O καθηγητής της Νομικής Σχολής του πανεπιστημίου της Βρέμης Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο επικρίνει σφοδρά τη στάση της Γερμανίας για τις πολεμικές αποζημιώσεις

H νέα απόρριψη έναρξης του διαλόγου της Γερμανίας με την Ελλάδα για τις πολεμικές αποζημιώσεις εκ μέρους της πρώτης, με την επίκληση της Συνθήκης 2+4 του 1990 για την επανένωση των Γερμανιών, επικρίνεται σφοδρά από τον καθηγητή της Νομικής Σχολής του πανεπιστημίου της Βρέμης Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο (Andreas Fischer-Lescano).

«Το να επικαλείται κάποιος τη Συνθήκη 2+4 είναι ένα πολύ κακό επιχείρημα για να αμυνθεί κατά των πολεμικών αποζημιώσεων. Κάτι τέτοιο δεν θα το θεωρούσα ούτε καν νομικό επιχείρημα, διότι πρόκειται για κουβέντες καφενείου. Στη Συμφωνία 2+4 η Ελλάδα δεν έλαβε μέρος. Εάν υποτεθεί ότι ίσχυε το γερμανικό επιχείρημα, τότε θα επρόκειτο για τη λεγόμενη “σύμβαση εις βάρος τρίτου”. Mία τέτοια σύμβαση όμως είναι εξίσου απαράδεκτη στο διεθνές όπως και στο ιδιωτικό δίκαιο» τονίζει, σε συνέντευξή του, η οποία δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα του Βερολίνου «Neues Deutschland».

Ο διαπρεπής Γερμανός νομικός, ο οποίος έχει διδάξει σε πλείστα πανεπιστήμια και του εξωτερικού, αναφέρει επίσης ότι «είναι ντροπή το γεγονός ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προσπαθεί με μία τόσο ασθενή επιχειρηματολογία να εμποδίσει τον διάλογο σχετικά με τις νομικές και πολιτικές συνέπειες της ιστορικής αδικίας» και υπογραμμίζει ότι «είναι ήδη δόλιο αρχικά να ζητάει η Γερμανία την αναβολή του διακανονισμού πληρωμών και κατόπιν να κηρύσσει μονομερώς το θέμα ως διευθετηθέν νομικά και πολιτικά». Παραπέμπει, δε, στη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953 για τα διαγραφέντα χρέη της Γερμανίας, υπογραμμίζοντας ότι «ως οφειλέτης δεν είναι κάποιος σε θέση να βάζει τελεία και παύλα, ούτε πολιτικά, ούτε νομικά πολύ περισσότερο ηθικά».

Πηγή: “ΈΘΝΟΣ”

2 COMMENTS

  1. Είναι ντροπή η συμπεριφορά της Ελλάδας στα χρέη της Γερμανίας.
    Και αναφέρομαι στο κατοχικό δάνειο που είναι σίγουρο χρήμα μιας και πρόκειται για διακρατική συμφωνία αναγνωρισμένη από δυο κυρίαρχα κράτη.
    Και είναι άμεσα απαιτητό…
    Και μόνο το κατοχικό δάνειο πρέπει να καταβληθεί υποχρεωτικά, ως διακρατική συμφωνία επαναλαμβάνω. Πολεμικές αποζημιώσεις και πολεμικές επανορθώσεις είναι …προς συζήτηση.

    Ο οικονομολόγος κύριος Τζάνης Γκούσκος υπολόγισε πέρυσι το κατοχικό αυτό δάνειο, με στοιχεία και αποδείξεις, με τους τόκους τόσων χρόνων και σε σημερινά χρήματα, σε 416 δισεκατομμύρια Ευρώ!
    416 δις Ευρώ. Μεγαλύτερο και από το δήθεν χρέος μας.
    Μέχρι και ο Χίτλερ το αναγνώρισε και ξεκίνησε την αποπληρωμή του. Και δεν υπάρχει περίπτωση να μην μας επιδικάσει την οφειλή αυτή, οποιοδήποτε Διεθνή Δικαστήριο.
    Εφόσον όμως την απαιτήσουμε…
    Και αναφέρομαι στο κατοχικό “δάνειο”, το οποίο δεν το δέχονται οι Γερμανοί, αλλά είμαστε η μόνη χώρα από την οποία η χιτλερική Γερμανία πήρε κατοχικό “δάνειο”.
    Πρέπει λοιπόν να πάμε, ειδικά για αυτό, στα Διεθνή Δικαστήρια. Θα έπρεπε να είχαμε πάει εδώ και χρόνια.
    Πιστεύει κανείς ότι υπάρχει περίπτωση μία διακρατική “συμφωνία”, να μας την αρνηθούν τα Δικαστήρια;

    Θα γράψω και κάτι ακόμα εναντίον ολόκληρου του ελληνικού μας πολιτικού συστήματος. Θα αποδείξω για μία ακόμη φορά, για ποιον ακριβώς λόγο ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα δεν ζητάει τίποτα από τους Γερμανούς και πάντα κάνει ότι ακριβώς τους πει η Γερμανία.
    Ή μάλλον, την απόδειξη την έδωσε αυτός που κρατούσε τα μαύρα ταμεία της Siemens, το 2005 στην Εισαγγελία του Μονάχου, στην γερμανική Δικαιοσύση.
    Ο Jörg Michael Kutschenreuter κατέθεσε ενόρκως ότι η Siemens Ελλάς έδινε μίζες στα τρία μεγαλύτερα κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, το 25% του ετήσιου τζίρου της με την αναλογία 3/2/1.
    Τα 3/6 το μισό δηλαδή του 25% το παίρνει η κυβέρνηση, τα 2/6 το ένα τρίτο του 25% το παίρνει η αξιωματική αντιπολίτευση και το 1/6 του 25% το τρίτο κοινοβουλευτικό κόμμα.
    Κατατέθηκε ενόρκως στη γερμανική Δικαιοσύνη και δεν το ξέρει κανείς;
    Η Siemens Ελλάς δεν έχει εισαγωγέα (αποκλειστικό αντιπρόσωπο) στην Ελλάδα, αλλά μόνο ελληνικό υποκατάστημα και δίνει αυτό το 25% μόνο στα πολιτικά κόμματα. Έτσι είπε ο Kutschenreuter.
    Σε αντίθεση με όλες τις άλλες γερμανικές εταιρίες, που δίνουν και στα πολιτικά κόμματα και στους εισαγωγείς.
    Και μη νομίζει κανείς ότι η Siemens …χαρίζει το 25% του τζίρου της. Αφού πωλεί στην Ελλάδα πολύ πιο ακριβά από ότι πωλεί αλλού.

    Όπως λοιπόν κάνουν όλες οι γερμανικές εταιρίες. Πουλάνε στην Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι πουλάνε στις άλλες δυτικές χώρες.
    Και αυτό το 25% υπάρχει η …φήμη ότι το καταθέτουν σε διεθνείς τραπεζικούς λογαριασμούς των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, αλλά και των Ελλήνων εισαγωγέων.
    Άυτές τις μίζες όμως τις πληρώνουμε εμείς. Αφού ο εισαγωγέας το αγοράζει πιο ακριβά, το δίνει στα σούπερ μάρκετ πιο ακριβά και το αγοράζουμε εμείς πιο ακριβά.

    Τις κατηγορίες μου μπορεί να τις ελέγξει εύκολα όποιος δεν έχει στη διάθεσή του τα τιμολόγια αγοράς, εάν συγκρίνει τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και τη Γερμανίας ακόμη, με τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα.
    Ωχ, μάλλον κατηγόρησα τους πολιτικούς μας.
    Όχι όμως εγώ, ο Kutschenreuter το έκανε.
    Θα κάνω και μια ερώτηση. Τα …αδιάβλητα ΜΜΕ μας, μας ενημέρωσαν για την κατάθεση Kutschenreuter;
    14 χρόνια πέρασαν.

    Θα αναφέρω και κάτι που δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά από μόνο του αποτελεί απόδειξη:
    Εργαζόμουν για σχεδόν 17 χρόνια σε εισαγωγική εταιρία (προϊόντα εκ Γερμανίας).
    Το 2012 ο διευθυντής πωλήσεων μιας γερμανικής εταιρίας, μας έστειλε τιμοκατάλογο με όλα τα εμπορεύματα κατά 25% πιο φτηνά. Σε ερώτηση τι ακριβώς γίνεται, πρόκειται περί λάθους ή μήπως φτήνηναν όλα τα προϊόντα, αντί να μας πει ότι πραγματικά έγινε λάθος, ότι είναι κατάλογος Netto και δεν συμπεριέλαβε το κέρδος τους ή οτιδήποτε άλλο, μας είπε ότι έστειλε τον τιμοκατάλογο που προορίζεται για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες και όχι για την Ελλάδα…
    Στην επόμενη ερώτηση γιατί σε εμάς πουλάνε τόσο ακριβά, είπε ότι αυτές τις εντολές έχουν από την …κυβέρνησή τους!

    Επίσης, το αφεντικό της ελληνικής εταιρείας, ο Έλληνας εισαγωγέας, ο Έλληνας επιχειρηματίας, πηγαίνει για πολλά χρόνια κάθε Ιανουάριο ταξιδάκι στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Λέει ότι θέλει να κάνει τα ψώνια του.
    Θα ήταν …κακία μου να αναφέρω ότι ίσως πηγαίνει στις ελβετικές τράπεζες για να ελέγξει τους τραπεζικούς του λογαριασμούς για το μέρος από αυτό το 25% και για να μεταφέρει τα χρήματα αυτά.

    Τέλος, ξέρω πως όταν κάποιος θέλει να εισαγάγει ένα εμπόρευμα από Γερμανία, ο Γερμανός δεν το δίνει αν δεν ξέρει για ποια χώρα προορίζεται, σε ποιον θα κόψει το τιμολόγιο.
    Στη συνέχεια, όταν μαθαίνει για Ελλάδα, αρνείται την πώληση λέγοντας ότι στην Ελλάδα υπάρχει αποκλειστικός αντιπρόσωπος για το συγκεκριμένο.
    Ενώ όλοι πλέον γνωρίζουν πως ο θεσμός του αποκλειστικού αντιπροσώπου έχει πλέον εκλείψει από όλες τις υπόλοιπες χώρες…

    Αυτό που περιγράφω (η πολύ πιο ακριβή …δήθεν αγορά) είχε μια …λογική κάποτε. Όταν υπήρχε ο νόμος πως ο Έλληνας εισαγωγέας πρέπει να βγάζει μόνο μέχρι 12% κέρδος από τις εισαγωγές που κάνει.
    Είχε μια λογική για τους Έλληνες εισαγωγείς, για να δείχνουν μεγαλύτερο ζήλο στην προώθηση γερμανικών προϊόντων.
    Και είχε μια λογική για τους Γερμανούς κατασκευαστές, για να πουλάνε περισσότερο στην Ελλάδα.
    Όχι όμως τώρα. Τώρα παρέμεινε ως μια πρακτική της Γερμανίας για να έχει στο χέρι το πολιτικό μας σύστημα.
    Και γίνεται με όλα τα γερμανικά εμπορεύματα. Κάθε χρόνο, εδώ και χρόνια, εισάγουμε από Γερμανία προϊόντα μερικών δις το χρόνο.
    Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε σε τι ποσό αναφέρομαι, όταν μιλάω για το 25%.

    Άρα, εάν ισχύουν αυτά που γράφω, ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα είναι διεφθαρμένο και με αυτό τον τρόπο οι Γερμανοί κρατάνε όλους τους πολιτικούς μας οι οποίοι ακολουθούν τις εντολές της Μέρκελ. Και δήθεν φοβούνται ότι οι Γερμανοί θα μας βγάλουν από το Ευρώ.
    Το Γερμανικό φορολογικό σύστημα κάποτε έδινε το δικαίωμα στο Γερμανό κατασκευαστή κάνοντας τη φορολογική του δήλωση να βάζει όλες τις μίζες που έδινε στο εξωτερικό, στα έξοδα της επιχείρησης.
    Μετά από τον ντόρο που έγινε, αναγκάστηκε η Γερμανία να καταργήσει αυτό το δικαίωμα του Γερμανού κατασκευαστή. Υποτίθεται για να καταργήσει τις μίζες, έγινε όμως μόνο για τα μάτια του κόσμου.

    Η Γερμανική εφορία για …εξισορρόπηση, έδωσε το δικαίωμα στον Γερμανό κατασκευαστή να δηλώνει κάποιο ποσό στη φορολογική του δήλωση ως «έξοδα χωρίς αποδείξεις στην τάδε χώρα».
    Και αυτό έχει ίσως κάποια λογική, εάν το εφαρμόζουν στη …Ζιμπάμπουε ή γενικώς σε τριτοκοσμικές χώρες. Δεν μπορεί όμως να το κάνουν στην Ελλάδα, σε χώρα της ΕΕ.
    Επίσης, θα μπορούσε ο Γερμανός κατασκευαστής να έχει απλές αποδείξεις ακόμα και χειρόγραφες. Δε γίνεται, δεν επιτρέπεται να δηλώνει ο Γερμανός κατασκευαστής στη φορολογική του δήλωση ότι έδωσε κάποιο χρήμα στην Ελλάδα, χωρίς αποδείξεις, χωρίς τιμολόγια και αυτά να προστίθενται στα έξοδα της επιχείρησης. Μόνο με μια δήλωσή του.
    Και μόνο από αυτό το γεγονός δεν είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά;
    Δε θα έπρεπε οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να αντιδράσουν;
    Βέβαια δεν τους νοιάζει, μπορεί να μην το ξέρουν κιόλας, νοιάζει όμως εμένα, ενδιαφέρει τους Έλληνες.

    • Και θα το ξαναγράψω για να δώσω έμφαση:
      Πολεμικές αποζημιώσεις και πολεμικές επανορθώσεις είναι προς διαπραγμάτευση. Όχι ότι και αυτά τα χρήματα δεν τα δικαιούμαστε αλλά θα αργήσουν.
      Μια οφειλή όμως που προέρχεται από διακρατική συμφωνία είναι άμεσα απαιτητή.
      Και δεν υπάρχει περίπτωση να μην μας επιδικάσει την οφειλή αυτή, οποιοδήποτε Διεθνή Δικαστήριο.
      Μέχρι και στον κρατικό προυπολογισμό μπορεί μια κυρίαρχη χώρα να εγγράψει χρηματικές συμφωνίες μεταξύ δύο κυρίαρχων κρατών. Που έχουν μάλιστα και οι δύο πλευρές αποδεχτεί.
      Ο οικονομολόγος κύριος Τζάνης Γκούσκος υπολόγισε πέρυσι το κατοχικό αυτό δάνειο, με στοιχεία και αποδείξεις, με τους τόκους τόσων χρόνων και σε σημερινά χρήματα, σε 416 δισεκατομμύρια Ευρώ!

Leave a Reply to Πέτρος Μ. Cancel reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.