν τρεις και τέσσερεις φορές πα΄νω απότο αρχικό κεφάλαιο. Κάτι που συνήθως λησμονείται είναι ότι, τα τελευταία χρόνια, η χώρα βιώνει αρνητικό πληθωρισμό της τάξης του 2% που θα πρέπει να συνυπολογιστεί πάνω στο δεδομένο επιτόκιο του δανείου και το επιβαρύνει αντίστοιχα.

Είναι επίσης εξωφρενικά παράλογο και εντελώς ανήθικο να παραδίδονται τα σπίτια των δανειοληπτών στα επιλεγόμενα  funds – τραπεζικούς Γύπες στο 20-30% της αξίας τους και να μήν δίνεται παρόμοια ευχέρεια κουρέματος σε αντικειμενικά αναξιοπαθούντες δανειολήπτες.

Αλλά ας δούμε και πάλι το επίμαχο άρθρο στο οποίο αναφερθήκαμε στην αρχή του παρόντος

Απέναντι στο τσουνάμι των 130.000 πλειστηριασμών που αποφασίστηκε από το Eurogroup να γίνουν μέχρι το 2021 ώστε να πάρει τη “δόση” της η κυβέρνηση του “πάση θυσία στο ευρώ”, εκτός από το αναμενόμενο κύμα οργής, κοινωνικών ταραχών και βίαιων κινητοποιήσεων που θα προκαλέσει, εκπρόσωποι δανειοληπτών και απλοί δανειολήπτες, υπενθυμίζουν το προηγούμενο που συνέβη στην περίπτωση πλειστηριασμών στις ΗΠΑ και στην Ισπανία. Εκεί οι απελπισμένοι δανειολήπτες, όταν έβλεπαν ότι θα χάσουν το σπίτι τους που το είχαν αποκτήσει με τις οικονομίες ολόκληρης ζωής της δικής τους ή των γονιών τους, το παρέδιδαν απολύτως κατεστραμμένο.

Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που όταν έφταναν οι εκπρόσωποι των τραπεζών στις εισόδους των σπιτιών, τα έβρισκαν εντελώς κατεστραμμένα ή και καμένα, κουφάρια σπιτιών στην κυριολεξία.’Ετσι οι τράπεζες που ήταν άτεγκτες στο να έρθουν σε συμβιβασμό με τους δανειολήπτες και απέκλειαν κουρέματα του χρέους, κατέληγαν να παραλαμβάνουν σπίτια με ασήμαντη ή και ανύπαρκτη αξία.

Αντιμέτωποι με μια τέτοια αδιέξοδη πραγματικότητα, οι τραπεζικοί Γύπες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να δεχτούν να συζητήσουν εναλλακτικές βιώσιμες λύσεις και κυρίως το κούρεμα των δανείων ειδικότερα σε περιπτώσεις αποδεδειγμένα αναξιοπαθούντων δανειοληπτών.

Εδώ σημειώνεται ότι αναλογικά με την Ελλάδα,ουδέποτε υπήρξε στις χώρες αυτές, ή αλλού στον κόσμο παρόμοιας έκτασης τσουνάμι πλειστηριασμών όπως αυτό που προωθείται σήμερα εδώ όπου οι Θεσμοί έχουν συνηθίσει να επιβάλλουν σκληρά μέτρα με ελάχιστες έως ασήμαντες λαϊκές αντιδράσεις. Θα πετύχουν άραγε το ίδιο με το ξεκλήρισμα οικογενειών από τα σπίτια τους ;

Πέρα από το ως άνω ερώτημα, το μοντέλο της καταστροφής των σπιτιών πριν τα πάρουν οι τράπεζες, ακούγεται πως συζητιέται ευρύτατα και εδώ. Για αυτό καλά θα κάνουν οι “Θεσμοί”, οι κυβερνώντες και οι Γύπες των τραπεζών, που δεν καταλαβαίνουν αλλιώς, να το σκεφτούν πολλές φορές το όλο θέμα.

Απέναντι στο τσουνάμι των 130.000 πλειστηριασμών που αποφασίστηκε από το Eurogroup να γίνουν μέχρι το 2021 ώστε να πάρει τη “δόση” της η κυβέρνηση του “πάση θυσία στο ευρώ”, εκτός από το αναμενόμενο κύμα οργής, κοινωνικών ταραχών και βίαιων κινητοποιήσεων που θα προκαλέσει, εκπρόσωποι δανειοληπτών και απλοί δανειολήπτες, υπενθυμίζουν το προηγούμενο που συνέβη στην περίπτωση πλειστηριασμών στις ΗΠΑ και στην Ισπανία. Εκεί οι απελπισμένοι δανειολήπτες, όταν έβλεπαν ότι θα χάσουν το σπίτι τους που το είχαν αποκτήσει με τις οικονομίες ολόκληρης ζωής της δικής τους ή των γονιών τους, το παρέδιδαν απολύτως κατεστραμμένο.

Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που όταν έφταναν οι εκπρόσωποι των τραπεζών στις εισόδους των σπιτιών, τα έβρισκαν εντελώς κατεστραμμένα ή και καμένα.’Ετσι οι τράπεζες που ήταν άτεγκτες στο να έρθουν σε συμβιβασμό με τους δανειολήπτες και απέκλειαν κουρέματα του χρέους, κατέληγαν να παραλαμβάνουν σπίτια με ασήμαντη ή και ανύπαρκτη αξία.

Αντιμέτωποι με μια τέτοια αδιέξοδη πραγματικότητα, οι τραπεζικοί Γύπες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να δεχτούν να συζητήσουν εναλλακτικές βιώσιμες λύσεις και κυρίως το κούρεμα των δανείων ειδικότερα σε περιπτώσεις αποδεδειγμένα αναξιοπαθούντων δανειοληπτών.

Εδώ σημειώνεται ότι αναλογικά με την Ελλάδα,ουδέποτε υπήρξε στις χώρες αυτές, ή αλλού στον κόσμο παρόμοιας έκτασης τσουνάμι πλειστηριασμών όπως αυτό που προωθείται σήμερα εδώ όπου οι Θεσμοί έχουν συνηθίσει να επιβάλλουν σκληρά μέτρα με ελάχιστες έως ασήμαντες λαϊκές αντιδράσεις. Θα πετύχουν άραγε το ίδιο με το ξεκλήρισμα οικογενειών από τα σπίτια τους ;

Πέρα από το ως άνω ερώτημα, το μοντέλο της καταστροφής των σπιτιών πριν τα πάρουν οι τράπεζες, ακούγεται πως συζητιέται ευρύτατα και εδώ. Για αυτό καλά θα κάνουν οι “Θεσμοί”, οι κυβερνώντες και οι Γύπες των τραπεζών, που δεν καταλαβαίνουν αλλιώς, να το σκεφτούν πολλές φορές το όλο θέμα.

 

3 COMMENTS

  1. Για να πάρει τη …δόση της η κυβέρνηση. Μα γιατί τη θέλουμε τη δόση, αφού είναι γνωστό ότι η Ελλάδα έχει σχεδόν ανέκαθεν πρωτογεννές οικονομικό πλεόνασμα. Που σημαίνει ότι δε χρειαζόμαστε χρήματα, δε χρειαζόμαστε, …δόσεις. Και θα εξηγήσω, αναλυτικά και με ακρίβεια, πότε χρειαστήκαμε στη νεώτερη ιστορία μας, …δανεικά:
    Ας ξεκινήσουμε από τον βππ. Χρειαζόμασταν χρήμα για να μπαλώσουμε τις πληγές που μας άφησε ο πόλεμος και ο εμφύλιος που ακολούθησε. Και άρα …δανειζόμασταν. Βέβαια το κατοχικό “δάνειο” που μας το πήραν με το ζόρι οι Γερμανοί, αλλά ούττ αυτό ούτε τις πολεμικές αποζημιώσεις και τις επανορθώσεις ποτέ δεν τα απαιτήσαμε. Ειδικά το κατοχικό δάνειο είναι σίγουρο χρήμα και δεν έχει σχέση με αποζημιώσεις και επανορθώσεις. Είναι χρήματα που μας πήραν οι Γερμανοί αναγκαστικά και το κατοχικό αυτό “δάνειο” είναι μάλιστα διεθνώς αναγνωρισμένο, μέχρι και ο ίδιος ο Χίτλερ ξεκίνησε την αποπληρωμή του.
    Στη συνέχεια (το 1964) χρειαζόμασταν χρήμα για να ξεπληρώνουμε τις …προπολεμικές οφειλές. Τις οποίες αναγνώρισαν Παπανδρέου, Καραμανλής και Μητσοτάκης, χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι’ αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Ενώ τα προπολεμικά χρέη τα είχε διαγράψει ο φασίστας Μεταξάς και είχε μάλιστα δικαιωθεί για αυτό από τα διεθνή δικαστήρια.
    Οι τρεις “μεγάλοι” ηγέτες μας όμως …τις αναγνώρισαν.
    Για 45 χρόνια ξεπληρώναμε αυτές τις προπολεμικές οφειλές, αλλά μόνο κάποιες ελάχιστες χρονιές χρειαζόμασταν χρήμα. Και άρα ξανά δανειζόμασταν.
    Σχετικά με την αναγνώριση των …προπολεμικών δανείων, το 1964, η εξόφληση των οφειλών έγινε σε 45 χρόνια. Έληξε δηλαδή το 2009. Από το 2010 έως και το 2012 όμως, “χρειάστηκε” η Ελλάδα περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια Ευρώ για τις …ανακεφαλαιοποιήσεις των ιδιωτικών τραπεζών της που διαχειρίζονται Ευρώ. Άρα, ξαναδανειστήκαμε.
    Ενδιάμεσα, χρειαζόμασταν δανεικά για τον πολεμικό μας εξοπλισμό που, λόγω ατυχίας, τον αγοράζαμε πιο ακριβά από ότι άλλοι. Και ούτε που σκεφτήκαμε πως όταν μπήκαμε στην ΕΕ θα έπρεπε ολόκληρη η Ευρώπη να φυλάει τα σύνορά της και όχι …μόνοι μας. Ή ακόμα και το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο τα αγοράζαμε πιο ακριβά. Και συνεχίζουμε και τώρα, μέχρι και η ομόδοξη Ρωσία μας τα πουλάει ακριβότερα. Είμαστε πολύ άτυχοι τελικά. Είμαστε τόσο άτυχοι που όλα τα γερμανικά εμπορεύματα. κάθε χρόνο εδώ και χρόνια, τα εισάγουμε από Γερμανία κατά 25% πιο ακριβά από ότι τα αγοράζει ο υπόλοιπος κόσμος. Ο Χριστοφοράκος είπε στη γερμανική Δικαιοσύνη (και όχι εγώ ο …κακός) ότι και η SIEMENS μοίραζε το 25% των χρημάτων που έπαιρνε από τις εισαγωγές της, στα κοινοβουλευτικά κόμματα.
    Και τώρα χρειαζόμαστε και άλλα δανεικά για να …ξεπληρώνουμε αυτά που δανειστήκαμε.

    Με δεδομένα αυτά που ανέφερα, χρειαζόμαστε οπωσδήποτε και άλλα δανεικά, επειδή ή είμαστε λίγο …ηλίθιοι ή μας κυβερνάνε προδότες, πουλημένοι και προσκυνημένοι. Μπορεί στο χρήμα πλέον, πάντως το πρόσταγμα του γέρου του Μοριά παραμένει.

    Και θα χρειαζόμαστε δόσεις για πάντα, όσο μας κυβερνούν οι ίδιοι. Και μάλιστα τώρα που ξεπουλάμε ότι αποφέρει πλούτο για τη χώρα (λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, ΟΛΘ κλπ κλπ), σίγουρα θα χρειαζόμαστε μόνιμα δανεικά. Και άλλες δόσεις και δόσεις και δόσεις.

    Ευτυχώς που τώρα τελευταία ανακαλύψαμε (ο ΓΑΠ …μας έσωσε) ότι έχουμε ορυκτό πλούτο (πετρέλαια και φυσικό αέριο) που μέχρι πρότινος …ούτε που γνωρίζαμε ότι υπήρχε. Και την Ελληνική ΑΟΖ δεν έχουμε ακόμα και σήμερα ανακηρύξει, αφού δήθεν φοβόμαστε τους Τούρκους. Και όμως η Κύπρος επί Τάσου Παπαδόπουλου ανακήρυξε τη δική της ΑΟΖ και μας παρακαλούσε να ανακηρύξουμε ταυτόχρονα και εμείς τη δική μας.
    Και σημειώστε ότι η Ελλάδα έχει ορυκτό πλούτο αξίας πολλών τρισεκατομμυρίων Ευρώ, το οποίο το γνωρίζουν οι πάντες (αυτοί που πρέπει) εδώ και δεκαετίες. Και λένε οι κακούργοι, ότι δεν κάνουμε εξορρύξεις επειδή το δικό μας πετρέλαιο δεν μπορεί να έχει …μίζες.
    Μόνο ο χουντικός Παπαδόπουλος έκανε εξορρύξεις πετρελαίου, στον Πρίνο. Και μετά, το Νοέμβριο του 1973 έγινε το πολυτεχνείο, χωρίς λόγο βέβαια αφού ήταν προκυρηγμένες εθνικές εκλογές για τις 10 Φεβρουαρίου 1974.
    Αυτός είναι και ο λόγος που γίνεται η φτωχοποίηση της Ελλάδος, οι …υδρογονάνθρακες. Ή μάλλον, για να το θέσω καλύτερα, ο ορυκτός και ο επίγειος πλούτος μας. Ο οποίος επίγειος πλούτος σχεδόν ξεπουλήθηκε.
    Σχετικά με τον ορυκτό πλούτο, δεν είναι τυχαίο ότι η χώρα με τις μεγαλύτερες εξαγωγές πετρελαίου της Αφρικής, είναι η …Νιγηρία.
    Και ο λαός της Νιγηρίας πεθαίνει της πείνας.-

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.