Γράφει ο Διονύσης Χιόνης

Φαίνεται ότι οι πειραματισμοί με την ελληνική περίπτωση δεν έχουν τελειωμό. Παρόλο που μετά από εκατό και πλέον μήνες το κεντρικό δίδαγμα είναι ότι τα πειράματα στην οικονομία κοστίζουν ακριβά φαίνεται να μην έχει γίνει αντιληπτό.

Έτσι συνεχίζουμε να πειραματιζόμαστε τόσο εμείς όσο και οι ευρωπαίοι εταίροι με την ελληνική οικονομία. Αυτή την φορά το βασικό πείραμα σχετίζεται με την έξοδο στις αγορές και την δυνατότητα της Ελλάδος να δανείζετε με ένα λογικό επιτόκιο όσο καθώς και με την ικανότητα της οικονομίας να παράγει υψηλά δημοσιονομικά πλεονάσματα μέχρι το 2060. Και στα δύο θέματα συνεχίζεται η πολιτική της υιοθέτησης ανέφικτων και εξωπραγματικών στόχων κυρίως όμως πειραματισμών.

Και το χειρότερο είναι ότι αυτή η υπερβατική οικονομική πολιτική εκλαμβάνεται ως κάτι φυσιολογικό. Και στα δύο κεντρικά θέματα της ελληνικής οικονομίας, δημοσιονομικός στόχος και χρέος υπάρχει μια άτυπη συμφωνία αποδοχής του υπερφυσικό.

Όπως και στην αρχή των μνημονίων έτσι και τώρα κατασκευάζουμε ένα αφήγημα που σχετίζεται περισσότερο με τις ευχές μας και τις προσδοκίες μας. Σε μεταγενέστερο χρόνο καθεστοποιούμαι αυτό το αφήγημα και τέλος το μετουσιώνομαι σε κυρίαρχη πολιτική ακόμα και αν αυτές οι ιδέες εναντιώνονται στην λογική και στην οικονομία.

Δεν φαίνεται να αποτελεί σημείο προβληματισμού το γεγονός ότι οι αγορές όχι μόνο αμφισβητούν την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους θέτοντας τα spreads των ελληνικών ομολόγων σε υψηλά επίπεδα αλλά δεν πείθονται ακόμα και από την ανακοίνωση του eurogroup την 22α Ιουνίου 2018. Ενώ εκφράστηκε η αμετάκλητη πρόθεση των ευρωπαίων εταίρων για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους οι αγορές συνεχίζουν να τιμολογούν τα ελληνικά ομόλογα σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Eπίσης δεν φαίνεται να αποτελεί θέμα του δημόσιου διαλόγου και των πολιτικών τοποθετήσεων η ανάγκη για την επαναδιαπραγμάτευση του δημοσιονομικού στόχου παρόλο που αποτελεί την ανομολόγητη επιθυμία τόσο της κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης. Ενώ όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι το υπερβολικό δημοσιονομικό πλεόνασμα αποτελεί μια ουσιαστική τροχοπέδη στην ανάπτυξη συνεχίζουμε να προσποιούμαστε για την επίτευξη του ακατόρθωτου.

Τα επόμενα χρόνια θα είναι η περίοδος της προσγείωσης στην πραγματικότητα. Τότε θα πρέπει να αποδειχτεί η βιωσιμότητα και ο εμπειρικός έλεγχος των παραπάνω υποθέσεων   με όρους πραγματικής οικονομίας που θα ελέγξουν την δυνατότητα παραγωγής πλεονασμάτων αλλά και ελκυστικότητα των ελληνικών ομολόγων.

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.