Ο αμερικανός οικονομολόγος  Robert Mandell κέρδισε το βραβείο Nobel το 1999 για τη συμβολή του στην ανάλυση της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής κάτω από διαφορετικά συστήματα συναλλαγματικών ισοτιμιών και στην ανάλυση των άριστων περιοχών νομίσματος.

Ο ίδιος υπήρξε υπέρμαχος της δημιουργίας του ευρώ αλλά προφανώς δεν είχε προβλέψει τις στρεβλώσεις που επήλθαν από την εισαγωγή ενός κοινού νομίσματος σε χώρες με διαφορετικές οικονομικές δομές, χωρίς την ύπαρξη κεντρικής εξισορροπητικής οικονομικής πολιτικής. Πιο πρόσφατα, έδειξε να αμφιβάλλει για την επιτυχία του όλου εγχειρήματος στην πράξη, λόγω του ότι δεν έχει υπάρξει η αναγκαία τραπεζική και πολιτική ένωση.

Το ευρώ είναι ένα κουστούμι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της Γερμανίας

Όπως έχει φανεί καταφανώς στην πράξη, το ευρώ είναι ένα κουστούμι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της Γερμανίας κυρίως, η οποία παράγει ολιγοπωλιακά προϊόντα έντασης κεφαλαίου, υψηλής τεχνολογίας και καινοτομίας. Τα προϊόντα αυτά, εμπεριέχουν μικρό κόστος πρώτων υλών ή εργασίας. Έτσι, η παραγωγή τους στοιχίζει ελάχιστα, αλλά επειδή δεν υπάρχουν ανταγωνιστές, ή υπάρχουν ελάχιστοι, η τιμή πώλησής τους ορίζεται αυθαίρετα πολύ υψηλή, με συνέπεια τα περιθώρια κέρδους να είναι τεράστια. Ένας σύγχρονος μαγνητικός τομογράφος, π.χ. της Seamens, πωλείται πολύ ακριβά γιατί θεωρείται αναγκαία η αγορά του στη διεθνή αγορά. Και σε εξωφρενικά υψηλές τιμές πωλούνται τα ανταλλακτικά του.

Επί πλέον, η συγκεκριμένη εταιρεία, όπως και άλλες πολυεθνικές, φροντίζουν να έχουν ένα «καλολαδωμένο» δίκτυο αγοραστών σε όλες τις χώρες. Έτσι το σκληρό ευρώ, αυτό το συγκεκαλυμμένο μάρκο, ευνοεί κυρίως τη χώρα δυνάστη της Ευρώπης, η οποία σωρεύει τεράστια συναλλαγματικά πλεονάσματα και κερδοσκοπεί από τη διαφορά των spreads και τα χαμηλά, μηδενικά ή και αρνητικά επιτόκια καταθέσεων και ομολόγων που συλλέγει μαζικά από όλες τις χώρες, αφού θεωρείται ασφαλής επενδυτικός προορισμός.

Η Ελληνική οικονομία πνίγεται από το σκληρό ευρώ

Αντίθετα με τη Γερμανία, ο κύριος προσανατολισμός της περιφερειακής ελληνικής οικονομίας στον τουρισμό και τη γεωργία, απαιτεί παραγωγική διαδικασία έντασης εργασίας. Χρειαζόμαστε δηλ. πολλά εργατικά χέρια,το κόστος των οποίων δεν μπορεί να συμπιεστεί κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο,ώστε το συνολικό κόστος παραγωγής να είναι χαμηλότερο ή ίσο με αυτό των ανταγωνιστών μας. Το δωμάτιο ενός ελληνικού ξενοδοχείου, λόγω της υψηλής ισοτιμίας του ευρώ έναντι των τοπικών νομισμάτων, στοιχίζει περίπου το διπλάσιο απ’ ότι ένα αντίστοιχο στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στην Ουγγαρία. Γι’ αυτό και η Κωνσταντινούπολη, το Κάιρο, το Βουκουρέστι, η Βουδαπέστη, κλπ., πλημμυρίζουν από Έλληνες τουρίστες, αφού οι διακοπές στοιχίζουν λιγότερο από ότι στον Πόρο και αρκετά λιγότερο από ότι στην Πάρο.

Λόγω του σκληρού ευρώ καταστρέφεται η αγροτική μας παραγωγή. Τα πορτοκάλια, τα λεμόνια, τα ροδάκινα, τα κεράσια οι ελιές μας πέφτουν από τα δέντρα και σαπίζουν, αφού οι εισαγωγές από τη μακρινή Αργεντινή, το Μαρόκο, την Αίγυπτο,κλπ., είναι φτηνότερες. Ακόμα και ο ποιο χαμηλά αμειβόμενος εργάτης γης που αμείβεται σε ευρώ, Έλληνας ή μετανάστης, στοιχίζει πολύ ποιό ακριβά από ότι σε μια ανταγωνιστική μας χώρα όπου αμείβεται σε υποτιμημένο νόμισμα.

Αν ένας εργάτης γης στην Ελλάδα στοιχίζει το λιγότερο 25 ευρώ, στην Τουρκία στοιχίζει σε τούρκικες λίρες που αντιστοιχούν περίπου σε 10-15 ευρώ. Το κόστος ζωής στη γειτονική χώρα είναι  χαμηλότερο λόγω της υποτιμημένης τουρκικής λίρας και τα περισσότερα καταναλωτικά είδη που αγοράζει ο Τούρκος εργαζόμενος, είναι επίσης πιο φτηνά. Το γεγονός ότι η Βουλγαρία ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά όχι στην ευρωζώνη, σε συνδυασμό με τη χαμηλή φορολόγηση, έχει οδηγήσει πολλές ελληνικές εταιρείες να μεταφέρουν εκεί την έδρα τους.

Οδηγοί φορτηγών και λεωφορείων από τη Βουλγαρία, αντικαθιστούν Έλληνες συναδέλφους τους με πολύ μικρότερη αμοιβή, αφού το εκεί κόστος ζωής είναι επίσης πολύ χαμηλό. Πολλοί Έλληνες καταναλωτές στα σύνορα με την Αλβανία,τα Σκόπια, τη Βουλγαρία, την Τουρκία, επισκέπτονται σε μονοήμερα ταξίδια τις χώρες αυτές και προμηθεύονται κάθε είδους φτηνά προϊόντα και καύσιμα.

Οι συναλλαγματικές ισοτιμίας. Σκληρά και μαλακά νομμίσματα

Εδώ είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι ο όρος σκληρό νόμισμα χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει ότι η συναλλαγματική ισοτιμία, η αγοραστική δύναμη ενός νομίσματος είναι υπερτιμημένη σε σχέση με ένα άλλο. Αυτό σημαίνει ότι εκείνος που κατέχει και συναλλάσσεται με ένα σκληρό νόμισμα όπως κυρίως το ευρώ και το ελβετικό φράγκο και κατά δεύτερο λόγο το δολάριο, και το γιεν, είναι σε θέση να αγοράζει φτηνά προϊόντα και υπηρεσίες άλλων χωρών σε σχέση με το επίπεδο ζωής στη χώρα του. Η ύπαρξη σκληρού νομίσματος δυσχεραίνει τις εξαγωγές και διευκολύνει τις εισαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών.

Το αντίθετο ισχύει με το λεγόμενο μαλακό νόμισμα που είναι υποτιμημένο σε σχέση με το σκληρό. Οι διεθνείς συναλλαγματικές ισοτιμίες ρυθμίζονται από την προσφορά και ζήτηση εξαγόμενων και εισαγόμενων  προϊόντων και υπηρεσιών. Στην πράξη όμως,  σημαντικό ρόλο έχουν οι πολιτικές που ακολουθούνται από τις κεντρικές τράπεζες των διάφορων χωρών που με διάφορα μέσα και κυρίως με την προσφορά ή απόσυρση συναλλάγματος ρυθμίζουν τεχνικά τις ισοτιμίες των νομισμάτων τους. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, η Κίνα διατηρώντας υπερβολικά χαμηλή την ισοτιμία του γουάν, παρ’ όλες τις εκκλήσεις και διαμαρτυρίες των δυτικών, έχει εισβάλει ορμητικά στις διεθνείς αγορές και σήμερα τα συναλλαγματικά της διαθέσιμα ξεπερνούν τα 4 τρις δολάρια.Τεράστια εμπορικά πλεονάσματα έχει επίσης και η Γερμανία.

Ο οικονομικός πόλεμος του Τράμπ ενάντια σε Γερμανία και Κίνα

Για τους λόγους αυτούς ο Ντόναλντ Τράμπ έχει κυρήξει οικονομικό πόλεμο στην Κίνα και στην Γερμανία. Και οι δύο αυτές χώρες είτε με την υποτίμηση του γουάν η Κίνα, είτε με υψηλούς εμπορικούς δασμούς και πλάγιες πρακτικές η Γερμανία, έχουν καταφέρει να κυριαρχήσουν στη διεθνή αγορά βάζοντας στη γωνία ακόμα και χώρες όπως η ΗΠΑ. Και αν αυτό το πετυχαίνουν έναντι των ΗΠΑ, ο καθένας αντιλαμβάνεται πόσο οδυνηρές είναι οι πρακτικές των Γερμανών και των Κινέζων για το εμπορικό ισοζύγιο χωρών όπως η Ελλάδα που είναι αβυσσαλέα ελλειματικό σε σχέση με τους δύο αυτούς “πονηρούς” οικονομικούς δυνάστες της Υφηλίου.

1 COMMENT

  1. Γιατί το Ευρώ είναι κακό νόμισμα για την Ελλάδα…
    Η ΕΕ με το ενιαίο της νόμισμα, δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να μπορούν οι κατασκευάστριες χώρες να διακινούν τα εμπορεύματα τους σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ ατελώς, χωρίς να επιβάλλονται δασμοί.
    Θέλει πολύ …μυαλό να συνειδητοποιήσει κανείς, ότι εμείς που εισάγουμε περισσότερα από ότι εξάγουμε, θα έχουμε κάθε χρόνο έλλειμμα; Και άρα το χρέος μας (ψεύτικο ή όχι) θα αυξάνει χρόνο με το χρόνο;
    Αφού δε δημιουργούμε μόνοι μας το χρήμα, κάθε χρόνο θα αυξάνεται το χρέος μας.
    Και μας λένε ότι τους δασμούς τους πληρώνει ο λαός. Και άρα …δεν πειράζει. Καταρχάς το πληρώνει ο λαός με ένα νόμισμα που δεν δημιουργεί μόνος του και άρα …δεν έχει όσο θέλει. Το σημαντικότερο όμως είναι πβς όταν το κράτος βάζει δασμούς στα εισαγώμενα, αυξάνει την τιμή τους όσο θέλει.
    Με τον τρόπο αυτό μειώνεται η ζήτηση τους και άρα αυξάνεται η ζήτηση των εγχώριων προϊόντων. Έτσι αυξάνεται η εγχώρια παραγωγή.

    Το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει γρήγορα να φύγουμε από την ΕΕ και το Ευρώ και χρειαζόμαστε επειγόντως εθνικό νόμισμα.
    Δεν έχει καμμία σημασία εάν θα έχουμε Ευρωδραχμή ή Δραχμή ή …Οβολό. Εθνικό νόμισμα να είναι αρκεί. Εθνικό, ανεξάρτητο και αδέσμευτο. Ομοίως και τραπεζικό σύστημα.
    Πώς έγινε το χρέος της Ελλάδας 320 δις; Πόσο ήταν το χρέος μας πριν την είσοδο στην ΕΕ; Ούτε 150 δις. Μήπως αυξήθηκε τόσο επειδή πληρώναμε …μισθούς και συντάξεις; Ή μήπως αυξήθηκε επειδή είχαμε πολλούς …δημοσίους υπαλλήλους;

    Άρα επιβάλλεται να μας κυβερνήσουν άλλοι και όχι …ευρωλιγούρηδες και …γερμανοπροσκυνημένοι.
    Δε θα μας βγάλουν από τα σκατά αυτοί που μας έριξαν μέσα και με τη βεβαιότητα ότι τους περιμένει η φυλάκιση, μόλις αυτοί κατηγορηθούν από την μελλοντική πατριωτική μας κυβέρνηση για εσχάτη προδοσία.
    Επιβάλλεται λοιπόν εμείς να ψηφίσουμε άλλους, ότι και αν μας λέει η …αδιάβλητη TV μας.
    Μακρυά λοιπόν από γαλαζοπράσινους που μας έβαλαν στο Ευρώ και μας υπερδιπλασίασαν το δημόσιο χρέος μας σε μόλις 15 χρόνια. Στους γαλάζιους περιλαμβάνονται ΝΔούλα και οι ΕΞΕΛ (ΑΝΕΛ δεν είναι σίγουρα) και στους πράσινους το ΠΑΣΟΚ (που τώρα άλλαξε ΑΦΜ και δε χρωστάει πια τα 200 εκατομμυριάκια) μαζί με όσους συμμετέχουν στο …νέο φορέα, αλλά όμως και το νέο ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος σύριζα αποτελείται από πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο Αλ6ς είναι ο νέος Αντρέας…
    Μακρυά από ΚΚΕ που δεν είναι ΕΚΚ και εξάλλου “εμφύλιος” (συμμοριτοπόλεμος) και παιδομάζωμα δεν ξεχνιούνται, όσα χρόνια και αν περάσουν. Και γενικώς, το γεγονός ότι το ΚΚ είναι το δεκανίκι του γαλαζοπράσινου συστήματος αποδείχτηκε πριν οκτώ χρόνια όταν η αγανάκτηση είχε πιάσει κόκκινο. Τότε είχε αναλάβει την προστασία της βουλής και μετά με τη MARFIN και τις δολοφονίες, μας τελείωσαν τους αγανακτισμένους.
    Μακρυά και από μπομπολιστάν και γενικώς ΜΜΕμετίλας.
    Και βλέπουμε…

    θα αποδείξω επίσης, για ποιον ακριβώς λόγο όλοι οι πολιτικοί μας είναι …γερμανοπροσκυνημένοι:

    Ο Κούστε Ρόϊτερ (αυτός που κρατούσε τα μαύρα ταμεία της Siemens) κατέθεσε το 2005 στην εισαγγελέα του Μονάχου, ότι η Siemens Ελλάς έδινε μίζες στα τρία μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα.
    Το 25% του ετήσιου τζίρου της, με την αναλογία 3/2/1. Τον οποίο τώρα κανείς δε τον ψάχνει, για να τα καταθέσει αυτά και στην ελληνική Δικαιοσύνη. Ούτε καν ο …αδιάβλητος σύριζα δεν έχει εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης.
    Και όχι για άλλο λόγο, θα έπρεπε να τον διώκει αφού οι μίζες είναι παράνομες και τιμωρούνται με φυλάκιση.
    Εφόσον μάλιστα πρόκειται για δημόσια παραδοχή του βοηθού του Χριστοφοράκου στη γερμανική Δικαιοσύνη.
    Και μη νομίζει κανείς ότι η Siemens χαρίζει το 25% του τζίρου της, απλώς πωλεί στην Ελλάδα πολύ πιο ακριβά…

    Όπως κάνουν όλες οι γερμανικές εταιρίες, πουλάνε στην Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι πουλάνε σε άλλες …πολιτισμένες χώρες. Και αυτό το 25% υπάρχει η φήμη ότι το καταθέτουν σε διεθνείς τραπεζικούς λογαριασμούς των ελληνικών πολιτικών κομμάτων (αλλά και των εισαγωγέων, για να μη …μιλήσουν).
    Άρα αυτές τις μίζες (αν υπάρχουν) τις πληρώνουμε εμείς…
    Τις κατηγορίες μου μπορεί να τις ελέγξει εύκολα όποιος δεν έχει στη διάθεσή του τα τιμολόγια αγοράς, όταν συγκρίνει τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας με τις τιμές πώλησης στην Ελλάδα.
    Όταν ένα Gel ξυρίσματος NIVEA πωλείται στη Γερμανία 1,80Ευρώ, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία 2,00Ευρώ, στη Γαλλία 2,20Ευρώ, στην Ισπανία και στην Ιταλία 2,50 Ευρώ, δεν μπορεί στην Ελλάδα να πωλείται 3,50Ευρώ. Δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν.
    Και δεν αναφέρομαι μόνο στη NIVEA, αυτό ήταν παράδειγμα, αναφέρομαι σε όλα μα όλα τα γερμανικά προϊόντα.
    Ας ελέγξουν αυτοί που μπορούν, τουλάχιστον τις τιμές στις οποίες αγοράζει ο Έλληνας εισαγωγέας το προϊόν αυτό. Γιατί αυτές οι τιμές είναι τόσο διαφορετικές, από τις τιμές που αγοράζουν όλοι οι άλλοι λαοί;

    Αυτό που περιγράφω (η πολύ πιο ακριβή …αγορά) είχε μια …λογική κάποτε. Όταν υπήρχε ο νόμος πως ο Έλληνας εισαγωγέας πρέπει να βγάζει μόνο μέχρι 12% κέρδος από τις εισαγωγές που κάνει.
    Είχε μια λογική για τους Έλληνες εισαγωγείς, για να δείχνουν μεγαλύτερο ζήλο στην προώθηση γερμανικών προϊόντων.
    Και είχε μια λογική για τους Γερμανούς κατασκευαστές, για να πουλάνε περισσότερο.
    Όχι όμως τώρα. Τώρα παρέμεινε ως μια πρακτική της Γερμανίας για να έχει στο χέρι το πολιτικό μας σύστημα.
    Και γίνεται με όλα τα γερμανικά εμπορεύματα. Κάθε χρόνο, εδώ και χρόνια, εισάγουμε από Γερμανία προϊόντα μερικών δις το χρόνο.
    Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε σε τι ποσό αναφέρομαι, όταν μιλάω για το 25%.
    Άρα, ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα είναι διεφθαρμένο. Με αυτό τον τρόπο οι Γερμανοί …κρατάνε όλους τους πολιτικούς μας και εμείς ακολουθούμε τις εντολές της Μέρκελ…
    Δήθεν φοβόμαστε ότι θα μας βγάλουν από το Ευρώ…

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.