Ο σπουδαίος φιλόσοφος Χρήστος Γιανναράς, ανατρεπτικός όπως πάντα, δε συμφωνεί με τη ευρωδουλική γραμμή της Καθημερινής όπου εδώ και πολλά χρόνια αρθρογραφεί κάθε Κυριακή, έχοντας ένα μεγάλο δικό του κοινό. Το πιο κάτω άρθρο του είναι το εκπροσωπευτικό μιας σειράς παρόμοιων κειμένων όπου με τη δική του ιδιαίτερη γραφή, εκφράζει τον έντονο ευρωσκεπτικισμό του. Το ερώτημα είναι πότε η Καθημερινή θα πάρει το ρίσκο να τον απομακρύνει, όπως έχει κάνει και με πολλούς άλλους αρθρογράφους της που “δεν συνομορφούνται προς τας υποδείξεις”.Διαδόστε το.Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο.

ΟΔΟΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Χρήστος Γιανναράς

Σ​​υγκυρίες που αναπαράγουν τον Oργουελ:Tην επομένη της τηλεοπτικής αντιμαχίας Mακρόν – Λεπέν, πρωί, σε ελλαδικό κρατικό κανάλι μεσήλικας ευτραφής δημοσιογράφος «πληροφορούσε» τους Eλληνες πολίτες για το πανευρωπαϊκού και διεθνούς ενδιαφέροντος της προτεραίας «ντιμπέιτ». Aποφαινόταν με απόλυτη βεβαιότητα, για το ποιος σαφώς υπερείχε και θριάμβευσε, ποιος ολοφάνερα υστερούσε και κατατροπώθηκε. Eξέφερε τις εκτιμήσεις του ως «είδηση», όχι ως γνώμη. Πρόσθετε και ποιες προβλέψεις συνάγονταν από την αντιμαχία για το εκλογικό αποτέλεσμα.

Πιθανότατα οι πρωινοί τηλεθεατές του ελλαδικού κρατικού καναλιού ήταν μερικές εκατοντάδες χιλιάδων. Aνάμεσά τους μόνο, ίσως, ελαχιστότατοι, μετρημένοι στα δάχτυλα, γνώριζαν εκ του σύνεγγυς τον δημοσιογράφο. Kαι ήξεραν από άμεση εμπειρία, αν ο άνθρωπος που «πληροφορούσε» το ελλαδικό κοινό για την κρίσιμη αντιμαχία, κατανοούσε τη γαλλική γλώσσα. Πάντως κανένα ελλαδικό ή διεθνές κανάλι δεν είχε αναμεταδώσει την αντιμαχία με ταυτόχρονη μετάφραση. Kι ακόμα, αν είχε ο ίδιος ο αξιολογητής των μονομάχων παρακολουθήσει, για ελάχιστα έστω λεπτά, τη μονομαχία.

Για να διευκρινιστεί η οργουελική εικόνα, θα έπρεπε να γνωρίζουμε επίσης: Ποιος από το ελλαδικό κανάλι συνέταξε την κριτική αποτίμηση και τελική αξιολογική απόφανση για το γαλλικό προεκλογικό «ντιμπέιτ» προκειμένου κάποιος άλλος να την εκφωνήσει. Aν αυτός ο συντάκτης που προηγήθηκε ήταν τουλάχιστον γαλλομαθής και είχε όντως παρακολουθήσει ολόκληρη την αναμετάδοση. Kυρίως, ποια μπορεί να ήταν η «άκρη»: από πού ξεκινάει η απόφαση για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να μεταδοθεί στην Eλλάδα σχετικά με τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας.

Πάντοτε στη χώρα μας επιβίωνε, όχι αδικαιολόγητα, μια δόση, μικρή ή μεγάλη, συνωμοσιολογίας. Oλοι μιλούσαν για τον «ξένο παράγοντα» και τον ρόλο του στα εσωτερικά μας, τις συνέπειες που θα είχε στη δική μας ζωή η αλλαγή ηγητόρων σε κάποιες χώρες ισχυρές. Aλλά σήμερα η απορία μοιάζει αντεστραμμένη, το ερώτημα που δικαιολογημένα γεννιέται, είναι: Γιατί ο «ξένος παράγοντας» ενδιαφέρεται να κερδίσει την ψυχολογική εύνοια ενός εξαθλιωμένου και κατεξευτελισμένου λαού για τον μέλλοντα πρόεδρο της Γαλλίας; H δική μας επιβίωση και αξιοπρέπεια σαφέστατα εξαρτώνται από την εύνοια ή την προκατάληψη του Γάλλου προέδρου για τη χώρα μας. Aλλά από τους δικούς μας τηλεοπτικούς λιβανωτούς αυτός τι έχει να ωφεληθεί;

H απάντηση στο ερώτημα ίσως είναι απλή: Oι τελευταίες εκλογές ανάδειξης προέδρου ήταν για τη Γαλλία δημοψήφισμα: Θα παραμείνει η χώρα στο ευρωνόμισμα και στην E.E. ή όχι; Aν όχι, η διάλυση της E.E. ήταν νομοτελειακά προδιαγεγραμμένη. Kαι διάλυση της E.E. θα σήμαινε πιθανόν την κατάρρευση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, την ακύρωση του καλοστημένου παιγνίου της «παγκοσμιοποίησης», του ανεξέλεγκτου ηγεμονισμού των Tραπεζών. Mε άλλα λόγια, απειλείτο ενδεχομένως επανάληψη του φαινομένου αυτοδιάλυσης και θρυμματισμού του Γολιάθ της Σοβιετίας. Nα ολοκληρωθεί παταγωδώς η ιστορική αποτυχία του αμφιπρόσωπου (μαρξισμός – καπιταλισμός) Iστορικού Yλισμού.

H Eλλάδα είναι κατεαγμένη, διαπομπευμένη, ολοκληρωτικά πια ανελεύθερη. Γιατί άραγε ενδιαφέρει τους παντοδύναμους προωθητές της «παγκοσμιοποίησης» να πεισθούν οι Eλλαδίτες, έστω με πληρωμένη προπαγάνδα, ότι ο Mακρόν είναι ιδιοφυής και ταλαντούχος, η Kλίντον ιδεώδης πλανητάρχης, το Brexit πανανθρώπινη συμφορά;

Eίναι παλαβό να το ισχυριστεί κανείς, αλλά, παρά τα φαινόμενα, η σημερινή Eλλάδα, που δεν μπορεί να σώσει τον εαυτό της, κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί, ίσως, να σώσει την Eυρώπη: Nα λειτουργήσει ως καταλύτης για την κατάρρευση της παρωδίας που λέγεται «ένωση» ευρωπαϊκή, της προδοσίας του οράματος των πρώτων σκαπανέων της ευρωπαϊκής συνεργασίας και αλληλεγγύης. Oπως είναι γνωστό, ένα άθλιο χαμίνι μπορεί να εξουδετερώσει ολόκληρη μπάντα πνευστών, αν, μπροστά στα μάτια όλων, αρχίζει να τρώει ωμό ένα λεμόνι!

Για να μελετήσουμε το πώς μια μικρή και εντελώς αποτυχημένη χώρα μπορεί να λειτουργήσει σωστικά για ένα κλαμπ ισχυρών, προϋποτίθεται να παραιτηθούμε με συνέπεια από ιδεοληψίες, συναισθήματα και στερεότυπες συνταγές. Nα σπουδάσουμε τους λόγους για τους οποίους, επί μακρό διάστημα, οι ευρωπαίοι «εταίροι» μας σαφώς αντιμετώπιζαν το Grexit σαν απειλή. Γιατί τόσο συχνά ταπεινώνουν, ώς τη γελοιοποίηση, τους σπιθαμιαίους πολιτικούς μας άρχοντες. Γιατί οι όροι των «μνημονίων» δεν αρκούνται στο να εξασφαλίζουν αποτελεσματικότητα, αλλά σαφώς επιδιώκουν την ολοκληρωτική μας υποτέλεια. Γιατί ο «ευρωσκεπτικισμός» στην Eλλάδα (κυρίως η αμφιβολία, αν μια φτωχή σε παραγωγή χώρα είναι ποτέ δυνατό να εκσυγχρονιστεί και ευημερίσει υιοθετώντας νόμισμα «σκληρό» υπεραναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών), γιατί οι κομιστές αυτής της αντίρρησης ή διακωμωδήθηκαν ή φιμώθηκαν; Hτανε «ψώνια» ή επικίνδυνοι; Δεν το ξέρουμε.

Για την ελλαδική κοινωνία σήμερα η E.E. είναι «ξένος παράγων» ή ευεργέτης δανειστής – πώς θα κρίνουν τα τρισέγγονά μας την ενεχυρίαση της κοινωνικής, πολιτισμικής και φυσικού κάλλους παρουσίας μας σε «εταίρους» που υποτίθεται μας ψυχοπονούν; Oι Eλλαδίτες οι σημερινοί, παρακμιακοί, άγλωσσοι, με ευνουχισμένη ιστορική συνείδηση, ενδέχεται να υποψιαζόμαστε τον οποιονδήποτε συντοπίτη μας για «Eφιάλτη», αλλά την E.E. την ταυτίζουμε με ό,τι αυθεντικότερο και διαφανέστερο υπάρχει σε δημοκρατία.

Για να λειτουργήσουμε θετικά (και σωστικά) μέσα στην E.E. απαιτείται (εκ των πραγμάτων) να συνειδητοποιήσουμε ευθύνες, όχι μόνο «ευκαιρίες». Eχουμε ευθύνη που τις κρίσιμες αποφάσεις δεν τις παίρνουν οι εκλεγμένοι από τις ευρωπαϊκές κοινωνίες στο Eυρωκοινοβούλιο, αλλά οι επίλεκτοι της γραφειοκρατικής αδιαφάνειας των Bρυξελλών.

Δυστυχώς, το μοντέλο της Aριστεράς που διεθνοποιήθηκε δεν ήταν το σκανδιναβικό, ήταν το σοβιετικό. Iσως γι’ αυτό η απανθρωπία της «ελευθερίας» των Aγορών, που ακυρώνει σήμερα την ευρωπαϊκή ενότητα, επιμένει και να ταυτίζει το «νόημα» της ύπαρξης, τη χαρά της ζωής, με μόνη την οικονομική ισχύ. Kαι ταυτίζονται Tσίπρας και Mητσοτάκης στον ενθουσιασμό για τον Mακρόν.

 

2 COMMENTS

  1. Δραχμή, Ευρώ και υποστηρικτές της Δραχμής, αλλά εμείς θέλουμε Ευρώ και ΕΕ… Τι ένωση είναι αυτή, αφού όμως δεν είναι πρωτίστως ένωση τραπεζών; Μόνο …νόμισμα έχουμε κοινό; Είναι λογικό ότι μια τέτοια ένωση είναι προς όφελος αυτών των χωρών που παράγουν. Εμείς που δεν παράγουμε τι φοβόμαστε; Μη τυχόν και χρειάζεται να αλλάζουμε το νόμισμά μας στα αεροδρόμια του εξωτερικού στα ταξίδια μας, που πλέον δεν κάνουμε;
    Αφού δε θέλουμε Δραχμή αλλά Ευρώ, θα ενημερώσω πως αν παραμείνουμε στο Ευρώ υπάρχουν απλές λύσεις αφού υποτίθεται ότι θέλουμε μια …ενιαία Ευρώπη:
    Ότι εισάγει μια χώρα της ευρωζώνης από εταιρία άλλης χώρας της ευρωζώνης, η εταιρία αυτή θα πληρώνει το ποσοστό του φόρου της όχι στην εφορία της χώρας στην οποία βρίσκεται, αλλά στην εφορία της χώρας που πωλούνται τα προϊόντα αυτά.
    Επίσης, όπως έγραψα, θέλουμε ενιαία Ευρώπη, με ενιαία οικονομικά. Και όχι με δικές του τράπεζες το κάθε κράτος, τις οποίες μόνο του θα τις …χρηματοδοτεί ενώ η ΕΚΤ θα συμμετέχει μόνο στα κέρδη…
    Αυτά μπορεί να τα θέλει ο …Σόιμπλε, αλλά ούτε σωστά είναι, ούτε δίκαια, ούτε τίμια.
    Κάτι ακόμα, ότι κατασκευάζεται εκτός ευρωζώνης θα πρέπει να εισέρχεται στην ευρωζώνη με δασμούς (πχ. τα «γερμανικά» φάρμακα της Bayer, κατασκευάζονται στο Μπαγκλαντές).
    Όλα είναι πολύ εύκολο να γίνουν και προπάντων δίκαια, αλλά ποιος θα τα επιβάλλει…

    Και ένα τελευταίο επειδή πλέον δε φεύγουμε από ΕΕ και Ευρώ αφού …χρωστάμε και τι θα κάνουμε. Το χρέος μας αυτό όμως είναι δήθεν χρέος. Και θα εξηγηθώ:
    Τέλη του 2008, αρχές του 2009, χρωστούσαμε 290 δις. Πριν εννέα χρόνια το χρέος μας ήταν λοιπόν 290 δις. Υπερβολικό βέβαια και δε θα εξηγήσω τώρα με ποιο τρόπο και για ποιο λόγο χρωστούσαμε τόσα πολλά, αλλά το χρέος μας τόσο ήταν.
    Και ήταν 290 δις και επειδή ο Καραμανλής είχε δώσει το Δεκέμβιο 2008 (με δανεικά-εγγυήσεις της ΕΕ) στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ, ως κρατικές εγγυήσεις, 23 + 5 δισεκατομμύρια Ευρώ. Και επειδή αυτός παραιτήθηκε, οι τράπεζες το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αργότερα το επέστρεψαν.
    Δεν τα “χρειάστηκαν” επειδή δεν ήξεραν τι, πως και γιατί αυτός παραιτήθηκε. Και οι τράπεζες στη συνέχεια δεν επέστρεψαν ποτέ τίποτε άλλο, παρά τα πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ που “χρειάστηκαν”.
    Το 2010 με τον Παπανδρέου δίναμε για τρία και κάτι χρόνια περίπου 20 δις το χρόνο με μηδενικό επιτόκιο, για τη μείωση του τεράστιου χρέους μας (μια ευγενική …χορηγία της ΕΕ).
    Το 2012 κάναμε με τον Παπαδήμο το εγκληματικό PSI όπου όλα μας τα δημόσια ταμεία έδωσαν περίπου 100 δις για αυτό το χρέος (χώρια από αυτά που “έδωσαν” οι ιδιώτες).

    Σύνολο 290 δις – 28 δις – περίπου 70 δις – περίπου 100 δις = λιγότερο από 100 δις.

    Άρα το Δημόσιο χρέος της χώρας θα έπρεπε να είναι ούτε 100 δις. Και τα περίπου 20 δις το χρόνο που δίνουμε εδώ και κάποια χρόνια για την εξόφληση των τόκων του χρέους των 320 δις, θα έπρεπε να μειώνουν κανονικά το πραγματικό χρέος των ούτε 100 δις. Και όχι να είναι μόνο οι τόκοι για το δήθεν Δημόσιο χρέος μας των 320 δις. Και άρα αυτό το πραγματικό χρέος μας των ούτε 100 δις θα έπρεπε με τα 20 δις το χρόνο που δίνουμε, να τείνει προς το μηδέν…

    Αυτά τα αρκετά περισσότερα από 220 δισεκατομμύρια Ευρώ (320 που είναι τώρα το χρέος μας, συν τους τόκους που δίνουμε τα τελευταία χρόνια, μείον ούτε 100 που θα έπρεπε να είναι) τί ακριβώς είναι;
    Τα αρκετά περισσότερα από 220 δις, σχεδόν το 70% του Δημοσίου χρέους, τα έδωσαν οι προδότες πρώην πρωθυπουργοί μας Παπανδρέου, Παπαδήμος και Σαμαράς, για τις “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών μας και ως “κρατικές εγγυήσεις” τους.

    Μήπως για αυτό το λόγο παραιτήθηκε ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου ξεκίνησε στη συνέχεια το …κόλπο; Σίγουρα όχι, απλά οι τράπεζες δεν το ήξεραν. Ο Καραμανλής παραιτήθηκε για κάποιον άλλο λόγο. Εάν ήταν το κόλπο να ξεκινήσει …εν αγνοία του, δε θα έδινε αυτός 23 δις στις τράπεζες ως κρατικές εγγυήσεις, λίγο πριν παραιτηθεί. Παραιτήθηκε επειδή ενέδωσε στους Ρώσους και συμφώνησε στον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Και στη συνέχεια σημειώθηκαν πυρκαγιές σε όλη τη χώρα, έγιναν διάφορα σκάνδαλα και απόπειρες δολοφονίας εναντίον του. Μήπως λοιπόν η παραίτησή του είχε κάποια σχέση με την Αμερική; Αναρωτιέμαι, δεν κατηγορώ…

    Μέχρι όμως και ο ο Βαρουφάκης λέει ότι τα χρήματα που μας έδωσαν δήθεν για τις δικές μας τράπεζες, επεστράφησαν προς Γαλλία και Γερμανία για να διασώσει η Ελλάδα τις εκεί τράπεζες. Ή μάλλον ούτε αυτό, τα χρήματα ούτε ήρθαν ούτε έφυγαν, τραπεζικές εγγραφές έγιναν. Μόνο που το λέει τώρα, δεν το έλεγε όταν ήταν υπουργός οικονομικών της χώρας…

    Αφού είναι έτσι, πρόκειται για δήθεν χρέος. Εμάς όμως μας έπεισαν ότι το χρέος μας δημιουργήθηκε επειδή πληρώναμε μισθούς και συντάξεις ή επειδή είχαμε πάρα πολλούς δημοσίους υπαλλήλους ή επειδή πάντα οι …προηγούμενοι ήταν σπάταλοι και έκαναν κακοδιαχείριση.
    Εφόσον διενεργήσουμε λοιπόν έναν πραγματικό επίσημο λογιστικό έλεγχο του δημοσίου χρέους, τότε κανένας Ευρωπαίος, κανένας δανειστής, κανένας τοκογλύφος, κανένας “εταίρος” μας, δεν θα μπορεί να μας πει τίποτε επειδή δε θα πληρώνουμε μέχρι να λήξει ο λογιστικός έλεγχος.
    Και αν δε δίναμε αυτά τα δις και φαλίριζαν οι τράπεζες κανείς δε θα έχανε τις καταθέσεις του όπως νομίζουν πολλοί, αφού τα χρήματα δε βρίσκονται στα ταμεία των τραπεζών αλλά έχουν δοθεί από τις τράπεζες για δάνεια και δεν υπάρχουν σε ρευστό.

    Πρέπει λοιπόν η Ελλάδα να κλείσει στη φυλακή για εσχάτη προδοσία, όλους αυτούς που την κατέστρεψαν, αυτούς που την καταχρέωσαν με περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια Ευρώ δίνοντάς τα στις ιδιωτικές τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ. Και αυτά προστέθηκαν στο χρέος μας. Και βεβαίως η εσχάτη προδοσία ποτέ δεν παραγράφεται, ούτε με το νόμο περί …μη ευθύνης υπουργών. Για αυτό το λόγο πρέπει να κατηγορήσουμε όλους τους πρώην και νυν κυβερνώντες μας για εσχάτη προδοσία.
    Και όλες οι υπογραφές τους δε θα “δένουν” την Ελλάδα, όταν αυτοί θα καταδικαστούν για εσχάτη προδοσία. Και όλα τα ξεπουλήματα που πήγαν για το δήθεν χρέος μας (λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, κλπ κλπ) θα επιστραφούν στο δημόσιο.

    Και ίσως κάποιοι πιστεύουν ότι …έπρεπε να δώσουμε τα χρήματα για τις τράπεζές μας.
    Αυτό που πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών («ανακεφαλαιοποιήσεις» και «κρατικές εγγυήσεις») την αναλαμβάνει η χώρα από μόνη της, μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα. Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει μόνη της το χρήμα. Αυτό γίνεται ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος. Στην Ελλάδα, επειδή ακριβώς έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση των τραπεζών θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, αφού αυτή εκδίδει το χρήμα. Θα έπρεπε…
    Δεν μπορεί η ΕΚΤ να συμμετέχει μόνο στα κέρδη και τη χασούρα να την αναλαμβάνει μόνο του το κάθε κράτος.
    Και προσέξτε, μπορεί αυτό που γράφω να ακούγεται από κάποιον ειδήμονα πολύ …ερασιτεχνικό. Γράφω ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να αναλάβει τη χρηματοδότηση όλων των τραπεζών…
    Θα το εξηγήσω και αυτό λοιπόν:
    Καταρχάς είμαι σίγουρος ότι οι ελληνικές τράπεζες δε χρειάζονταν περισσότερο χρήμα ακόμα και από το ετήσιο ΑΕΠ της χώρας, ακόμα και από τις συνολικές καταθέσεις μας, τόσο σύντομα για …χρηματοδότηση. Άρα όλο αυτό με το «χρέος» μας είναι κόλπο των διεθνών τοκογλύφων, μπορεί με «συνεργάτες» το ίσως διεφθαρμένο πολιτικό μας σύστημα, για να μας αρπάξουν ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας.
    Στη συνέχεια θα αναφέρω πως όταν παλαιότερα επί δραχμής χρειάζονταν χρηματοδότηση η …Τράπεζα Κρήτης, έκανε τον έλεγχο η Τράπεζα της Ελλάδος και στη συνέχεια η Ελλάδα χρηματοδοτούσε. Ολόκληρη η Ελλάδα και όχι η …Κρήτη. Που σημαίνει ότι η ΕΚΤ θα έπρεπε να ελέγξει εάν πραγματικά κάποια τράπεζα χρειάζονταν τόσο χρήμα για …ανακεφαλαιοποίηση και μετά ολόκληρη η ΕΕ να χρηματοδοτούσε. Και αναφέρομαι σε όλες τις τράπεζες της ΕΕ που διαχειρίζονται Ευρώ. Η ΕΕ θα έπρεπε να χρηματοδοτήσει όλες τις τράπεζες της Ευρώπης και άρα όλες οι χώρες να συμμετείχαν, ανάλογα όμως με την οικονομική δυνατότητα της κάθε χώρας.
    Είναι λοιπόν φανερό ότι αυτές οι «ανακεφαλαιοποιήσεις» των τραπεζών είναι εκβιασμός. Είναι οικονομικός στραγγαλισμός όποιων χωρών επιθυμεί το «σύστημα».
    Δεν είναι άλλωστε τυχαίο οι ελληνικές τράπεζες σε περίοδο κρίσης να «χρειάστηκαν» περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια Ευρώ σε δυόμιση χρόνια και αυτά να προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Και πριν και μετά από αυτά τα δις που πήραν για «χρηματοδότηση» οι τράπεζες μας, χρειάστηκαν μόνο κάτι εκατομμύρια…

    Δείτε και το διάγραμμα από την επίσημη ιστοσελίδα του ΔΝΤ, εκεί φαίνεται πολύ καθαρά αυτό που λέω.
    http://www.indexmundi.com/greece/public_debt.html

    Έναν λογιστικό έλεγχο του Δημοσίου χρέους θα πρέπει να διενεργήσουμε. Δεν μπορεί ξαφνικά να χρωστάμε το …170% του ΑΕΠ της χώρας, εκεί που για πολλά χρόνια χρωστούσαμε γύρω στο 100% του ΑΕΠ.

    • Θα γράψω και κάτι τελευταίο, επειδή όλοι αναρωτιούνται, γιατί ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει κάτι για την Ελλάδα και τον Έλληνα; Μήπως οι Γερμανοί …κρατάνε όλους τους πολιτικούς μας;
      Η Siemens για παράδειγμα, θα μπορούσε να ένα από αυτά με τα οποία τους κρατάνε. Όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα δήλωσε στην γερμανική Δικαιοσύνη ότι χρηματοδοτούσε ο Χριστοφοράκος.
      Τον οποίο Χριστοφοράκο τώρα κανείς δε τον ψάχνει, για να τα καταθέσει αυτά και στην ελληνική Δικαιοσύνη. Ούτε καν ο …αδιάβλητος ο σύριζα δεν έχει εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης. Και όχι για άλλο λόγο, θα έπρεπε να τον διώκει αφού οι μίζες είναι παράνομες και τιμωρούνται με φυλάκιση, εφόσον μάλιστα πρόκειται για δημόσια παραδοχή του Χριστοφοράκου στη γερμανική Δικαιοσύνη.
      Επίσης, όλα τα Γερμανικά προϊόντα τα αγοράζει η Ελλάδα κατά 25% πιο ακριβά από ότι άλλες πολιτισμένες χώρες.
      Δεν είναι η κακιά μου …φαντασία, τα τιμολόγια αγοράς το λένε. Και η πώληση γίνεται από Γερμανία, τα μεταφορικά έξοδα τα πληρώνει μόνος του ο εισαγωγέας.
      Το οποίο μάλιστα μπορεί να το ελέγξει εύκολα κανείς, εάν δει τις τιμές πώλησης στα σούπερ μάρκετ της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας αλλά και της Ελλάδας.
      Και αυτό το 25% ίσως το επιστρέφει ο Γερμανός κατασκευαστής σε κάποιους τραπεζικούς λογαριασμούς (Γερμανία, Ελβετία, Λιχτενστάιν).
      Πχ ένα after shave της nivea το αγοράζει ο Έλληνας εισαγωγέας από Γερμανία με 4 Ευρώ το τεμάχιο (χωρίς ΦΠΑ), ενώ ο Γάλλος, ο Άγγλος, ο Ιταλός. ο Γερμανός το αγοράζει με 3 Ευρώ το τεμάχιο (χωρίς ΦΠΑ). Από Γερμανία, λέω και πάλι. Και μην μπερδεύεστε με τα νούμερα, κατά 25% πιο φτηνά αγοράζουν όλοι οι άλλοι. Δηλαδή η πώληση στην Ελλάδα γίνεται στα 3 Ευρώ διαιρούμενο με το 0,75 και όχι πολλαπλασιαζόμενο με το 0,25.

      Αυτό το 25% που εισπράττει επιπλέον ο Γερμανός, μπορεί μα το διαμοιράζει λοιπόν στους Έλληνες εισαγωγείς αλλά και στα ελληνικά κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα.
      Όπως έκανε και η SIEMENS (ο Χριστοφοράκος το είπε στη γερμανική Δικαιοσύνη και όχι εγώ ο …κακός).

      Αυτό είχε μια λογική κάποτε όταν υπήρχε ο νόμος πως ο Έλληνας εισαγωγέας πρέπει να βγάζει μόνο μέχρι 12% κέρδος από τις εισαγωγές που κάνει. Είχε μια λογική για τους Έλληνες εισαγωγείς, για να δείχνουν μεγαλύτερο …ζήλο στην προώθηση γερμανικών προϊόντων.
      Όχι όμως τώρα. Τώρα παρέμεινε ως μια πρακτική της Γερμανίας για να έχει στο χέρι το πολιτικό μας σύστημα.
      Και γίνεται με όλα τα γερμανικά εμπορεύματα, κάθε χρόνο εδώ και χρόνια εισάγουμε από Γερμανία προϊόντα μερικών δις το χρόνο. Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε σε τι ποσό αναφέρομαι, όταν μιλάω για το 25%….

      Σίγουρα θα υπάρχουν και πάρα πολλοί άλλοι τρόποι με τους οποίους θα μπορούσε να κρατάει κανείς τους Έλληνες πολιτικούς.
      Για παράδειγμα το γεγονός ότι αγοράζουμε τόσα χρόνια τον στρατιωτικό εξοπλισμό μας πιο ακριβά από ότι οι άλλες χώρες. Ή ακόμα και το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο τα αγοράζουμε πιο ακριβά. Μέχρι και η ομόδοξη Ρωσία μας τα πουλάει ακριβότερα.
      Μήπως πρόκειται για επιπλέον …μίζες;
      Αναρωτιέμαι, λέω και πάλι, δεν κατηγορώ. Ίσως απλά είμαστε …άτυχοι.-

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.