Ο «παράδεισος» του ευρώ μας φόρτωσε με οχτώ χρόνια ανελέητης συνεχόμενης φτώχειας και δυστυχίας, με μισθούς και συντάξεις πείνας, με 1,5 εκ. άνεργους, με 3 εκ. φτωχούς που τρέφονται από συσσίτια και  σκουπίδια. Με εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες χωρίς φως, θέρμανση, ασφάλιση, φάρμακα, περίθαλψη.

Με κατασχέσεις σπιτιών και  τραπεζικών λογαριασμών, με  απολύσεις, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, λουκέτα σε επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες. Με φοροκαταιγίδα επί δικαίων και αδίκων, κινητών και ακινήτων, χαράτσια σε χωράφια, αποθήκες, πιλοτές, κοτέτσια. Με διάλυση της παιδείας, της υγείας, της πρόνοιας.

Με αυτοκτονίες, απελπισία, κατάθλιψη. Με κλείσιμο βιομηχανιών, λουκέτα σε επιχειρήσεις, μαζική φυγή των παιδιών μας στο εξωτερικό, υπονόμευση της εθνικής μας άμυνας. Με ταπείνωση και απώλεια της αξιοπρέπειάς μας. Με υφαρπαγή και αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών. <ε κατάσχεση της δημόσιας και ιδιωτικής μας περιουσίας.Με απόδραση της ελπίδας. Μια σύγχρονη ελληνική τραγωδία που δεν έζησε ποτέ η χώρα.

Η ανατροπή της βελούδινης χούντας του ευρώ και του δίδυμου αδερφού της του  Μνημονίου, δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με ένα τρόπο. Με ένα νέο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, με επίκεντρο την ανάκτηση του ελέγχου της νομισματικής μας πολιτικής, την μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα, με ανασύνταξη και νοικοκύρεμα του κράτους. Αντί να καταριόμαστε το σκοτάδι, ας ανάψουμε ένα κερί όπως θα  έλεγε και ο Γερμανός φιλέλληνας Γκαίτε ή και ο Σίλερ. Οφείλουμε να κάνουμε πέρα την άγνοια, την μοιρολατρία της πολυθρόνας. Να αντισταθούμε στο ξεπούλημα της χώρας. Και να παλέψουμε για την ανάσταση της ελπίδας απελευθερωμένοι από την ευρωφαλακή. Και αυτό δε θα αργήσει να έρθει.