Η Ισλανδία, αυτή η μικρή πανέμορφη χώρα στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, έχει βάλει τα γυαλιά σε όλο τον κόσμο και ειδικότερα σε εμάς εδώ στην υποτίθεται προικισμένη από τη φύση Ελλάδα με την τεράστια ιστορική της κληρονομιά.

Η Ισλανδία των 350.000 κατοίκων αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα εξόδου από την κρίση, με όπλο το εθνικό της νόμισμα, την κρατικοποίηση των τραπεζών και την κήρυξη χρεοκοπίας.Είχε φτάσει να έχει χρέος 900% του ΑΕΠ, πέταξε έξω τους δανειστές, έβαλε στη φυλακή τους τραπεζίτες, και βγήμε από την κρίση με το νόμισμά της και τώρα αναπτύσσεται εντυπωσιακά.

Βασικές συνιστώσες για το Ισλανδικό θαύμα ήταν η συσπείρωση του λαού υπό την ηγεσία μιας εμπνευσμένης προοδευτικής κυβέρνησης και η επιμονή για να σπάσουν τα δεσμά με τους δανειστές και να οδηγηθούν στη φυλακή οι υπεύθυνοι για την οικονομική καταστροφή.

Σήμερα η Ισλανδία, με το δικό της νόμισμα,έχει ανακάμψει πλήρως, παρουσιάζοντας ανάπτυξη της τάξης του 2,5% ετησίως, ανεργία κάτω του 5%, ελεγχόμενο πληθωρισμό και σταδιακή ένταξή στις αγορές.

Με πληθυσμό μόλις 350 χιλιάδες κατοίκους, η Ισλανδία ήταν ήταν μια αρκετά πλούσια χώρα, αλλά υπήρξε ένα από τα πρώτα θύματα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008. Η κατάσταση της τότε, ήταν χειρότερη και από αυτήν της Ελλάδας.Το 2003, το νεοφιλελεύθερο κυβερνητικό καθεστώς ιδιωτικοποίησε όλες τις τράπεζες, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Οι τράπεζες αυτές , δείχνοντας μεγάλα ποσοστά κερδών, μέσω των λογαριασμών IceSave, προσέλκυσαν πολλούς Βρετανούς και Ολλανδούς επενδυτές.

Παράλληλα όμως, με την αύξηση των επενδύσεων, αυξανόταν και το εξωτερικό χρέος των τραπεζών.Το 2003, το χρέος της Ισλανδίας έφθασε το 200% του ΑΕΠ, ενώ το 2007 σκαρφάλωσε στο ασύλληπτο 900%. Οι τρεις βασικές τράπεζες της Ισλανδίας, Landbanki, Kapthing και η Glitnir πτώχευσαν. Η κορόνα έχασε το 85% της αξίας της έναντι του Ευρώ και στο τέλος του ίδιου χρόνου η Ισλανδία κήρυξε πτώχευση.

Οι διεθνείς οικονομικοί κύκλοι πίεζαν την Ισλανδία να πάρει δραστικά μέτρα, φορτώνοντας τα βάρη στην πλάτη του λαού. Το ΔΝΤ και η ΕΕ ήθελαν «αγοράσουν» το χρέος, με το επιχείρημα, ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η Ισλανδία να ξεπληρώσει την Βρετανία και την Ολλανδία.Ο Ισλανδικός λαός αντέδρασε σκληρά , με αποτέλεσμα να παραιτηθεί η τότε κυβέρνηση και να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές, το 2009.

Η νέα κυβέρνηση δημιουργήθηκε από έναν αριστερό συνασπισμό, υπό τον εμπνευσμένο ηγέτη Όλαφ Γκρίμσον, ο οποίος αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο που υποχρέωνε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και προώθησε τη διενέργεια δημοψηφίσματος.

Στο δημοψήφισμα, τον Μάρτιο του 2010, το 93% των Ισλανδών ψήφισε κατά της πληρωμής των χρεών. Το ΔΝΤ πάγωσε τους δανεισμούς αμέσως, αλλά ο λαός δεν πτοήθηκε.

Έτσι ξεκίνησαν μια σειρά έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες, κατά των υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Όμως οι Ισλανδοί δεν σταμάτησαν εκεί και αποφάσισαν να υιοθετήσουν νέο σύνταγμα, το οποίο θα απάλλασσε την χώρα από την κυριαρχία των ξένων κέντρων οικονομίας.

Το κατεστημένο της δύσης φυσικά δεν το άφησε να περάσει έτσι. Η Βρετανία και η Ολλανδία απειλούσαν με σκληρή καταστολή, η οποία θα οδηγούσε τη χώρα σε απομόνωση. Η Βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών. Το ΔΝΤ απειλούσε να στερήσει στη χώρα οποιαδήποτε βοήθεια, λίγο πριν διενεργηθεί το δημοψήφισμα.

Αναφέρει χαρακτηριστικά στην Deutsche Velle, ο πρόεδρος της χώρας : «Μας έλεγαν αν δεν δεχθούμε τους όρους τους, θα γίνουμε η Κούβα του Βορρά. Ναι, αλλά αν συμφωνούσαμε θα γινόμασταν η Αϊτή του Βορρά».

Τι έκανε λοιπόν η Ισλανδία; Όταν διέγνωσαν, ότι η κρίση πέρα από οικονομική ήταν και βαθιά πολιτική και κοινωνική, αποφάσισαν να κάνουν κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, να στηρίξουν το κράτος πρόνοιας και να αφήσουν τις τράπεζες, οι οποίες είχαν προκαλέσει την κρίση, να χρεοκοπήσουν και έτσι οι φορολογούμενοι δεν επιβαρύνθηκαν με τα χρέη των τραπεζών. Γιατί δεν γίνεται, όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν τεράστια κέρδη, που διανέμονται σε ιδιώτες και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος λαός να πληρώσει τον λογαριασμό.

Ο Όλαφ Γκρίμσον, αρνήθηκε δύο φορές να υπογράψει νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία, η χώρα του θα επέστρεφε στη Βρετανία τα 2,8 δισεκατομμύρια ευρώ, που της οφείλει, μετά την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος το 2008, αναγκάζοντας τη βρετανική κυβέρνηση να αποζημιώσει τους Βρετανούς καταθέτες που είχαν λογαριασμούς σε ισλανδικές τράπεζες και αναγνώρισε μόνο τους Ισλανδούς καταθέτες δηλώνοντας «Η οικονομία δεν είναι απλώς η ηχώ των τραπεζών. Είναι μια κοινωνία ανθρώπων. Αν δεν νιώθουν δυνατοί, δεν έχει σημασία τι φορολογικά μέτρα θα πάρεις. Αυτό φάνηκε μέσω δημοψηφίσματος.»

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπήκε στη δικαστική διαμάχη εναντίον της Ισλανδίας, υποστηρίζοντας ότι η χώρα είχε παραβιάσει την ευρωπαϊκή οδηγία για την εγγύηση των καταθέσεων και τους κανόνες μη διάκρισης καταθετών.

Το δικαστήριο δικαίωσε την Ισλανδία και επεσήμανε, ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού συστήματος θα πρέπει να αναθεωρηθεί, στη βάση της ενίσχυσης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, εν μέσω οικονομικής κρίσης.

Αυτή η απόφαση συνέθλιψε τις περίφημες πολιτικές διάσωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις οποίες ανάγκαζε την κάθε χώρα με χρέος, να υιοθετήσει, βουλιάζοντάς την ακόμη περισσότερο στο δανεισμό και εκτινάσσοντας το χρέος της σε απίστευτα ύψη.

Η Ισλανδία δε θα κατάφερνε φυσικά να βγει από την κρίση αν δεν είχε το δικό της νόμισμα, δεν υπήρχε ρευστότητα στην οικονομία και ήταν υποχρεωμένη να αποπληρώνει δυσθεώρατα χρέη που οφείλονταν σε σχεδιασμό των ξένων δανειστών. Αν συμμετείχε στο ευρώ, καμιά από τις ενέργειες που έκανε η προοδευτική κυβέρνηση του Όλαφ Γκριμσον, με την στήριξη του λαού, δε μπορούσε να επιτύχει.

Το ερώτημα που τίθεται είναι πως γίνεται η Ισλανδία, αυτή η νησίδα των καλών ψαράδων και αγροτών, να καταφέρνει να ορθοποδήσει έχοντας ένα τεράστιο χρέος και δεν μπορεί να κάνει το ίδιο η Ελλάδα, μια χώρα με τεράστιο φυσικό και ανθρώπινο πλούτο ;

Γεγονός είναι ότι, το διδακτικό παράδειγμα της Ισλανδίας είναι ελάχιστα γνωστό εδώ, αφού η δημοσιοποίησή του φυσικά και δεν συμφέρει στις δυνάμεις κατοχής που ελέγχουν τις τράπεζες και το αισχρό μιντιακό καθεστώς που ψεκάζει ανελέητα τους Έλληνες πολίτες με ασύστολα ψέματα και εμπόριο φόβου. Η «συμμορία του ευρώ» ξέρει τι κάνει.

3 COMMENTS

  1. Έτσι ακριβώς είναι. Και στην Ισλανδία ξεκίνησαν λοιπόν να κάνουν ακριβώς το ίδιο κόλπο, παρόλο που δεν είναι καν στην ΕΕ και φυσικά δεν έχει Ευρώ. Χρωστούσε η χώρα πολλά δισεκατομμύρια για τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών της.
    Αναλογικά με τον πληθυσμό της χρωστούσε περισσότερα ακόμα και από ότι το δικό μας «χρέος» και οι ιδιωτικές της τράπεζες …ήθελαν και άλλα. «Χρειάζονταν» να κάνουν και άλλη …ανακεφαλαιοποίηση.
    Παρόλο λοιπόν που το δέχτηκαν όλοι οι πολιτικοί της και το ψήφισαν όλα της τα κόμματα στη βουλή, αρνήθηκε ο πρόεδρος της Ισλανδίας να δώσουν και άλλα χρήματα, αρνήθηκε να δανειστεί η Ισλανδία και άλλα χρήματα για τις τράπεζές της.
    Ο πρόεδρος της Ισλανδίας (κύριος Γκρίμσον) έκανε το μόνο που μπορούσε να κάνει (βάσει Ισλανδικού συντάγματος). Αρνήθηκε να υπογράψει για να πάρουν επιπλέον δάνεια και να ανακεφαλαιοποιήσουν ξανά τις τράπεζές τους και κάλεσε το λαό σε δημοψήφισμα.
    Το ίδιο που θα μπορούσε να κάνει και ο δικός μας πρόεδρος της δημοκρατίας. Στο δημοψήφισμα αυτό, το 93% του λαού της Ισλανδίας αρνήθηκε να ξεχρεώσει τις τράπεζες εις βάρος του, αρνήθηκαν να πληρώσουν οι ίδιοι οι πολίτες τα χρέη των τραπεζών. Το 93% των Ισλανδών. Αυτό σε ποιο ΜΜΕ μας το άκουσε κανείς; Οι τράπεζες χρεοκόπησαν και οι τραπεζίτες κλείστηκαν στη φυλακή για τα χρέη αυτά. Στα ευρωπαϊκά δικαστήρια που έγιναν πρόσφατα και την πήγαν Αγγλία και Ολλανδία για τα χρέη της, δικαιώθηκε οριστικά η Ισλανδία και τώρα δε χρωστάει σε κανέναν.
    Που σημαίνει ότι ακόμα και αν εμείς ως Ελλάδα χρειαζόμασταν πράγματι τόσο χρήμα για τις τράπεζές μας (αποκλείεται αλλά …λέμε) και εάν ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε από μόνοι μας τις “χρηματοδοτήσεις” των ιδιωτικών μας τραπεζών (και όχι η ΕΚΤ όπως σίγουρα ισχύει αλλά λέμε …εάν) θα μπορούσαμε να διαγράψουμε το χρέος αυτό, με παράδειγμα την Ισλανδία. Τα δικαστήρια θα μας δικαίωναν και όσοι μας έδωσαν χρήματα μπορούν να ξεχάσουν τα χρήματα αυτά. Ή να τους τα δώσει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ κατά το δοκούν, χωρίς αντίκρισμα σε χρυσό όπως είχε το χρήμα κάποτε.
    Αφού φημολογείται ότι η ΕΚΤ πληρώνει τα πρόστιμα στην Αμερική για τις Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες…
    Φημολογείται επίσης, ότι λόγω της γεωγραφικής της θέσης έχει και η Ισλανδία τεράστιο ορυκτό πλούτο στην τεράστια ΑΟΖ της. Όπως έχει και η Ελλάδα.

    Αυτό το …κόλπο έγινε και σε εμάς, Το 60 με 70% του δημόσιου χρέους της χώρας πήγε στις ιδιωτικές τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ ενώ, εμάς μας έπεισαν πως το χρέος δημιουργήθηκε επειδή πληρώναμε …μισθούς και συντάξεις. Και σύμφωνα με διεθνή δικαστήρια λοιπόν, τέτοιο χρέος είναι παράνομο και πρέπει να διαγραφεί.
    Θα γράψω και κάτι που πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε, Την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών («ανακεφαλαιοποιήσεις» και «κρατικές εγγυήσεις») την αναλαμβάνει η χώρα από μόνη της, μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα. Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει μόνη της το χρήμα. Αυτό γίνεται ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος. Στην Ελλάδα, επειδή ακριβώς έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση των τραπεζών θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, αφού αυτή εκδίδει το χρήμα. Θα έπρεπε… Και όταν γράφω ΕΚΤ, εννοώ η ΕΕ, ανάλογα όμως με την οικονομική δυνατότητα της κάθε χώρας…

    Φημολογείται επίσης, ότι λόγω της γεωγραφικής της θέσης έχει και η Ισλανδία τεράστιο ορυκτό πλούτο στην τεράστια ΑΟΖ της. Όπως έχει και η Ελλάδα.
    Άρα λοιπόν, θα μπορούσε να πει κανείς ότι αιτία του Ελληνικού προβλήματος αποτελούν οι …υδρογονάνθρακες και θα εξηγηθώ. Εμάς όμως μας έπεισαν ότι το δήθεν χρέος μας δημιουργήθηκε επειδή πληρώναμε μισθούς και συντάξεις ή επειδή είχαμε πάρα πολλούς δημοσίους υπαλλήλους ή επειδή πάντα οι …προηγούμενοι ήταν σπάταλοι και έκαναν κακοδιαχείριση.

    .
    Αφού λοιπόν και η Ισλανδία έχει τεράστιο ορυκτό πλούτο στην τεράστια ΑΟΖ της θα μπορούσε να πει κανείς ότι και για το δικό μας χάλι, φταίνε οι …υδρογονάνθρακες.
    Μιλάμε λοιπόν για …δάνεια και για …χρέη, μάθετε ότι η χώρα δανείστηκε μόνο και μόνο για να χρωστάει και όχι για άλλο λόγο.
    Εδώ και λίγα χρόνια ξεπουλιούνται τα πάντα, ότι αποφέρει πλούτο για τη χώρα ξεπουλιέται χωρίς καμιά αιτία. Και τα χρήματα δεν τα παίρνουμε, αλλά πάνε προς …αποπληρωμή δανείων.
    Ο ΟΠΑΠ πχ δόθηκε με χρήματα όσο κέρδος είχε σε ένα χρόνο, για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ πήραμε 45 εκατομμυριάκια (και μάλιστα μιλάμε για εκατοντάδες συρμούς, εκατοντάδες χιλιόμετρα ράγες, δεκάδες σταθμούς κλπ κλπ, καινούριος προαστιακός σιδηρόδρομος, χιλιάδες επιβάτες καθημερινά). Λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, ΟΛΘ κλπ. Ξεπουλάμε ότι αποφέρει κέρδος για τη χώρα, έτσι ώστε στο τέλος η Ελλάδα να μη βγάζει άλλα χρήματα για να μπορεί να ξεχρεώνει αυτά που δήθεν χρωστάει…
    Δε θα βγάζουμε άλλο κέρδος από την εθνική μας περιουσία και θα …αναγκαστούμε να δώσουμε τον ορυκτό μας πλούτο.
    Τον ορυκτό πλούτο (πετρέλαια και φυσικό αέριο) που μέχρι πρότινος …ούτε που γνωρίζαμε ότι υπήρχε.
    Και την Ελληνική ΑΟΖ δεν έχουμε ακόμα και σήμερα ανακηρύξει, αφού …φοβόμαστε τους Τούρκους.
    Και όμως η Κύπρος επί Τάσου Παπαδόπουλου ανακήρυξε τη δική της ΑΟΖ και μας παρακαλούσε να ανακηρύξουμε ταυτόχρονα και εμείς τη δική μας.
    Και σημειώστε ότι η Ελλάδα έχει ορυκτό πλούτο αξίας πολλών τρισεκατομμυρίων Ευρώ, το οποίο το γνωρίζουν οι πάντες (αυτοί που πρέπει) εδώ και δεκαετίες.
    Αυτός είναι και ο λόγος που γίνεται η φτωχοποίηση της Ελλάδος.
    Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στην Αφρική, η χώρα με τις μεγαλύτερες εξαγωγές πετρελαίου είναι η …Νιγηρία. Και ο λαός της Νιγηρίας πεθαίνει της πείνας.-

  2. Η Ελλάδα δανείστηκε δήθεν για τις τράπεζές της. Για τις ιδιωτικές της τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ.
    Ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός Νταλέμα είπε όμως ότι η Ελλάδα έδωσε προς γαλλικές και γερμανικές τράπεζες περισσότερα από 200 δις.
    Ο Νταλέμα νόμιζε ότι ήταν …τόκοι, ενώ εμείς νομίζουμε ότι κάναμε …ανακεφαλαιοποιήσεις των δικών μας τραπεζών.
    Εάν όμως ήταν τόκοι θα έπρεπε να χρωστούσαμε τότε …μερικά τρις.
    Επίσης, τις τράπεζες τις χρηματοδοτεί ανέκαθεν μόνο όποιος εκδίδει το χρήμα, επειδή ακριβώς εκδίδει το χρήμα (η Ελλάδα έχει Ευρώ που δεν το εκδίδει μόνη της, αλλά η ΕΚΤ).
    Και αυτά τα περισσότερα από 200 δις προστέθηκαν στο χρέος μας.
    https://www.youtube.com/watch?v=YUhb1Xoo7Zg

    Και γιατό όλοι οι πολιτικοί μας αποδέχονται αυτό το χρέος και δεν κάνουν ότι έκανε η Ισλανδία αλλά κάνουν ότι μας πουν οι Γερμανοί; Η μόνη εξήγηση είναι να πρόκειται για διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και αυτό απομένει να το αποδείξω:
    Ο Jörg Michael Kutschenreuter, αυτός που κρατούσε τα μαύρα ταμεία της Siemens, κατέθεσε το 2005 στην εισαγγελία του Μονάχου, ότι η Siemens Ελλάς έδινε μίζες στα τρία μεγαλύτερα κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα.
    Το 25% του ετήσιου τζίρου της, με την αναλογία 3/2/1. Τα 3/6 το μισό δηλαδή του 25%, το παίρνει η κυβέρνηση, τα 2/6 το ένα τρίτο του 25%, το παίρνει η αξιωματική αντιπολίτευση και το 1/6 του 25%,το τρίτο κοινοβουλευτικό κόμμα.
    Η Siemens Ελλάς δεν έχει εισαγωγέα (αποκλειστικό αντιπρόσωπο) στην Ελλάδα, αλλά μόνο ελληνικό υποκατάστημα και δίνει αυτό το 25% μόνο στα πολιτικά κόμματα. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες γερμανικές εταιρίες, που δίνουν και στα πολιτικά κόμματα και στους εισαγωγείς.
    Και μη νομίζει κανείς ότι η Siemens …χαρίζει το 25% του τζίρου της. Απλώς πωλεί στην Ελλάδα πολύ πιο ακριβά.
    Όπως λοιπόν κάνουν όλες οι γερμανικές εταιρίες, πουλάνε στην Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι πουλάνε στις άλλες δυτικές χώρες. Και αυτό το 25% υπάρχει η φήμη ότι το καταθέτουν σε διεθνείς τραπεζικούς λογαριασμούς των ελληνικών πολιτικών κομμάτων αλλά και των εισαγωγέων (για να μη μιλήσουν).
    Άρα αυτές τις μίζες τις πληρώνουμε εμείς. Αφού ο εισαγωγέας το αγοράζει πιο ακριβά, το δίνει στα σούπερ μάρκετ πιο ακριβά και το αγοράζουμε εμείς πιο ακριβά.

    Τις κατηγορίες μου μπορεί να τις ελέγξει εύκολα όποιος δεν έχει στη διάθεσή του τα τιμολόγια αγοράς, εάν συγκρίνει τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας με τις τιμές πώλησης στην Ελλάδα.
    Όταν ένα Gel ξυρίσματος NIVEA πχ πωλείται στη Γερμανία 1,80 Ευρώ, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία 2,00 Ευρώ, στη Γαλλία 2,20 Ευρώ, στην Ισπανία και στην Ιταλία 2,50 Ευρώ, δεν μπορεί στην Ελλάδα να πωλείται 3,50 Ευρώ. Δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν.
    Και δεν αναφέρομαι μόνο στη Nivea αλλά σε όλα τα Γερμανικά προϊόντα.
    Ας ελέγξουν αυτοί που μπορούν, τουλάχιστον τις τιμές στις οποίες αγοράζει ο Έλληνας εισαγωγέας το προϊόν αυτό. Γιατί αυτές είναι τόσο διαφορετικές από τις τιμές που αγοράζουν όλα τα άλλα δυτικά κράτη;

    Αυτό που περιγράφω (η πολύ πιο ακριβή …δήθεν αγορά) είχε μια …λογική κάποτε. Όταν υπήρχε ο νόμος πως ο Έλληνας εισαγωγέας πρέπει να βγάζει μόνο μέχρι 12% κέρδος από τις εισαγωγές που κάνει.
    Είχε μια λογική για τους Έλληνες εισαγωγείς, για να δείχνουν μεγαλύτερο ζήλο στην προώθηση γερμανικών προϊόντων.
    Και είχε μια λογική για τους Γερμανούς κατασκευαστές, για να πουλάνε περισσότερο στην Ελλάδα.
    Όχι όμως τώρα. Τώρα παρέμεινε ως μια πρακτική της Γερμανίας για να έχει στο χέρι το πολιτικό μας σύστημα.
    Και γίνεται με όλα τα γερμανικά εμπορεύματα. Κάθε χρόνο, εδώ και χρόνια, εισάγουμε από Γερμανία προϊόντα μερικών δις το χρόνο.
    Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε σε τι ποσό αναφέρομαι, όταν μιλάω για το 25%.

    Άρα, ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα είναι διεφθαρμένο. Με αυτό τον τρόπο οι Γερμανοί κρατάνε όλους τους πολιτικούς μας. Και αυτοί ακολουθούν τις εντολές της Μέρκελ. Και δήθεν φοβούνται ότι οι Γερμανοί θα …μας βγάλουν από το Ευρώ.

    Το Γερμανικό φορολογικό σύστημα κάποτε έδινε το δικαίωμα στο Γερμανό κατασκευαστή κάνοντας τη φορολογική του δήλωση να βάζει όλες τις μίζες που έδινε στο εξωτερικό, στα έξοδα της επιχείρησης.
    Μετά από τον ντόρο που έγινε, αναγκάστηκε η Γερμανία να καταργήσει αυτό το δικαίωμα του Γερμανού κατασκευαστή. Υποτίθεται για να καταργήσει τις μίζες, έγινε όμως μόνο για τα μάτια του κόσμου.
    Η Γερμανική εφορία για …εξισορρόπηση, έδωσε το δικαίωμα στον Γερμανό κατασκευαστή να δηλώνει κάποιο ποσό στη φορολογική του δήλωση ως «έξοδα χωρίς αποδείξεις στην τάδε χώρα».
    Και αυτό έχει ίσως κάποια λογική, εάν το εφαρμόζουν στη … Ζιμπάμπουε ή γενικώς σε τριτοκοσμικές χώρες. Δεν μπορεί όμως να το κάνουν στην Ελλάδα, να το κάνουν στην μόνη χώρα εντός ΕΕ.

    Επίσης, θα μπορούσε ο Γερμανός κατασκευαστής να έχει απλές αποδείξεις ακόμα και χειρόγραφες. Δε γίνεται, δεν επιτρέπεται να δηλώνει ο Γερμανός κατασκευαστής στη φορολογική του δήλωση ότι έδωσε κάποιο χρήμα στην Ελλάδα, χωρίς αποδείξεις, χωρίς τιμολόγια και αυτά να προστίθενται στα έξοδα της επιχείρησης. Μόνο με μια δήλωσή του.
    Και μόνο από αυτό το γεγονός δεν είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά;
    Δε θα έπρεπε οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να αντιδράσουν;
    Βέβαια δεν τους νοιάζει, μπορεί να μην το ξέρουν κιόλας, νοιάζει όμως εμένα, ενδιαφέρει τους Έλληνες.

    Θα αναφέρω και κάτι που δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά από μόνο του αποτελεί απόδειξη:
    Εργαζόμουν για σχεδόν 17 χρόνια σε εισαγωγική εταιρία (προϊόντα εκ Γερμανίας).
    Το 2012 ο διευθυντής πωλήσεων μιας γερμανικής εταιρίας, μας έστειλε τιμοκατάλογο με όλα τα εμπορεύματα κατά 25% πιο φτηνά. Σε ερώτηση τι ακριβώς γίνεται, πρόκειται περί λάθους ή μήπως φτήνηναν όλα τα προϊόντα, αντί να μας πει ότι πραγματικά έγινε λάθος, ότι είναι κατάλογος Netto και δεν συμπεριέλαβε το κέρδος τους ή οτιδήποτε άλλο, μας είπε ότι έστειλε τον τιμοκατάλογο που προορίζεται για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες και όχι για την Ελλάδα…
    Στην επόμενη ερώτηση γιατί σε εμάς πουλάνε τόσο ακριβά, είπε ότι αυτές τις εντολές έχουν από την …κυβέρνησή τους!

    Επίσης, το αφεντικό της ελληνικής εταιρείας, ο Έλληνας επιχειρηματίας, πηγαίνει για πολλά χρόνια κάθε Ιανουάριο ταξιδάκι στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Λέει ότι θέλει να κάνει τα …ψώνια του.
    Θα ήταν …κακία μου να αναφέρω ότι ίσως πηγαίνει στις ελβετικές τράπεζες για να ελέγξει τους τραπεζικούς του λογαριασμούς, για το μέρος από αυτό το 25% και για να μεταφέρει τα χρήματα αυτά.

    Τέλος, ξέρω πως όταν κάποιος θέλει να εισαγάγει ένα εμπόρευμα από Γερμανία, ο Γερμανός δεν το δίνει αν δεν ξέρει για ποια χώρα προορίζεται, σε ποιον θα κόψει το τιμολόγιο.
    Στη συνέχεια, όταν μαθαίνει για Ελλάδα, αρνείται την πώληση λέγοντας ότι στην Ελλάδα υπάρχει …αποκλειστικός αντιπρόσωπος για το συγκεκριμένο.
    Ενώ όλοι πλέον γνωρίζουν πως ο θεσμός του αποκλειστικού αντιπροσώπου έχει πλέον εκλείψει από όλες τις υπόλοιπες χώρες…

    • Θα ολοκληρώσω την …πολυλογία μου, γράφοντας τα εξής:
      Όσοι αναφέρονται στη σύγκριση Ελλάδας και Ισλανδίας, λένε ότι η Ισλανδία είναι διαφορετική περίπτωση αφού η Ισλανδία δεν είναι στο Ευρώ, εκεί το χρέος ήταν τραπεζικό ενώ σε εμάς είναι κρατικό και ότι η Ελλάδα δε θα μπορούσε να κάνει τα ίδια.
      Ας σκεφτούμε λοιπόν:
      Έχει σημασία ποιο είναι το νόμισμά μας; αναφέομαι σε διαγραφή του χρέους από διεθνή δικαστήρια, όποιο και αν είναι το νόμισμά μας.
      Εξάλλου, πριν κάποιοι προδότες (οι πράξεις τους υπόκεινται στην εσχάτη προδοσία) μετατρέψουν το χρέος μας σε κρατικό, δηλαδή προς τα κράτη της ΕΕ, μήπως χρωστούσαμε σε τράπεζες;
      Και μήπως τα χρήματα που τάχα χρειάστηκαν οι τράπεζες μας για …ανακεφαλαιοποίηση, πήγαν για να διασώσουν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες; Το είπε πρόσφατα ο Βαρουφάκης (μόνο που δεν το έλεγε όταν ήταν υπουργός οικονομικών) και πιο πριν το είχε πει ο Ιταλός Ντ Αλέμα.
      Και τέλος, αφού δεν εκδίδουμε μόνοι μας το χρήμα, μήπως δε θα έπρεπε να κάνουμε μόνοι μας την οποιαδήποτε ανακεφαλαιοποίηση του ιδιωτικού τραπεζικού μας συστήματος που διαχειρίζεται Ευρώ;
      Μάλιστα τώρα τελευταία τις ισπανικές τράπεζες τις ανακεφαλαιοποιεί η ΕΚΤ.

      Θα ολοκληρώσω τις …φασιστικές μου σκέψεις, ενημερώνοντας για την εσχάτη προδοσία.
      Αυτό που επιβάλλεται να γίνει, είναι να κατηγορηθούν και να καταδικαστούν άμεσα όλοι οι προδότες που μας κυβέρνησαν τόσα χρόνια, για εθνική προδοσία, για εσχάτη προδοσία κατά της Ελλάδας.
      Όταν αυτοί που τα έκαναν κλειστούν φυλακή για εσχάτη προδοσία, όλα τα ξεπουλήματα που τα μηδαμινά τους έσοδα πήγαν για το δήθεν χρέος μας (λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, κλπ κλπ), θα επιστραφούν στο δημόσιο.
      Αφού μόλις κάποιος καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία, οι πράξεις που έκανε και για τις οποίες καταδικάστηκε, αίρονται.

      Η ποινή για την εσχάτη προδοσία είναι ισόβια φυλάκιση, μιας και έχει καταργηθεί η θανατική ποινή και η εσχάτη προδοσία ισχύει για πάντα, ποτέ δεν παραγράφεται, ούτε με το νόμο περί …μη ευθύνης υπουργών του Βαγγέλη Τούρκογλου (νυν Ευάγγελου Βενιζέλου).
      Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο λοιπόν, μόλις κάποιος καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία οι πράξεις που έκανε και για τις οποίες καταδικάστηκε, απλά δε θα ισχύουν άλλο.
      Μιας και θα επρόκειτο για κάποιον που η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη τον καταδίκασε ως προδότη.
      Και οι προδοτικές πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε, αίρονται.
      Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, επαναλαμβάνω.

      Μάλιστα έχει κατατεθεί επίσημα μήνυση για εσχάτη προδοσία από τον Καζάκη του ΕΠΑΜ, προς την εισαγγελία του Αρείου Πάγου και αφορά τους πρωθυπουργούς και υπουργούς οικονομικών, από ΓΑΠ μέχρι τις ημέρες μας.
      Με αυτήν ακριβώς τη λογική, ότι όλα τα ξεπουλήματα (λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, κλπ κλπ) να επιστραφούν στο δημόσιο, μόλις αυτοί που τα έκαναν καταδικαστούν για αυτές τους τις πράξεις, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.
      Αφού όμως δεν γίνεται ούτε καν αναφορά της μήνυσης, ούτε βέβαια διερεύνηση ή ακόμα και φυλάκιση (όπως έγινε με τον Μπαρμπαρούση και χωρίς καν άρση βουλευτικής ασυλίας), είναι φυσικό ότι με την επόμενη κυβέρνηση θα φυλακιστούν όλοι οι προδότες.
      με την επόμενη, μοας και …εικάζεται ότι οι πράξεις της ανεξάρτητης “Δικαιοσύνης”, εξαρτώνται από την εκάστοτε κυβέρνηση.
      Και όταν αναφέρομαι σε μελλοντική πατριωτική κυβέρνηση δεν εννοώ βεβαίως τη ΝΔούλα, αφού ούτε πατριωτική είναι αλλά ούτε πρόκειται να μας βγάλουν από τα σκατά αυτοί που μας έριξαν μέσα (αναφέρομαι και στο FYRO…M, αλλά και στο δήθεν χρέος μας).

      .
      Και όταν αναφέρομαι σε δήθεν χρέος και αφού όμως δεν κάνουμε λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους μας, θα κάνω εγώ μια απλή …προσθαφαίρεση:
      Αρχές του 2009 χρωστούσαμε 290 δις. Υπερβολικό βέβαια και δε θα εξηγήσω τώρα με ποιο τρόπο και για ποιο λόγο χρωστούσαμε τόσα πολλά, αλλά το χρέος μας τόσο ήταν. Ήταν υπερβολικό το χρέος μας επειδή ίσως ήμαστε …άτυχοι αφού αγοράζουμε τον στρατιωτικό εξοπλισμό μας πιο ακριβά από ότι οι άλλες χώρες. Την ασφάλεια των συνόρων της ΕΕ θα έπρεπε βέβαια να την αναλάβει η ίδια η ΕΕ και όχι μόνοι μας, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Μάλιστα και το πετρέλαιο το αγοράζουμε πιο ακριβό, ίσως όμως είμαστε …άτυχοι.
      Πριν δέκα χρόνια το χρέος μας ήταν λοιπόν 290 δις και επειδή ο Καραμανλής είχε δώσει το Δεκέμβιο 2008 στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ, ως κρατικές εγγυήσεις, 23 δισεκατομμύρια Ευρώ (ΦΕΚ 250, 9 Δεκεμβρίου 2008).
      Επειδή όμως αυτός παραιτήθηκε, οι τράπεζες το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αργότερα το επέστρεψαν.
      Δεν τα “χρειάστηκαν” επειδή δεν ήξεραν τι, πως και γιατί αυτός παραιτήθηκε. Ενώ οι ίδιες αυτές τράπεζες δεν επέστρεψαν ποτέ τίποτε άλλο, παρά τα πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ που “χρειάστηκαν” στη συνέχεια.
      Το 2010 με τον Παπανδρέου δίναμε έως το PSI, περίπου 20 δις το χρόνο με μηδενικό επιτόκιο, για τη μείωση του τεράστιου χρέους μας (μια …ευγενική χορηγία της ΕΕ).
      Το 2012 κάναμε με τον Παπαδήμο το εγκληματικό PSI όπου όλα μας τα δημόσια ταμεία έδωσαν 58 δις για αυτό το χρέος (χώρια από αυτά που “έδωσαν” οι ιδιώτες).
      Σύνολο 290 δις – 23 δις – 40 δις – 58 δις = 170 δις
      Άρα το Δημόσιο χρέος της χώρας θα έπρεπε το 2013 να είναι ούτε 170 δις και όχι …320 δις όπως τότε μας ανακοίνωσε η κυβέρνηση.

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.