Πρόλογος του Θεόδωρου Κατσανέβα στο βιβλίο του Μιχάλη Κάχρη ” Η Ευρώπη της Γερμανίας

Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Κάχρη « Ευρωπαϊκή Ένωση της Γερμανίας του 4ου Ράϊχ» από τις εκδόσεις Αρναούτη, είναι μια εμπεριστατωμένη, εργώδης, επίπονη, αποκαλυπτική όσο και αποτελεσματική ανάδειξη της πολυσυζητημένης άποψης ότι, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια Ευρώπη της Γερμανίας. Το Βερολίνο, αφού απέτυχε να καθυποτάξει τη Γηραιά Ήπειρο με δύο αιματηρούς παγκόσμιους πολέμους, το επιχειρεί με μεγαλύτερη επιτυχία στη σύγχρονη εποχή με τον έλεγχο της οικονομίας, του κοινού νομίσματος του ευρώ και των ΜΜΕ.

Πρόκειται για μια «μεταμοντέρνα βελούδινη γερμανική κατοχή» που δεν χρησιμοποιεί τη βία όπως στο παρελθόν. Δεν φυλακίζει,δεν βασανίζει, δεν δολοφονεί ή εκτελεί μαζικά τους αντιπάλους της όπως στη διάρκεια της εδώ ναζιστικής κατοχής. Κρατάει τον «κουμπαρά», παραγγέλλει τη μουσική και οι χώρες – υπήκοοι, με πρώτη την Ελλάδα, χορεύουν στο ρυθμό που αυτή επιβάλλει.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο σπουδαίος Γερμανός στοχαστής Urlich Beck, τον οποίο επικαλείται ο συγγραφέας : ”Η καταστροφή της ευρωζώνης έχει δημιουργήσει ένα ποντικό- τέρας:Μια Γερμανική Ευρώπη.Η  νέα γερμανική εξουσία στην Ευρώπη δεν βασίζεται όπως στα προηγούμενα χρόνια στη δύναμη. Δεν έχει ανάγκη από όπλα για να επιβάλει τη βούληση της σε άλλα κράτη. Δεν χρειάζεται να εισβάλει άλλα είναι πανταχού παρούσα  προφανώς μέσω του ελέγχου της οικονομίας».

Σε αντίθεση με το χθες, συμπληρώνουμε εμείς, σήμερα η βελούδινη γερμανική κατοχή, διαθέτει ένα πανίσχυρο όπλο με το οποίο ελέγχει την πολιτική βούληση των πολιτών : τα ΜΜΕ και ειδικότερα την τηλεόραση. Από εκεί διαδίδει ψέματα, φοβίες και φρούδες ελπίδες αγοράζοντας χρόνο. Η μεταμοντέρνα γερμανική κατοχή, όχι μόνο φοβάται τις διαμαρτυρίες, την αδιέξοδη οργή, τις συγκεντρώσεις, τα επεισόδια, ακόμα και τις βιαιοπραγίες, αλλά τις θεωρεί χρήσιμες για τον έλεγχο της χώρας. Όσο δεν υπάρχει συνεκτική, σοβαρή, αποτελεσματική, εφαρμόσιμη, εναλλακτική πρόταση εξόδου από την κρίση, οι διαμαρτυρόμενοι μπορούν να διαμαρτύρονται όσο θέλουν.

Η βελούδινη γερμανική κατοχή έχει μόνο έναν φόβο. Την αλήθεια, την κοινή λογική, τα ισχυρά επιχειρήματα. Για αυτό και διαστρεβλώνει την αλήθεια και διασπείρει άπειρα ψέματα. Και πάνω απ’ όλα, φιμώνει την άποψη για την έξοδο από την ευρωφυλακή, που αποτελεί σήμερα τη μόνη εφικτή, αποτελεσματική, σοβαρή πρόταση απαλλαγής από την σύγχρονη γερμανική κατοχή,την απέραντη φτωχοποίηση, εξαθλίωση, υφαρπαγή και αφανισμό της πατρίδας μας.

Οι εγχώριοι εντολοδόχοι του καθεστώτος, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, έχουν παραδώσει τη χώρα σιδηροδέσμια στους Γερμανούς. Για αυτό και η μοναδική σοβαρή πρόταση δυνητικής ανατροπής με συγκροτημένες θέσεις και αδιάσειστα επιχειρήματα, για τη συντεταγμένη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, πνίγεται, στην ουσία απαγορεύεται να εκφραστεί στα κεντρικά ΜΜΕ όπου παίζεται τον πολιτικό παιχνίδι. Μέσα στο κοινοβούλιο βιώνουμε ένα ευτράπελο θέατρο. Εκεί συγκρούονται δήθεν η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση με τις διάφορες «Ποταμίσιες», «Λεβέντικες» και τις άλλες παραφυάδες της.

¨Όλοι τους παίζουν το ίδιο βιολί. Όλοι υποστηρίζουν ότι κατέχουν τη μαγική συνταγή για να τιθασεύσουν τον δεσμοφύλακα της χώρας, τη σύγχρονη βελούδινη γερμανική κατοχή. Παράλληλα, εξωκοινοβουλευτικοί πολιτευτές και πολιτικάντηδες λένε διάφορες ανοησίες όπως ότι το πρόβλημα δεν είναι το «ευρώ ή η δραχμή», αλλά το «ευρώ ή η δημοκρατία» ! Αγνοούν στοιχειώδη οικονομικά που παραπέμπουν στη ρήση Ρότσιλντ «Δώστε μου εμένα τον έλεγχο του νομίσματος και αφήστε τους άλλους να εκδίδουν νόμους». Ή σε αυτήν του Λένιν : «αν θέλεις να καταστρέψει μια χώρα έλεγξε το νόμισμά της».

Το γελοίο του θέματος είναι ότι, μέσα αλλά και έξω από τη Βουλή, διάφοροι αυτόκλητοι  λάτρεις της καρέκλας, αναγορεύουν εαυτούς ως «σωτήρες», κάτι σαν ουρανοκατέβατοι θαυματοποιοί Μεσσίες. Αυτοί ξέρουν καλύτερα από τους άλλους, πως θα καλυτερεύουν τα πράγματα μέσα στην ευρωφυλακή. Όλοι τους, δοτοί κυβερνώντες, δήθεν αντιπολιτευόμενοι, ανερμάτιστοι «σωτήρες», θαυματοποιοί Μεσσίες, πονηροί πολιτευτές, αδιέξοδοι φωνακλάδες, επαναστάτες της κατσαρόλας χωρίς σκοπό και στόχο, συμμετέχουν συνειδητά ή ασυνείδητα σε μια μεγάλη πολιτική φαρσοκωμωδία.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, υπηρετούν το κατοχικό καθεστώς, τη μετατροπή της χώρα μας σε αποικία τύπου Μπανανίας. Δεν έχουν καταλάβει, ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ότι για να γλιτώσεις από την φυλακή δεν υπάρχει άλλος τρόπος από το να την γκρεμίσεις. Και ότι κανένα πρόβατο δεν δόθηκε βελάζοντας από τη σφαγή.

Σχετικά με το θέμα της σύγχρονης οικονομικής κατοχής της  Ελλάδας από τη Γερμανία, ο συγγραφέας παραπέμπει στον Finian Cunningham αρθρογράφο της Strategic Culture Foundation, ο οποίος γράφει ότι, ” Η Γερμανία με απίστευτη ευκολία έχει υποδουλώσει την Ελλάδα. Το 1941 η Ναζιστική Γερμάνια συνθλίβει την Ελλάδα με τα τανκς. Σήμερα χωρίς να πυροβολήσουν οι Γερμανικές Τράπεζες (τα σημερινά γερμανικά τανκς),έχουν επιτύχει το ίδιο μετατρέποντας τη χωρά σε ένα de facto γερμανικό προτεκτοράτο,του οποίου τα εθνικά περιουσιακά στοιχεία και η κυριαρχία έχουν εξουδετερωθεί σύμφωνα με τις επιταγές του Βερολινου”  

Οι Richard Palmer και Stephen Flurry γράφουν στον Observer : ”Η Δευτέρα 13 Ιούλιου 2015 θα μείνει στην ιστορία ως την ήμερα που η Ελλάδα έχασε την ανεξαρτησία της μετά από 185 χρόνια ελευθερίας,την ήμερα που η δημοκρατία πέθανε στη χωρά που την εφεύρε….Η Ελλάδα είναι τώρα μια γερμανική αποικία».

Στο βιβλίο του ο Μιχάλης Κάχρης, ανατέμνει θέματα όπως, μεταξύ άλλων, ο ρόλος της CIA στη δημιουργία της ΕΕ,  η Χανσεατική Ένωση ως πρόδρομο της γερμανικής  ηγεμονίας της Ευρώπης, τα σχέδια Schlotterer και Schuman που είχαν τον ίδιο στόχο, την ιστορική διαδρομή της γερμανική επικυριαρχίας επί της Ευρώπης.

Παραθέτοντας πολυάριθμα εντυπωσιακά ντοκουμέντα, αναδεικνύει τη σχέση και τα υπόβαθρα των Ναζί και των Φασιστών στην ίδρυση της ΕΕ, στην ευρωζώνη, τη στρατηγική του γερμανικού ιμπεριαλισμού που συνιστά τη βάση για τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης της Γερμανίας, Επίσης παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή στην ίδρυση της γερμανικής Αυτοκρατορίας, στο όραμα των Ναζί και του Γ Ράϊχ για την ενοποιημένη Ευρώπη υπό την επικυριαρχία τους, τα 25 σημεία του Ναζιστικού Κόμματος που αναφέρονται στο ίδιο θέμα, όπως και συναφείς δηλώσεις Ναζιστων και Φασιστών για την Ευρωπαϊκή Ενοποίηση κλπ.

Ο συγγραφέας ισχυροποιεί την κεντρική του άποψη με την αξιοποίηση πολυάριθμων γραπτών ντοκουμέντων και σχετικών αναφορών από διάφορους γνωστούς στοχαστές. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στον εξέχοντα Γερμανό φιλόσοφο Γιούργκεν Χάμπερνας, ο οποίος επισημαίνει πως,

ο «ηγετικός ρόλος της Γερμανίας δεν ξυπνά απλώς τα φαντάσματα της ιστορίας,άλλα μας βάζει σε πειρασμό να ακολουθήσουμε μια μονομερή εθνική πορεία η ακόμα και να υποκύψουμε στη φαντασίωση ισχύος μιας γερμανικής Ευρώπης. Εμείς οι Γερμανοί οφείλουμε να έχουμε διδαχθεί από τις καταστροφές του πρώτου μισού του 20ου αιώνα,ότι η οριστική αποφυγή του διλήμματος ενός ηγεμονικού στάτους,το οποίο σπανίως μπορεί να διατηρηθεί χωρίς συγκρούσεις,είναι προς το εθνικό μας συμφέρον». Επί πλέον, ο Μιχάλης Κάχρης, μας θυμίζει μια παλιά παροιμία που σχετίζεται με την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης,η οποία αναφέρει ότι : « Αν στην αρχή δεν πετύχετε, προσπαθήστε ξανά με μια Ευρωπαϊκή Ένωση που θα εγκαθιδρύσει το ίδιο το ευρωπαϊκό υπερκράτος που προβλεπόταν από τον Χίτλερ,άλλα με μια αποφασιστική δημοκρατική αύρα»

Στο βιβλίο του ο  συγγραφέας αποκαλύπτει πολλές μάλλον άγνωστες ναζιστικές διασυνδέσεις προσωπικοτήτων που συνδέονται με την ΕΕ. Πόσοι γνωρίζουν αλήθεια ότι, ο «καθαγιασμένος» Paul Henri-Spaak,ένας από τους βασικούς θεμελιωτές της ΕΟΚ, περιέγραφε ανοιχτά τον εαυτόν του ως εθνικοσοσιαλιστή, και θεωρούσε καταπληκτικά τα επιτεύγματα του Χίτλερ. Ο έτερος επίσης ωραιοποιημένος βασικός δημιουργός της ΕΟΚ Robert Schuman, ήταν και αυτός συνεργάτης των Ναζί, μας αποκαλύπτει στο βιβλίο του ο Μ.Κ. Ο Walter Hallstein, ο πρώτος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 1957, υπήρξε μέλος του Bund Nationalsozialistcher Deutscher Juristen και του Νazi Rechtswahre Organization.

Μεταξύ πολλών άλλων, γνωστοί ναζιστές ήταν ο Hans Josef Globke, διευθυντής του Γραφείου της Καγκελαρίας από το 1953 μέχρι το 1963,οταν δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινοτητα, η Lady Diana Mosley,σύζυγος του Oswald Mosley βασικού υποστηρικτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αρχηγός της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών κλπ. Πλούσιοι Ναζί βιομήχανοι όπως ο Alfred Krupp και ο Friedrich Flick, καθώς και μεγάλες εταιρείες όπως η BMW,η Siemens και η Volkswagen, ανέλαβαν το έργο της οικοδόμησης μιας νέας πανευρωπαϊκής αυτοκρατορίας των επιχειρήσεων.

Η λέσχη Bildemberg δεν μπορούσε φυσικά να απουσιάσει από τον «χορό των καταραμένων», αφού έριξε το ειδικό της βάρος για τη δημιουργία της ΕΕ, όπως αποδεικνύει με ντοκουμέντα που περιέχει στο βιβλίο του ο Μιχάλης Κάχρης.

Το καθιερωμένο από τους Ναζί  «Βραβείο Καρλομάγνου, επισημαίνει ο συγγραφέας, έχει απονεμηθεί στους Tony Bler, Edward Heath,Roy Jenkin, Αγκέλα,Μερκελ, ο Ζαν Κλωντ Τρισε, Βόλφαγκ Σοιμπλε το 2012 κλπ. Το ίδιο βραβείο που δημιουργήθηκε το 1949, δόθηκε και στον βασικό θεωρητικό της Ενωμένης Ευρώπης και με ελληνική καταγωγή, Richard Coudenhoven-Kalergi, καθώς και στους Paul-Henri Spaak και Robert Schuman. Δεν είναι προφανώς τυχαίο ότι  ο Γκαμπριέλ Γκαρσια Μαρκές το χαρακτήρισε «βραβείο οικονομικής κατοχης».

Το όνειρο της «Μεγάλης Γερμανίας» του Μεγάλου Φρειδερίκο, υιοθετήθηκε  από τον Μπίσμαρκ, τον Κάιζερ Γουλιέλμο και πάνω από όλους από τον Αδόλφο  Χίτλερ και δεν έπαψε ποτέ να συγκινεί την πλειοψηφία των Γερμανών, χωρίς να παραβλέπουμε και σημαντική μερίδα τους που αρνούνται αυτήν την ακατανόμαστη ονείρωξη για την υπέρτατη Άρια φυλή. Χωρίς αμφιβολία, το γερμανικό ευρώ αντιπροσωπεύει την νέα οικονομική κυριαρχία της Γερμανίας στην ΕΕ, που όπως ειπώθηκε, είναι ποιο αποτελεσματική από την ωμή πολεμική βία. Οι τράπεζες, το νόμισμα και τα ΜΜΕ έχουν υποκαταστήσει πολύ ποιο αποτελεσματικά τις κάννες των όπλων.

Όταν η παγκόσμια χρηματοοικονομική κατάρρευση των αγορών χτύπησε και την Ευρώπη,η Γερμανία χρησιμοποίησε την αξιοποίησε για να ενισχύσει την θέση της στην Ευρώπη, με την περαιτέρω αποδυνάμωση των λιγότερο οικονομικά ισχυρών κρατών, γράφει ο συγγραφέας. Τελικά «η Γερμανία υπεράνω όλων», επιβλήθηκε με την δημιουργία του ευρώ, αποστερώντας τις χώρες μέλη της ευρωζώνης από την οικονομική τους ανεξαρτησία που αποτελεί τον κύριο πυλώνα της εθνικής ανεξαρτησίας.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί η υπενθύμιση που κάνει ο Μ.Κ. στην προφητική αναφορά του  Ανδρέα Παπανδρέου στις αρχές του 1990, ο οποίος, προέβλεψε την επερχόμενη Ευρώπη της Γερμανίας, εξέφρασε την αντίθεσή του για την ΟΝΕ, τον προθάλαμο του ευρώ και τόνισε πως, ”…θα υπάρξει μια μηδενοποιηση των ελληνικών κυβερνήσεων οι οποίες δεν θα μπορούν να παίζουν αποτελεσματικά δημοκρατικό ρόλο, αλλά θα υπόκεινται στις κατευθύνσεις του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου’

Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει από το εμπεριστατωμένα αποκαλυπτικό βιβλίο του Μιχάλη Κάχρη, πολύ δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εργαλείο της γερμανικής επικυριαρχίας. Πρόκειται για μια «ναζιστική αυτοκρατορία» όπως την αποκάλεσε ο Μπόρις Τζόνσον, Βρετανός πολιτικός υπέρμαχος του Brexit. Και πολύ χαρακτηριστικά, ο ευρωβουλευτής του UKIP, Gerard Batten, υπογραμμίζει :«Δεν είναι τυχαίο ότι ακριβώς κάθε χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται όλο και φτωχότερη, ενώ η Γερμανία συνεχίζει να γίνεται πλουσιότερη. Μπορούμε να πιστεύουμε ότι κερδίσαμε το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά στην πραγματικότητα τον χάσαμε. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι όλοι ζούμε στο Τέταρτο Ράιχ. Εν γνώσει τους ή όχι, αυτοί που υποστηρίζουν και υπερασπίζονται την Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζουν τη ναζιστική κληρονομιά».

Καταλήγοντας, αντί για επίλογο, θα δανειστώ από τον συγγραφέα την αναφορά στην προφητική φράση  του Bertold Brecht ο οποίος βλέποντας τον κόσμο στις πλατείες των πόλεων να πανηγυρίζει για το τέλος του Β Παγκόσμιου Πόλεμου αναφώνησε: «Μην χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό.»

 

 

 

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.