Η μεγάλη γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung αποκαλύπτει σε τελευταίο δημοσίευμά της ότι, το καθαρό κέρδος της Γερμανίας μόνο από μικρό μέρος δανείων προς την Ελλάδα είναι της τάξης των 1,34 δις ευρώ. Πρόκειται για την αγορά  ελληνικών ομολόγων στο πλαίσιο του προγράμματος SMP της ΕΚΤ και το ποσό των 1,34 δις αφορά μόνο την συγκεκριμένη περίπτωση. Από τη διαπίστωση αυτή προκύπτει ότι, η Γερμανία έχει αποκομίσει τεράστια κέρδη από τις δανεικές δοσοληψίες της με τη χώρα μας, όπως αποδεικνύει η ίδια η  γερμανική εφημερίδα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η SZ αναφέρεται σε ένα έμβασμα ύψους 412 εκατομ. ευρώ, τα οποία προορίζονταν για την Ελλάδα, όπως προέβλεπε ο γερμανικός προϋπολογισμός του 2015 υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Πληρωμή προς την Ελληνική Δημοκρατία». Ωστόσο, όπως σημειώνει η SZ, «τα χρήματα δεν έφθασαν ποτέ στην Αθήνα. Και ως προς αυτό δεν προβλέπεται να αλλάξει κάτι. Η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν σχεδιάζει αυτή την ώρα κανένα τέτοιο έμβασμα’, έγραψε ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομικών Γενς Σπαν απαντώντας στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο των Πρασίνων για θέματα Προϋπολογισμού, Σβεν-Κρίστιαν Κίντλερ».

Όπως διευκρινίζει η SZ, το εν λόγω ποσό αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου ποσού, «η ύπαρξη του οποίου μόνο σπανίως λαμβάνεται υπόψη στη Γερμανία: Πρόκειται για κέρδη από δάνεια και αγορές ομολόγων προς όφελος της Ελλάδας (σ.σ. για τη χρηματοδότηση της χώρας)». Το κέρδος ανέρχεται συνολικά σε 1,34 δισ. ευρώ, όπως προκύπτει από στοιχεία που έθεσε το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών στη διάθεση του κόμματος των Πρασίνων.

«Mπορεί μεν να είναι νόμιμο η Γερμανία να κερδίζει χρήματα από την κρίση στην Ελλάδα. Δεν νομιμοποιείται όμως μέσα από το ηθικό πρίσμα της αλληλεγγύης», σχολίασε ο Σβεν-Κρίστιαν Κίντλερ.

Το δημοσίευμα αναφέρεται σε δάνειο ύψους 22,3 δισ. ευρώ που χορήγησε το 2010 στην Ελλάδα η γερμανική κρατική επενδυτική τράπεζα KfW, από τα οποία η Ελλάδα έλαβε τελικά 15,2 δισ. ευρώ. Όπως επισημαίνει η εφημερίδα, «αυτό το δάνειο απέφερε από το 2010 κέρδος από τους τόκους ύψους 393 εκατομ. ευρώ και μάλιστα καθαρά».

Όπως προσθέτει η SZ, «ετήσια κέρδη εισρέουν και από άλλη πηγή. Το 2010 η ΕΚΤ είχε εκπονήσει ένα πρόγραμμα -που ολοκληρώθηκε το 2012- για την αγορά κρατικών ομολόγων (SMP) με στόχο να στηριχθούν χώρες που πλήττονταν από την κρίση, όπως η Ελλάδα. Αυτά τα ομόλογα αποφέρουν κάθε χρόνο κέρδη, τα οποία η ΕΚΤ διανέμει στις κεντρικές τράπεζες των χωρών της ευρωζώνης. Από το 2015 το γερμανικό μερίδιο κέρδους από το SMP ανέρχεται αθροιστικά σε 952 εκατομ. ευρώ».

Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι «τον Νοέμβριο του 2012 τα κράτη της ευρωζώνης αποφάσισαν να καταβάλλουν από το 2013 στην Ελλάδα υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις τα κέρδη από την αγορά ελληνικών ομολόγων. Το 2015 όμως το δεύτερο πρόγραμμα για την Ελλάδα εξέπνευσε σε ατμόσφαιρα αντιπαράθεσης. Έτσι τα κέρδη από το SMP του 2014 παρέμειναν δεσμευμένα σε έναν ειδικό λογαριασμό. Τα κέρδη των επόμενων ετών δεν εμβάσθηκαν καν, γι’ αυτό και δεν έγινε ποτέ η προβλεπόμενη στον γερμανικό προϋπολογισμό του 2015 πληρωμή. Εφόσον το τρέχον πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων έχει εφαρμοστεί πλήρως το 2018, πρόκειται παρ’ όλα αυτά ίσως να χορηγηθούν στην Αθήνα τα κέρδη του SMP για το 2017».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Πρασίνων για θέματα Προϋπολογισμού Σβεν-Κρίστιαν Κίντλερ σχολίασε στην SZ ότι «μπορεί μεν να είναι νόμιμο η Γερμανία να κερδίζει χρήματα από την κρίση στην Ελλάδα. Δεν νομιμοποιείται όμως μέσα από το ηθικό πρίσμα της αλληλεγγύης». Ο επίσης βουλευτής των Πρασίνων Μάνουελ Σάρατσιν, ειδικός του κόμματος σε θέματα ΕΕ, τονίζει στην SZ: «Τα κέρδη από τους τόκους πρέπει επιτέλους να καταβληθούν στην Ελλάδα. Δεν μπορεί ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να θέλει με τα κέρδη από τα ελληνικά επιτόκια να εξυγιάνει και τον γερμανικό προϋπολογισμό».

3 COMMENTS

  1. Αυτό είναι το θέμα; Το πόσα κερδίζει η …Γερμανία από τα δάνεια προς Ελλάδα; Το πραγματικό θέμα είναι γιατί παίρνουμε δάνεια. Επειδή …χρωστάμε; Για να …ξεχρεώνουμε παλαιότερα δάνεια;
    Είναι γνωστό σε όλους ότι η Ελλάδα έχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ.
    Το οποίο σημαίνει ότι εφόσον δεν πληρώνουμε δάνεια και τόκους δεν χρειαζόμαστε άλλα χρήματα.
    Τώρα, για ποιον ακριβώς λόγο χρειαστήκαμε τα καινούρια δανεικά, αφού τα χρήματά μας έφταναν για να αποληρώνουμε τα παλαιά …δανεικά;
    Μα για να “χρηματοδοτήσουμε” το τραπεζικό μας σύστημα. Το οποίο ιδιωτικό τραπεζικό μας σύστημα που διαχειρίζεται Ευρώ “χρειάστηκε” πάνω από 200 δισεκατομμύρια Ευρώ σε λίγα μόλις χρόνια…
    Και αν δε δίναμε αυτά τα πολλές δεκάδες δις και φαλίριζαν οι τράπεζες, κανείς δε θα έχανε τις καταθέσεις του, όπως νομίζουν πολλοί, αφού τα χρήματα δε βρίσκονται στα ταμεία των τραπεζών αλλά έχουν δοθεί από τις τράπεζες για δάνεια και δεν υπάρχουν σε ρευστό.

    Και κάτι που δεν γνωρίζει ο κόσμος και νομίζει ότι δεν ήταν κόλπο αλλά …έπρεπε να χρηματοδοτήσουμε τις τράπεζες και ότι οι τράπεζες πράγματι χρειάζονταν όλο αυτό το χρήμα που είναι περισσότερο και από τις καταθέσεις μας:

    Την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών την αναλαμβάνει η ίδια η χώρα μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα. Και ακριβώς επειδή αυτή εκδίδει το χρήμα.
    Στην Ελλάδα, επειδή έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, ακριβώς επειδή αυτή εκδίδει το χρήμα.
    Θα έπρεπε…

    Όταν μας κυβερνήσουν Έλληνες (και όχι ελληνόφωνες), κατηγορηθούν και κλειστούν φυλακή όλοι οι νυν και οι πρώην κυβερνώντες μας για εσχάτη προδοσία (η οποία δεν παραγράφεται ούτε με το νόμο περί …μη ευθύνης υπουργών) και γίνει ένας επίσημος λογιστικός έλεγχος του δημοσίου χρέους, τότε κανένας Ευρωπαίος, κανένας δανειστής, κανένας τοκογλύφος, κανένας “εταίρος” μας, δεν θα μπορεί να μας πει τίποτε, επειδή δε θα δεχτούμε αυτό το χρέος και δε θα πληρώνουμε μέχρι να λήξει ο λογιστικός έλεγχος…

    Και στην Ισλανδία ξεκίνησαν να κάνουν ακριβώς το ίδιο κόλπο, παρόλο που δεν είναι καν στην ΕΕ και φυσικά δεν έχει Ευρώ. Χρωστούσε η χώρα πολλά δισεκατομμύρια (αναλογικά με τον πληθυσμό της, περισσότερα ακόμα και από ότι το δικό μας “χρέος”) για τις “ανακεφαλαιοποιήσεις” των τραπεζών της. Και οι ιδιωτικές της τράπεζες …ήθελαν και άλλα,. Παρόλο λοιπόν που το δέχτηκαν όλοι οι πολιτικοί της και το ψήφισαν όλα της τα κόμματα στη βουλή, αρνήθηκε ο πρόεδρος της Ισλανδίας να δώσουν και άλλα χρήματα, να δανειστούν δηλαδή και άλλα για τις τράπεζές της.
    Ο πρόεδρος της Ισλανδίας (κύριος Γκρίμσον) έκανε το μόνο που μπορούσε να κάνει (βάσει Ισλανδικού συντάγματος), το ίδιο που θα μπορούσε να κάνει και ο δικός μας πρόεδρος της δημοκρατίας. Αρνήθηκε να υπογράψει για να πάρουν επιπλέον δάνεια και να ανακεφαλαιοποιήσουν ξανά τις τράπεζες και κάλεσε το λαό σε δημοψήφισμα. Στο δημοψήφισμα αυτό, το 93% του λαού της Ισλανδίας αρνήθηκε να ξεχρεώσει τις τράπεζες εις βάρος του, αρνήθηκαν να πληρώσουν οι ίδιοι οι πολίτες τα χρέη των τραπεζών.
    Το 93% των Ισλανδών! Οι τράπεζες χρεοκόπησαν και οι τραπεζίτες κλείστηκαν στη φυλακή για τα χρέη αυτά. Στα ευρωπαϊκά δικαστήρια που έγιναν πρόσφατα και την πήγαν Αγγλία και Ολλανδία για τα χρέη της, δικαιώθηκε οριστικά η Ισλανδία και τώρα δε χρωστάει σε κανέναν.

    Που σημαίνει ότι ακόμα και αν πράγματι οι τράπεζες χρειάζονταν τόσο χρήμα για “χρηματοδότηση” (που σίγουρα δεν, αλλά λέμε) και αν εμείς ως Ελλάδα ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε από μόνοι μας τις “χρηματοδοτήσεις” των ιδιωτικών μας τραπεζών (και όχι η ΕΚΤ, όπως εγώ πιστεύω ότι θα έπρεπε) θα μπορούσαμε να διαγράψουμε το χρέος αυτό, με παράδειγμα την Ισλανδία. Τα δικαστήρια θα μας δικαίωναν και όσοι μας έδωσαν χρήματα μπορούν να ξεχάσουν τα χρήματα αυτά εφόσον πήγαν για τις χρηματοδοτήσεις των τραπεζών. Ή να τους τα δώσει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ κατά το δοκούν, χωρίς αντίκρισμα σε χρυσό όπως είχε το χρήμα κάποτε.
    Φημολογείται ότι τώρα η ΕΚΤ πληρώνει τα πρόστιμα για τις Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες στην Αμερική. Τα πρόστιμα που η Αμερική επέβαλε.

    • Παπανδρέου, Παπαδήμος και Σαμαράς έδωσαν στις ιδιωτικές μας τράπεζες που διαχειρίζονται Ευρώ μέσα σε δυόμιση χρόνια:
      ΦΕΚ 65, 6 Μαΐου 2010 – 15 δις
      ΦΕΚ 148, 3 Σεπτεμβρίου 2010 – 25 δις
      ΦΕΚ 113, 18 Μαΐου 2011 – 30 δις
      ΦΕΚ 203, 14 Σεπτεμβρίου 2011 – 30 δις
      ΦΕΚ 256, 9 Δεκεμβρίου 2011 – 60 δις
      ΦΕΚ 52, 12 Μαρτίου 2012 – 30 δις. Το ποσό εγγύησης από προ εξαμήνου, αυξάνεται κατά 50%, από 30 στα 60 δις.
      ΦΕΚ 180, 20 Σεπτεμβρίου 2012 – 40 δις. Τα 10 δις έγιναν 50 δις ευρώ!!!

      Οι τράπεζες πήραν λοιπόν 230 δις, περισσότερα ακόμα και από τις καταθέσεις μας, σε δυόμιση χρόνια…
      Και αυτά προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος της χώρας.
      230 δισεκατομμύρια Ευρώ σε δυόμιση χρόνια!!! Ακόμα και αν κάποια από αυτά δις επιστράφηκαν, το σίγουρο είναι ότι δώσαμε στις τράπεζες πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ!!!

      Και θα το γράψω ξανά:
      Την οποιαδήποτε χρηματοδότηση των τραπεζών την αναλαμβάνει όμως η ίδια η χώρα μόνο εφόσον έχει εθνικό νόμισμα που το εκδίδει η ίδια. Και μόνο τότε. Και μόνο επειδή εκδίδει μόνη της το χρήμα. Και ακριβώς επειδή η χώρα εκδίδει το χρήμα. Αυτό γίνεται ανέκαθεν, από τη δημιουργία του χρήματος και του τραπεζικού συστήματος…
      Στην Ελλάδα, επειδή έχουμε Ευρώ, τη χρηματοδότηση θα έπρεπε να την αναλάβει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ, ακριβώς επειδή αυτή εκδίδει το χρήμα.

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.