Πέτρος Καράκης

Σύμφωνα με τους οραματισμούς των εμπνευστών και δημιουργών της[1] η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε με σκοπό την αλληλεγγύη, την ειρηνική συνύπαρξη των λαών και την σύγκλιση των ευρωπαϊκών οικονομιών. Αυτά διαψεύδονται συνεχώς στην πράξη, αφού ιδιαίτερα με την καθιέρωση της ευρωζώνης επικράτησε η λογική της κυριαρχίας των ισχυρών πάνω στους αδύνατους.

Αντί για σύγκλιση έχουμε απόκλιση των οικονομιών και υποταγή στην ευρωγερμανική κυριαρχία που πλήττει με διάφορους τρόπους την χώρα μας και τον ευρωπαϊκό νότο γενικότερα. Η ελληνική αμυντική βιομηχανία κλείνει με απαίτηση της Τρόικα. Οι ελληνικές τράπεζες συρρικνώνονται και καλούνται να βάλουν λουκέτο ακόμα και σε κερδοφόρες επενδύσεις τους στο εξωτερικό.

Στα ελληνικά ναυπηγεία απαγορεύεται να αναλάβουν παραγγελίες εκτός και αν προέρχονται αποκλειστικά από το ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Και αυτό γιατί έχουμε παραβιάσει κάποιους αυστηρούς κοινοτικούς  κανόνες που απαγορεύουν τις άμεσες ή έμμεσες κρατικές ενισχύσεις των ναυπηγείων, για να υπάρξει δήθεν υγιής διεθνής ανταγωνισμός. Έτσι, τα μεγαλύτερα ναυπηγεία της Μεσογείου της πρώτης ναυτιλιακής δύναμης στην Ευρώπη και παγκοσμίως, οδηγούνται σε κλείσιμο.

Το ίδιο έγινε με τον Ελληνικό Νηογνώμονα. Όπως και με ότι έχει απομείνει από την βαριά βιομηχανία μας, τα χαλυβουργεία, την τσιμεντοβιομηχανία, που αδυνατούν να ανταγωνιστούν επιχειρήσεις των γειτονικών μας χωρών όπως της Τουρκίας, λόγω του σκληρού ευρώ και του υψηλού εδώ κόστους ενέργειας. Στα πλαίσια της Κοινοτικής Αγροτικής Πολιτικής, υποχρεωθήκαμε να αποσυρθούμε από την παραγωγή ζάχαρης, να ξηλώσουμε αμπελώνες, να μειώσουμε σημαντικά την κτηνοτροφία και την παραγωγή κρέατος, όπως και πολλών άλλων  αγροτικών προϊόντων.

Η ελληνική γεωργική παραγωγή βουλιάζει. Τα απαραίτητα για την ελληνική γεωργία λιπάσματα, τώρα πια, εισάγονται σχεδόν όλα από το εξωτερικό. Την ίδια ώρα, Γερμανοί, Ολλανδοί και λοιποί «κουτόφραγκοι», παραβιάζουν πλαγίως το γράμμα και το πνεύμα πολλών κοινοτικών κανονισμών και οδηγιών. Αγοράζουν πολύ φτηνά αγροτικά προϊόντα, λάδι, οπωροκηπευτικά κλπ, από μεσογειακές χώρες με υποτιμημένα – μαλακά νομίσματα, όπως η Τουρκία, το Μαρόκο, η Αλγερία, τα βαφτίζουν ευρωπαϊκά και τα εξάγουν στην Ελλάδα, παραβιάζοντας φυσικά τους κοινοτικούς κανονισμούς.

Προωθούν μεθόδους αντιντάπιγκ και πρακτικές χρηματισμού για την προώθηση των προϊόντων τους. Επιδοτούν τις βιομηχανίες τους με χαμηλότοκα δάνεια με ευνοϊκούς όρους, με χαμηλή φορολογία, με διοχέτευση ερευνητικών πορισμάτων από Πανεπιστημιακά και διάφορα άλλα ερευνητικά κέντρα που χρηματοδοτούν οι κυβερνήσεις τους. Με το μέτρο της απόσυρσης αυτοκινήτων, μας οδηγούν στο να δαπανούμε μεγάλα ποσά συναλλάγματος για τις εισαγωγές νέων αυτοκινήτων. Αφελληνίζουν και υφαρπάζουν τις ελληνικές τράπεζες και έχουν βγάλει στο σφυρί την δημόσια περιουσία της χώρας, δημιουργώντας το Υπερταμείο που θα ελέγχουν οι δανειστές για 99 χρόνια. Και ο σχετικός κατάλογος δεν έχει τελειωμό.

 

[1] Οι κύριοι εμπνευστές και δημιουργοί της Ε.Ε. είναι οι Κόνραντ ΑντενάουερΓιόζεφ ΜπεχΓιόχαν Βίλεμ Μπέγιεν, Ουίνστον Τσόρτσιλ, Αλτσίντε ντε Γκάσπερι, Βάλτερ Χάλσταϊν, Σίκο Μάνσχολτ, Ζαν Μονέ, Ρομπέρ Σουμάν, Πωλ-Ανρί Σπάακ, Αλτιέρο Σπινέλι, ενώ υπέρμαχός της υπήρξε και ο αείμνηστος Έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής.