Ο  Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς (Paul Craig Roberts) οικονομολόγος, καθηγητής, συγγραφέας, πρώην υπουργός, με άρθρο φωτιά περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα τη σύγχρονη Ελληνική Τραγωδία, τονίζοντας πως η Ελλάδα έχει τελειώσει. Είναι νεκρή και το κουφάρι της έχει πεταχτεί στα σκυλιά.

Αυτό αναφέρει σε νέα ανάλυση του στο Ινστιτούτου Πολιτικής Οικονομίας, όπου υπενθυμίζει ότι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες κυρίως νέοι και επαγγελματίες, έχουν εγκαταλείψει τη νεκρή Ελλάδα. Το ποσοστό γεννήσεων είναι πολύ χαμηλότερο από το μέγεθος που είναι αναγκαίο για να διατηρηθεί το υπόλοιπο του πληθυσμού. Η λιτότητα που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό από την ΕΕ, το ΔΝΤ και τις ελληνικές κυβερνήσεις έχει ως αποτέλεσμα την συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας κατά 25%.

Η πτώση είναι ισοδύναμη της Αμερικανικής Μεγάλης Ύφεσης, αλλά στην Ελλάδα τα αποτελέσματα ήταν χειρότερα. Ο Πρόεδρος Franklin D. Roosevelt μαλάκωσε τις επιπτώσεις της μαζικής ανεργίας με τους νόμους περί κοινωνικής ασφάλισης και άλλα στοιχεία ενός δικτύου κοινωνικής ασφάλειας, όπως η ασφάλεια των καταθέσεων, και τα προγράμματα δημοσίων έργων, ενώ η ελληνική κυβέρνηση μετά τις παραγγελίες από το ΔΝΤ και την ΕΕ επιδείνωσε τις επιπτώσεις της μαζικής ανεργίας με την απομάκρυνση του δικτύου κοινωνικής ασφάλισης.

Παραδοσιακά, όταν μια κυρίαρχη χώρα, από τη διαφθορά, την κακοδιαχείριση, την κακή τύχη, ή απρόβλεπτα συμβάντα, βρέθηκε σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη της, οι πιστωτές της χώρας, μείωσαν τις οφειλές προς το επίπεδο που η χρεωμένη χώρα θα μπορούσε να εξυπηρετήσει.Με την Ελλάδα υπήρξε μια αλλαγή παιχνιδιού. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με επικεφαλής τον Jean-Claude Trichet, και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποφάσισε ότι η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει ολόκληρο το ποσό των τόκων και κεφαλαίου των κρατικών ομολόγων της που βρίσκονται στην κατοχή των γερμανικών, των ολλανδικών, των γαλλικών και των ιταλικών τραπεζών.

Πώς θα επιτευχθεί αυτό; Με δύο τρόπους. Και οι δύο επιδείνωσαν σε μεγάλο βαθμό την οικονομίας της Ελλάδας, αφήνοντας τη χώρα σήμερα σε πολύ χειρότερη θέση από αυτή που βρισκόταν κατά την έναρξη της κρίσης πριν από σχεδόν μια δεκαετία.Κατά την έναρξη της «κρίσης», η οποία θα μπορούσε εύκολα να είχε λυθεί με τη διαγραφή μέρους του χρέους, το ελληνικό χρέος ήταν 129% του ελληνικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος.

Σήμερα το ελληνικό χρέος είναι 180% του ΑΕΠ. Γιατί;Η Ελλάδα δανείστηκε περισσότερα χρήματα για να πληρώσει τόκους στους πιστωτές της, οι οποίοι δεν έπρεπε να χάσουν ούτε ένα σεντ. Ο επιπλέον δανεισμός, που ονομάστηκε «διάσωση», δεν ήταν ένα σχέδιο διάσωσης της Ελλάδα. Ήταν μια διάσωση των πιστωτών της Ελλάδας.

Το καθεστώς Obama ενθάρρυνε αυτό το πακέτο διάσωσης, επειδή οι αμερικανικές τράπεζες περίμεναν ένα σχέδιο διάσωσης, αφού είχαν πουλήσει credit default swaps (CDS) του ελληνικού χρέους και δεν ήθελαν να πληρώσουν.Χωρίς σχέδιο διάσωσης οι αμερικανικές τράπεζες θα είχαν χάσει το στοίχημα και θα κατέβαλαν τα ασφάλιστρα κινδύνου των ελληνικών ομολόγων.

Επιπλέον, ζητήθηκε από την Ελλάδα να πουλήσει δημόσια περιουσιακά στοιχεία σε αλλοδαπούς και να αποδεκατίσει το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας, να μειώσει τις συντάξεις και την ιατρική περίθαλψη.Η Κίνα αγόρασε τα ελληνικά λιμάνια, η Γερμανία αγόρασε τα αεροδρόμια, ενώ διάφορες γερμανικές και ευρωπαϊκές οντότητες αγόρασαν τις ελληνικές επιχειρήσεις ύδατος.

Επίσης, κερδοσκόποι των ακινήτων αγόρασαν εκτάσεις σε ελληνικά νησιά για την ανάπτυξη ακινήτων.Αυτή η λεηλασία της ελληνικής δημόσιας περιουσίας δεν πήγε όμως προς τη μείωση του χρέους. Το χρέος, μεγαλύτερο από ποτέ, εξακολουθεί να ισχύει.Η οικονομία είναι μικρότερη από ποτέ. Η δήλωση ότι η ελληνική κρίση έχει τελειώσει είναι απλώς μια δήλωση ότι δεν έχει μείνει τίποτα για να πάρει κανείς πια από τον ελληνικό λαό.

Γιατί η Ελλάδα βυθίζεται γρήγορα. Όλα τα έσοδα που σχετίζονται με θαλάσσιους λιμένες, αεροδρόμια, δημοτικές επιχειρήσεις, και το υπόλοιπο της δημόσιας περιουσίας που έχει βίαια ιδιωτικοποιηθεί τώρα ανήκει σε ξένους που παίρνουν τα χρήματα από τη χώρα, οδηγώντας έτσι περαιτέρω χαμηλότερα την ελληνική οικονομία.

Οι πιστωτές έκλεψαν το οικονομικό μέλλον των Ελλήνων. Επίσης η Ελλάδα δεν είναι ένα κυρίαρχο έθνος. Εκεί κυριαρχεί πλέον η ΕΕ και το ΔΝΤ. Και ο ελληνικός λαός προδόθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα.Είχαν τη δυνατότητα να επαναστατήσουν και να χρησιμοποιήσουν τη βία για να ανατρέψουν την κυβέρνηση που τους πούλησε σε διεθνείς τραπεζίτες. Αντ ‘αυτού, οι Έλληνες δέχτηκαν την καταστροφή τους και δεν έκαναν τίποτα. Ουσιαστικά, ο ελληνικός πληθυσμός διέπραξε μια μαζική αυτοκτονία.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 δεν έχει τελειώσει. Κρύβεται κάτω από το χαλί της μαζικής δημιουργίας χρήματος από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, και την ιαπωνική κεντρική τράπεζα.Η δημιουργία του χρήματος έχει κατά πολύ υπερβεί την αύξηση του πραγματικού προϊόντος και έχει οδηγήσει στα ύψη την αξία των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων πέρα από αυτό που μπορεί να υποστηρίζονται.Η εξέλιξη της κρίσης παραμένει προς το παρόν. Θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή του δυτικού πολιτισμού.

 

9 COMMENTS

  1. Με λίγα λόγια -για την παγκόσμιο οικονομία- κυκλοφορεί περισσότερο “χαρτί” απ’ όσο μπορεί να στηρίξει η παρούσα απόθεση και παραγωγή προϊόντων (εδώ, σε εμάς, λιγώτερο!!).
    Το χαρτί αυτό επειδή δεν εδρεύει στις τσέπες των πολλών, αλλά σε λογιστικές τοποθετήσεις ολίγων συμφερόντων, δεν κινδυνεύει ακόμη να “καεί”.
    Καίγεται όμως η εμπιστοσύνη στο σύστημα από τις δυνάμεις της πραγματικής αγοράς που το στερείται (το χαρτί) δοκιμαζόμενη έτσι στις συναλλαγές.
    Η τελική καταστροφή θα επέλθει όταν διαταραχθεί το ελάχιστο σημείο ισορροπίας για παραγωγικό ενδιαφέρον στην Δύση.
    Η αντίδραση Τραμπ είναι μια απελπισμένη ενέργεια, που όμως δεν μπορεί να γυρίσει τις βαρυτικές δυνάμεις των πολυποίκιλων και υπέρμετρων υπηρεσιών στην Δύση.
    Αυτές σαν μαύρη τρύπα θα καταπιούν τα πάντα.
    Αυτό το μοντέλο ήταν πρωθύστερο για την εποχή που ζούμε.
    Μόνο με πλήρη ρομποτική και μέτρο στον παγκόσμιο πληθυσμό θα μπορούσε ίσως δειλά δειλά να ξεκινήσει.

    • Για ποιο βίντεο μιλάτε. Δεν λογοκρίναμε φυσικά καποιο βίντεο.κάτι τέτοιο.Αν υπάρχει σε εύκολη μορφή για να το αναρτήσουμε. Ή να μας υποδείξετε που θα το βρούμε στο u tube

  2. Η Δημοκρατία βασίζεται αλλά και αναπτύσσει στην Κοινωνία την Συλλογική Νοημοσύνη.
    Η Ολιγαρχία βασίζεται αλλά και αναπτύσσει την Συλλογική Βλακεία.
    Είναι το σημείο στο οποίο βρίσκεται η Κοινωνία σήμερα ΜΕ ΔΕΔΟΜΈΝΟ ότι η Ολιγαρχία κυριαρχεί παγκόσμια εδώ και 2341 χρόνια.
    Η Κοινωνία στην Ελλάδα δεν διακρίνει ότι το 3ο μνημόνιο σε όλες τις βασικές λεπτομέρειες το προσυπέγραψαν και Μητσοτάκης, Πασοκ, Ποτάμια και παραπόταμοι, 222 βολευτές και οι υπόλοιποι είπαν όχι, μόνο για ξεκάρφωμα.
    Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν πλέον.
    Η άμεση λύση που προτείνεται είναι στο https://giorgos-vamvakousis.blogspot.com/2016/11/blog-post.html
    Καλλίτερα από εκεί που μας οδηγεί η συμμορία των Βρυξελλών

  3. “Η Ελλάδα δανείστηκε περισσότερα χρήματα για να πληρώσει τόκους στους πιστωτές της, οι οποίοι δεν έπρεπε να χάσουν ούτε ένα σεντ.”

    Δεν είναι ακριβώς έτσι. Το γράφω συνέχεια, αλλά δεν είμαι εγώ αυτός που μπορεί να κάνει κάτι, εγώ απλά …ενημερώνω.
    Δεν πήγαν τα δάνειά μας στους πιστωτές…
    Ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός Νταλέμα είπε ότι η Ελλάδα έδωσε προς γαλλικές και γερμανικές τράπεζες περισσότερα από 200 δις, επειδή και αυτός νόμιζε ότι ήταν …τόκοι.
    Εάν ήταν τόκοι θα έπρεπε τότε να χρωστούσαμε …μερικά τρις.
    Εμείς όμως νομίζουμε ότι κάναμε …ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών.
    Τις τράπεζες τις χρηματοδοτεί ανέκαθεν μόνο όποιος εκδίδει το χρήμα, επειδή ακριβώς εκδίδει το χρήμα (η Ελλάδα έχει Ευρώ που δεν το εκδίδει μόνη της, αλλά η ΕΚΤ). Αυτό που ισχύει ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος, είναι ότι τη χρηματοδότηση των τραπεζών (εγγυήσεις και ανακεφαλαιοποιήσεις) την αναλαμβάνει όποιος εκδίδει το χρήμα.
    Δηλαδή η κάθε χώρα αναλαμβάνει τη χρηματοδότηση του τραπεζικού της συστήματος από μόνη της, μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια.
    Και μόνο τότε.
    Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα.
    Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει μόνη της το χρήμα.
    Στην Ελλάδα, επειδή έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, ακριβώς επειδή αυτή εκδίδει το χρήμα.
    Θα έπρεπε…
    Που σημαίνει πως όλες τις τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ θα πρέπει ολόκληρη η ΕΕ να τις χρηματοδοτεί (ανακεφαλαιοποιήσεις και εγγυήσεις) και άρα όλες οι χώρες της ΕΕ πρέπει να συμμετέχουν.
    Ανάλογα όμως με την οικονομική δυνατότητα της κάθε χώρας.
    Όταν παλαιότερα επί δραχμής, χρειάζονταν χρηματοδότηση η Τράπεζα Κρήτης, έκανε τον έλεγχο η Τράπεζα της Ελλάδος και στη συνέχεια η Ελλάδα χρηματοδοτούσε. Ολόκληρη η Ελλάδα και όχι η …Κρήτη.
    Εξάλλου ακούστηκε ότι τώρα τελευταία, τις ισπανικές τράπεζες τις ανακεφαλαιοποιεί η ΕΚΤ…
    Στην Ελλάδα, αυτά τα περισσότερα από 200 δις που είπε ο Νταλέμα προστέθηκαν στο χρέος μας.
    https://www.youtube.com/watch?v=YUhb1Xoo7Zg
    Εξάλλου, όλοι ξέρουν ότι με τα μνημόνια μας έδωσαν οι «σύμμαχοι» σε λίγα μόλις χρόνια σχεδόν …300 δις.
    Πού πήγαν λοιπόν αυτά τα χρήματα, ενώ ο κρατικός προϋπολογισμός μας επί Καραμανλή …έβγαινε δεν έβγαινε;
    Άρα το χρέος της Ελλάδας, είναι …δήθεν χρέος.

    Για να αποδείξω αυτά τα δις, τα οποία σύμφωνα με την Ισλανδία αλλά και το …Μεταξά, άνετα διαγράφονται από οποιοδήποτε διεθνή δικαστήριο (και όχι μόνο αυτά), θα κάνω μια απλή …προσθαφαίρεση μιας και η Ελλάδα δεν κάνει έναν επίσημο λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους:
    Αρχές του 2009 χρωστούσαμε 290 δις. Υπερβολικό βέβαια αλλά το χρέος μας τόσο ήταν επειδή ίσως ήμαστε …άτυχοι αφού αγοράζουμε τον στρατιωτικό εξοπλισμό μας πιο ακριβά από ότι οι άλλες χώρες. Εξάλλου ην ασφάλεια των συνόρων της ΕΕ θα έπρεπε βέβαια να την αναλάβει η ίδια η ΕΕ και όχι μόνοι μας, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
    Πριν δέκα χρόνια το χρέος μας ήταν λοιπόν 290 δις και επειδή ο Καραμανλής είχε δώσει το Δεκέμβιο 2008 στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ, ως κρατικές εγγυήσεις, 23 δισεκατομμύρια Ευρώ (ΦΕΚ 250, 9 Δεκεμβρίου 2008).
    Επειδή όμως αυτός παραιτήθηκε, οι τράπεζες το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αργότερα το επέστρεψαν.
    Δεν τα “χρειάστηκαν” επειδή δεν ήξεραν τι, πως και γιατί αυτός παραιτήθηκε, ενώ οι ίδιες αυτές τράπεζες δεν επέστρεψαν ποτέ τίποτε άλλο, παρά τα πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ που “χρειάστηκαν” στη συνέχεια.
    Το 2010 με τον Παπανδρέου δίναμε έως το PSI, περίπου 20 δις το χρόνο με μηδενικό επιτόκιο, για τη μείωση του τεράστιου χρέους μας (μια …ευγενική χορηγία της ΕΕ).
    Το 2012 κάναμε με τον Παπαδήμο το εγκληματικό PSI όπου όλα μας τα δημόσια ταμεία έδωσαν 58 δις για αυτό το χρέος (χώρια από αυτά που “έδωσαν” οι ιδιώτες).
    Σύνολο
    290 δις – 23 δις – 40 δις – 58 δις = 170 δις
    Άρα το Δημόσιο χρέος της χώρας θα έπρεπε το 2013 να είναι ούτε 170 δις και όχι …320 δις.
    Και τα περίπου 20 δις το χρόνο που συνεχίζουμε να δίνουμε και μετά τη λήξη των μηδενικών επιτοκίων, για την εξόφληση των τόκων του χρέους των 320 δις (…360 τώρα), θα έπρεπε να μειώνουν κανονικά το πραγματικό χρέος των ούτε 170 δις. Και άρα αυτό το πραγματικό χρέος μας των 170 δις θα έπρεπε με τα 20 δις το χρόνο που δίνουμε, να τείνει προς το μηδέν…

    Και αφού αναφέρθηκα στον Μεταξά και στη διαγραφή από τα Διεθνή Δικαστήρια των χρεών της χώρας, των προπολεμικών χρεών μας, διαβάστε και τα κάτωθι:
    Το 1964 έγινε η τελική ρύθμιση αυτών των προπολεμικών χρεών. Αν μη τι άλλο, για την προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων κατά τον βππ, έπρεπε τουλάχιστον να μας διαγράψουν τα χρέη τα προπολεμικά.
    Και δε θα γίνονταν και απολύτως τίποτα αν αρνούμαστε εμείς αυτό το χρέος και ποτέ δεν το αποπληρώναμε.
    Αφού αυτά τα χρέη τα είχε διαγράψει ο Μεταξάς και η Ελλάδα είχε δικαιωθεί δικαστικώς από τα Διεθνή Δικαστήρια.
    Μετά τα τόσα δεινά του λαού μας κατά τον βππ, μετά το κατοχικό “δάνειο”, με ανοιχτές τις πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις, χρωστούσαμε κιόλας;
    Η κυβέρνηση όμως του Γεωργίου Παπανδρέου με υπουργό Οικονομικών τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή).
    Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε.
    Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι’ αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932.
    Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 1964, συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά την ψυχική οδύνη, το πρόβλημα της …ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές.
    Η τελική ρύθμιση έγινε το 1964 με την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Η αναγνώριση όμως αυτών των «οφειλών» έγινε το 1962 επί κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
    Τα χρέη που είχε απαρνηθεί ο Μεταξάς…

    Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια. Που σημαίνει, 1964 και 45 = 2009. Ξεχρεώσαμε δηλαδή με τα προπολεμικά χρέη το 2009.
    Αλλά ένα χρόνο μετά, το 2010, ξεκίνησαν τα …νέα χρέη. Το 2008 με Καραμανλή και πάλι, κάναμε δοκιμές και τα 23 δις που δώσαμε το Δεκέμβριο στις τράπεζες ως κρατικές εγγυήσεις, επιστράφηκαν. Το 2010 ξανά με Παπανδρέου, στη συνέχεια το 2012 με Παπαδήμο και με Σαμαρά έδωσε η Ελλάδα στις ιδιωτικές τράπεζες με τη μορφή κανακεφαλαιοποιήσεων, συνολικά περίπου διακόσια δισεκατομμύρια Ευρώ.
    Και βέβαια οι ίδιες αυτές τράπεζες δεν επέστρεψαν ποτέ τίποτε άλλο.
    200 δισεκατομμύρια Ευρώ χρειάστηκε λοιπόν το ιδιωτικό τραπεζικό μας σύστημα που διαχειρίζεται Ευρώ.
    Το 65% του δημοσίου χρέους μας.
    Ο νοών νοείτω.-

    • Θα γράψω και κάτι ακόμα.
      Γιατί άραγε ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα αποδέχεται ότι μας πουν οι “συμμάχοι” και δεν κάνει τίποτα για την Ελλάδα και τον Έλληνα;
      Ο Jörg Michael Kutschenreuter, αυτός που κρατούσε τα μαύρα ταμεία της Siemens, κατέθεσε το 2005 στην εισαγγελία του Μονάχου, ότι η Siemens Ελλάς έδινε μίζες στα τρία μεγαλύτερα κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα.
      Το 25% του ετήσιου τζίρου της, με την αναλογία 3/2/1. Τα 3/6 το μισό δηλαδή του 25%, το παίρνει η κυβέρνηση, τα 2/6 το ένα τρίτο του 25%, το παίρνει η αξιωματική αντιπολίτευση και το 1/6 του 25%,το τρίτο κοινοβουλευτικό κόμμα.
      Η Siemens Ελλάς δεν έχει εισαγωγέα (αποκλειστικό αντιπρόσωπο) στην Ελλάδα, αλλά μόνο ελληνικό υποκατάστημα και δίνει αυτό το 25% μόνο στα πολιτικά κόμματα. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες γερμανικές εταιρίες, που δίνουν και στα πολιτικά κόμματα και στους εισαγωγείς.
      Και μη νομίζει κανείς ότι η Siemens …χαρίζει το 25% του τζίρου της. Απλώς πωλεί στην Ελλάδα πολύ πιο ακριβά.
      Όπως λοιπόν κάνουν όλες οι γερμανικές εταιρίες, πουλάνε στην Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι πουλάνε στις άλλες δυτικές χώρες. Και αυτό το 25% υπάρχει η φήμη ότι το καταθέτουν σε διεθνείς τραπεζικούς λογαριασμούς των ελληνικών πολιτικών κομμάτων αλλά και των εισαγωγέων για να μη μιλήσουν.
      Άρα αυτές τις μίζες στην ουσία τις πληρώνουμε εμείς. Αφού ο εισαγωγέας το αγοράζει πιο ακριβά, το δίνει στα σούπερ μάρκετ πιο ακριβά και το αγοράζουμε εμείς πιο ακριβά.

      Τις κατηγορίες μου μπορεί να τις ελέγξει εύκολα όποιος δεν έχει στη διάθεσή του τα τιμολόγια αγοράς, εάν συγκρίνει τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας με τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα.
      Όταν ένα Gel ξυρίσματος NIVEA πχ πωλείται στη Γερμανία 1,80 Ευρώ, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία 2,00 Ευρώ, στη Γαλλία 2,20 Ευρώ, στην Ισπανία και στην Ιταλία 2,50 Ευρώ, δεν μπορεί στην Ελλάδα να πωλείται 3,50 Ευρώ. Δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν.
      Και δεν αναφέρομαι μόνο στη Nivea αλλά σε όλα τα Γερμανικά προϊόντα.
      Ας ελέγξουν αυτοί που μπορούν, τουλάχιστον τις τιμές στις οποίες αγοράζει ο Έλληνας εισαγωγέας το προϊόν αυτό. Γιατί αυτές είναι τόσο διαφορετικές από τις τιμές που αγοράζουν όλα τα άλλα δυτικά κράτη;

      Αυτό που περιγράφω (η πολύ πιο ακριβή …δήθεν αγορά) είχε μια …λογική κάποτε. Όταν υπήρχε ο νόμος πως ο Έλληνας εισαγωγέας πρέπει να βγάζει μόνο μέχρι 12% κέρδος από τις εισαγωγές που κάνει.
      Είχε μια λογική για τους Έλληνες εισαγωγείς, για να δείχνουν μεγαλύτερο ζήλο στην προώθηση γερμανικών προϊόντων.
      Και είχε μια λογική για τους Γερμανούς κατασκευαστές, για να πουλάνε περισσότερο στην Ελλάδα.
      Όχι όμως τώρα. Τώρα παρέμεινε ως μια πρακτική της Γερμανίας για να έχει στο χέρι το πολιτικό μας σύστημα.
      Και γίνεται με όλα τα γερμανικά εμπορεύματα. Κάθε χρόνο, εδώ και χρόνια, εισάγουμε από Γερμανία προϊόντα μερικών δις το χρόνο.
      Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε σε τι ποσό αναφέρομαι, όταν μιλάω για το 25%.
      Άρα, ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα είναι διεφθαρμένο. Με αυτό τον τρόπο οι Γερμανοί κρατάνε όλους τους πολιτικούς μας. Και αυτοί ακολουθούν τις εντολές της Μέρκελ. Και δήθεν φοβούνται ότι οι Γερμανοί θα …μας βγάλουν από το Ευρώ.

      Το Γερμανικό φορολογικό σύστημα κάποτε έδινε το δικαίωμα στο Γερμανό κατασκευαστή κάνοντας τη φορολογική του δήλωση να βάζει όλες τις μίζες που έδινε στο εξωτερικό, στα έξοδα της επιχείρησης.
      Μετά από τον ντόρο που έγινε, αναγκάστηκε η Γερμανία να καταργήσει αυτό το δικαίωμα του Γερμανού κατασκευαστή.
      Υποτίθεται για να καταργήσει τις μίζες, έγινε όμως μόνο για τα μάτια του κόσμου.
      Η Γερμανική εφορία για …εξισορρόπηση, έδωσε το δικαίωμα στον Γερμανό κατασκευαστή να δηλώνει κάποιο ποσό στη φορολογική του δήλωση ως «έξοδα χωρίς αποδείξεις στην τάδε χώρα».
      Και αυτό έχει ίσως κάποια λογική, εάν το εφαρμόζουν στη … Ζιμπάμπουε ή γενικώς σε τριτοκοσμικές χώρες. Δεν μπορεί όμως να το κάνουν στην Ελλάδα, σε χώρα της ΕΕ.
      Επίσης, θα μπορούσε ο Γερμανός κατασκευαστής να έχει απλές αποδείξεις ακόμα και χειρόγραφες. Δε γίνεται, δεν επιτρέπεται να δηλώνει ο Γερμανός κατασκευαστής στη φορολογική του δήλωση ότι έδωσε κάποιο χρήμα στην Ελλάδα, χωρίς αποδείξεις, χωρίς τιμολόγια και αυτά να προστίθενται στα έξοδα της επιχείρησης. Μόνο με μια δήλωσή του.
      Και μόνο από αυτό το γεγονός δεν είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά;
      Δε θα έπρεπε οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να αντιδράσουν;
      Βέβαια δεν τους νοιάζει, μπορεί να μην το ξέρουν κιόλας, νοιάζει όμως εμένα, ενδιαφέρει τους Έλληνες.

      Θα αναφέρω και κάτι που δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά από μόνο του αποτελεί απόδειξη:
      Εργαζόμουν για σχεδόν 17 χρόνια σε εισαγωγική εταιρία (προϊόντα εκ Γερμανίας).
      Το 2012 ο διευθυντής πωλήσεων μιας γερμανικής εταιρίας, μας έστειλε τιμοκατάλογο με όλα τα εμπορεύματα κατά 25% πιο φτηνά. Σε ερώτηση τι ακριβώς γίνεται, πρόκειται περί λάθους ή μήπως φτήνηναν όλα τα προϊόντα, αντί να μας πει ότι πραγματικά έγινε λάθος, ότι είναι κατάλογος Netto και δεν συμπεριέλαβε το κέρδος τους ή οτιδήποτε άλλο, μας είπε ότι έστειλε τον τιμοκατάλογο που προορίζεται για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες και όχι για την Ελλάδα…
      Στην επόμενη ερώτηση γιατί σε εμάς πουλάνε τόσο ακριβά, είπε ότι αυτές τις εντολές έχουν από την …κυβέρνησή τους!
      Επίσης, το αφεντικό της ελληνικής εταιρείας, ο Έλληνας επιχειρηματίας, πηγαίνει για πολλά χρόνια κάθε Ιανουάριο ταξιδάκι στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Λέει ότι θέλει να κάνει τα …ψώνια του.
      Θα ήταν όμως …κακία μου να αναφέρω ότι ίσως πηγαίνει στις ελβετικές τράπεζες για να ελέγξει τους τραπεζικούς του λογαριασμούς, για το μέρος από αυτό το 25%.
      Ή και για να μεταφέρει τα χρήματα αυτά.

      Τέλος, ξέρω πως όταν κάποιος θέλει να εισαγάγει ένα εμπόρευμα από Γερμανία, ο Γερμανός δεν το δίνει αν δεν ξέρει για ποια χώρα προορίζεται, σε ποιον θα κόψει το τιμολόγιο.
      Στη συνέχεια, όταν μαθαίνει για Ελλάδα, αρνείται την πώληση λέγοντας ότι στην Ελλάδα υπάρχει …αποκλειστικός αντιπρόσωπος για το συγκεκριμένο.
      Ενώ όλοι πλέον γνωρίζουν πως ο θεσμός του αποκλειστικού αντιπροσώπου έχει πλέον εκλείψει από όλες τις υπόλοιπες χώρες…

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.