Ένα πελώριο ψέμα που διαδίδουν οι καθεστωτικοί αναλυτές και τα συστημικά ΜΜΕ είναι η υπόθεση ότι, χώρες όπως η Ισπανία,η Ιταλία, η Πορτογαλία,η Ιταλία,η Ισλανδία, η Κύπρος έχουν βγει απο τα μνημόνια και πορεύονται ικανοποιητικά. Και ότι μόνο η Ελλάδα παραπαίει, αν και τελευταία και για τη χώρα μας ηχούν οι γνωστές καμπάνες της κίβδηλης “εικονικής αισιοδοξίας” για την ανάπτυξη που έρχεται και που συνεχώς αναβάλλεται.

Στην πραγματικότητα, εκτός από την Ελλάδα και οι άλλες ως άνω χώρες υποφέρουν και σέρνονται οικονομικά, αφού το δημόσιο χρέος τους διπλασιάστηκε ή περίπου  τριπλασιάστηκε τα επτά τελευταία χρόνια μέσα στην ευρωζώνη. Και συνεχίζει να αυξάνεται μέχρι σήμερα, αναδεικνύοντας έτσι την οικονομική δυσπραγεία και παθογένεια του ευρωκαθεστώτος. Συγκεκριμένα, μεταξύ των ετών 2008 και 2015 το δημόσιο χρέος εκτοξεύτηκε ως ακολούθως στις κάτωθι χώρες :

Στην Ελλάδα από 130% σε 181%

Στην Ιταλία από 112% σε 157%

Στην Πορτογαλία από 82% σε 149%

Στην Ιρλανδία από 47% σε 89%

Στην Κύπρο από 55% σε 110% και πάνω απ΄όλα

Στην Ισπανία  από 47% σε 110%

Τα στοιχεία αυτά που προέρχονται απο την Eurostat αναδεικνύουν το μέγεθος του ψέματος και τις καταστροφικές οικονομικές συνθήκες για τις χώρες της περιφέρειας μέσα και από την ευρωζώνη.

Το Ελληνικό χρέος

Ειδικότερα για την Ελλάδα,υποστηρίζεται από διάφορους οικονομολογούντες και αναλυτές του κατεστημένου στα κατοχικά ΜΜΕ ότι, είμαστε υπόλογοι για το χρέος μας που οφείλεται  στην κακοδιαχείριση που έκαναν οι κυβερνήσεις στο παρελθόν. Με το πονηρό αυτό επιχείρημα, βομβαρδίζεται συστηματικά ο ελληνικός λαός ώστε να δεχτεί τις ευθύνες της χώρας μας για τα σημερινά αδιέξοδα. Να δεχτεί δηλ. ο απλός πολίτης ότι, η εποχή της ευημερίας του παρελθόντος οφειλόταν αποκλειστικά σε δανεικά και τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουμε όλοι μαζί το λογαριασμό.Άλλωστε σύμφωνα και με το γνωστό Παγκάλειο δόγμα “όλοι μαζί τα φάγαμε”.

“Κακώς κάκιστα ευημερούσατε επι δραχμής” μας λένε οι Εταίροι και οι εδώ εγκάθετοί τους. Και για αυτό,”τώρα δεν έχετε άλλη επιλογή από το να πέσετε στο χώμα, να γίνεται πάμφτωχοι, να πεινάσετε, να μεταναστεύσετε στο εξωτερικό, να μας παραχωρήσετε τα σπίτια, τις επιχειρήσεις, τις περιουσίες και ολόκληρη τη χώρα”.

Το πρώτο ζήτημα και ερώτημα που προκύπτει είναι πως οι δανειστές μας έδιναν τεράστια δάνεια αφού είμασταν αφερέγγυοι;  Και το δεύτερο: Αν το χρέος το κληρονομήσαμε από το παρελθόν όπως υποστηρίζεται, τότε πως εξηγείται η ένταξή μας στην ευρωζώνη το 2002, αφού βασική προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι μια χώρα να έχει μικρό ή ανεκτό χρέος;

Χωρίς να αντιπαρερχόμαστε την κακοδιαχείριση ιδιαίτερα της περιόδου Σημίτη με τις υπέρογκες και αδιαφανείς δαπάνες για αμυντικούς εξοπλισμούς και τους Ολυμπιακούς αγώνες, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική.

Στην πραγματικότητα,το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους οφείλεται σε κρατικά δάνεια με επαχθείς όρους και επιτόκια για την αγορά αμυντικού εξοπλισμού κυρίως από  Γερμανία,Γαλλία και ΗΠΑ και κυρίως στην επιβάρυνηση του κρατικού προϋπολογισμού με ποσά της τάξης των 250 δις από ζημιές των ελληνικών τραπεζών.Οι τεράστιες αυτές τραπεζικές ζημιές δημιουργήθηκαν μέσα στην ευρωζώνη, λόγω της μεγάλης έκθεσής τους σε τοξικά ομόλογα και δάνεια κυρίως από το εξωτερικό που ήταν αδυνατο να εξυπηρετηθούν ύστερα από την έκκρηξη της διεθνούς κρίσης του 2008.

Στη συνέχεια,οι ελληνικές τράπεζες αφού εκκαθαρίστηκαν από τοξικές ζημιές και βάρη, ξεπουλήθηκαν-στην πραγματικότητα υφαρπάστηκαν- από ξενα τραπεζικά funds- “Γύπες” σε τιμές ευτελιστικές, με μια πρωτοφανή διαδικασία όπου δεν επιτράπηκε η συμμετοχή Ελλήνων πολιτών και επιχειρηματιών. Με άλλα λόγια, ζημιές των ελληνικών τραπεζών ύψους περίπου 250 δις ευρώ, «ξεπλύθηκαν» με τη μεταβίβασή του στον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό και βαφτίστηκαν δημόσιο χρέος. Και στη συνέχεια, οι ελληνικές τράπεζες υφαρπάστηκαν από τους ξένους κατακτητές έναντι πινακίου φακής. Αυτή είναι απίστευτη όσο και τραγική αλήθεια.

Γεγονός είναι ότι, οι ελληνικές κυβερνήσεις ελέγχονται για τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών στο παρελθόν και αυτό δεν αποτελεί ελληνική αποκλειστικότητα. Αλλά είναι αναμφισβήτητο το γεγονός ότι, το άλμα του χρέους σημειώθηκε στην εποχή της ευρωζώνης όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο παρακάτω ιστόγραμμα που προέρχεται από επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας της Eurostat.

Και όσο και αν φάινεται απίστευτο είναι επίσης γεγονός ότι, το χρέος που δημιουργήθηκε τα τελευταία οκτώ χρόνια μέσα στην ευρωζώνη, ισοδυναμεί περίπου με το χρέος που δημιουργήθηκε τα εκατό τελευταία χρόνια με τη δραχμή.

Πορεία ελληνικού χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ από το 1970 μέχρι το 2016 (πηγή:Eurostat)

 

 

4 COMMENTS

  1. Το γράφω συνέχεια αλλά …ποιος με ακούει. Το σημερινό χρέος είναι δήθεν χρέος, είναι φεύτικο χρέος. Είναι χρέος που προέκυψε από ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών. Ιδιωτικών τραπεζών που διαχειρίζονται Ευρώ.
    Θα γράψω πάλι για εμάς, για την Ελλάδα:

    Αρχές του 2009 χρωστούσαμε 290 δις. Πριν εννέα χρόνια το χρέος μας ήταν λοιπόν 290 δις. Υπερβολικό βέβαια και δε θα εξηγήσω τώρα με ποιο τρόπο και για ποιο λόγο χρωστούσαμε τόσα πολλά, αλλά το χρέος μας τόσο ήταν.
    Και ήταν 290 δις και επειδή ο Καραμανλής είχε δώσει το Δεκέμβιο 2008 (με δανεικά-εγγυήσεις της ΕΕ) στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ, ως κρατικές εγγυήσεις, 23 + 5 δισεκατομμύρια Ευρώ. Και επειδή αυτός παραιτήθηκε, οι τράπεζες το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων το επέστρεψαν (αργότερα όμως).
    Δεν τα “χρειάστηκαν” επειδή δεν ήξεραν τι, πως και γιατί αυτός παραιτήθηκε. Και οι ίδιες αυτές τράπεζες στη συνέχεια δεν επέστρεψαν ποτέ τίποτε άλλο, παρά τα πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ που δήθεν “χρειάστηκαν”.
    Το 2010 με τον Παπανδρέου δίναμε για τρία και κάτι χρόνια περίπου 20 δις το χρόνο με μηδενικό επιτόκιο, για τη μείωση του τεράστιου χρέους μας (μια ευγενική …χορηγία της ΕΕ).
    Το 2012 κάναμε με τον Παπαδήμο το εγκληματικό PSI όπου όλα μας τα δημόσια ταμεία έδωσαν περίπου 100 δις για αυτό το χρέος (χώρια από αυτά που “έδωσαν” οι ιδιώτες).

    Σύνολο 290 δις – 28 δις – περίπου 70 δις – περίπου 100 δις = λιγότερο από 100 δις.
    Και μου λένε διάφοροι. Μα με το PSI δεν δώσαμε 100 δις, αλλά 80 δις, ή χάσαμε μόνο 58 δις, ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο.
    Ωραία λοιπόν, κάντε την απλή προσθαφαίρεση σύμφωνα με τα δικά σας…
    290 δις – 28 δις – περίπου 70 δις – 58 δις = λιγότερο από 140 δις.
    Άρα το Δημόσιο χρέος της χώρας θα έπρεπε να είναι ούτε 140 δις. Και όχι …320 ή και …340 δις.

    Άρα το Δημόσιο χρέος της χώρας θα έπρεπε να είναι ούτε 100 δις. Και τα περίπου 20 δις το χρόνο που δίνουμε εδώ και κάποια χρόνια για την εξόφληση των τόκων του χρέους των 320 δις, θα έπρεπε να μειώνουν κανονικά το πραγματικό χρέος των ούτε 100 δις. Και όχι να είναι μόνο οι τόκοι για το δήθεν Δημόσιο χρέος μας των 320 δις. Άρα αυτό το πραγματικό χρέος μας των ούτε 100 δις θα έπρεπε με τα 20 δις το χρόνο που δίνουμε, να τείνει προς το μηδέν…

    Αυτά τα αρκετά περισσότερα από 220 δισεκατομμύρια Ευρώ (320 που είναι τώρα το χρέος μας, συν τους τόκους που δίνουμε τα τελευταία χρόνια, μείον ούτε 100 που θα έπρεπε να είναι), σχεδόν το 70% του Δημοσίου χρέους, τα έδωσαν οι προδότες πρώην πρωθυπουργοί μας Παπανδρέου, Παπαδήμος και Σαμαράς, για τις “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών μας.
    Μήπως για αυτό το λόγο παραιτήθηκε ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου ξεκίνησε στη συνέχεια το …κόλπο; Σίγουρα όχι, απλά οι τράπεζες δεν το ήξεραν. Ο Καραμανλής παραιτήθηκε για κάποιον άλλο λόγο. Εάν ήταν το κόλπο να ξεκινήσει …εν αγνοία του, δε θα έδινε αυτός 23 δις στις τράπεζες ως κρατικές εγγυήσεις, λίγο πριν παραιτηθεί. Παραιτήθηκε επειδή ενέδωσε στους Ρώσους και συμφώνησε στον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Και στη συνέχεια σημειώθηκαν πυρκαγιές σε όλη τη χώρα, έγιναν διάφορα σκάνδαλα και απόπειρες δολοφονίας εναντίον του. Μήπως λοιπόν η παραίτησή του είχε κάποια σχέση με την Αμερική; Αναρωτιέμαι, δεν κατηγορώ…

    Μέχρι όμως και ο ο Βαρουφάκης λέει ότι τα χρήματα που μας έδωσαν δήθεν για τις δικές μας τράπεζες, επεστράφησαν προς Γαλλία και Γερμανία για να διασώσει η Ελλάδα τις εκεί τράπεζες. Ή μάλλον ούτε αυτό, τα χρήματα ούτε ήρθαν ούτε έφυγαν, τραπεζικές εγγραφές έγιναν. Μόνο που το λέει τώρα, δεν το έλεγε όταν ήταν υπουργός οικονομικών της χώρας και ούτε μας λέει πόσα χρήματα ακριβώς δώσαμε…

    • Και ίσως κάποιοι πιστεύουν ότι …έπρεπε να δώσουμε τα χρήματα για τις τράπεζές μας.
      Αυτό που πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών («ανακεφαλαιοποιήσεις» και «κρατικές εγγυήσεις») την αναλαμβάνει η χώρα από μόνη της, μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα. Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει μόνη της το χρήμα. Αυτό γίνεται ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος. Στην Ελλάδα, επειδή ακριβώς έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση των τραπεζών θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, αφού αυτή εκδίδει το χρήμα. Θα έπρεπε…
      Δεν μπορεί η ΕΚΤ να συμμετέχει μόνο στα κέρδη και τη χασούρα να την αναλαμβάνει μόνο του το κάθε κράτος.
      Και προσέξτε, μπορεί αυτό που γράφω να ακούγεται από κάποιον ειδήμονα πολύ …ερασιτεχνικό. Γράφω ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να αναλάβει τη χρηματοδότηση όλων των τραπεζών…
      Θα το εξηγήσω και αυτό λοιπόν:
      Καταρχάς είμαι σίγουρος ότι οι ελληνικές τράπεζες δε χρειάζονταν περισσότερο χρήμα ακόμα και από το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας, ακόμα και από τις συνολικές καταθέσεις μας, τόσο σύντομα για …χρηματοδότηση. Άρα όλο αυτό με το «χρέος» μας είναι κόλπο των διεθνών τοκογλύφων, μπορεί με «συνεργάτες» το ίσως διεφθαρμένο πολιτικό μας σύστημα, για να μας αρπάξουν ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας.
      Στη συνέχεια θα αναφέρω πως όταν παλαιότερα επί δραχμής χρειάζονταν χρηματοδότηση η …Τράπεζα Κρήτης, έκανε τον έλεγχο η Τράπεζα της Ελλάδος και στη συνέχεια η Ελλάδα χρηματοδοτούσε. Ολόκληρη η Ελλάδα και όχι η …Κρήτη. Που σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να ελέγξει εάν πραγματικά κάποια τράπεζα χρειάζονταν τόσο χρήμα για …ανακεφαλαιοποίηση και μετά ολόκληρη η ΕΕ να χρηματοδοτούσε. Και αναφέρομαι σε όλες τις τράπεζες της ΕΕ που διαχειρίζονται Ευρώ. Η ΕΕ θα έπρεπε να χρηματοδοτήσει όλες τις τράπεζες της Ευρώπης και άρα όλες οι χώρες να συμμετείχαν, ανάλογα όμως με την οικονομική δυνατότητα της κάθε χώρας.
      Είναι λοιπόν φανερό ότι αυτές οι «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών είναι εκβιασμός. Είναι οικονομικός στραγγαλισμός όποιων χωρών επιθυμεί το «σύστημα».
      Δεν είναι άλλωστε τυχαίο οι ελληνικές τράπεζες σε περίοδο κρίσης να «χρειάστηκαν» περισσότερα από 220 δισεκατομμύρια Ευρώ σε δυόμιση χρόνια και αυτά να προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Και πριν και μετά από αυτά τα δις που πήραν για «χρηματοδότηση» οι τράπεζες μας, χρειάστηκαν μόνο κάτι εκατομμύρια…

      Δείτε και το διάγραμμα από την επίσημη ιστοσελίδα του ΔΝΤ, εκεί φαίνεται πολύ καθαρά αυτό που λέω.
      http://www.indexmundi.com/greece/public_debt.html

      Έναν λογιστικό έλεγχο του Δημοσίου χρέους θα πρέπει να διενεργήσουμε. Δεν μπορεί ξαφνικά να χρωστάμε το …170% του ΑΕΠ της χώρας, εκεί που για πολλά χρόνια χρωστούσαμε γύρω στο 100% του ΑΕΠ. Παρά δηλαδή το PSI το χρέος μας αντί να πάει από το 100% του ΑΕΠ στο 30% πήγε στο 170%…

      Μάθετε ότι και στην Ισλανδία ξεκίνησαν να κάνουν ακριβώς το ίδιο κόλπο, παρόλο που δεν είναι καν στην ΕΕ και φυσικά δεν έχει Ευρώ. Χρωστούσε η χώρα πολλά δισεκατομμύρια για τις “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών της. Αναλογικά με τον πληθυσμό της χρωστούσε περισσότερα ακόμα και από ότι το δικό μας “χρέος” και οι ιδιωτικές της τράπεζες ήθελαν και άλλα. “Χρειάζονταν” να κάνουν και άλλη …ανακεφαλαιοποίηση.
      Παρόλο λοιπόν που το δέχτηκαν όλοι οι πολιτικοί της και το ψήφισαν όλα της τα κόμματα στη βουλή, αρνήθηκε ο πρόεδρος της Ισλανδίας να δώσουν και άλλα χρήματα, αρνήθηκε να δανειστεί η Ισλανδία και άλλα χρήματα για τις τράπεζές της.
      Ο πρόεδρος της Ισλανδίας (κύριος Γκρίμσον) έκανε το μόνο που μπορούσε να κάνει βάσει Ισλανδικού συντάγματος. Αρνήθηκε να υπογράψει για να πάρουν επιπλέον δάνεια και να ανακεφαλαιοποιήσουν ξανά τις τράπεζές τους και κάλεσε το λαό σε δημοψήφισμα.
      Το ίδιο που θα μπορούσε να κάνει και ο δικός μας πρόεδρος της δημοκρατίας.
      Στο δημοψήφισμα αυτό, το 93% του λαού της Ισλανδίας αρνήθηκε να ξεχρεώσει τις τράπεζες εις βάρος του, αρνήθηκαν να πληρώσουν οι ίδιοι οι πολίτες τα χρέη των τραπεζών. Το 93% των Ισλανδών. Αυτό σε ποιο ΜΜΕ μας το άκουσε κανείς; Οι τράπεζες χρεοκόπησαν και οι τραπεζίτες κλείστηκαν στη φυλακή για τα χρέη αυτά. Στα ευρωπαϊκά δικαστήρια που έγιναν πρόσφατα και την πήγαν Αγγλία και Ολλανδία για τα χρέη της, δικαιώθηκε οριστικά η Ισλανδία και τώρα δε χρωστάει σε κανέναν.
      Που σημαίνει ότι ακόμα και αν εμείς ως Ελλάδα χρειαζόμασταν πράγματι τόσο χρήμα για τις τράπεζές μας (αποκλείεται αλλά …λέμε) και εάν ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε από μόνοι μας τις “χρηματοδοτήσεις” των ιδιωτικών μας τραπεζών (και όχι η ΕΚΤ όπως σίγουρα ισχύει αλλά λέμε …εάν) θα μπορούσαμε να διαγράψουμε το χρέος αυτό, με παράδειγμα την Ισλανδία.
      Τα δικαστήρια θα μας δικαίωναν και όσοι μας έδωσαν χρήματα μπορούν να ξεχάσουν τα χρήματα αυτά εφόσον πήγαν για τις χρηματοδοτήσεις των τραπεζών.
      Ή να τους τα δώσει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ κατά το δοκούν, χωρίς αντίκρισμα σε χρυσό όπως είχε το χρήμα κάποτε.
      Αφού φημολογείται ότι η ΕΚΤ πληρώνει τα πρόστιμα στην Αμερική για τις Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες.

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.