Σαν σήμερα στις πριν πενήντα δύο χρόνια, στις  15 Ιουλίου του 1967, ο νεαρός και άβουλος βασιλιάς Κωνσταντίνος με την καθοδήγηση της φοβερής γερμανίδας μητέρας του Φρειδερίκης και της CIA, καθαιρεί τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου  και στη θέση του διορίζει διαδοχικές κυβερνήσεις αποστατών. Η δημοκρατική αυτή εκτροπή έχει μείνει στην ιστορία ως τα “Ιουλιανά”.

Τις μέρες εκείνες, ο λαός ξεκινά ανένδοτο αγώνα για την τήρηση της Συνταγματικής νομιμότητας, με  διαδηλώσεις, πορείες και συγκρούσεις με την αστυνομία που θα διαρκέσουν 70 ημέρες (16-7-1965/25-9-1965) και θα έχουν έναν νεκρό τον Σωτήρη Πέτρουλα και πολλούς τραυματίες. Με την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965, η χώρα βυθίζεται σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας που θα οδηγήσει στη δικτατορία των συνταγματαρχών στις 21 Απριλίου 1967.

Η περίοδος αυτή είναι γνωστή και ως Αποστασία του 1965 αφού μετά την παραίτηση Γεωργίου Παπανδρέου οι κυβερνήσεις που σχηματίστηκαν διαδοχικά από βουλευτές της Ενώσεως Κέντρου ήταν αποτέλεσμα χρηματισμού και υποσχέσεων ανάληψης πολιτικών αξιωμάτων. Έτσι, μερίδα του Τύπου και του λαού απέδωσε το χαρακτηρισμό του «αποστάτη» στους βουλευτές που ανέβαιναν στην εξουσία. Η περίοδος αυτή χρωματίστηκε και από την έντονη ανάμειξη του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, παραβιάζοντας τις διατάξεις του Συντάγματος του 1952.

Ένα χρόνο πριν τα Ιουλιανά, το 1963, η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, είχε κερδίσει τις εκλογές το Φεβρουαρίου του 1964 με το ανυπέρβλητο ποσοστό τ52,72%, με αποτέλεσμα ο “Γέρος της Δημοκρατίας” να σχηματίσει για πρώτη φορά αυτοδύναμη κυβέρνηση με 171 βουλευτές. Η περίοδος της αποσταθεροποίησης ξεκίνησε με αφορμή τη διαμάχη του Γ. Παπανδρέου με τον βασιλιά Κωνσταντίνο για τον υπουργό Εθνικής Άμυνας και την αλλαγή του αρχηγού του ΓΕΣ. Ο Παπανδρέου επιθυμούσε να αντικαταστήσει τον ως τότε υπουργό Πέτρο Γαρουφαλιά και τον αρχηγό του ΓΕΣ Γεννηματά, που ελέγχονταν από το παλάτι και τη CIA. Τη θέση του υπουργού άμυνας θα ίδιος.

Ο βασιλιάς αρνήθηκε να συναινέσει αποστέλοντας στον Πρωθυπουργό αγενέστατες επιστολές. Ο Πέτρος  Γαρουφαλιάς αρνούνταν να εγκαταλείψει το Πεντάγωνο, ακόμα κι όταν ο Γ. Παπανδρέου τον διέγραψε από την Ένωση Κέντρου.  Ο Κωνσταντίνος επιθυμούσε να τοποθετηθεί πρόσωπο της δικής του εμπιστοσύνης, και τότε ο Γ. Παπανδρέου, μη μπορώντας να αποδεχτεί ότι ο πρωθυπουργός δε μπορεί να αναλάβει όποιο υπουργείο επιθυμεί, παραιτήθηκε.

Είχε προηγηθεί το χρονικό διάστημα 5 ημερών (8-14 Ιουλίου) μέσα στο οποίο έγινε η ανταλλαγή πέντε οξύτατων επιστολών μεταξύ του Κωνσταντίνου και του Παπανδρέου, σχετικά με την υπογραφή του διατάγματος για την αντικατάσταση του Γαρουφαλιά, καθώς και μία μεταξύ τους συνάντηση στην Κέρκυρα. Αδιαμφισβήτητα, οι επιστολές του βασιλιά συνιστούσαν αντισυνταγματική επέμβαση στη διακυβέρνηση της χώρας. Η τελευταία συνάντηση του Κωνσταντίνου με τον Παπανδρέου έγινε στα ανάκτορα (σημερινό Προεδρικό Μέγαρο, στην οδό Ηρώδου Αττικού) το απόγευμα της 15ης Ιουλίου. Η διάρκειά της ήταν δέκα λεπτά, διάστημα αρκετό για να επιβεβαιωθεί η προδιαγεγραμμένη ρήξη.Ο Γ. Παπανδρέου είπε στον κωνσταντίνο ότι, θα του στείλει επιστολή παραίτησης και εκείνος του απάντησε ότι, του αρκεί η προφορική του παραίτηση απο εκείνη την στιγμή.Όλα ήταν προδιαγεγραμμένα και μεθοδευμένα στα σκοτεινά παρασκήνια του πολιτικού παρακράτους.

Μετά την αποπομπή του Γ. Παπανδρέου, ο επόμενος πρωθυπουργός, Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, μέλος της Ενώσεως Κέντρου, ορκίστηκε μέσα στην επόμενη ώρα, χωρίς να έχει συνταχθεί ακόμα η έγγραφη παραίτηση της κυβέρνησης. Oι δρόμοι της Aθήνας γέμισαν από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την ανατροπή του νόμιμου πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου ενώ οι αυθόρμητες κινητοποιήσεις κατέληγαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία θύμα των οποίων υπήρξε και ο 25χρονος φοιτητής και στέλεχος της Αριστεράς Σωτήρης Πέτρουλας.

Την παραίτηση του Αθανασιάδη-Νόβα διαδέχτηκε η κυβέρνηση του Ηλία Τσιριμώκου στις 18 Αυγούστου ενώ ένα μήνα μετά πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Στέφανος Στεφανόπουλος. Στην κυβέρνηση του Στεφανόπουλου συμμετείχαν οι Τσιριμώκος και Νόβας ως αντιπρόεδροι και ο Μητσοτάκης ως υπουργός Συντονισμού και Οικονομικών.

Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, η μητέρα του Φρειδερίκη και μέσω αυτών η CIA, ήθελαν να ελέγχουν πλήρως το στράτευμα και αυτό εξηγεί την άρνηση στην αποπομπή των προσώπων εμπιστοσύνης του σε βασικές θέσεις. παράλληλα, το παλάτι επεδίωκε τη διάσπαση της Ένωσης Κέντρου αφού η δημοτικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου εκείνη την εποχή σημείωνε άνοδο. Κύρια θέση του ήταν η ανεξαρτητοποίηση της εξωτερικής πολιτικής από την πολιτική των ΗΠΑ και των λοιπών δυτικών συμμάχων. Βλέποντας τη δημοτικότητά του να ανεβαίνει, στελέχη τόσο του εσωτερικού (επίδοξοι διάδοχοι του Γ. Παπανδρέου που ένιωθαν να απειλούνται τα σχέδιά τους, και κυρίως ο Κωνσταντίνος  Μητσοτάκης) όσο και του εξωτερικού (Αμερικανοί αξιωματούχοι) να επιθυμούσαν με την κρίση αυτή να ανακόψουν την πορεία του. Σε συζητήσεις με αμερικανούς διπλωμάτες λίγο πριν τα γεγονότα του Ιουλίου ο Κ. Μητσοτάκης είχε εκφράσει την άποψη ότι ο Α. Παπανδρέου ήταν η κύρια πηγή των προβλημάτων της Ε.Κ. και ότι θα έπρεπε να απομακρυνθεί τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την Ελλάδα.

Τα Ιουλιανά έχουν γραφεί ως μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της χώρας μας. Απέτρεψαν τη διαδιακσία δημοκρατικοποίησής της και την οδήγησαν στον επταετή γύψο της Απριλιανής δικτατορίας του 1967.

 

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.