Ύστερα από ενδελεχή διευρεύνηση ελληνικών και διεθνών στατιστικών στοιχείων, αποκαλύψαμε και τεκμηριώσαμε ότι, το ελληνικό δημόσιο χρέος υπερδιπλασιάστηκε τεχνητά μέσα στην ευρωζώνη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, καθώς  και του διεθνούς Οργανισμού, National Debt Clocks.Org,το 2002, το έτος δηλ. που η χώρα μας εντάχθηκε στην ευρωζώνη, το ελληνικό δημόσιο χρέος ανερχόταν σε 158,8 δις.

Σήμερα ανέρχεται σε 324 δις και αν προστεθούν τα 51,2 δις του κουρέματος του PSI του 2012, που έγινε κυρίως σε βάρος ελληνικών δημόσιων και ιδιωτικών ομολόγων, το χρέος αυτό υπολογίζεται σε 375,2 δις το Μάρτιο του 2018.

Ελληνική δημόσιο χρέος 2002……………………………………………………….158,8 δις

Ελληνικό δημόσιο χρεός 2018……………………………………………………….324,001δις

ελληνικό δημόσιο χρέος με συνυπολογισμό του κουρέματος του 2012….375,2 δις

Από τα αδιαμφισβήτητα αυτά δεδομένα, είναι σαφές ότι ο πρωτομάστωρας, ο κύριος υπέυθυνος για την εξοντωτική για τη χώρα αλματώδη αύξηση του ελληνικού δημόσιου χρέους δεν είναι άλλος από τη γερμανική ευρωκατοχή. Σύμφωνα με τον Οργανισμό National Debt Clocks.Org, το ελληνικό δημόσιο χρέος αυξάνεται με ρυθμό 576 ευρώ ανα δευτερόλεπτο, σε μια τρελή ανοδική πορεία χωρίς τέλος.

Είναι αδιανόητο πλέον να υπάρχουν κανονικοί άνθρωποι που δέχονται μοιρολατρικά ότι,η Σύγχρονη Ελληνική Τραγωδία, τα σημερινά μας πρωτόγνωρα δεινά, οφείλονται σε υπέρογκα χρέη που κληρονομήσαμε απο το παρελθόν της εποχής της δραχμής. Αρκετά υποστήκαμε και ανεχτήκαμε παρόμοια δόλια ψέματα και Γκεμπελικού τύπου παραπληροφόρηση. Φτάνει πια η ασχετοσύνη και η κοροϊδία. Ως εδώ.

1 COMMENT

  1. Αφού είναι προφανές ότι ΕΕ και Ευρώ δημιουργήθηκαν εις όφελος των χωρών που παράγουν, που κατασκευάζουν. Για να διακινούν ατελώς τα εμπορεύματά τους σε όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ.
    Οι χώρες που εισάγουν περισσότερα από ότι εξάγουν, μπορούσαν να βάζουν δασμούς σε αυτά που εισάγουν, αυξάνοντας έτσι τα έσοδα για τις χώρες τους. Όπως είναι και η Ελλάδα, που τώρα πλέον δεν μπορεί να βάζει δασμούς.
    Αφού λοιπόν σχεδόν όνο εισάγουμε, τι θέλουμε σε αυτή την ΕΕ; Και τι φοβόμαστε; Μη τυχόν και χρειάζεται να ανταλλάσουμε το νόμισμα μας στα αεροδόμια του εξωτερικού, στα ταξίδια που πλέον δεν κάνουμε;

    Εάν όμως παραμείνομε στην ΕΕ, η λύση είναι η εξής, πολύ εύκολη:
    Ότι εισάγει μια χώρα της ευρωζώνης από εταιρία άλλης χώρας της ευρωζώνης, η εταιρία αυτή δε θα πληρώνει το ποσοστό του φόρου της στην εφορία της χώρας στην οποία βρίσκεται, αλλά στην εφορία της χώρας που πωλούνται τα προϊόντα αυτά.
    Επίσης, θέλουμε ενιαία Ευρώπη, με ενιαία οικονομικά και με ενιαίες τράπεζες και όχι μόνο ενιαίο νόμισμα. Τις οποίες τράπεζες ολόκληρη η ΕΕ θα χρηματοδοτεί (ανακεφαλαιοποιήσεις και εγγυήσεις) και όχι να χρηματοδοτεί μόνη της η κάθε χώρα αυτές τις τράπεζες που βρίσκονται στο έδαφός της. Να γίνουμε επιτέλους ΟΝΕ και όχι μόνο …ΝΕ.
    Και τέλος, ότι κατασκευάζεται εκτός ευρωζώνης θα πρέπει να εισέρχεται στην ευρωζώνη με δασμούς (πχ. τα «γερμανικά» φάρμακα της Bayer κατασκευάζονται στο Μπαγκλαντές).

    Όλα είναι πολύ εύκολο να γίνουν και προπάντων δίκαια, αλλά ποιος θα τα επιβάλλει…

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.