Η ένταξή μας στην Ευρωπαίκή Ένωση και ειδικότερα στην ευρωζώνη, έχει σηματοδοτήσει την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας και αυτό είναι κάτι που το βιώνουμε στην καθημερινή μας πραγματικότητα. Σήμερα βιώνουμε τη χειρότερη περίοδο της οικονομικής μας ιστορίας και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, η διαχείριση της νομισματικής πολιτικής και η έκδοση του χρήματος ελέγχεται από ξένους και ειδικότερα από το Βερολίνο.

Ο έλεγχος της έκδοσης του χρήματος αποτελεί το βάθρο της οικονομικής ανεξαρτησίας και της ευημερίας μιας χώρας και αυτό αποτελεί έναν γενικό ιστορικό κανόνα. Γιατί όμως το ευρώ είναι ένα κακό νόμισμα για την Ελλάδα;  Στις γραμμές που ακολουθούν επιχειρούμε να δώσουμε μια απτή και κατανοητή απάντηση στο όντως δύσκολο αυτό ερώτημα.

Καμιά χώρα στον κόσμο δεν μπορεί να επιβιώσει όταν είναι υποχρεωμέη να καταβάλλει ετησίως πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ σε ξένους τοκογλύφους δανειστές. Και πολύ περισσότερο όταν έχει υποθηκευτεί όλος ο δημόσιος  πλούτος της για 99 χρόνια σε ένα Υπερταμείο, το ΤΑΙΠΕΔ, που ελέγχεται από τους ξένους εισβολείς, οι οποίοι εκποιούν μισοτιμής την περιουσία αυτή και προγραμματίζουν να εισπράττουν 15%-20% του ΑΕΠ της χώρας κάθε χρόνο ( 27-36 δις ευρώ),σύμφωνα με τις αποφάσεις Eurogroup.

Μόνο ελάχιστες έως ασήμαντες ή λεκτικού τύπου παραχωρήσεις προτίθεται να κάνει το Βερολίνο. Και συμπληρωματικά, να χαρίσει λίγο χρόνο στην ελληνική κυβέρνηση για να κερδίσει τις εντυπώσεις ότι δείχνει πρόθυμο να διαπραγματευτεί, όχι για την ουσία αλλά για το τυπικό του θέματος.

Η πολιτική της αυστηρής λιτότητας σε συνδυασμό με το υπερτιμημένο ευρώ, μέσα σε μια ασύδοτη αγορά όπου δρουν ανεξέλεγκτα οι γύπες του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, είναι μοιραίο να συμπιέσει έως και να εξοντώσει μια χώρα της περιφέρειας όπως η Ελλάδα. Η υφεσιακή περιδίνηση στην οποία έχει περιπέσει η χώρα μας μέσα από τις πολιτικές της ακραίας περιοριστικής οικονομικής πολιτικής  που έχει επιβάλλει το Βερολίνο, δεν επιτρέπει αχτίδες αισιοδοξίας για έξοδο από την κρίση.

Η επιβολή συνταγών  σκληρής λιτότητας ιδιαίτερα σε περιόδους ύφεσης, οδηγεί σε μεγαλύτερη διεύρυνση της πτωτικής πορείας της οικονομίας. Η φτώχεια φέρνει περισσότερη φτώχεια  Η βίαιη συρρίκνωση των εισοδημάτων οδηγεί στην κάθετη πτώση της εσωτερικής ζήτησης και κατ’ επέκταση στον περιορισμό της παραγωγής, στην κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, στη συμπίεση της φορολογητέας και ασφαλιστικής ύλης, σε μεγάλη μείωση των κρατικών εσόδων και του εθνικού εισοδήματος.

Τα χρέη, ως απόλυτο μέγεθος αλλά και ως ποσοστό του εθνικού εισοδήματος, μεγεθύνονται. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, ύστερα από το τελευταίο «κούρεμα» to PSI του 2012, το χρέος, το οποίο σε μεγάλο ποσοστό πριμοδοτήθηκε από εγχώριους πόρους, διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο.

Το αδιέξοδο της σημερινής πορείας έχουν επισημάνει όχι μόνο έγκυροι διεθνείς αναλυτές όπως ο Paul Krugman, ο Hans Werner Zinn, Jayatti Ghosh, Jojeph Stiglitz, Noam Chomski, Kenneth Rogoff, Marcello de Cecco, Klaous Kastner, Max Kaizer, Zack Sapir, Hemout Slesinger, Roger Bootle, Nuerel Rubini, κλπ., αλλά και διεθνείς οίκοι με εκθέσεις τους, όπως η Ιαπωνική Nomura, και πολλοί άλλοι, μεταξύ των οποίων και το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν είναι τυχαίο ότι, κορυφαίος δημοσιογράφος του ελληνικού κατεστημένου, παραδέχτηκε δημόσια ότι, «όλοι ξέραμε ότι η πολιτική του Μνημονίου δε βγαίνει, αλλά μας έλεγαν μην το πείτε τώρα δεν είναι σωστό».

Το υπερτιμηνμένο ευρώ δεν ταιριάζει στην Ελληνική οικονομία

Αλλά ακόμα και αν  γίνει η απίθανη υπόθεση εργασίας ότι, κάποια στιγμή οι Γερμανοί υπερκυρίαρχοι αποφασίσουν να μας χαρίσουν το μεγαλύτερο μέρος των χρεών μας και πάλι μετά από 10-15-20 το πολύ χρόνια, η χώρα μας, όπως και άλλες περιφερειακές οικονομίες, θα περιπέσουν σε κατάσταση οικονομικής αδυναμίας. Και αυτό γιατί το ευρώ είναι ένα σκληρό νόμισμα που δεν ταιριάζει με τη διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας.

Η Ελλάδα, βρίσκεται σε  διαφορετική νομισματική ζώνη απ΄αυτήν της Γερμανίας και των άλλων βορειοκεντρικών χωρών, σύμφωνα και με τη θεωρία του Νομπελίστα Robet Mandel. Οι χώρες αυτές ευνοούνται από την υψηλή ισοτιμία του ευρώ γιατί παράγουν ολιγοπωλειακά προϊόντων έντασης κεφαλαίου και υψηλής τεχνολογίας,με μικρή προστιθέμενη αξία του συντελεστή εργασία. Μια τέτοια παραγωγική διάρθρωση, επιτρέπει υψηλά περιθώρια κέρδους, χωρίς υπερβολική συμπίεση της αμοιβής εργασίας.

Και για να το απλουστεύσουμε. Ο βασικότερος πυλώνας της ελληνικής οικονομίας είναι ο τουρισμός. Οι ανταγωνίστριες μας χώρες, η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Αίγυπτος, η Τυνησία, κλπ., πουλάνε το τουριστικό τους προϊόν πολύ πιο φτηνά, αφού λόγω του υποτιμημένου τους νομίσματος σε σχέση με το σκληρό ευρώ, το ίδιο δωμάτιο εκεί κοστίζει πολύ λιγότερο απ’ ότι εδώ. Ακόμα και αν οι Έλληνες ξενοδόχοι συμπιέσουν στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο το ημερομίσθιο, λχ. στα 20 ευρώ, και πάλι στις ανταγωνίστριες χώρες το ημερομίσθιο θα είναι φτηνότερο λχ. 15 ή και 10 ευρώ.

Ο εργαζόμενος στις χώρες αυτές, μπορεί να αμείβεται με μικρότερο ημερομίσθιο που έχει όμως ίδια περίπου ανταλλακτική αξία με το ημερομίσθιο στην Ελλάδα, γιατί εκεί  το κόστος ζωής εκεί είναι χαμηλότερο. Το ίδιο ισχύει και στο γεωργικό τομέα -ένα άλλο ισχυρό τομέα της ελληνικής οικονομίας-όπου το κόστος εργασίας αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού κόστους παραγωγής, είναι δηλ. προϊόν έντασης εργασίας. Επί πλέον, χώρες όπως η Τουρκία και πολλές άλλες, προστατεύουν επιλεκτικά μεγάλο μέρος της βιομηχανικής και αγροτικής τους παραγωγής με υψηλούς δασμούς, επιδοτήσεις εξαγωγών και χαμηλή φορολογία, κάτι που δεν ισχύει για την Ελλάδα, η οποία ακολουθεί τους κανόνες της ΕΕ, που κατά κανόνα λειτουργούν υπέρ των βόρειων χωρών.

Η κύρια παραγωγή των  βορειοκεντρικών ευρωπαϊκών χωρών και ειδικότερα της Γερμανίας που είναι ο μεγάλος κερδισμένος της ευρωζώνης, προσανατολίζεται σε τεχνολογικά βιομηχανικά προϊόντα, όπου το κόστος εργασίας αποτελεί μικρό μέρος του συνολικού κόστους παραγωγής. Κατά συνέπεια, έχει μικρότερη σημασία αν το ημερομίσθιο  ενός εργαζόμνενου είναι υψηλότερο απ’ ότι στην Ελλάδα. Οι αξονικοί τομογράφοι που παράγει λχ. η γερμανική Seamens, ανταγωνίζονται προϊόντα υψηλής τεχνολογίας κυρίως των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας, με επίσης σκληρά νομίσματα και με τεράστια περιθώρια κέρδους, αφού η συμμετοχή του σχετικά ανελαστικού κόστους εργασίας είναι μικρή στο συνολικό κόστος παραγωγής.

Η Κίνα, η οποία έχει αναπτυχθεί βιομηχανικά, παράγει προίόντα κυρίως με πατέντες δυτικών χωρών πολύ φτηνά, λόγω του υποτιμημένου της νομίσματος του Γουάν. Παρ’ όλες τις εκκλήσεις και απειλές από τους δυτικούς για το θέμα αυτό, ο Ασιατικός κολοσσός, διατηρώντας το νόμισμά του υποτιμημένο, έχει σωρεύσει συναλλαγματικά αποθέματα  άνω των 4 τρισ. δολαρίων σαρώνοντας τις διεθνείς αγορές και καταστρέφοντας τη δική μας μεσαίου δυναμικού βιομηχανική παραγωγή, λόγω της χαλαρής δασμολογικής πολιτικής που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Για το λόγο αυτό ο πολέμιος της παγκοσμιοποίησης Ντόναλντ Τράμπ, προωθεί την επιβολή βαρύτατων δασμών στην κίνα αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα στη Γερμανία.

Στο θέμα αυτό, η ΕΕ κάνει διακρίσεις που ευνοούν το βορρά. Για προϊόντα νέας τεχνολογίας όπως λχ. τα πάνελ ηλιακής ενέργειας, επιβάλλει περιοριστικά εμπόδια άμεσα ή έμμεσα. Ενώ δεν κάνει το ίδιο για τον τουρισμό ή αγροτικά προϊόντα που ενδιαφέρουν τη χώρα μας.

Έτσι εξηγούνται ακόμα και παράλογες καταστάσεις, όπως οι εισαγωγές σκόρδων από την Κίνα! Φυσικά, η Κίνα είναι μια ανεξάρτητη υπερδύναμη που διαθέτει το δικό της νόμισμα και την πολιτική ισχύ να επιβάλλει τις ισοτιμίες που επιθυμεί. Η Ελλάδα δεν διαθέτει δική της νομισματική πολιτική και συναλλάσσεται με την Κίνα με ένα υπερτιμημένο νόμισμα για αυτό και το εμπορικό μας έλλειμμα με την χώρα αυτή είναι χαοτικό.

Το νόμισμα, οι διεθνείς του ισοτιμίες, τα επιτόκια που καθορίζονται, το μέγεθος της κυκλοφορίας του, η δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, οι διεθνείς εμπορικές ρυθμίσεις σύμφωνα και με τις αναλύσεις του Πωλ Κρούγμαν για το διεθνές εμπόριο, όπως και άλλων κορυφαίων οικονομολόγων, έχουν κυρίαρχη σημασία στη λειτουργία της διεθνούς και της εθνικής οικονομίας.

Το νόμισμα αποτελεί κεντρικό μοχλό και συνιστώσα της οικονομίας. «Είναι η οικονομία ηλίθιοι» έχει πει ο Άλαν Γκρίσπαν ο πρώην Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ. Ο οποίος πολύ πρόσφατα, δήλωσε ότι η ευρωζώνη δεν μπορεί να σταθεί χωρίς να υπάρξει μια οικονομική, δημοσιονομική και πολιτική ένωση. Και ότι η Ελλάδα πρέπει να φύγει άμεσα από το ευρώ για το καλό το δικό της και της ευρωζώνης.

Είναι αστείο και να συζητάμε ακόμα ότι, το νόμισμα δεν παίζει κυρίαρχο ή έστω μερικής σημασίας ρόλο. Και είναι απορίας άξιο πως ορισμένοι οικονομολόγοι ή οικονομολογούντες, υποστηρίζουν αυτή την παράλογη άποψη. Εδώ, αξίζει να θυμηθούμε το δόγμα Ρότσιλντ : «δώσε σε εμένα το δικαίωμα να εκδίδω χρήμα και άσε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους». Ή αυτό του Λένιν, « αν θέλεις να καταστρέψεις μια χώρα, μνα καταστρέψεις το νόμισμά της».

 

1 COMMENT

  1. Το ευρώ είναι ένα κακό νόμισμα για την Ελλάδα…
    Μα η ΕΕ με το ευρώ ης δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να μπορούν οι κατασκευάστριες χώρες να διακινούν τα εμπορεύματα τους σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ ατελώς, χωρίς να επιβάλλονται δασμοί.
    Άρα, η ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ, ήταν λάθος 100%.
    Θέλει πολύ …μυαλό να συνειδητοποιήσει κανείς, ότι εμείς που εισάγουμε περισσότερα από ότι εξάγουμε, θα έχουμε κάθε χρόνο έλλειμμα; Και άρα το χρέος μας (ψεύτικο ή όχι) θα αυξάνει χρόνο με το χρόνο;
    Το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει γρήγορα να φύγουμε από την ΕΕ και το Ευρώ και χρειαζόμαστε επειγόντως εθνικό νόμισμα.
    Δεν έχει καμμία σημασία εάν θα έχουμε Ευρωδραχή ή Δραχμή ή …Οβολό. Εθνικό νόμισμα να είναι αρκεί. Εθνικό, ανεξάρτητο και αδέσμευτο. Ομοίως και τραπεζικό σύστημα.

    Πώς έγινε το χρέος της Ελλάδας 340 δις; Πόσο ήταν το χρέος μας πριν την είσοδο στην ΕΕ; Ούτε 150 δις. Μήπως αυξήθηκε τόσο επειδή πληρώναμε …μισθούς και συντάξεις; Ή αυξήθηκε επειδή είχαμε πολλούς …δημοσίους υπαλλήλους;
    Δώσαμε βέβαια από το 2010 έως και το 2012 πολλές δεκάδες δις για ανακεφαλαιοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών μας που διαχειρίζονται Ευρώ (την οποιαδήποτε ανακεφαλαιοποίηση δε θα έπρεπε να την κάνουμε μόνοι μας, μιας και δεν εκδίδουμε το χρήμα), αγοράζουμε και πιο ακριβά από τις άλλες χώρες τον στρατιωτικό εξοπλισμό (ούτε τη φύλαξη των συνόρων της ΕΕ θα έπρεπε να κάνουμε μόνοι μας…), καθώς και το πετρέλαιο μας το πουλάει μέχρι και η ομόδοξη Ρωσσία πιο ακριβά (είμαστε …άτυχοι και ούτε την ελληνική ΑΟΖ δεν έχουμε ανακηρύξει αφού το δικό μας πετράλαιο δεν μπορεί να έχει …μίζες), αλλά το βασικό είναι ότι εισάγουμε πολύ περισσότερα από ότι εξάγουμε. Και αυτό κάθε χρόνο χειροτερεύει. Άρα πρέπει επειγόντος να φύγουμε από την ΕΕ. Για να σωθούμε.

    Θα καταθέσω και την πλήρη ΛΥΣΗ για τη σωτηρία του έθνους:
    Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να μας κυβερνήσουν άλλοι. Δε θα μας βγάλουν από τα σκατά αυτοί που μας έριξαν μέσα.
    Μετά, δεν έχουμε δε δίνουμε και διενεργούμε έναν επίσημο λογιστικό έλεγχο του Δημοσίου χρέους για να δούμε πόσα πραγματικά χρωστάμε. Όταν λήξει αυτός ο λογιστικός έλεγχος και ακόμα και αν εμείς ως Ελλάδα χρειαζόμασταν πράγματι το 65 με 70% του Δημοσίου χρέους μας για τις τράπεζές μας (αποκλείεται αλλά …λέμε) και εάν ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε από μόνοι μας τις “χρηματοδοτήσεις” των ιδιωτικών μας τραπεζών που διαχειρίζονται Ευρώ (και όχι η ΕΚΤ όπως σίγουρα ισχύει αλλά λέμε …εάν) τα διεθνή δικαστήρια θα μας διαγράψουν το χρέος αυτό με παράδειγμα την Ισλανδία.
    Το υπόλοιπο 30 με 35% του χρέους θα μας το διαγράψουν βάση των αποφάσεων για τον …Μεταξά.
    Τα διεθνή δικαστήρια σίγουρα θα μας δικαιώσουν και όσοι μας έδωσαν χρήματα μπορούν να ξεχάσουν τα χρήματα αυτά, εφόσον πήγαν για τις χρηματοδοτήσεις των τραπεζών. Ή να τους τα δώσει η ΕΚΤ που εκδίδει το Ευρώ χωρίς αντίκρυσμα σε χρυσό όπως είχε το χρήμα κάποτε.
    Στη συνέχεια, όταν πλέον δε θα χρωστάμε, απαιτούμε και το κατοχικό δάνειο. Δικαστικώς εννοείται γιατί με τα λόγια…
    Το οποίο κατοχικό δάνειο, με τους τόκους 75 χρόνων και σε σημερινά χρήματα, είναι γύρω στα 500 δις και όχι 10 ή 20 δις όπως μας λένε οι κυβερνώντες μας. Και είναι σίγουρο χρήμα αφού πρόκειται για διακρατική “συμφωνία” αναγνωρισμένη και από τις δυο πλευρές (ακόμη και ο Χίτλερ ξεκίνησε την αποπληρωμή του).
    Και δεν έχει σχέση με πολεμικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις.
    Μετά, απαιτούμε και αποζημιώσεις από ΕΕ για την κατάντιά μας από τους λάθος χειρισμούς με τα μνημόνια και τη φτωχοποίηση. Και από ΔΝΤ για τους …λάθος συντελεστές.
    Τέλος, πρέπει η Ελλάδα να κλείσει στη φυλακή για εσχάτη προδοσία, όλους αυτούς που την κατέστρεψαν, αυτούς που την καταχρέωσαν και αυτούς που την ξεπούλησαν και την ξεπουλάνε. Και βεβαίως η εσχάτη προδοσία ποτέ δεν παραγράφεται, ούτε με το νόμο περί …μη ευθύνης υπουργών.
    Και όλες οι υπογραφές τους δε θα “δένουν” την Ελλάδα, όταν αυτοί θα καταδικαστούν για εσχάτη προδοσία.
    Και όλα τα ξεπουλήματα που τα μηδαμινά τους έσοδα πήγαν για το δήθεν χρέος μας (λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, νοσοκομεία, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, ΕΛΒΟ, κλπ κλπ) θα επιστραφούν στο δημόσιο.
    Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, αφού πρόκειται για εσχάτη προδοσία.-

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.